Veroordeling tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 jaren en 8 maanden voor zware mishandeling, terwijl…

Redengevende feiten en omstandigheden

De rechtbank komt tot bewezenverklaring van het subsidiair ten laste gelegde feit op grond van de bewijsmiddelen die in bijlage 2 bij dit vonnis zijn opgenomen.

Bewijsoverweging

Inleiding

Op 7 maart 2023 belt de verdachte om 10:59 uur naar 112. In het gesprek meldt de verdachte dat zijn vriend gewond is en niet meer ademt. Korte tijd later arriveren verschillende hulpdiensten en wordt [slachtoffer] (hierna: [slachtoffer] ) in de woning van de verdachte aangetroffen. De hulpdiensten nemen de reanimatie door de verdachte van hem over. Om 11:35 uur is vastgesteld dat [slachtoffer] was overleden en wordt de reanimatie gestopt.

In deze zaak moet de rechtbank vaststellen of de verdachte in strafrechtelijke zin een verwijt kan worden gemaakt, in die zin dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan de moord op, dan wel de doodslag van [slachtoffer] (primair ten laste gelegd) of dat hij [slachtoffer] zwaar heeft mishandeld als gevolg waarvan [slachtoffer] is overleden (subsidiair ten laste gelegd).

Feiten en omstandigheden

De rechtbank stelt de volgende feiten en omstandigheden vast.

De verdachte en [slachtoffer] waren goede bekenden van elkaar. Zij kenden elkaar al sinds hun jeugd. [slachtoffer] werkte in de tattooshop van de verdachte.

In de middag van 6 maart 2023 heeft er een ruzie plaatsgevonden tussen de verdachte en [slachtoffer] . Dit conflict ging over een auto die op naam stond van de verdachte en door [slachtoffer] werd gebruikt. De afspraak was dat de auto zou worden overgeschreven op naam van de vader van [slachtoffer] maar dit was nog niet gebeurd. Hierdoor ontving de verdachte nog steeds de rekeningen voor de wegenbelasting en de verkeersboetes op zijn naam voor deze auto. De vader van [slachtoffer] is die middag door de verdachte en [slachtoffer] opgehaald om samen de overschrijving te formaliseren. De vader van [slachtoffer] beschrijft in zijn getuigenverhoor bij de politie dat de verdachte onderweg in de auto - in het bijzijn van hem en [slachtoffer] - erg tekeer ging, woest en “helemaal kwaad, helemaal van de kaart” was. [slachtoffer] vader heeft verklaard dat [slachtoffer] in de auto doodsbang was voor de verdachte en dat hij bang was om klappen te krijgen. Zowel de vader van [slachtoffer] als getuige [getuige 1] hebben verklaard dat [slachtoffer] in het verleden door de verdachte is mishandeld.

De verdachte heeft op de terechtzitting over de ruzie in de auto verklaard dat het niet heel gezellig in de auto was, dat hij geen fijn gesprek heeft gehad en dat hij zijn frustraties over het uitblijven van de overschrijving in de auto aan de vader van [slachtoffer] heeft geuit.

Ook uit Whatsapp-berichten tussen [slachtoffer] en zijn vader later die dag volgt dat sprake was van boetes die op naam van de verdachte binnen waren gekomen. [slachtoffer] vraagt zijn vader in deze berichten om “voor vanavond” een geldbedrag voor hem over te maken en een foto van de betaling toe sturen, zodat hij aan de verdachte kan laten zien dat de boete betaald is.

In de avond van 6 maart 2023 heeft de verdachte [slachtoffer] opgehaald bij de tattooshop van de verdachte, waar [slachtoffer] sinds die middag aan het werk was. In de tattooshop heeft er opnieuw een woordenwisseling plaatsgevonden, nu in het bijzijn van de getuige [getuige 2] die ook in de tattooshop werkte. Hierbij werd besproken dat [slachtoffer] zijn werk niet goed deed en zich niet aan de werkafspraken hield. Ook werd het drugsgebruik van [slachtoffer] besproken en de manier waarop hij zijn leven leidde. De getuige beschrijft dat [slachtoffer] erbij stond met een gebogen hoofd en dat het gesprek vernederend was voor hem.

