Strafrecht overig

EncroChat. Afwijzing van de voorwaardelijke verzoeken tot het doen horen van getuigen. De verdachte heeft…

Rechtbank Noord-Holland, 6 november 2026

Zaakgegevens

Op 6 november 2026 heeft de Rechtbank Noord-Holland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Noord-Holland
Zittingsplaats
Haarlem
Datum uitspraak
6 november 2026
Datum publicatie
10 november 2026
Zaaknummer
15/010439-23
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBNHO:2026:15247
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

EncroChat. Afwijzing van de voorwaardelijke verzoeken tot het doen horen van getuigen. De verdachte heeft zich gedurende een periode van ongeveer drie maanden, samen met anderen, schuldig gemaakt aan het treffen van voorbereidings- en/of bevorderingshandelingen gericht op het in- en uitvoeren van cocaïne en/of MDMA. Daarnaast heeft de verdachte zich gedurende een periode van drie jaren schuldig gemaakt aan het gewoontewitwassen van grote geldbedragen en luxe goederen. Aangezien de rechtbank niet kan vaststellen om welk bedrag het gaat, kunnen de in de tenlastelegging genoemde geldbedragen niet worden bewezen. De rechtbank vindt wel bewezen dat de verdachte een grote hoeveelheid contante geldbedragen heeft witgewassen. Overschrijding van de redelijke termijn. De rechtbank acht, alles afwegende, een gevangenisstraf voor de duur van 21 maanden passend en geboden.

Uitspraak

RECHTBANK NOORD-HOLLAND

Team Straf, zittingsplaats Haarlem

Meervoudige strafkamer

Parketnummer: 15/010439-23 (P)

Uitspraakdatum: 6 november 2026

Tegenspraak

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de openbare terechtzitting van 23 oktober 2026 in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] te [geboorteplaats] ,

ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:

[adres 4],

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie

mr. J.J. van Bree en van wat de verdachte en zijn raadsman, mr. L.J.B.G. van Kleef, advocaat te Amsterdam, naar voren hebben gebracht.

1 Tenlastelegging

Aan de verdachte is, kort en zakelijk weergegeven, ten laste gelegd:

Feit 1: het medeplegen van voorbereidings- en/of bevorderingshandelingen om MDMA en/of cocaïne buiten en/of binnen het grondgebied van Nederland te brengen, te bereiden, te bewerken, te verwerken, te verkopen, af te leveren, te verstrekken, te vervoeren en/of te vervaardigen in de periode van 19 maart 2020 tot en met 11 juni 2020 te Amstelveen en/of Schiphol en/of Amsterdam en/of Purmerend, in elk geval in Nederland;

Feit 2: het medeplegen van gewoontewitwassen in de periode van 1 januari 2020 tot en met 10 januari 2023 te Amstelveen en/of Schiphol en/of Amsterdam en/of Purmerend, in elk geval in Nederland.

De volledige tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht en maakt daarvan deel uit.

2 Voorvragen

De dagvaarding is geldig, de rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de zaak, de officier van justitie is ontvankelijk en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging.

3 De standpunten

3.1

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten.

3.2

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de verdachte moet worden vrijgesproken van de feiten 1 en 2. Daartoe heeft hij ten aanzien van feit 1 aangevoerd dat de verdachte betwist de gebruiker te zijn van het EncroChat-account [accountnaam 1] . De gebruiker is een vriend van hem genaamd [naam 1] , die ook gebruikmaakte van zijn auto en die ook in zijn woning verbleef. Daarnaast heeft de raadsman ten aanzien van de inhoud van de berichten verzocht, zo begrijpt de rechtbank zijn verweer, bij de interpretatie daarvan de nodige behoedzaamheid te betrachten en verder aangevoerd dat op basis van die berichten weinig kan worden vastgesteld.

Ten aanzien van feit 2 heeft de raadsman aangevoerd dat de verdachte ontkent zich schuldig te hebben gemaakt aan witwassen, omdat hij een (legaal) inkomen had door het geven van voetbaltraining.

4 Oordeel van de rechtbank

4.1

Feit 1

4.1.1

Redengevende feiten en omstandigheden

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit op grond van de bewijsmiddelen die in bijlage II bij dit vonnis zijn opgenomen.

4.1.2

Bewijsoverweging

Inleiding

De beschuldigingen tegen de verdachte vloeien voort uit het onderzoek 27Minlaton. In dat onderzoek is naar voren gekomen dat de gebruiker van het EncroChat-account met de naam [accountnaam 1] in de periode van 19 maart 2020 tot en met 11 juni 2020 berichten heeft verstuurd en ontvangen op basis waarvan het vermoeden is ontstaan dat deze gebruiker zich heeft beziggehouden met de voorbereidings- en/of bevorderingshandelingen voor de in- en uitvoer van verdovende middelen (cocaïne en MDMA) via de luchthaven Schiphol.

Identificatie

Het bewijs bestaat in deze zaak voornamelijk uit chatberichten die zijn verstuurd en ontvangen door (de hierna te noemen) gebruikers van de dienst EncroChat. De eerste vraag die de rechtbank daarom moet beantwoorden is of de verdachte de gebruiker is van het account [accountnaam 1] .

De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen het volgende vast.

Uit het dossier volgt dat [accountnaam 1] gebruikmaakte van een BMW 3 serie met kenteken [kenteken] . In de ochtend van 20 mei 2020 stuurde [accountnaam 1] naar de gebruiker van het account [accountnaam 2] : “Kom naar [adres 5]. Auto krijgt beurt. Ik kan niet bewegen. BMW [bedrijf 1] Oostzaan”. Uit een lijst van de BMW-dealer [bedrijf 1] blijkt dat die dag een blauwe BMW 3 serie met kenteken [kenteken] voor een onderhoudsbeurt is aangeboden en dat vervangend vervoer was geleverd aan: [verdachte] met het telefoonnummer [telefoonnummer] . De verdachte heeft tijdens zijn verhoor op 30 januari 2023 verklaard dat dit zijn telefoonnummer is.

De verdachte is verder door de politie op 8 mei 2020 en 2 juni 2020 als bestuurder van deze auto met kenteken [kenteken] gezien. Op de zitting heeft de verdachte ook erkend dat hij deze auto in de ten laste gelegde periode huurde en er veel in reed.

Ook acht de rechtbank in dit verband van belang dat [accountnaam 1] op 5 april 2020 naar [accountnaam 2] het bericht heeft gestuurd: “Waar ben je dan? Zit met dochters in de auto”. De verdachte heeft verklaard dat hij twee dochters heeft.

