Strafrecht overig
Gevangenisstraf van 2 jaar wegens medeplegen van de opzettelijke uitvoer op Schiphol van MDMA en een grote…
Rechtbank Noord-Holland, 5 oktober 2026
ECLI:NL:RBNHO:2026:15048 · Rechtbank Noord-Holland · 5 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-noord-holland/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbnho-2026-15048
Zaakgegevens
Op 5 oktober 2026 heeft de Rechtbank Noord-Holland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Noord-HollandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 5 oktober 2026
- Datum publicatie
- 4 november 2026
- Zaaknummer
- 15.061990.26
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBNHO:2026:15048
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Gevangenisstraf van 2 jaar wegens medeplegen van de opzettelijke uitvoer op Schiphol van MDMA en een grote hoeveelheid hasj. De verdachte had een organiserende en begeleidende rol in deze drugssmokkel. Hij is betrokken geweest bij het betalen en ophalen van de drugs en de koffer en bij het voorbereiden en opstarten van het vertrek van zijn medeverdachte. De verdachte heeft er door zijn handelen bovendien aan bijgedragen dat Nederland internationaal wordt gezien als een exportland van drugs. Tevens toewijzing van de vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling voor de duur van 1919 dagen. Verbeurdverklaring van een mobiele telefoon.
Uitspraak
RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Team Straf, zittingsplaats Haarlemmermeer
Meervoudige strafkamer
Parketnummer: 15.061990.26
Uitspraakdatum: 5 oktober 2026
Tegenspraak
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 21 september 2026 in de zaak tegen:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1982 te [geboorteplaats] ,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het [adres]
,
thans gedetineerd in [detentieadres] .
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie
mr. S.E. Bauduin en van wat de verdachte en zijn raadsman mr. H.O. den Otter,
advocaat te Arnhem, naar voren hebben gebracht.
1 Tenlastelegging
Aan de verdachte is, na wijziging van de tenlastelegging als bedoeld in artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering (Sv), ten laste gelegd dat:
Feit 1
hij op of omstreeks 27 februari 2026 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
al dan niet opzettelijk
een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet, te weten een hoeveelheid van een materiaal bevattende MDMA, zijnde MDMA, buiten het grondgebied van Nederland heeft gebracht, in elk geval aanwezig heeft gehad.
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
hij in of omstreeks de periode van 22 februari tot en met 27 februari 2026 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer, althans in Nederland
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet,
voor te bereiden en/of te bevorderen,
te weten
- het opzettelijk binnen en/of buiten het grondgebied van Nederland brengen,
- het opzettelijk telen, bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken en/of vervoeren, en/of
- het opzettelijk vervaardigen
van een hoeveelheid van een materiaal bevattende MDMA, zijnde MDMA, in elk geval een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens artikel 3a, vijfde lid van de Opiumwet
- een ander heeft getracht te bewegen om dat feit te plegen, te doen plegen, mede te plegen en/of uit te lokken, om daarbij behulpzaam te zijn en/of om daartoe gelegenheid, middelen en/of inlichtingen te verschaffen,
- zich en/of een ander gelegenheid, middelen en/of inlichtingen tot het plegen van dat feit heeft getracht te verschaffen,
- voorwerpen, vervoermiddelen, stoffen, gelden en/of andere betaalmiddelen voorhanden heeft gehad, waarvan hij, verdachte, wist of ernstige reden had om te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van dat feit,
door
- het materiaal bevattende MDMA, zijnde MDMA op te halen en/of te vervoeren en/of
- de geprepareerde koffer en/of geld op te halen en/of
- een auto en/of een chauffeur te regelen en/of
- met één of meer person(en) (telefonisch) contact te onderhouden en/of informatie uit te wisselen en/of afspraken te maken over de uitvoer en/of de reis en/of
- zich naar de Luchthaven Schiphol te begeven en/of
-een ticket naar de Dominicaanse Republiek (trachten) te boeken en/of
zich naar de service balie te begeven om een ticket te boeken;
Feit 2
hij op of omstreeks 27 februari 2026 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
opzettelijk
een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet, te weten een hoeveelheid van een gebruikelijk vast mengsel van hennephars en plantaardige elementen van hennep (hasjiesj) waaraan geen andere substanties zijn toegevoegd, zijnde hasjiesj, buiten het grondgebied van
Nederland heeft gebracht,
in elk geval aanwezig heeft gehad,
terwijl dit feit betrekking had op een grote hoeveelheid als bedoeld in artikel 11, vijfde lid, van die wet.