Nog steeds op 6 maart 2023, om 21:35 uur, enkele minuten voordat [slachtoffer] en de verdachte gezamenlijk de tattooshop verlaten, stuurt [slachtoffer] een Whatsapp-bericht naar zijn vader inhoudende: “Ik Kom eraan”. Dit bericht heeft [slachtoffer] via het wifi-netwerk van de tattooshop verstuurd, aangezien hij vanaf de middag al geen datategoed meer had. De verdachte rijdt met [slachtoffer] vervolgens naar het huis van de verdachte aan de [adres] in Hoofddorp. Tijdens de autorit wordt om 21:50 uur de telefoon van [slachtoffer] handmatig uitgezet. De verdachte en [slachtoffer] zijn vervolgens rond 22:15 uur aangekomen in de woning van de verdachte. Nadat de telefoon van de verdachte om 22:15 uur een verbinding registreert met de zendmastlocatie die dekking geeft aan zijn woning, wordt ook verdachtes telefoon op datzelfde tijdstip handmatig uitgeschakeld.

Getuige [getuige 3] is de directe bovenbuurvrouw van de verdachte. Zij keek die avond tussen 21:30 uur en 22:30 uur een televisieprogramma terug en hoorde op enig moment tijdens dit terugkijken in de woning onder haar een vreselijke ruzie. Zij hoorde geschreeuw en geluiden die lijken op het verplaatsen van meubilair. De getuige beschrijft dat het geluid dat uit de woning kwam zo luid was dat ze de televisie niet meer kon verstaan en harder heeft moeten zetten. De woonkamer van [getuige 3] ligt direct boven de woonkamer van de verdachte.

Op 7 maart 2023 is [slachtoffer] even na 11:00 uur in de woning van de verdachte aangetroffen. Enige tijd later is vastgesteld dat [slachtoffer] was overleden. [slachtoffer] had meerdere zichtbare verwondingen aan zijn hoofd en lichaam. Tijdens het forensisch pathologisch onderzoek zijn meerdere ernstige letsels vastgesteld, te weten: een breuk van de voorste en achterste wand van de voorhoofdsholte aan de rechterzijde, een breuk van de binnenwand en bodem van de rechteroogkas, een breuk van de rechterellepijp nabij de rechterpols, een breuk aan de voorzijde van de rechter vierde rib en breuken van het linker dwarse uitsteeksel van de tweede en derde lendenwervel.

In de woning van de verdachte zijn op diverse plaatsen meerdere bloedsporen aangetroffen. Na DNA-onderzoek is gebleken dat de DNA-profielen daarvan matchen met die van [slachtoffer] .

Het Openbaar Ministerie gaat uit van het scenario dat de verdachte in zijn woning het letsel aan [slachtoffer] heeft toegebracht, als gevolg waarvan hij is overleden. Door de verdediging is dit scenario weersproken en is gesteld dat [slachtoffer] de verwondingen buiten de woning en toegebracht door een ander, niet zijnde de verdachte, heeft opgelopen. De rechtbank zal hierna ingaan op dit door de verdediging aangedragen alternatief scenario.

Alternatief scenario

De verdachte heeft ontkend dat hij [slachtoffer] enig letsel heeft toegebracht. Hij heeft verklaard dat [slachtoffer] en hij op 6 maart 2023 om 22:15 uur in zijn woning zijn aangekomen, dat zij daar nog even met elkaar hebben gepraat en dat [slachtoffer] vervolgens zijn woning heeft verlaten. [slachtoffer] heeft niet gezegd waar hij naartoe ging. Toen [slachtoffer] weg was, bleek dat hij zijn rugzak met iPad en zijn telefoon in de woning van de verdachte had achtergelaten. Later die nacht is [slachtoffer] weer naar de woning van de verdachte terug gekomen. [slachtoffer] klopte op de voordeur van de verdachte. Hij was gewond en bloedde. Om zijn hoofd had hij een stuk textiel gebonden (lijkend op een T-shirt) en zijn shirt was bebloed. [slachtoffer] vertelde aan de verdachte dat hij op een plek was geweest waar hij zich voor schaamde en waar het fout was gegaan. De verdachte is meermalen gehoord en kon zich niet het exacte tijdstip herinneren waarop [slachtoffer] zijn woning heeft verlaten en weer is teruggekomen en heeft hierover wisselend verklaard. Ter terechtzitting heeft de verdachte verklaard dat [slachtoffer] in elk geval om 23:20 uur zijn woning had verlaten en om 01:19 uur weer terug in de woning moet zijn geweest. Uit het dossier blijkt dat op dat laatste tijdstip is geprobeerd om een Whatsappbericht vanaf de telefoon van [slachtoffer] te sturen. Ter terechtzitting heeft de verdachte verklaard dat niet hij maar [slachtoffer] dit bericht heeft opgesteld. Dit maakt, aldus de verdachte, dat [slachtoffer] om 01:19 uur weer in de woning moet zijn geweest. Door de verdachte is gesuggereerd dat [slachtoffer] naar een homo-ontmoetingsplek is geweest, of mogelijk slachtoffer is geworden van een afpersing of mishandeling door pedo-jagers. Volgens de verdachte zou [slachtoffer] mogelijk seksueel contact hebben gezocht met minderjarige jongens.