In mei 2020 vroeg [accountnaam 1] aan [accountnaam 2] meerdere keren naar Amstelveen te komen of gaf hij aan in Amstelveen te zijn. De verblijfplaats van de verdachte was in de ten laste gelegde periode de [adres 2] . Uit onderzoek volgt dat het IMEI-nummer van het telefoontoestel waarvan [accountnaam 1] gebruikmaakte, in de periode van 6 mei 2020 tot en met 12 juni 2020 meerdere keren in de nachtelijke uren een zendmast heeft aangestraald aan de Bouwerij 0 te Amstelveen. Het dekkingsgebied van deze zendmast valt binnen de directe omgeving van het woonadres van de verdachte.

Tussenconclusie: de verdachte is de gebruiker van het EncroChat-account [accountnaam 1]

De rechtbank is van oordeel dat op grond van de hiervoor genoemde feiten en omstandigheden – in onderling verband en samenhang bezien – kan worden vastgesteld dat de verdachte de gebruiker is geweest van het account [accountnaam 1] .

Alternatief scenario

Het alternatieve scenario van de verdachte dat niet hij maar [naam 1] de gebruiker was van het account [accountnaam 1] , schuift de rechtbank als ongeloofwaardig terzijde. De verdachte heeft op de zitting verklaard dat [naam 1] destijds veel in zijn auto reed en in zijn woning in Amstelveen verbleef, wat zou verklaren waarom de politie ten onrechte bij de verdachte zou zijn uitgekomen. De verdachte heeft hierover pas voor het eerst op de zitting verklaard, terwijl hij de reden(en) van deze late verklaring weinig concreet heeft gemaakt. Op vragen daarover tijdens de zitting komt de verdachte niet verder dan dat hij eerder niet wilde ‘snitchen’ en dacht aan zijn veiligheid.

De rechtbank neemt tevens in aanmerking dat de verdachte in zijn verklaring op de zitting ook niet uitsluit dat hij de auto op 20 mei 2020 zelf voor een onderhoudsbeurt naar de BMW-dealer [bedrijf 1] in Oostzaan heeft gebracht. De verdachte zegt dat hij denkt dat [naam 1] de auto die dag heeft gebracht, maar dat lijkt de rechtbank onwaarschijnlijk als uit de administratie van de garage blijkt dat er een vervangende auto is meegegeven aan [verdachte] en het telefoonnummer van de verdachte wordt opgegeven. Tot slot biedt het dossier geen enkel aanknopingspunt dat [naam 1] gedurende de ten laste gelegde periode bij de verdachte aan de [adres 2] verbleef.

Voorwaardelijke verzoek

De raadsman heeft verzocht [betrokkene 1] en [naam 1] als getuigen te horen indien de rechtbank van oordeel is dat de verdachte de gebruiker is geweest van het account [accountnaam 1] . [betrokkene 1] is door de rechtbank in een eerder vonnis geïdentificeerd als de gebruiker van het EncroChat-account Puppydonut. [accountnaam 1] heeft ook met dat account berichten uitgewisseld, zodat [betrokkene 1] zou kunnen verklaren wie achter het account [accountnaam 1] zit. Daarnaast zou [naam 1] moeten worden gehoord, omdat hij door de verdachte wordt aangewezen als de gebruiker van het account [accountnaam 1] , aldus de verdediging.

Aan de voorwaarde van het verzoek is voldaan, nu de rechtbank heeft vastgesteld dat de verdachte de gebruiker is geweest van het account [accountnaam 1] . Echter, gelet op die vaststelling ziet de rechtbank geen noodzaak om de getuigen [betrokkene 1] en [naam 1] te horen en acht zij zich voldoende ingelicht. Zoals hiervoor overwogen acht de rechtbank de verklaring van de verdachte dat [naam 1] de gebruiker van het account [accountnaam 1] zou zijn, ongeloofwaardig.

Het voorwaardelijke verzoek wordt daarom afgewezen.

De inhoud van de chats

De tweede vraag die de rechtbank moet beantwoorden, is of de chatberichten die de verdachte heeft ontvangen en verstuurd betrekking hebben op voorbereidings- en/of bevorderingshandelingen voor de in- en uitvoer van cocaïne en/of MDMA in de ten laste gelegde periode.

De rechtbank is van oordeel dat de in de bewijsmiddelen gebruikte chatgesprekken tussen [accountnaam 1] en de gebruikers van de hierna te noemen EncroChat-accounts onmiskenbaar betrekking hebben op de in- en uitvoer van cocaïne en/of MDMA. Bij dat oordeel betrekt de rechtbank het volgende.

Uitvoer van verdovende middelen

In het gesprek met [accountnaam 4] stuurde de verdachte op 4 april 2020 “ik kan pillen etc versturen”. Op 6 april 2020 vroeg [accountnaam 4] vervolgens aan de verdachte “Welke landen kunnen we sturen vanaf hier met dhl?” en of dat ook met het vliegtuig is. De verdachte reageerde daarop met: “dhl heb ik top top top. Ik heb de supervisor met meer dan 100 man onder hem. Hij is eindstation dus hij zet ook de securitystickers op de dozen”. Hij meldde daarbij dat dat met het vliegtuig is en dat dit naar Australië kan. [accountnaam 4] gaf vervolgens aan dat ze flessen wijn naar Azië wilden sturen. Daarop stuurde de verdachte: “Wat zit erin die wijn” waarop [accountnaam 4] antwoordde: “Hahaha alcohol hahah. Nee MDMA”. Ook wisselden zij berichten over wat de kosten zouden zijn van de verzending, waarbij de verdachte aangaf dat hij informatie wenste van [accountnaam 4] over het land, het product en de hoeveelheid.

Uit deze chatberichten concludeert de rechtbank dat de verdachte voorbereidingen treft voor de uitvoer van verdovende middelen, waaronder MDMA. Blijkens zijn eigen berichten heeft hij hiervoor de juiste contacten.

Op 27 april 2020 stuurde de verdachte naar [accountnaam 5] dat er naar Australië, Taiwan en Maleisië verstuurd kan worden. In het licht van de hiervoor beschreven berichten begrijpt de rechtbank dat dit bericht betrekking heeft op het versturen van pillen of MDMA naar het buitenland. Een dag later, op 28 april 2020, stuurde de verdachte naar [accountnaam 6] en [accountnaam 7] : “Ik kan vanaf hier pillen mdma ketamine etc versturen met dhl china airlines en taiwan airlines. Kan naar Maleisië taiwan en Australië. Je moet daar goeie uithaal hebben. Hier heb ik het sterk”. De verdachte meldde vervolgens in het gesprek met [accountnaam 6] dat Australië meteen kan en stuurde daarbij: “Opzet hier heb is top top top”. Op de vraag of hij Schiphol onder controle heeft, reageerde hij dat hij dat voor 99% heeft. Ook uit deze berichten blijkt dat de verdachte verdovende middelen, waaronder MDMA, kan versturen naar Maleisië, Taiwan en Australië.

