jeugdstraf; bewijsoverweging medeplegen diefstal uit seniorenwoning en diefstal van auto met gestolen sleutel

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot vrijspraak van het onder 15/142082-26 ten laste gelegde en tot bewezenverklaring van de onder 15/016747-26 ten laste gelegde feiten.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft vrijspraak van het onder 15/016747-26 feiten 1, 2 en 4 en onder 15/142082-26 ten laste gelegde bepleit. De verdediging heeft zich ten aanzien van het onder 15/016747-26 feiten 3 en 5 ten laste gelegde gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

Vrijspraak 15/142082-26
Naar het oordeel van de rechtbank is niet wettig en overtuigend bewezen wat de verdachte ten laste is gelegd, zodat hij daarvan moet worden vrijgesproken. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 15/016747-26 ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat

Feit 1:

hij op 16 januari 2026 te Tuitjenhorn, gemeente Schagen tezamen en in vereniging met een ander, gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd uit een woning, gelegen aan [adres] meerdere portemonnees en bankpassen en identiteitsbewijzen en een geldbedrag en een autosleutel, die aan [de benadeelde partij 1] en/of [de benadeelde partij 2] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en zijn mededader zich de toegang tot de plaats van het misdrijf hebben verschaft en die weg te nemen goederen onder hun bereik hebben gebracht door middel van een valse sleutel, door met sleutels tot het gebruik waarvan hij, verdachte en zijn mededader niet gerechtigd waren, de voordeur te openen;

Feit 2:

hij op 16 januari 2026 te Tuitjenhorn, gemeente Schagen tezamen en in vereniging met een ander een personenauto (merk [merk] ), die aan [de benadeelde partij 2] toebehoorde, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte en zijn mededader die weg te nemen personenauto onder hun bereik hebben gebracht door middel van een valse sleutel, door de auto weg te nemen met een sleutel tot het gebruik waarvan verdachte en zijn mededader niet gerechtigd waren;

Feit 3:

hij op 8 juni 2026 te Schagen, op of aan de openbare weg, te weten [de openbare weg] , openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen
- personen, te weten [de benadeelde partij 3] en [de benadeelde partij 4] (agenten bij de Eenheid Noord-Holland), welk in vereniging gepleegd geweld bestond uit meerdere (gebroken) (stoep)tegels te gooien in de richting van die [de benadeelde partij 3] en [de benadeelde partij 4] en
- goederen, te weten (stoep)tegels, welk in vereniging gepleegd geweld
bestond uit het lostrekken van die (stoep)tegels en die (stoep)tegels kapot te gooien;

Feit 4:

hij op 8 juni 2026 te Schagen [de benadeelde partij 4] of [de benadeelde partij 3] (agenten politie Noord-Holland) heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht door die [de benadeelde partij 4] en [de benadeelde partij 3] dreigend de woorden toe te voegen "Wij moeten er een schieten";

Feit 5:

hij op 8 juni 2026 te Sint Maartensvlotbrug, gemeente Schagen, zich met geweld heeft verzet tegen een ambtenaar, te weten [de benadeelde partij 6] en [de benadeelde partij 7] , werkzaam in de rechtmatige uitoefening van hun bediening, te weten ter aanhouding van verdachte door zijn armen en lichaam in de tegengestelde richting te bewegen.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens wat tijdens de zitting is besproken, is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.

Wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een voorwaardelijke jeugddetentie voor de duur van 102 dagen met aftrek van de tijd die de verdachte in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, waarvan 90 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren met de bijzondere voorwaarden zoals ter terechtzitting geadviseerd door de Raad en de jeugdreclassering. De officier van justitie heeft daarbij de dadelijke uitvoerbaarheid van deze bijzondere voorwaarden gevorderd. Daarnaast heeft de officier van justitie gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot het verrichten van een werkstraf voor de duur van 150 uur, subsidiair 75 dagen jeugddetentie. Ook vordert de officier van justitie het bevel voorlopige hechtenis op te heffen.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft bepleit om de verdachte te veroordelen tot een lagere werkstraf en aan te sluiten bij het advies van de Raad.

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de sancties die aan de verdachte moeten worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.

