Strafrecht overig

Toepassing van het volwassenenstrafrecht bij de berechting van een verdachte die ten tijde van de strafbare…

Rechtbank Noord-Holland, 7 september 2026

Zaakgegevens

Op 7 september 2026 heeft de Rechtbank Noord-Holland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Noord-Holland
Datum uitspraak
7 september 2026
Datum publicatie
5 november 2026
Zaaknummer
15.020351.26 en 13-204473-25 (tul)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBNHO:2026:15119
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Toepassing van het volwassenenstrafrecht bij de berechting van een verdachte die ten tijde van de strafbare feiten 19 jaar was.

Veroordeling tot een gevangenisstraf van 600 dagen waarvan 436 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren wegens een poging tot een gewapende overval van een supermarkt. Toewijzing van de vordering van de benadeelde partij. Opleggen van een voorwaardelijke geldboete van 325 euro wegens handelen in strijd met artikel 27, eerste lid, van de Wet wapens en munitie. Toewijzing van de vordering tot tenuitvoerlegging van een eerder voorwaardelijk opgelegde taakstraf. Verbeurdverklaring van een survivalmes en twee bikvakmutsen.

Uitspraak

RECHTBANK NOORD-HOLLAND

Team Straf, zittingsplaats Haarlemmermeer

Meervoudige strafkamer

Parketnummer: 15.020351.26 en 13-204473-25 (tul)

Uitspraakdatum: 7 september 2026

Tegenspraak

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 24 augustus 2026 in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 2006 te [geboorteplaats] ,

ingeschreven in de basisregistratie personen op het [adres 1] ,

feitelijk verblijvende te [adres 2] .

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie

mr. R. Giuseppini en van hetgeen de verdachte en zijn raadsman mr. J. de Vries, advocaat

te Zaandam, naar voren hebben gebracht.

1 Tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:

Feit 1
hij op of omstreeks 19 januari 2026 te Zwanenburg, gemeente Haarlemmermeer ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om geld, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan Albert Heijn, in elk geval aan een ander toebehoorde(n),
weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen en deze voorgenomen diefstal te doen voorafgaan, te doen vergezellen en/of te doen volgen van geweld en/of bedreiging met geweld tegen [slachtoffer] , te plegen met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren,
- een (groot) mes heeft getoond aan die [slachtoffer] , en/of
- (vervolgens) (meerdere malen) het mes in de richting van die [slachtoffer] heeft bewogen,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

Feit 2
hij op of omstreeks 19 januari 2026 te Zwanenburg, gemeente Haarlemmermeer een wapen van categorie IV, onder 7 van de Wet wapens en munitie,
te weten een (survival) mes (in de kleur zwart, met een totale lengte van circa 33 centimeter en/of het lemmet is voorzien van 1 scherpe snijkant en/of 1 kant met kartels) zijnde een voorwerp waarvan, gelet op zijn aard en/of de omstandigheden waaronder het werd aangetroffen, redelijkerwijs kon worden aangenomen dat het bestemd was om letsel aan personen toe te brengen en/of te dreigen heeft gedragen.

2 Voorvragen

De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

3 Beoordeling van het bewijs

3.1.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten.

3.2

Oordeel van de rechtbank

3.3.1

Redengevende feiten en omstandigheden feit 1 en feit 2

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten op grond van de volgende bewijsmiddelen, waarbij de rechtbank – nu de verdachte het feit heeft bekend en namens hem geen vrijspraak is bepleit – zal volstaan met een opsomming van de bewijsmiddelen, te weten:

- de bekennende verklaring van de verdachte op de terechtzitting van

24 augustus 2026;

- het in de wettelijke vorm opgemaakte proces-verbaal van aangifte door

[slachtoffer] d.d. 19 januari 2026 (dossierpagina 13 e.v.);

- het in de wettelijke vorm opgemaakte proces-verbaal van bevindingen d.d.