Invoer van verdovende middelen

In de chatgesprekken wordt daarnaast door de verdachte gesproken over landen waar vandaan pakketten moeten worden gestuurd naar Nederland. Het gaat daarbij voornamelijk om Zuid-Amerikaanse landen, zoals Colombia (een bekend bronland van cocaïne). Zo heeft de verdachte op 24 en 25 maart 2020 een gesprek met [accountnaam 2] waarin zij de mogelijkheden bespreken om op 27, 28 of 29 maart 2020 een zending via de vlucht KL749 naar Nederland te brengen. De problemen die ze ondervinden door corona worden besproken, zoals de lockdown van ‘colo’ (de rechtbank begrijpt: Colombia). Op 24 maart 2020 stuurde [accountnaam 2] aan de verdachte: “Komt teamleider bij me. Alleen hij moet nog groen. Dan is alles ok. Dus geef me tot morgen nog”. De verdachte stuurde diezelfde dag naar [accountnaam 8] : “Iedereen heeft zijn schema aangepast. De teamleider moet nog die van hem doen dat krijg ik morgen bevestigd. Als die er doorheen is dan is het geregeld en werken wij vh weekend”. Op 25 maart 2020 stuurde de verdachte naar [accountnaam 2] : “Maar snap je nu waarom ik hun vooral in deze tijd hun borg netjes betaal. Ze steken hun nek uit. Als hij dit geregeld heeft breng mij dan die 3 kop dan geef ik dat”. Ongeveer een uur later stuurde hij: “Laat ze alvast die dozen klaarmaken en foto s van die spullen en dozen en gps sturen”. Op 26 maart 2020 stuurde de verdachte naar [accountnaam 8] : “Vraag de overkant hoe zeker ze zijn dat er zaterdag op zondag een vlucht is want ik hoor dat ze aan de overkant alles hebben omgegooid. Vlucht kl749. Hun wilden 27 28 of 29 aankomst hier”.

Op 5 april 2020 stuurde [accountnaam 4] naar de verdachte het bericht: “Maandag hebben we fotos van die stukkies wat ze gaan sturen en van die doos verpakking woensdag krijgen we de inlog van GPS.” [accountnaam 4] stuurde hierbij “Deze kist willen ze werken” en “Kl741 departs Colo on 12 april” (de rechtbank begrijpt: Colombia). Ook wordt besproken dat ze de vlucht in de gaten moeten houden of deze geannuleerd wordt. Op 7 april 2020 krijgt de verdachte drie foto’s binnen van [accountnaam 4] waarop donker gekleurde pakketten te zien zijn. Op twee van de foto’s is te zien dat een pakket opengesneden is, waarbij een witte substantie zichtbaar is. De verdachte stuurt deze foto’s direct daarna door naar [accountnaam 2] .

Op 29 april 2020 bericht de verdachte aan [accountnaam 9] dat hij Emirates vanaf Equa (de rechtbank begrijpt: een vlucht met Emirates vanaf Ecuador) nu ook kan doen.

Een dag later vraagt [accountnaam 9] naar “details quito emirates en lux bogota”. Hierop reageert de verdachte met dat er een doos in de bulk of op een plaat mag worden gezet. De verdachte verduidelijkt vervolgens aan [accountnaam 9] : “dit is een full cargo kist (de rechtbank begrijpt: een vlucht met enkel vracht). Dus op deze kist kan je het op een pmc plaat zetten of in de bulk 5”.

[accountnaam 9] reageert: “ok duidelijk. Bulk 5 of willekeurige plaat extra doos erop. Gps erbij. Full cargo.kist.”

Op 3 mei 2020 wordt door [accountnaam 4] aan de verdachte gevraagd: “Ask your guys if they can also do Bogota to Schiphol air cargo with fresh fruit?” Daarop antwoordde de verdachte: “Ik ga vragem bro, dat is een andere groep”. De dag erna, op 4 mei 2020, stuurde [accountnaam 4] aan de verdachte: “Vanuit costarica kunnen we sturen” en “[accountnaam 10] : ik ken mensen die lijn opzetten maar toch laten uithalen voor de scan. (…) Ik ga even vragen wat er geregeld kan worden”. Een dag later, op 5 mei 2020, stuurde de verdachte naar [accountnaam 2] “Fruit vanaf bogo voor iemand anders kan jij die pakken?” Daarop antwoordde [accountnaam 2] : “Tuurlijk mee liften gewoon”.

Op 10 mei 2020 stuurde [accountnaam 11] naar [accountnaam 12]: “oke i understand. Talk with Whiskey, he can do almost all of Schiphol”.

Op 1 juni 2020 vroeg [accountnaam 6] aan de verdachte of hij ook opties hier heeft voor DHL, “vriend van me vroeg dat, vanuit bogota”. De verdachte antwoordde met: “Ja ik ga vragen als ze vanuit daar ook kunnen ontvangen brate”. [accountnaam 6] reageerde daarop met: “en vertel me alleen nog een keer voor cargo”. Op 2 juni 2020 stuurde de verdachte naar [accountnaam 13]: “als jij de juiste zetters hebt dan heb ik de uithaal”. Op 7 juni 2020 stuurde de verdachte aan [accountnaam 14] “Ik heb het mijn cargo mensen gezeten en ze willen nooit meer vanuit colo cargo doen” en “Equa is top”. Daarop stuurde [accountnaam 14] terug: “K dus colo afkappen? En volle focus equa?” (de rechtbank begrijpt Ecuador), waarop de verdachte antwoordde met “ja bro”.

Gelet op de verstuurde foto’s van pakketten met een witte substantie in samenhang met de uitgewisselde berichten waarbij het gaat over vluchten vanuit Zuid-Amerikaanse landen, kan het volgens de rechtbank niet anders dan dat het in deze berichten gaat over de invoer van cocaïne. In dat verband neemt de rechtbank in aanmerking dat in de chatberichten wordt gesproken over (het betalen van) borg, zetten op plaat, gps, werken, zetten en uithaal. Al deze termen zijn bij de rechtbank bekend als termen die worden gebruikt in het criminele drugsmilieu en kenmerkend zijn voor het invoeren van cocaïne per vliegtuig. Ook is het een feit van algemene bekendheid dat Zuid-Amerikaanse landen bronlanden van cocaïne zijn vanuit waar cocaïne naar Nederland wordt gesmokkeld. Gelet op de aard en strekking van de berichten, concludeert de rechtbank dat de verdachte tevens voorbereidingen heeft getroffen voor de invoer van cocaïne.