2 Beroep op nietigheid van de dagvaarding
Standpunt van de raadsman
De raadsman heeft betoogd dat wat betreft feit 1 de dagvaarding nietig moet worden verklaard. In de aangetroffen pakketten zat een substantie die bestond uit MDMA, ketamine en BMC. Ten laste is gelegd ‘een hoeveelheid’ en dat geeft geen indicatie van de verhouding tussen die MDMA en de ketamine, waardoor de verdachte niet weet waar hij zich tegen moet verdedigen, aldus de raadsman.
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de dagvaarding geldig is. Het is duidelijk waar het over gaat, namelijk om een hoeveelheid van een materiaal bevattende MDMA, op 27 februari 2026 op Schiphol. Mengvormen worden vaker gezien, bij cocaïne gaat het dan bijvoorbeeld om een versnijdingsmiddel. De verhouding tussen de verschillende stoffen is niet nodig, wel moet duidelijk zijn dat het gaat om een materiaal bevattende die stof.
Oordeel van de rechtbank
Op grond van artikel 261 Sv moet de tenlastelegging een opgave behelzen van het strafbare feit dat ten laste wordt gelegd en de omstandigheden waaronder dat feit zou zijn begaan. De rechtbank is van oordeel dat de tenlastelegging wat betreft feit 1, bezien in samenhang met de inhoud van het onderliggende dossier, voldoende duidelijk is. De verdachte kan weten wat hem wordt verweten en waartegen hij zich moet verdedigen. In de tenlastelegging staat immers dat het gaat om een hoeveelheid van een materiaal bevattende MDMA en dat dit op 27 februari 2026 is gevonden op Schiphol. De tenlastelegging van feit 1 voldoet dan ook aan de eisen die worden gesteld in artikel 261 Sv. Het beroep op nietigheid van de dagvaarding wordt daarom verworpen. De dagvaarding is geldig.
De rechtbank is voorts bevoegd kennis te nemen van de zaak, de officier van justitie is ontvankelijk en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.
3 Beoordeling van het bewijs
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van feit 1 primair en feit 2, ook wat betreft het medeplegen.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft de rechtbank verzocht om de verdachte vrij te spreken van feit 1 en feit 2. De verdachte heeft geen opzet gehad op het smokkelen van verdovende middelen, ook niet in voorwaardelijke zin. Hij heeft ook geen voorbereidingshandelingen of bevorderings-handelingen verricht of daartoe samengewerkt met anderen.
Indien de rechtbank de in de telefoon met het nummer eindigend op * [nummer] (de rechtbank begrijpt: de onder de verdachte aangetroffen Apple iPhone) aangetroffen berichten als belastend aanmerkt en al die berichten aan de verdachte toeschrijft, heeft de raadsman de rechtbank voorwaardelijk verzocht om het openbaar ministerie op te dragen om een andere telefoon, namelijk de telefoon die zich in de fouillering van de verdachte bevond, niet-zijnde de hiervoor bedoelde de Apple iPhone, nader te laten onderzoeken.
Oordeel van de rechtbank
Redengevende feiten en omstandigheden
De rechtbank komt tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn opgenomen.
Bewijsmotivering
De verdachte is op 27 februari 2026 samen met [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] in een auto vanuit de provincie Groningen naar Schiphol gekomen. [medeverdachte 1] had op Schiphol een koffer bij zich en zowel [medeverdachte 1] als de verdachte heeft verklaard dat het de bedoeling was dat [medeverdachte 1] naar de Dominicaanse Republiek zou vertrekken. De rechtbank is van oordeel
dat aldus bewezen kan worden dat de verdachte wist dat de koffer naar het buitenland zou gaan.
In de koffer bleek een hoeveelheid drugs te zitten. Wat betreft de vraag of de verdachte wetenschap had van de aanwezigheid van de drugs in die koffer, overweegt de rechtbank het volgende.