20 januari 2026 (dossierpagina 62 e.v.).

3.3.

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, met dien verstande dat

Feit 1
hij op 19 januari 2026 te Zwanenburg, gemeente Haarlemmermeer, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om geld dat aan Albert Heijn toebehoorde,
weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen en deze voorgenomen diefstal te doen voorafgaan van bedreiging met geweld tegen [slachtoffer] , te plegen met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken,
- een groot mes heeft getoond aan die [slachtoffer] , en
- vervolgens meerdere malen het mes in de richting van die [slachtoffer] heeft bewogen,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

Feit 2
hij op 19 januari 2026 te Zwanenburg, gemeente Haarlemmermeer, een wapen van categorie IV, onder 7 van de Wet wapens en munitie, te weten een (survival) mes (in de kleur zwart, met een totale lengte van circa 33 centimeter en waarvan het lemmet is voorzien van 1 scherpe snijkant en 1 kant met kartels) zijnde een voorwerp waarvan, gelet op zijn aard en de omstandigheden waaronder het werd aangetroffen, redelijkerwijs kon worden aangenomen dat het bestemd was om letsel aan personen toe te brengen en/of te dreigen heeft gedragen.

Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in zijn verdediging.

4. Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten

Het bewezenverklaarde levert op:

ten aanzien van feit 1

poging tot diefstal, vergezeld van bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken;

ten aanzien van feit 2

handelen in strijd met artikel 27, eerste lid, van de Wet wapens en munitie.

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dan ook strafbaar.

5 Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is daarom strafbaar.

6 Motivering van de sanctie

6.1

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie volgt bij haar eis het advies van de reclassering om het volwassenenstrafrecht toe te passen. Zij heeft gevorderd dat de verdachte voor feit 1 zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden, waarvan acht maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren, met aftrek van de tijd die de verdachte al in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. Als bijzondere voorwaarden heeft de officier van justitie verzocht om oplegging van een meldplicht, ambulante behandeling, ambulante begeleiding, dagbesteding en controle op het middelengebruik. Ten aanzien van feit 2, een overtreding, heeft de officier van justitie een geldboete geëist van 325 euro.

6.2

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft de rechtbank verzocht om het jeugdstrafrecht toe te passen en geen straf op te leggen waardoor de verdachte weer gedetineerd raakt. De raadsman heeft gewezen op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte en dat – gelet op die omstandigheden – het belangrijk is dat de verdachte hulp krijgt van de reclassering. De verdachte heeft schulden en de raadsman heeft om die reden de rechtbank verzocht om voor feit 2 een voorwaardelijke geldboete op te leggen.

6.3

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de straf die aan de verdachte moet worden opgelegd, heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, en de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.

In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.

De verdachte heeft op 19 januari 2026 geprobeerd om de Albert Heijn in Zwanenburg te overvallen. Hij heeft daarbij een medewerkster van dichtbij bedreigd met een groot mes en gezegd dat hij geld wilde hebben. Toen de medewerkster weg wist te komen van de kassa waar zij stond, heeft de verdachte uiteindelijk zonder geld de supermarkt verlaten.

De rechtbank neemt het de verdachte kwalijk dat hij geen rekening heeft gehouden houden met de consequenties van deze bedreigende situatie voor anderen. Dat de overval voor de medewerkster traumatisch is geweest, volgt uit de toelichting op haar vordering tot schadevergoeding. Er waren op het moment van de overval ook klanten aanwezig in de winkel, die ongewild getuige zijn geweest.

Strafblad

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank in het bijzonder gelet op het strafblad van de verdachte (Uittreksel Justitiële Documentatie van 1 juli 2026) waaruit blijkt dat de verdachte eerder voor vermogens- en geweldsdelicten onherroepelijk tot vrijheidsbenemende straffen is veroordeeld en nog in een proeftijd liep van een eerdere veroordeling wegens diefstal met geweld. Er is kortom sprake van recidive en de rechtbank weegt deze omstandigheid dan ook ten nadele van de verdachte mee bij de straftoemeting.