Rol van de verdachte

De rechtbank leidt uit de inhoud van de berichten ook af dat de verdachte als tussenpersoon fungeerde en een coördinerende rol heeft vervuld en dat hij daarmee een substantiële bijdrage heeft geleverd bij de voorbereidings- en bevorderingshandelingen, die zagen op de in- en uitvoer van verdovende middelen. Hij heeft contact met andere EncroChat-gebruikers over het vertrek van vluchten vanuit het buitenland waarbij vluchtnummers worden genoemd, foto’s worden verstuurd en de gps inloggegevens worden benoemd. Hij schakelt daarbij met andere personen, onder meer als er problemen ontstaan door bijvoorbeeld geannuleerde vluchten. Daarnaast onderhield hij contacten voor het uithalen van de middelen op het moment van aankomst van een vracht. De verdachte vormde hiermee een belangrijke schakel bij deze voorbereidings- en bevorderingshandelingen.

Conclusie

De rechtbank acht op basis van het voorgaande, in onderling verband en samenhang bezien, bewezen dat de verdachte zich in de periode van 19 maart 2020 tot en met 11 juni 2020 schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van voorbereidings- en/of bevorderingshandelingen gericht op het binnen en buiten het grondgebied van Nederland brengen van cocaïne en/of MDMA.

4.2

Feit 2

4.2.1

Redengevende feiten en omstandigheden

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit op grond van de bewijsmiddelen die in bijlage II bij dit vonnis zijn vervat.

4.2.2

Bewijsoverweging

Juridisch kader

De rechtbank stelt vast dat er in deze zaak geen rechtstreeks verband valt te leggen tussen enerzijds de in de tenlastelegging genoemde geldbedragen en voorwerpen en anderzijds een bepaald concreet misdrijf (gronddelict). Het in de tenlastelegging opgenomen bestanddeel ‘afkomstig uit enig misdrijf’ kan bewezen worden geacht, indien het op grond van de vastgestelde feiten en omstandigheden niet anders kan zijn dan dat de geldbedragen en voorwerpen uit enig misdrijf afkomstig zijn. De rechtbank beoordeelt dit aan de hand van het toetsingskader dat voor dergelijke gevallen in de rechtspraak is ontwikkeld.

De rechtbank doorloopt daarbij de volgende stappen. Indien de feiten en omstandigheden een vermoeden rechtvaardigen dat het niet anders kan zijn dan dat de geldbedragen en voorwerpen uit enig misdrijf afkomstig zijn, mag van de verdachte worden verlangd dat hij een concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring geeft dat de geldbedragen en voorwerpen niet van misdrijf afkomstig zijn. Zodra het door de verdachte geboden tegenwicht daartoe aanleiding geeft, ligt het vervolgens op de weg van het Openbaar Ministerie om nader onderzoek te doen naar de door de verdachte gestelde alternatieve herkomst van de geldbedragen en voorwerpen. Uit de resultaten van dat onderzoek zal dienen te blijken dat met voldoende mate van zekerheid kan worden uitgesloten dat de geldbedragen en voorwerpen waarop de verdenking betrekking hebben een legale herkomst hebben en dat dus een criminele herkomst als enige aanvaardbare verklaring kan gelden.

Geldbedragen en voorwerpen

Op grond van de inhoud van het dossier duidt de rechtbank de in de tenlastelegging genoemde geldbedragen als volgt.

Contante stortingen

Het bedrag van € 122.480,- ziet op de contante stortingen op de bankrekeningen van de verdachte. Het bedrag van € 15.845,- ziet eveneens op contante stortingen, maar dan op de bankrekening van de zoon van de verdachte, [betrokkene 2]. De verdachte heeft op de zitting verklaard dat hij inderdaad regelmatig contante geldbedragen aan zijn zoon gaf.

Aangetroffen contant geld

Het bedrag van € 10.270,- is contant geld dat is aangetroffen tijdens de doorzoeking van de woning aan de [adres 3]. De verdachte heeft verklaard dat dit geld van hem is.

Designergoederen en horloges

Daarnaast stelt de rechtbank vast dat het bedrag van € 58.135,- ziet op de diverse (design)goederen en horloges die op de verschillende verblijfadressen van de verdachte zijn aangetroffen en in beslag genomen. De FIOD heeft de aanschafwaarde van deze voorwerpen vastgesteld op € 58.135,-.

€ 20.000,- met gebruik van een token

Het bedrag van € 20.000,- is gebaseerd op een chatgesprek dat is aangetroffen op de applicatie Signal in een Samsungtelefoon die in beslag is genomen op de [adres 3]. In deze chatberichten maken ‘[accountnaam 15]’ en ‘[accountnaam 16]’ een afspraak over de overdracht van € 20.000,-.

De rechtbank overweegt dat zij, nog los van de vraag of de verdachte onder de naam [accountnaam 15] deze berichten heeft verstuurd, te weinig aanknopingspunten ziet in het dossier op basis waarvan kan worden vastgesteld dat de verdachte op enig moment over de in deze berichten genoemde € 20.000,- heeft kunnen beschikken. Deze enkele chat is daarvoor onvoldoende. De rechtbank spreekt de verdachte daarom partieel vrij van dit onderdeel van de tenlastelegging.

Het vermoeden van witwassen

Uit onderzoek naar de bij de Belastingdienst bekende inkomsten van de verdachte blijkt dat hij tussen 2017 en eind 2022 geen inkomen uit loondienst heeft gehad. Ook zijn over de jaren 2018 tot en met 2021 geen aangiften omzetbelasting bekend van hem of zijn onderneming [bedrijf 2].

De rechtbank stelt vast dat er geen inkomsten van de verdachte bekend zijn die de contante stortingen, het contante geld dat bij hem is aangetroffen en het bezit van de designergoederen en horloges kunnen verklaren. Daarnaast neemt de rechtbank in aanmerking dat de verdachte zich gedurende een periode van ongeveer drie maanden bezig heeft gehouden met voorbereidings- en/of bevorderingshandelingen gericht op het in- en uitvoeren van cocaïne en/of MDMA en dat hij daarbij gebruik maakte van de berichtendienst Encrochat. Deze omstandigheden rechtvaardigen naar het oordeel van de rechtbank het vermoeden dat de stortingen, het contante geld, een deel van de designergoederen en de horloges (mede) van enig misdrijf afkomstig zijn.

Ten aanzien van de zonnebril van het merk Dita, de weekendtas van het merk Louis Vuitton en de jas van het merk Prada heeft de verdachte op de zitting verklaard dat deze nep zijn. De rechtbank volgt deze verklaring van de verdachte, omdat op basis van het onderzoek in het dossier niet met voldoende mate van zekerheid kan worden vastgesteld dat deze goederen originele designerartikelen zijn. Het ontbreekt deze goederen dan ook aan de waarde van authentieke merkartikelen. De rechtbank acht daarom ten aanzien van deze goederen geen witwasvermoeden aanwezig en spreekt de verdachte hiervan partieel vrij.