Overwegingen rechtbank ten aanzien van het alternatieve scenario

De rechtbank zal hierna nagaan in hoeverre zij het door de verdachte geschetste alternatieve scenario aannemelijk vindt, gelet op de inhoud van het procesdossier en het onderzoek ter terechtzitting. De rechtbank zal daarbij eerst ingaan op de vraag of het aannemelijk is dat [slachtoffer] de woning van de verdachte op enig moment na 22:15 uur heeft verlaten, om daar later naar terug te keren. Bij die vraag zal de rechtbank ook betrekken de door de verdachte gesuggereerde omstandigheden voor zijn gestelde vertrek. Ten slotte zal de rechtbank ingaan op het tijdstip waarop [slachtoffer] volgens de verdachte naar de woning is teruggekeerd en dit afzetten tegen het letseldateringsonderzoek dat is verricht.

Verlaten en terugkeren naar de woning van de verdachte

Uit het telecomonderzoek aan de telefoon van [slachtoffer] volgt dat hij op 6 maart 2023 om 21:35 uur een Whatsapp-bericht naar zijn vader heeft gestuurd, inhoudende: “Ik Kom eraan“. Naar het oordeel van de rechtbank wijst dit bericht op het voornemen van [slachtoffer] om na de sluiting van de tattooshop naar huis te gaan. [slachtoffer] is echter nooit thuis, bij zijn vader aangekomen. Uit het telecomonderzoek zijn verder geen aanwijzingen naar voren gekomen dat [slachtoffer] een afspraak had op de avond van 6 maart 2023 of in de daarop volgende nacht. De telefoon en de iPad van [slachtoffer] zijn op 6 maart 2023 vanaf 22:15 uur in de woning van de verdachte gebleven, tot het moment op 14 maart 2023 waarop deze tijdens de doorzoeking van de woning zijn aangetroffen.

Uit uitgebreid tactisch onderzoek, waaronder buurtonderzoek, getuigenoproepen en onderzoek naar camerabeelden, zijn geen aanwijzingen gevonden dat [slachtoffer] de woning van de verdachte na 22:15 uur heeft verlaten. Niemand heeft [slachtoffer] gezien en hij is ook niet waargenomen op diverse camerabeelden in de omgeving van de woning van de verdachte in de avond en nacht van 6 op 7 maart 2023.

Ook zijn er geen aanwijzingen aangetroffen dat [slachtoffer] later die avond of nacht weer is teruggekeerd naar het huis van de verdachte. De woning van de verdachte bevindt zich op de tweede etage van een appartementencomplex dat toegankelijk is via een (in de nacht afgesloten) algemene toegangsdeur op de begane grond. Uit onderzoek naar de mogelijkheden voor [slachtoffer] om het appartementencomplex binnen te treden zijn vier mogelijke manier onderzocht, te weten: (1) via de nooduitgang, (2) aanbellen bij zijn ex-schoonmoeder die eveneens in het appartementencomplex woont, (3) meelopen met een andere bewoner en (4) door handmatig de automatische schuifdeuren van de algemene toegangsdeur op de begane grond te openen. De politie heeft onderzoek verricht en uitvoerig geverbaliseerd over de vraag of het voor [slachtoffer] mogelijk moet zijn geweest om in de nacht van 6 op 7 maart 2023 op één van deze vier manieren toegang tot het appartementencomplex te verkrijgen. De politie heeft daar geen aanwijzingen voor gevonden.

Ook zijn er geen forensische aanwijzingen aangetroffen waaruit kan blijken dat [slachtoffer] zijn verwondingen buiten de woning heeft opgelopen. De forensische opsporing heeft in en rond de woning van de verdachte onderzoek gedaan naar de aanwezigheid van bloedsporen. In diverse ruimtes en op verschillende plekken in de woning van de verdachte zijn bloedsporen aangetroffen. Buiten de woning, meer in het bijzonder vanaf de openbare weg via de hal en de lift en in het trappenhuis en de brandgang tot en met de voordeur van de woning van de verdachte, zijn echter geen bloedsporen of andere sporen van [slachtoffer] aangetroffen.