Daarnaast heeft de rechtbank acht geslagen op het psychologisch rapport van GZ-psycholoog van 19 maart 2026 en de rapportages van Reclassering Nederland van 26 juni 2026 en 11 augustus 2026.

Rapport GZ-psycholoog

Het psychologisch rapport houdt samengevat onder meer het volgende in:

Bij de verdachte is sprake van PTSS, ADHD, een andere gespecificeerde disruptieve, impulsbeheersings- of andere gedragsstoornis, en voorts een stoornis in het gebruik van cannabis en alcohol, beide in vroege remissie door detentie. Er is sprake van een bedreigde persoonlijkheidsontwikkeling met antisociale en borderline trekken. Deze stoornissen leiden er echter niet toe dat de gedragingen in verminderde mate aan de verdachte kunnen worden toegerekend.
Over de indicaties voor toepassing van het minderjarigenstrafrecht merkt de psycholoog op dat de verdachte wat betreft handelingsvaardigheden niet op verstandelijk beperkt niveau functioneert, maar dat hij zijn gedrag niet kan organiseren, wat samenhangt met zijn problematiek. Er worden, hoe gering ook, nog wel mogelijkheden gezien voor pedagogische beïnvloeding. Het ontbrak de psycholoog – op het moment van schrijven van het rapport in maart 2026 – echter aan zicht op het functioneren van de verdachte in Jeugdinrichting (JJI) [locatie] , waardoor de genoemde hoop naar eigen zeggen mogelijk te positief was gesteld. De psycholoog heeft al met al een (lichte) voorkeur voor toepassing van het minderjarigenstrafrecht.

Rapport reclassering

Uit het rapport van de reclassering van 26 juni 2026 blijkt onder meer het volgende.

Door incidenten in JJI [locatie] is de verdachte overgeplaatst naar een reguliere penitentiaire inrichting, met een afdeling voor jongvolwassenen. Dit lijkt een passender plek voor de verdachte te zijn. Hoewel de leeftijd van de verdachte reden kan zijn voor toepassing van het jeugdstrafrecht, heeft de reclassering in de afgelopen periode geen enkele ruimte gezien voor pedagogische beïnvloeding van de verdachte door volwassenen. Hij lijkt ook meer gebaat bij een volwassen aanpak dan bij een aanpak geschikt voor jongeren. De reclassering adviseert om het volwassenenstrafrecht toe te passen.

Voor wat betreft de op te leggen straf heeft de reclassering geadviseerd om een deels voorwaardelijke straf op te leggen met daarbij de voorwaarden die nu ook gelden voor de schorsing van de voorlopige hechtenis, te weten: een meldplicht, ambulante behandeling, ambulante begeleiding, een locatiegebod (met elektronisch toezicht), dagbesteding en beheersing van middelengebruik.

Oordeel van de rechtbank

Wat betreft de vraag of de verdachte volgens het jeugdstrafrecht of het volwassenenstrafrecht berecht moet worden, overweegt de rechtbank het volgende. Het rapport van de psycholoog is opgemaakt in een vroege fase waarin nog niet het volledige detentieverloop kon worden meegewogen. Het ontbrak de psycholoog om die reden aan zicht op het functioneren van de verdachte in de JJI. Uit het rapport van de reclassering dat later is opgemaakt, blijkt dat de verdachte in de JJI een negatieve invloed heeft gehad op andere jongeren, dat hij vanwege incidenten in de JJI is overgeplaatst naar een reguliere penitentiaire inrichting en dat de verdachte ook meer gebaat lijkt bij een volwassen aanpak dan bij een aanpak geschikt voor jongeren. Gelet hierop zal de rechtbank het advies overnemen van de reclassering om het volwassenenstrafrecht toe te passen. Wel zal de rechtbank bij het bepalen van de strafmaat in het voordeel van de verdachte rekening houden met zijn jeugdige leeftijd en dat de verdachte door de directe bekentenis van de feit ervan heeft blijk gegeven het laakbare van zijn eigen handelen in te zien.