Verklaring van de verdachte

Gelet op het vermoeden van witwassen mag vervolgens van de verdachte worden verlangd dat hij een verklaring geeft voor de herkomst van de in de tenlastelegging genoemde geldbedragen en voorwerpen die concreet, min of meer verifieerbaar en niet op voorhand als hoogst onwaarschijnlijk is aan te merken.

Designer goederen

Over de organizer, de pochette jour GM, de schoudertas en de portemonnee van Louis Vuitton heeft de verdachte ter terechtzitting verklaard dat hij deze cadeau heeft gekregen van zijn (toenmalige) vriendin en neef. De verdachte heeft dit niet onderbouwd met enige stukken, zoals bijvoorbeeld een (schriftelijke) verklaring van deze vriendin en of neef.

De rechtbank is van oordeel dat deze verklaring daarom niet concreet of verifieerbaar is.

Een legale herkomst is daarmee niet aannemelijk geworden en de verdachte heeft het vermoeden van witwassen niet ontzenuwd.

Datzelfde geldt voor het zilverkleurige horloge van Rolex met de blauwe wijzerplaat (geschatte waarde van 10.250 euro). De verklaring van de verdachte dat hij deze zelf heeft gekocht, is niet onderbouwd met enig stuk (zoals een aankoop bon) en daardoor niet verifieerbaar.

Ten aanzien van het Rolexhorloge met de kleur everose (geschatte waarde van 40.600 euro) heeft de verdachte verklaard dat hij deze van een kennis genaamd [naam 2] heeft ontvangen om het horloge voor hem te verkopen. De rechtbank gaat aan deze verklaring voorbij, nu zij deze ongeloofwaardig vindt. De vriendin van de verdachte heeft immers tijdens de doorzoeking van haar woning verklaard dat het horloge van de verdachte is. Bovendien blijkt uit een in het dossier opgenomen foto dat de verdachte het horloge op een vakantie in Dubai om zijn pols had. Het witwasvermoeden is dan ook niet weerlegd door de verklaring van de verdachte.

De conclusie ten aanzien van alle hierboven genoemde (designer)goederen is dan ook dat het niet anders kan dan dat deze goederen (middellijk) mede afkomstig zijn uit enig misdrijf.

Geldbedragen

De verdachte heeft ten aanzien van de contante stortingen op zijn bankrekeningen en op de bankrekening van zijn zoon en ten aanzien van het in de woning waar hij verbleef aangetroffen contante geldbedrag verklaard dat deze afkomstig zijn van zijn werk als voetbaltrainer en uit zijn handel in sieraden.

Tijdens het verhoor op 30 januari 2023 heeft de verdachte verklaard dat de onderneming ‘[bedrijf 2]’ ongeveer tien jaar bestaat en dat hij jongens begeleidt naar een betaalde voetbalorganisatie. Hij gaf in de ten laste gelegde periode training, zowel individueel als in groepsverband. De verdachte heeft verklaard dat hij acht tot tien spelers individueel trainde en dat hij twee groepstrainingen per week gaf. Aan deze groepstrainingen namen dan ongeveer vijftien jongens deel. De voetballers betaalden hem contant.

De rechtbank is van oordeel dat de verdachte met zijn verklaring over het geven van voetbaltrainingen een concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring heeft gegeven dat het geld niet van misdrijf afkomstig is. Het lag daarom op de weg van de officier van justitie om nader onderzoek te doen naar de door de verdachte gestelde herkomst van het geldbedrag. Dat onderzoek is uitgevoerd.

Ten aanzien van de verkoop van sierraden heeft de verdachte op de zitting verklaard dat hij in een goede maand vijf tot zes sierraden of horloges verkocht, wat een paar duizend euro opleverde. De rechtbank is van oordeel dat deze verklaring niet kan worden beschouwd als een concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat de verdachte pas op de zitting met deze verklaring is gekomen zodat deze niet meer verifieerbaar is, en dat de verdachte deze verklaring ook niet met enige onderbouwing concreet heeft gemaakt.

Onderzoek naar de verklaring van de verdachte

In het kader van het onderzoek naar de verdiensten van de verdachte door het geven van voetbaltraining, zijn zeven voetballers als getuige gehoord. Op grond van deze getuigenverhoren is aannemelijk geworden dat de verdachte in de jaren 2020 tot eind 2022, begin 2023 op sportcomplexen in Amsterdam trainingen heeft gegeven aan jonge voetballers. De getuigen verklaren allemaal dat zij training hebben gevolgd bij de verdachte en dat zij daarvoor veelal contant betaalden. Voor individuele training betaalden zij € 75,00 en voor groepslessen was dit € 50,00. Over de hoeveelheid trainingen die de getuigen hebben gekregen verklaren zij verschillend. Getuige [getuige 1] heeft bijvoorbeeld verklaard vijftig groepstrainingen en zeventig tot tachtig individuele trainingen te hebben gevolgd bij de verdachte, terwijl getuige [getuige 2] heeft verklaard tien trainingen van de verdachte te hebben gehad.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank overweegt dat uit de verklaringen van de (als getuigen gehoorde) voetballers een beeld rijst dat de verdachte gedurende de jaren 2020-2022 inkomsten heeft verkregen uit het geven van voetbaltraining. De hoogte van de stortingen en het contante geld, wat neerkomt op bijna € 150.000,-, laat zich naar het oordeel van de rechtbank echter niet volledig verklaren door de inkomsten uit het geven van voetbaltrainingen. Dit geldt temeer nu op basis van de getuigenverhoren geen duidelijk beeld is verkregen van het aantal voetballers dat de verdachte in die jaren heeft getraind als ook het aantal trainingen dat hij gedurende die jaren heeft gegeven. Daarbij komt dat van de contante verdiensten geen enkele vorm van administratie door de verdachte is bijgehouden, hetgeen voor zijn risico komt. Ook heeft de verdachte, terwijl hij daartoe alle gelegenheid heeft gehad, op geen enkel moment in deze procedure de hoogte van de in die jaren (wekelijks of maandelijks) door hem ontvangen gelden inzichtelijk gemaakt of proberen te maken, bijvoorbeeld aan hand van berichten die in het kader van de training werden verstuurd en/of een achteraf door hem opgestelde berekening over aantallen trainingen en voetballers in combinatie met door hem op bepaalde momenten gedane stortingen van contant geld op een bepaalde rekening.

In het licht van de opvallende hoogte van de contante stortingen in 2020, in combinatie met de lockdownmaatregelen die toen als gevolg van de coronapandemie golden en waardoor het in bepaalde periodes niet mogelijk was om in een groep te sporten, had dit wel voor de hand gelegen en van de verdachte verwacht mogen worden. Nu dit niet is gebeurd, is de rechtbank van oordeel dat slechts ten aanzien van een (onbepaald) deel van het contante geld een legale herkomst aannemelijk geworden. Dit leidt tevens tot de conclusie dat het vermoeden van witwassen ten aanzien van een (onbepaald) deel van het contante geld niet volledig is ontzenuwd en dat het niet anders kan dan dat dit geld van misdrijf afkomstig is en dat de verdachte dit wist.