Telefoon
Onder de verdachte is een telefoon in beslag genomen en daarin zijn berichten aangetroffen die wijzen op de uitvoer van drugs. De verdachte heeft wisselende verklaringen afgelegd over onder meer de periode dat hij deze telefoon in bezit had, over de pincode van deze telefoon en over de identiteit van de gebruiker van de Snapchatnaam ‘ [naam 1] ’. In de telefoon zitten meerdere selfies van de verdachte, er zijn 68 berichten gevonden die verstuurd zijn tussen [naam 1] en de moeder van de kinderen van de verdachte en er zijn berichten tussen [naam 1] met [medeverdachte 2] aangetroffen die zien op (het organiseren van) de autoreis naar Schiphol. Ook zijn er (belastende) berichten van [naam 1] gevonden die betrekking hebben op de reis van [medeverdachte 1] en het ophalen van een koffer.
In de telefoon zitten ook Snapchatberichten tussen [naam 1] en ‘ [naam 2] ’. Op 23 februari 2026 zijn er ’s avonds door [naam 2] naar [naam 1] straatnamen in Rotterdam gestuurd en zijn er vanaf de telefoon die de verdachte bij zijn aanhouding bij zich had diezelfde avond navigatieopdrachten gemaakt naar deze adressen. De telefoon heeft vervolgens later op de avond in Rotterdam verschillende zendmasten aangestraald die vlakbij deze straten staan. [naam 2] had aangegeven bij welk adres geld gebracht moest worden en waar 1,5 aan tusi en 500 van de choco opgehaald moesten worden. In de koffer is ongeveer 1500 gram tusi aangetroffen en 500 gram hasj. De rechtbank gaat er dan ook vanuit dat deze berichten betrekking hebben op (het kopen van) de aangetroffen drugs.
De verklaring van de verdachte dat hij de telefoon weliswaar heeft gebruikt, maar dat alle, kort gezegd, belastende berichten door een ander zouden zijn verstuurd, is niet aannemelijk geworden. De verdachte heeft niet verklaard met wie hij het account [naam 1] deelde en hoe dat delen in de praktijk werkte. Gelet op het feit dat er soms maar enige minuten tussen de verschillende berichten zat, is het niet geloofwaardig dat de telefoon daadwerkelijk werd gedeeld. De rechtbank gaat er dan ook vanuit dat de verdachte de gebruiker is geweest van de telefoon, dat hij degene is die alle berichten heeft verzonden vanaf het account [naam 1] en dat de verdachte, gelet op de inhoud van deze berichten, wist dat er in de koffer verdovende middelen zaten.
Medeplegen
De rechtbank heeft hiervoor vastgesteld dat de verdachte wist dat dat de koffer die [medeverdachte 1] bij zich had vanaf Schiphol naar de Dominicaanse Republiek zou gaan en dat er in deze koffer verdovende middelen zaten. De verdachte is daarmee in ieder geval betrokken bij de (verlengde) uitvoer van die drugs. De vraag die in deze zaak voorligt, is of bewezen kan worden dat de verdachte als medepleger betrokken was bij deze uitvoer. Voor een bewezenverklaring van medeplegen is vereist dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking met een ander of anderen. De kwalificatie medeplegen is slechts gerechtvaardigd als de bewezen verklaarde (intellectuele en/of materiële) bijdrage van een verdachte aan het delict van voldoende gewicht is. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte een actieve bijdrage geleverd aan de uitvoer van drugs door het ophalen van de drugs in Rotterdam, het (proberen te) boeken van het vliegticket en het organiseren van het vervoer van [medeverdachte 1] en de koffer naar Schiphol. Op Schiphol heeft de verdachte [medeverdachte 1] begeleid en geprobeerd alsnog een vliegticket voor [medeverdachte 1] te regelen. De verdachte heeft deze handelingen gedaan in veelvuldig overleg met [medeverdachte 1] en [naam 2] .
De rechtbank is van oordeel dat uit de hierboven genoemde feiten en omstandigheden, in onderling verband en samenhang bezien, volgt dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en anderen, waaronder de medeverdachte [medeverdachte 1] , die in de kern bestond uit een gezamenlijke uitvoering van de uitvoer van een hoeveelheid MDMA en hasj, zodat sprake is van medeplegen.