In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan maar liefst vijf verschillende strafbare feiten. Hij heeft zich samen met een medeverdachte schuldig gemaakt aan een diefstal van verscheidene goederen uit een woning gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd. Extra kwalijk acht de rechtbank dat de verdachte en zijn medeverdachte hebben ingebroken in een seniorenwoning, waar vaak – zo ook in dit geval – kwetsbare oudere personen wonen. De inbraak hebben zij gepleegd door gebruik te maken van de sleutels van deze woning zonder dat zij daartoe gerechtigd waren. Eén van de uit die woning weggenomen goederen betrof de autosleutel, waarmee vervolgens de bijbehorende auto is gestolen. De verdachten hebben hiermee inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van een echtpaar op leeftijd en hebben hiermee laten zien alleen uit te zijn geweest op financieel gewin zonder na te denken over de gevolgen voor de slachtoffers. Dergelijke feiten veroorzaken gevoelens van angst en onveiligheid voor de maatschappij in het algemeen en voor de slachtoffers in het bijzonder. Dit blijkt ook uit de door de zoon van de slachtoffers beschreven impact die de diefstal op zijn ouders heeft gehad. Zijn moeder is dementerend en was na de inbraak nog meer in de war geraakt en angstig geworden.

Daarnaast heeft de verdachte openlijk en in vereniging geweld gepleegd tegen goederen en tegen twee politieambtenaren in functie en hen bedreigd met een misdrijf die tegen het leven was gericht. De verdachten hebben stoeptegels uit het trottoir gehaald, deze stuk gegooid en de stukken vervolgens in de richting van de agenten gegooid. Toen de politie de verdachte hiervoor diezelfde dag wilde aanhouden heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan wederspannigheid. De verdachte heeft zich tegen zijn aanhouding verzet.

Politieambtenaren verrichten een publieke taak. De verdachte heeft laten zien dit niet te respecteren. Door zo te handelen heeft hij de politieambtenaren gehinderd in de rechtmatige uitoefening van hun bediening. Daarnaast is algemeen bekend dat personen die geconfronteerd worden met geweld gevoelens van angst kunnen ondervinden. Dit geldt net zo zeer voor politieambtenaren. Uit de vorderingen tot schadevergoeding die twee politieambtenaren hebben ingediend, blijkt ook dat zij tot op de dag van vandaag last hebben van wat die nacht is gebeurd.

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank in het bijzonder gelet op:

De Raad adviseert de verdachte te veroordelen tot een onvoorwaardelijke taakstraf in de vorm van een werkstraf en een geheel voorwaardelijke jeugddetentie onder een aantal dadelijk uitvoerbaar te verklaren bijzondere voorwaarden. Deze voorwaarden betreffen het hebben en behouden van een dagbesteding, houden aan de elektronische monitoring voor de duur van drie maanden, een contactverbod met de medeverdachten voor de duur van zes maanden en een meldplicht.

Ter terechtzitting heeft de Raad, na overleg met de jeugdreclassering, het advies gewijzigd in die zin dat De Jeugd- en Gezinsbeschermers in plaats van Reclassering Nederland de opdracht moet worden gegeven om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden. Daarnaast dienen diagnostiek en behandeling bij De Waag en een avondklok van 19.00 tot 07.00 uur onder regie van de jeugdreclassering als bijzondere voorwaarden aan het advies te worden toegevoegd.

De rechtbank acht het net als de Raad zorgelijk dat de verdachte tijdens zijn schorsing en zelfs tijdens het overtreden van zijn avondklok strafbare feiten heeft gepleegd. De verdenking van de feiten gepleegd op 8 juni 2026 hebben geleid tot een opheffing van zijn schorsing en uiteindelijk tot strengere schorsingsvoorwaarden. Daar komt bij dat de verdachte de meeste bewezenverklaarde feiten consequent ontkent, zodat een delictbespreking tijdens zijn schorsingen niet mogelijk is geweest en er dan ook geen inzicht is verkregen in de beweegredenen van de verdachte. De verdachte laat hiermee zien geen verantwoordelijkheid te (willen) nemen voor zijn daden. De rechtbank houdt daarom rekening met een hoog recidiverisico.

Daar staat tegenover dat de verdachte een goede band heeft opgebouwd met zijn jeugdreclasseerder en coach en hij zich begeleidbaar opstelt. Om de kans op recidive te verminderen, acht de rechtbank daarom (in lijn met de standpunten van de verdediging, de officier van justitie, de Raad en de jeugdreclassering) bijzondere voorwaarden die zien op begeleiding, behandeling en diagnostiek noodzakelijk. Datzelfde geldt voor een avondklok en een contactverbod met de medeverdachten. De rechtbank heeft bij het bepalen van de hoogte van de straf verder rekening gehouden met het feit dat de verdachte sinds 19 juni 2026 een enkelband draagt. De rechtbank geeft dan ook mee dat het continueren van de enkelband in de vorm van een bijzondere voorwaarde bedoeld is als afbouwperiode, zoals de jeugdreclasseerder ter terechtzitting heeft toegelicht.