Aangezien de rechtbank niet kan vaststellen om welk bedrag het gaat, kunnen de in de tenlastelegging genoemde geldbedragen niet worden bewezen. De rechtbank vindt wel bewezen dat de verdachte een grote hoeveelheid contante geldbedragen heeft witgewassen.

Medeplegen

Het dossier biedt geen aanknopingspunten dat de verdachte heeft gehandeld in nauwe en bewuste samenwerking met één of meer anderen, zodat de rechtbank de verdachte partieel vrijspreekt van het medeplegen.

Conclusie

De rechtbank acht op basis van het voorgaande bewezen dat de verdachte zich in de periode van 1 januari 2020 tot en met 10 januari 2023 schuldig heeft gemaakt aan het witwassen van contante geldbedragen en enkele luxe designergoederen en twee horloges. Gelet op de langere periode waarin het witwassen heeft plaatsgevonden, is de rechtbank van oordeel dat de verdachte daarvan een gewoonte heeft gemaakt.

Voorwaardelijk verzoek

De raadsman heeft tijdens de behandeling ter terechtzitting bij pleidooi een voorwaardelijk verzoek gedaan om [naam 2] als getuige te horen over de herkomst van het Rolexhorloge Oyster Perpetual in de kleur everose gold, in het geval de rechtbank tot een bewezenverklaring zou komen ten aanzien van dit goed.

Omdat aan de voorwaarde van het verzoek wordt voldaan, komt de rechtbank toe aan de beoordeling van dit verzoek. Zoals hiervoor overwogen, heeft de rechtbank de verklaring van de verdachte dat [naam 2] de eigenaar is van het horloge ongeloofwaardig geacht.

De rechtbank ziet daarom geen noodzaak tot het horen van deze getuige. Daarbij betrekt de rechtbank dat op geen enkele wijze is onderbouwd dat de getuige de eigenaar is van het horloge, bijvoorbeeld door overlegging van een aankoopbewijs van het horloge op naam van de gevraagde getuige, een afschrift van een bankafschrift waaruit blijkt dat de getuige het horloge heeft betaald of een verklaring op schrift van de getuige.

4.3

Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan, in die zin dat:

Feit 1
hij in de periode van 19 maart 2020 tot en met 11 juni 2020 in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, om een feit, bedoeld in het vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden en/of te bevorderen, te weten
- het opzettelijk binnen en buiten het grondgebied van Nederland brengen,

van cocaïne en/of MDMA,
- zich en/of een ander gelegenheid en/of inlichtingen tot het plegen van dat feit heeft getracht te verschaffen,
hebbende verdachte en anderen
- via de versleutelde communicatiedienst Encrochat gecommuniceerd over het (laten) verzenden van middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I per vliegtuig van Nederland naar onder andere Maleisië en/of Taiwan en/of Australië en
- via de versleutelde communicatiedienst Encrochat gecommuniceerd en afspraken gemaakt over het (laten) verzenden van middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I per vliegtuig vanuit onder andere Colombia naar Nederland en
- via de versleutelde communicatiedienst Encrochat foto’s verstuurd en/of ontvangen van middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet Opiumwet behorende lijst I en
- via de versleutelde communicatiedienst Encrochat gecommuniceerd en afspraken gemaakt over het (tegen betaling) (laten) plaatsen en/of uithalen van middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I;

Feit 2
hij in de periode van 1 januari 2020 tot en met 10 januari 2023 in Nederland van het plegen van witwassen een gewoonte heeft gemaakt, immers heeft hij, verdachte, een grote hoeveelheid contante geldbedragen en voorwerpen (designer goederen en horloges) voorhanden gehad, terwijl hij wist dat deze geldbedragen en voorwerpen - onmiddellijk of middellijk - mede afkomstig waren uit enig misdrijf.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten zijn verbeterd. Blijkens het verhandelde op de terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in zijn verdediging.

Wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

5 Kwalificatie en strafbaarheid van de feiten

Het bewezenverklaarde levert op:

Feit 1: medeplegen van, om een feit, bedoeld in het vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden of te bevorderen, zich en/of een ander gelegenheid en/of inlichtingen tot het plegen van dat feit trachten te verschaffen;

Feit 2: van het plegen van witwassen een gewoonte maken.

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dus strafbaar.

6 Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

7 Motivering van de sanctie

7.1

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden met aftrek van de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht.

7.2

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat in de strafmaat rekening moet worden gehouden met een vormverzuim dat heeft plaatsgevonden.

7.3

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de sancties die aan de verdachte moeten worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van de feiten

De verdachte heeft zich gedurende een periode van ongeveer drie maanden, samen met anderen, schuldig gemaakt aan het treffen van voorbereidings- en/of bevorderingshandelingen gericht op het in- en uitvoeren van cocaïne en/of MDMA.

De verdachte heeft met zijn handelen een bijdrage geleverd aan de internationale drugshandel en daarbij een coördinerende rol gehad. De verdachte fungeerde als een tussenpersoon en was een belangrijke schakel. Hij maakte afspraken over de verzending, plaatsing en uithaal van de verdovende middelen. De handel in harddrugs vormt een ernstige inbreuk op de rechtsorde en heeft een ontwrichtende invloed op de samenleving. Harddrugs bevatten zeer schadelijke stoffen die de gezondheid van gebruikers ernstig bedreigen. Bovendien gaat de verspreiding en handel in cocaïne en MDMA gepaard met vele andere vormen van criminaliteit, waaronder ernstige gewelds- en levensdelicten. De rechtbank neemt het de verdachte kwalijk dat hij zich niet heeft bekommerd om de ernstige gevolgen van deze (internationale) drugshandel.

Daarnaast heeft de verdachte zich gedurende een periode van drie jaren schuldig gemaakt aan het gewoontewitwassen van grote geldbedragen en luxe goederen. Het witwassen van criminele gelden vormt een bedreiging van de legale economie en het tast de integriteit van het financiële en economische verkeer aan. Witwassen bevordert het plegen van delicten, omdat door het wegsluizen van crimineel geld de opsporing van de onderliggende misdrijven wordt bemoeilijkt. Zonder witwassen zou het genereren van illegale winsten een stuk minder lucratief zijn. De rechtbank vindt dit dan ook een ernstig feit.

Persoon van de verdachte

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank in het bijzonder gelet op het strafblad van de verdachte van 11 september 2026, waaruit blijkt dat de verdachte al eerder onherroepelijk is veroordeeld voor vermogens- en opiumwetdelicten. Dit is echter al van lang geleden. De rechtbank weegt dit daarom niet ten nadele van de verdachte mee.