Voorwaardelijke verzoek
De rechtbank heeft de Apple iPhone die de verdachte tijdens zijn aanhouding in zijn bezit had, aan hem toegeschreven. Hierdoor is aan de voorwaarde van het door de verdediging geformuleerde verzoek voldaan. Bij de beoordeling van dit verzoek is het zogenoemde noodzaakcriterium van toepassing en op basis daarvan oordeelt de rechtbank als volgt.
Het verzoek om het openbaar ministerie op te dragen om de telefoon die zich in de fouillering van de verdachte bevond te vorderen en nader te laten onderzoeken, wordt afgewezen. Naar het oordeel van de rechtbank is de noodzaak hiertoe niet gebleken. Het verzoek is niet nader onderbouwd. Niet is duidelijk wat er op deze telefoon staat dat relevant is voor enige in deze strafzaak te nemen beslissing. De rechtbank wijst het voorwaardelijk verzoek daarom af.
Bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat
Feit 1
hij op 27 februari 2026 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer tezamen en in vereniging met anderen opzettelijk een hoeveelheid van een materiaal bevattende MDMA buiten het grondgebied van Nederland heeft gebracht.
Feit 2
hij op 27 februari 2026 te Schiphol, gemeente Haarlemmermeer tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk een hoeveelheid van een gebruikelijk vast mengsel van hennephars en plantaardige elementen van hennep (hasjiesj) waaraan geen andere substanties zijn toegevoegd, zijnde hasjiesj, buiten het grondgebied van Nederland heeft gebracht, terwijl dit feit betrekking had op een grote hoeveelheid als bedoeld in artikel 11, vijfde lid, van die wet.
Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
4 Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten
Het bewezen verklaarde levert op:
ten aanzien van feit 1
medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2, onder A, van de Opiumwet gegeven verbod.
ten aanzien van feit 2
medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3, onder A, van de Opiumwet gegeven verbod, terwijl het feit betrekking heeft op een grote hoeveelheid van het middel.
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezen verklaarde zou ontbreken. Het bewezen verklaarde is daarom strafbaar.
5 Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is daarom strafbaar.
6 Motivering van de sanctie
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twee jaren, met aftrek van de tijd die de verdachte reeds in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft gewezen op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte en heeft de rechtbank gevraagd om geen straf op te leggen die langer is dan de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht en de voorlopige hechtenis op te heffen.
Oordeel van de rechtbank
Bij de beslissing over de sanctie die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezen verklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van de opzettelijke uitvoer van een hoeveelheid MDMA en een grote hoeveelheid hasj. Dit zijn voor de gezondheid van personen schadelijke stoffen. De uitgevoerde hoeveelheden waren van dien aard, dat deze bestemd moeten zijn geweest voor verdere verspreiding en handel. De verspreiding van en handel in drugs gaan gepaard met vele andere vormen van, ook zware, criminaliteit zoals levensdelicten.
De verdachte had een organiserende en begeleidende rol in deze drugssmokkel. Hij is immers betrokken geweest bij het betalen en ophalen van de drugs en de koffer en bij het voorbereiden en opstarten van het vertrek van zijn medeverdachte [medeverdachte 1] . De verdachte heeft er door zijn handelen bovendien aan bijgedragen dat Nederland internationaal wordt gezien als een exportland van drugs. De rechtbank rekent hem dit aan.
Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank in het bijzonder gelet op het op het strafblad van de verdachte, waaruit blijkt dat hij ook in 2022 voor een opiumwetdelict onherroepelijk tot een vrijheidsbenemende straf van vijftien maanden is veroordeeld. De rechtbank weegt deze omstandigheid ten nadele van de verdachte mee bij de straftoemeting. Daarnaast liep de verdachte in een proeftijd van een voorwaardelijke invrijheidsstelling. Dit heeft hem er kennelijk niet van kunnen weerhouden om opnieuw strafbare feiten te plegen.
Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat de door de officier van justitie geëiste gevangenisstraf passend en geboden is.
Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 Sv.
7 Bijkomende straf
De rechtbank is van oordeel dat het onder de verdachte in beslag genomen en niet teruggegeven voorwerp, te weten een mobiele telefoon, moet worden verbeurd verklaard. Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de bewezenverklaarde drugsfeiten met behulp van deze telefoon, die aan de verdachte toebehoort, is voorbereid.