Nu de verdachte in korte tijd betrokken is geraakt bij het plegen van drie feiten die zich richten tegen politieambtenaren, lijkt een patroon zichtbaar waarbij de verdachte moeite heeft met het accepteren van (publiek) gezag. De rechtbank gaat er vanuit dat de jeugdreclassering dit ontwikkelpunt zal betrekken bij de verdere begeleiding en behandeling van de verdachte.

Conclusie

Gelet op de ernst van de feiten acht de rechtbank geen andere straf op zijn plaats dan een van vrijheidsbeneming. De rechtbank is echter van oordeel dat het onwenselijk is om de verdachte te laten terugkeren naar de justitiële jeugdinrichting (JJI) vanwege de ontwikkeling die de verdachte tijdens zijn tweede schorsingsperiode heeft laten zien. De rechtbank zal het onvoorwaardelijke gedeelte van de jeugddetentie daarom gelijk stellen aan het door de verdachte al ondergane voorarrest. Naar het oordeel van de rechtbank doet de eis van de officier van justitie voldoende recht aan de ernst van de bewezen verklaarde feiten, zodat de rechtbank daarbij zal aansluiten. Omdat de rechtbank het voorarrest van de verdachte vaststelt op 16 dagen, komt de rechtbank tot een iets hoger aantal dagen onvoorwaardelijke jeugddetentie (106) dan zoals geëist door de officier van justitie (102).

Alles afwegende is de rechtbank dan ook van oordeel dat een jeugddetentie van 106 dagen moet worden opgelegd, met aftrek van de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in voorarrest heeft doorgebracht. De rechtbank zal echter bepalen dat een gedeelte daarvan, groot 90 dagen, vooralsnog niet ten uitvoer zal worden gelegd en zal daaraan een proeftijd verbinden van twee jaren, opdat de verdachte ervan wordt weerhouden zich voor het einde van die proeftijd schuldig te maken aan een strafbaar feit.

Daarnaast acht de rechtbank verplicht contact met de jeugdreclassering, diagnostiek en daaruit voortvloeiende behandeling bij De Waag, een contactverbod met de medeverdachten, een avondklok en elektronische monitoring noodzakelijk. Voorwaarden van die strekking zullen aan het voorwaardelijk deel van de op te leggen straf worden verbonden.

Dadelijke uitvoerbaarheid voorwaarden

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een misdrijf dat gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van meerdere personen, te weten verbalisanten [de benadeelde partij 4] en [de benadeelde partij 3] . Gelet op het hoge recidiverisico, is de rechtbank van oordeel dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom een dergelijk misdrijf zal begaan. Daarom zal de rechtbank bevelen dat de hierna te stellen voorwaarden en het uit te oefenen toezicht, dadelijk uitvoerbaar zijn.

Alles afwegende is de rechtbank daarnaast van oordeel dat een taakstraf in de vorm van een werkstraf van 150 uren moet worden opgelegd. Op die manier ervaart de verdachte ook direct na het uitspreken van dit vonnis de consequenties van zijn handelen. De rechtbank sluit hiermee ook aan bij de eis van de officier van justitie en gaat voorbij aan het pleidooi om de verdachte slechts te veroordelen tot een lage(re) werkstraf.

Vorderingen van de benadeelde partijen [de benadeelde partij 4] en [de benadeelde partij 3]

De benadeelde partij [de benadeelde partij 4] heeft een vordering tot schadevergoeding van € 1.500,- ingediend tegen de verdachte wegens immateriële schade die hij als gevolg van de ten laste gelegde feiten zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag.

Daarnaast heeft de benadeelde partij [de benadeelde partij 3] een vordering tot schadevergoeding van € 1.500,- ingediend tegen de verdachte wegens immateriële schade die zij als gevolg van de ten laste gelegde feiten zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag.

Vordering van de benadeelde partij [de benadeelde partij 8]

De benadeelde partij [de benadeelde partij 8] heeft een vordering tot schadevergoeding ingediend tegen de verdachte wegens materiële en immateriële schade die hij als gevolg van het ten laste gelegde feit zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag. De gestelde materiële schade bestaat uit de kosten van de scooter Piaggio C25 ter hoogte van € 2.210,-. Met betrekking tot de immateriële schade vordert de benadeelde partij € 350,- wegens gevoelens van angst.