Tussenconclusie van de rechtbank

De ernst van de feiten maakt dat deze zaak in beginsel niet kan worden afgedaan op een andere wijze dan met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Voor de duur van de gevangenisstraf houdt de rechtbank ook rekening met wat in vergelijkbare zaken wordt opgelegd. In strafmatigende zin weegt de rechtbank bij de strafoplegging mee dat de rechtbank een lager witwasbedrag bewezen verklaart dan dat is tenlastegelegd en dan waar de officier van justitie zijn eis op heeft gebaseerd. Daarnaast neemt de rechtbank in aanmerking dat bij feit 1 sprake is van een relatief korte periode.

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat in beginsel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden passend is.

Vormverzuim

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat sprake is van een vormverzuim als bedoeld in artikel 359a, eerste lid, Sv en schending van het recht op een eerlijk proces, omdat de FIOD de voetballers telefonisch heeft gehoord zonder de raadsman hierover te informeren.

Naar het oordeel van de rechtbank is geen sprake van een schending van een vormverzuim. De rechtbank stelt vast de verdediging op een later moment in de gelegenheid is gesteld om vier voetballers als getuigen te bevragen tijdens een verhoor bij de rechter-commissaris. Deze getuigen hebben gelijkluidend verklaard aan hun eerder afgelegde verklaring bij de FIOD en hebben de verklaring van de verdachte in zoverre ook bevestigd. Het is de rechtbank dan ook niet duidelijk welk nadeel de verdachte zou hebben opgelopen. Gelet op de gang van zaken is de rechtbank van oordeel dat er geen sprake is van een vormverzuim. Het recht op een eerlijk proces is dan ook niet geschonden.

Redelijke termijn

De rechtbank houdt verder bij de straftoemeting rekening met het tijdsverloop in deze zaak. In artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is het recht van iedere verdachte gewaarborgd om binnen een redelijke termijn te worden berecht. Hierbij wordt als uitgangspunt genomen dat een strafzaak bij de rechtbank moet zijn afgerond met een vonnis binnen twee jaren nadat de op zijn redelijkheid te beoordelen termijn is aangevangen, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden.

De verdachte is op 10 januari 2023 verhoord en in verzekering gesteld. Hij kon er vanaf dat moment van uitgaan dat hij strafrechtelijk zou worden vervolgd. De inhoudelijke behandeling stond in eerste instantie gepland op 26 november 2024. Deze zitting heeft geen doorgang kunnen vinden vanwege ziekte aan de zijde van de verdachte. Daarna heeft het bijna twee jaar geduurd voordat de zaak opnieuw op zitting is aangebracht. Omdat het vonnis op 6 november 2026 wordt gewezen, is de redelijke termijn met één jaar en tien maanden overschreden, door omstandigheden die niet aan de verdachte te wijten zijn. De rechtbank zal hier in strafmatigende zin rekening mee houden door de passend geachte gevangenisstraf van 24 maanden met drie maanden te verminderen.

Eindconclusie van de rechtbank

De rechtbank acht, alles afwegende, een gevangenisstraf voor de duur van 21 maanden passend en geboden.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.

Voorlopige hechtenis

Het bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte is door de rechtbank met ingang van 19 juli 2023 onder voorwaarden geschorst tot aan het moment van de einduitspraak. De officier van justitie heeft gevorderd de schorsing te laten voortduren. De raadsman heeft primair verzocht het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op te heffen en subsidiair de schorsing te laten voortduren.

De rechtbank is van oordeel dat er, gelet op het tijdsverloop sinds de voorlopige hechtenis is geschorst, geen ernstig rekening mee hoeft te worden gehouden dat de verdachte een nieuw misdrijf zal begaan. Daaraan doet niet af dat de verdachte sinds het moment van schorsing door de politierechter van de rechtbank Amsterdam is veroordeeld voor witwassen (welk vonnis nog niet onherroepelijk is). Dit leidt ertoe dat de recidivegrond, wat de enige grond was voor de voorlopige hechtenis, naar het oordeel van de rechtbank niet langer aanwezig is. De rechtbank zal daarom de (reeds geschorste) voorlopige hechtenis bij gebrek aan gronden opheffen.

8 Verbeurdverklaring

De rechtbank is van oordeel dat de onder de verdachte in beslag genomen en niet teruggegeven voorwerpen, te weten:

  • 1 STK organizer van Louis Vuitton, voorwerpnummer: 210367;

  • 1 STK tas, pochette jour GM van Louis Vuitton, voorwerpnummer: 210741;

  • € 750,00, voorwerpnummer: 210409 (volgens KVI);

  • € 10,00, voorwerpnummer: 210414;

  • € 9.510,00, voorwerpnummer: 210419;

  • 1 STK horloge, zilverkleurige Rolex met blauwe wijzerplaat, voorwerpnummer: 210416;

  • 1 STK doos met echtheidscertificaat en boekjes, voorwerpnummer: 210372;

  • 1 STK horloge, Rolex everose gold, voorwerpnummer: 210413;

  • 1 STK schoudertas van Louis Vuitton, voorwerpnummer: 210410;

  • 1 STK portemonnee van Louis Vuitton, voorwerpnummer: 210423;

dienen te worden verbeurd verklaard.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat het onder 2 bewezenverklaarde feit met betrekking tot die voorwerpen, die aan de verdachte toebehoren, zijn begaan. Om die reden komen deze voorwerpen voor verbeurdverklaring in aanmerking.

9 Onttrekking aan het verkeer

De rechtbank is van oordeel dat het onder de verdachte in beslag genomen en niet

teruggegeven voorwerp, te weten een zakje witte substantie (voorwerpnummer: 210362), moet worden onttrokken aan het verkeer. Dit voorwerp behoort de verdachte toe en is aangetroffen bij gelegenheid van het onderzoek naar de door hem onder 1 begane feit. Dit voorwerpen kan dienen tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke feiten en tevens is het ongecontroleerde bezit van voormeld in beslag genomen voorwerp in strijd met de wet of het algemeen belang.

10. Overige beslissingen omtrent in beslag genomen en niet teruggegeven voorwerpen

De rechtbank is van oordeel dat de onder de verdachte in beslag genomen en niet teruggegeven voorwerpen, te weten:

  • 1 STK zonnebril van Dita, voorwerpnummer: 210417;

  • 1 STK weekendtas van Louis Vuitton, voorwerpnummer: 210418;

  • 1 STK jas van Prada, voorwerpnummer: 210420;

  • 1 STK Apple iPhone telefoon, voorwerpnummer: 210422;

  • 1STK Google Pixel telefoon, voorwerpnummer: 210341;

  • 1STK Google Pixel telefoon, voorwerpnummer: 210402;

dienen te worden teruggegeven aan de verdachte. Ten aanzien van deze goederen geldt dat er geen relatie kan worden gelegd met het strafbare feit en dat de goederen niet kunnen dienen tot het begaan of de voorbereiding van soortgelijke feiten dan wel tot belemmering van de opsporing daarvan, en ten aanzien van de google pixel telefoons geldt bovendien dat van die telefoons ook niet is vastgesteld dat het gaat om zogenoemde cryptotelefoons.