8 Vordering herroeping voorwaardelijke invrijheidstelling
Standpunt van de officier van justitie
Ten aanzien van de vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling heeft de officier van justitie gevorderd deze geheel toe te wijzen voor een periode van 1919 dagen.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft primair bepleit de vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling af te wijzen. Subsidiair heeft de raadsman de rechtbank verzocht om de vordering toe te wijzen voor een periode van drie maanden, zodat de verdachte gewaarschuwd is dat dit echt een allerlaatste kans is.
Oordeel van de rechtbank
Bij onherroepelijk geworden arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 19 april 2016 is de verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 17 jaar en 9 maanden met aftrek overeenkomstig artikel 27 van het Wetboek van Strafrecht (Sr), waarvan de tenuitvoerlegging met ingang van 6 december 2016 is gestart.
De veroordeelde is, gelet op artikel 15 Sr, op 2 mei 2020 voorwaardelijk in vrijheid gesteld, onder de algemene voorwaarde dat hij zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit en onder het stellen van bijzondere voorwaarden.
De schriftelijke vordering van de officier van justitie van 22 april 2026 strekt ertoe dat de rechtbank de voorwaardelijke invrijheidstelling voor een periode van 1919 dagen zal herroepen, omdat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd heeft schuldig gemaakt aan strafbare feiten in de zaak met parketnummer 15.061990.26.
Het openbaar ministerie is ontvankelijk in zijn vordering, omdat de vordering op 22 april 2026 is ontvangen op de griffie van de rechtbank en de grond bevat waarop zij rust.
De rechtbank is van oordeel dat er gelet op het voorgaande en gelet op de overige inhoud van dit vonnis redenen zijn om de vordering toe te wijzen. Bij voornoemd arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 19 april 2016 is de veroordeelde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 17 jaren en 9 maanden. Ten aanzien van deze straf is voorwaardelijke invrijheidstelling verleend per 2 mei 2020 voor de duur van 2159 dagen.
Bij beslissing van de politierechter in de rechtbank Midden-Nederland van 9 juli 2021 is de voorwaardelijke invrijheidsstelling gedeeltelijk herroepen voor de duur van 60 dagen.
Bij beslissing van de meervoudige strafkamer van de rechtbank Noord-Nederland van
15 december 2022 is de voorwaardelijke invrijheidsstelling gedeeltelijk herroepen voor de duur van 180 dagen.
In de onderhavige zaak acht de rechtbank bewezen dat de veroordeelde zich schuldig heeft gemaakt aan twee misdrijven op grond van de Opiumwet. Gelet op deze omstandigheden en het feit dat de verdachte ‘gewaarschuwd’ was door twee eerdere herroepingen van de voorwaardelijke invrijheidsstelling, ziet de rechtbank geen aanknopingspunt om - zoals door de raadsman verzocht - last te geven tot herroeping van slechts een gedeelte van de periode van de voorwaardelijke invrijheidsstelling. De voorwaardelijke invrijheidsstelling zal volledig, dus voor de 1919 resterende dagen, worden herroepen.
9 Toepasselijke wettelijke voorschriften
De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:
artikel 33, 33a, 47, 57 van het Wetboek van Strafrecht; en
artikel 2, 3, 10 van de Opiumwet.
10 Beslissing
De rechtbank:
Verklaart bewezen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4 weergegeven.
Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.
Bepaalt dat de bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren.
Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 2 (zegge: twee) jaren.
Bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Verklaart verbeurd:
- 1 STK GSM (Omschrijving: PL2700-26-017982-1).
Wijst de vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling toe en gelast dat het gedeelte van de vrijheidsstraf dat als gevolg van de toepassing van de regeling van de voorwaardelijke invrijheidstelling niet ten uitvoer is gelegd, alsnog geheel moet worden ondergaan, te weten voor de duur van 1919 (zegge: negentienhonderd en negentien) dagen.
Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum
Dit vonnis is gewezen door
mr. G.D. Kleijne, voorzitter,
mrs. H. Bakker en J.T.P. Pot, rechters,
in tegenwoordigheid van de griffier J.A. Huismans,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 5 oktober 2026.