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat voor feit 1 een gevangenisstraf moet worden opgelegd waarvan het onvoorwaardelijke deel gelijk is aan de duur van het voorarrest. Dit betekent dat hij niet langer vast zal zitten maar, met behulp van de reclassering en de voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering, kan werken aan een leven zonder delicten. Daarnaast zal een voorwaardelijke gevangenisstraf worden opgelegd waaraan een proeftijd van drie jaren zal worden verbonden, opdat verdachte ervan wordt weerhouden zich voor het einde van die proeftijd schuldig te maken aan een strafbaar feit.

Verder acht de rechtbank verplicht contact met de reclassering noodzakelijk. Een voorwaarde van die strekking zal aan het voorwaardelijk deel van de op te leggen straf worden verbonden.

Voor feit 2 zal de rechtbank – gelet op de schuldenproblematiek van de verdachte – een voorwaardelijke geldboete opleggenmet daaraan verbonden een proeftijd van drie jaren.

7 Bijkomende straf

De rechtbank zal de onder de verdachte in beslag genomen en niet teruggegeven voorwerpen, te weten een survivalmes en twee bivakmutsen, verbeurd verklaren. Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de bewezen verklaarde feiten met behulp van die voorwerpen, die aan verdachte toebehoren, zijn begaan.

9 Vordering benadeelde partij en schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij [slachtoffer] heeft een vordering tot schadevergoeding van

€ 1.000,00 ingediend tegen verdachte wegens immateriële schade die zij als gevolg van het onder feit 1 ten laste gelegde zou hebben geleden, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag.

Standpunten van partijen

De officier van justitie heeft de rechtbank verzocht om de vordering in het geheel toe te wijzen, met wettelijke rente en oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De raadsman heeft zich op verzoek van de verdachte niet verzet tegen toewijzing van de vordering.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat de gevorderde schade rechtstreeks voortvloeit uit het onder feit 1 bewezen verklaarde feit. Vergoeding van de schade komt de rechtbank billijk voor gelet op de onderbouwing van de vordering en het verhandelde ter terechtzitting. De vordering zal dan ook worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 19 januari 2026 tot aan de dag der algehele voldoening.

Daarnaast dient verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog moet maken. De tot op heden door de benadeelde partij gemaakte kosten worden vastgesteld op nihil.

De rechtbank ziet als gevolg van verdachtes onder feit 1 bewezen verklaarde handelen (kort gezegd: een poging tot een gewapende overval) aanleiding ter zake van de vordering van de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen.

10 Vordering tot tenuitvoerlegging

Bij vonnis van 17 juli 2025 in de zaak met parketnummer 13-204473-25 heeft de politierechter te Amsterdam de verdachte ter zake van diefstal, vergezeld van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, veroordeeld tot onder meer een voorwaardelijke taakstraf voor de duur van 20 uren. Ten aanzien van die voorwaardelijke straf is de proeftijd op twee jaren bepaald onder de algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit. De mededeling als bedoeld in artikel 366a van het Wetboek van Strafvordering is op 11 september 2025 aan de verdachte toegezonden. De bij genoemd vonnis vastgestelde proeftijd is ingegaan op 1 augustus 2025.

De officier van justitie vordert thans dat de rechtbank zal gelasten dat die voorwaardelijke straf alsnog ten uitvoer zal worden gelegd.

De rechtbank heeft bij het onderzoek ter terechtzitting bevonden dat zij bevoegd is over de vordering te oordelen en dat de officier van justitie daarin ontvankelijk is.

De rechtbank is van oordeel dat de vordering dient te worden toegewezen, nu uit de overige inhoud van dit vonnis blijkt dat verdachte niet heeft nageleefd de voorwaarde dat hij zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit.