11 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:

33, 33a, 36b, 36d, 47, 57, 63 en 420ter van het Wetboek van Strafrecht.

10a van de Opiumwet.

12 Beslissing

De rechtbank:

Verklaart bewezen dat de verdachte de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 4.3 weergegeven.

Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte onder feiten 1 en 2 meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.

Bepaalt dat de onder 1 en 2 bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 5. vermelde strafbare feiten opleveren.

Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van éénentwintig (21) maanden.

Bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Verklaart verbeurd:

  • 1 STK organizer van Louis Vuitton, voorwerpnummer: 210367;

  • 1 STK tas, pochette jour GM van Louis Vuitton, voorwerpnummer: 210741;

  • € 750,00, voorwerpnummer: 210409 (volgens KVI);

  • € 10,00, voorwerpnummer: 210414;

  • € 9.510,00, voorwerpnummer: 210419;

  • 1 STK horloge, zilverkleurige Rolex met blauwe wijzerplaat, voorwerpnummer: 210416;

  • 1 STK doos met echtheidscertificaat en boekjes, voorwerpnummer: 210372;

  • 1 STK horloge, Rolex everose gold, voorwerpnummer: 210413;

  • 1 STK schoudertas van Louis Vuitton, voorwerpnummer: 210410;

  • 1 STK portemonnee van Louis Vuitton, voorwerpnummer: 210423.

Onttrekt aan het verkeer:

1 ZAKJE witte substantie, voorwerpnummer: 210362.

Teruggave beslag

Gelast de teruggave aan de verdachte van:

  • 1 STK zonnebril van Dita, voorwerpnummer: 210417;

  • 1 STK weekendtas van Louis Vuitton, voorwerpnummer: 210418;

  • 1 STK jas van Prada, voorwerpnummer: 210420;

  • 1 STK Apple IPhone telefoon, voorwerpnummer: 210422;

  • 1 STK Google Pixel telefoon, voorwerpnummer: 210341;

  • 1 STK Google Pixel telefoon, voorwerpnummer: 210402;

Voorlopige hechtenis

Heft op het reeds geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte.

Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum

Dit vonnis is gewezen door

mr. A.H. Tiemens, voorzitter,

mr. M. Hoendervoogt en mr. E.L. Hoogstraate, rechters,

in tegenwoordigheid van de griffier mr. E.T. Golstein,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 6 november 2026.

Bijlage I: de tenlastelegging

Feit 1
hij in of omstreeks de periode van 19 maart 2020 tot en met 11 juni 2020 te Amstelveen en/of Schiphol en/of Amsterdam en/of Purmerend, althans in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden en/of te bevorderen, te weten
- het opzettelijk binnen en/of buiten het grondgebied van Nederland brengen,
- het opzettelijk bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken en/of vervoeren, en/of
- het opzettelijk vervaardigen

van cocaïne en/of MDMA, in elk geval een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens artikel 3a, vijfde lid van de Opiumwet
- een ander heeft getracht te bewegen om dat feit te plegen, te doen plegen, mede te plegen en/of uit te lokken, om daarbij behulpzaam te zijn en/of om daartoe gelegenheid, middelen en/of inlichtingen te verschaffen,
- zich en/of een ander gelegenheid, middelen en/of inlichtingen tot het plegen van dat feit heeft getracht te verschaffen,
- voorwerpen, vervoermiddelen, stoffen, gelden en/of andere betaalmiddelen voorhanden heeft gehad, waarvan hij, verdachte en/of zijn mededader(s), wist(en) of ernstige reden had(den) om te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van dat feit,

hebbende verdachte en/of verdachtes mededaders en/of anderen
- één of meer encryptie (Encrochat) telefoon(s) aangeschaft en/of voorhanden gehad en/of
- via de versleutelde communicatiedienst Encrochat gecommuniceerd en/of afspraken gemaakt over het (laten) verzenden van middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I per vliegtuig van Nederland naar onder andere Maleisië en/of Taiwan en/of Australië en/of
- via de versleutelde communicatiedienst Encrochat gecommuniceerd en/of afspraken gemaakt over het (laten) verzenden van middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I per vliegtuig vanuit onder andere Colombia naar Nederland en/of
- via de versleutelde communicatiedienst Encrochat foto’s verstuurd en/of ontvangen van middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet Opiumwet behorende lijst I en/of
- via de versleutelde communicatiedienst Encrochat gecommuniceerd en/of afspraken gemaakt over het (tegen betaling), middels een of meer contactpersonen werkzaam bij DHL en/of KLM en/of luchthaven Schiphol, (laten) plaatsen en/of uithalen van middelen als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I en/of omzeilen van controles op de luchthaven en/of
- ontmoetingen gehad met en/of (telefonische) afspraken gemaakt met en/of besprekingen en/of onderhandelingen gevoerd met en/of inlichtingen en/of aanwijzingen en/of opdrachten (door)gegeven aan zijn mededader(s) en/of één of meer anderen, om verdovende middelen te kopen en/of verkopen en/of in ontvangst te nemen en/of omtrent de wijze waarop die verdovende middelen zou(den) worden gekocht en/of geleverd en/of afgenomen en/of vervoerd;

Feit 2
hij in of omstreeks de periode van 1 januari 2020 tot en met 10 januari 2023 te Amstelveen en/of Schiphol en/of Amsterdam en/of Purmerend, althans in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, van het plegen van witwassen een gewoonte heeft gemaakt, immers heeft hij verdachte,
(telkens) een (grote) hoeveelheid contante geldbedragen, van in totaal ca. €122.480 en/of €15.845 en/of €10.270 en/of €58.135 en/of €20.000, althans een of meer voorwerpen (luxe designer goederen, kleding, tassen en/of horloges) verworven, voorhanden gehad, overgedragen en/of omgezet en/of van dit/deze geldbedrag(en), gebruik heeft gemaakt en/of de werkelijke aard en/of de herkomst en/of de vindplaats en/of de vervreemding en/of de verplaatsing verborgen en/of verhuld en/of verborgen en/of verhuld wie de rechthebbende was en/of wie dit/deze geldbedrag(en) voorhanden had, terwijl hij wist, althans redelijkerwijs had moeten vermoeden, dat dit/deze geldbedrag(en) - onmiddellijk of middellijk - (mede) afkomstig was/waren uit enig misdrijf.