9 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:

artikel 14a, 14b, 14c, 23, 24c, 33, 33a, 36f, 45, 62, 63, 312 van het Wetboek van Strafrecht.

artikel 27, 54 van de Wet wapens en munitie.

10 Beslissing

De rechtbank:

Verklaart bewezen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.3 weergegeven.

Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.

Bepaalt dat de bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren.

Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 600 (zegge: zeshonderd) dagen.

Beveelt dat van deze gevangenisstraf een gedeelte, groot 436 dagen niet ten uitvoer zal worden gelegd en stelt daarbij een proeftijd vast van drie jaren.

Stelt als algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit.

Stelt als bijzondere voorwaarden dat:

- de veroordeelde zich blijft melden op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn;

- de veroordeelde zich laat behandelen door AFPN of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op het maken van een delictanalyse en een delictpreventieplan;

- de veroordeelde zich ambulant zal laten begeleiden door CuraXL dan wel door een door de reclassering aan te zoeken andere instelling die de veroordeelde ondersteunt bij het op orde krijgen van meerdere praktische leefgebieden;

- de veroordeelde zich inspant voor het vinden en behouden van betaald werk met een vaste structuur. De dagbesteding draagt bij aan het voorkomen van delictgedrag;

- de veroordeelde meewerkt aan controles om zicht te krijgen op het gebruik en/of het gebruik te leren beheersen van alcohol en verdovende middelen, genoemd in lijst II (softdrugs). Deze controles kunnen bestaan uit urineonderzoek. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd.

Geeft aan voornoemde reclasseringsinstelling de opdracht als bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden.

Voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:

- ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

- medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht, daaronder begrepen.

Bepaalt dat de tijd die verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk deel van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Veroordeelt verdachte tot het betalen van een geldboete van € 325,00, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 3 dagen hechtenis, met bevel dat deze straf niet zal worden ten uitvoer gelegd tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat verdachte voor het einde van de op drie jaren bepaalde proeftijd zich aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Verklaart verbeurd:

  • 1 survivalmes (met goednummer PL1100-2026014333-18142170);

  • 2 bivakmutsen

Wijst toe de vordering tot vergoeding van de door de benadeelde partij [slachtoffer] geleden schade tot een bedrag van € 1.000,00, bestaande uit vergoeding voor de immateriële schade, en veroordeelt de verdachte tot betaling van dit bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 19 januari 2026 tot aan de dag der algehele voldoening, aan [slachtoffer] , voornoemd, tegen behoorlijk bewijs van kwijting.

Veroordeelt verdachte in de kosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging alsnog te maken.

Legt verdachte als schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van slachtoffer [slachtoffer] de verplichting op tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 1.000,00, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 10 dagen gijzeling en bepaalt dat het te betalen bedrag wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 19 januari 2026 tot aan de dag der algehele voldoening. De toepassing van de gijzeling heft de hiervoor opgelegde betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat betalingen aan de benadeelde partij in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de Staat en dat betalingen aan de Staat in mindering strekken op de verplichting tot betaling aan de benadeelde partij.

Wijst toe de vordering van de officier van justitie tot tenuitvoerlegging in de zaak met parketnummer 13-204473-25 en gelast de tenuitvoerlegging van de niet ten uitvoer gelegde taakstraf, bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid voor de duur van 20 uren, opgelegd bij vonnis van de politierechter te Amsterdam d.d. 17 juli 2025.

De taakstraf wordt vervangen door 10 dagen hechtenis als deze niet goed wordt uitgevoerd.

Heft op het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van verdachte.

Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum

Dit vonnis is gewezen door

mr. P.A. Hesslink, voorzitter,

mrs. C.S. Schoorl en S.H. Bouwers, rechters,

in tegenwoordigheid van de griffier J.A. Huismans,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 7 september 2026.