Veronderstelde redenen voor [slachtoffer] om de woning te verlaten

Door de politie is onderzoek gedaan naar de door de verdachte in het kader van het alternatieve scenario aangedragen mogelijke redenen voor [slachtoffer] om de woning van de verdachte in de nacht van 6 op 7 maart 2023 te verlaten, te weten het bezoeken van een homo-ontmoetingsplaats of het afgeperst worden door één of meer pedo-jagers.

Ten aanzien van de vraag of [slachtoffer] mogelijk een homo-ontmoetingsplaats heeft bezocht, heeft de politie onderzoek gedaan naar de aanwezigheid van camera's op mogelijke routes naar plaatsen die mogelijk zouden kunnen dienen als homo-ontmoetingsplaats in en rond Hoofddorp. Op de beelden van die camera’s is [slachtoffer] tussen 6 maart 2023 te 22:00 uur en 7 maart 2023 te 04:00 uur niet te zien. Ook het passantenonderzoek heeft hieromtrent geen informatie opgeleverd. Bovendien is uit onderzoek naar het gebruik van de website Bullchat.com gebleken dat [slachtoffer] tot aan de vroege ochtend van 4 maart 2023, en daarmee niet op 5, 6 of 7 maart 2023, van deze website gebruik heeft gemaakt. Niet is gebleken dat [slachtoffer] op 6 of 7 maart 2023 een afspraak had.

Ten aanzien van de vraag of [slachtoffer] mogelijk door één of meer pedo-jagers werd afgeperst, overweegt de rechtbank in aanvulling op hetgeen hiervoor is overwogen dat uit het onderzoek weliswaar een aanwijzing is verkregen dat [slachtoffer] contact heeft gehad met [naam] , die zich in het verleden mogelijk met een ander bezig zou hebben gehouden met pedo-jagen, maar dat er geen aanwijzingen zijn gevonden dat [naam] in de nacht van 6 op 7 maart 2023 een afspraak met [slachtoffer] had of dat hij op enige andere wijze betrokkenheid heeft gehad bij de dood van [slachtoffer] .

Uit het voorgaande blijkt dat uit het onderzoek geen aanknopingspunten naar voren zijn gekomen die de door de verdachte in het kader van het alternatieve scenario gesuggereerde redenen van [slachtoffer] ’s vertrek uit de woning kunnen ondersteunen.

Tussenconclusie ten aanzien verlaten en terugkomen woning door [slachtoffer]

Het voorgaande leidt de rechtbank tot de conclusie dat er geen aanwijzingen zijn gevonden voor het door de verdachte geschetste alternatief scenario inhoudende dat [slachtoffer] de woning heeft verlaten om later gewond terug te keren.

De rechtbank zal hierna – in het licht van het uitgevoerde letseldateringsonderzoek – ingaan op het tijdstip waarop [slachtoffer] volgens de verdachte naar de woning is teruggekeerd.

Letseldatering

Door twee pathologen is gerapporteerd over het letseldateringonderzoek op een aantal bloeduitstortingen aan het hoofd en de ledematen van [slachtoffer] . De forensisch patholoog P.M.I. van Driessche concludeert dat de letsels meerdere tientallen minuten oud zijn, geen uren oud. In zijn aanvullend bericht van 27 december 2023 specificeert Van Driessche deze conclusie in die zin dat met de tijdsschatting werd bedoeld dat het aangetroffen beeld suggestief is voor oplopen ergens in het tijdsbestek tussen ongeveer 30 minuten vóór het overlijden tot ongeveer 2 tot 3 uur (en al zeker 5 tot 6 uur) vóór het overlijden.

Patholoog H.W.M. Niessen komt tot de conclusie dat de letsels meerdere uren oud zijn, meer richting 3-6 uur dan 6-12 uur. Van Driessche heeft hierop gemotiveerd gereageerd dat hij bij zijn eerdere conclusie blijft. De rechtbank concludeert uit deze rapportages dat de letsels van [slachtoffer] ten hoogste zes uur oud waren ten tijde van zijn overlijden.

Op 7 maart 2023 om 11:35 uur is door de hulpdiensten besloten om de reanimatie van [slachtoffer] te stoppen, aangezien hij was overleden. Tijdens de reanimatie is geen vorm van lijkstijfheid geconstateerd bij [slachtoffer] . Het is een feit van algemene bekendheid dat lijkstijfheid niet eerder optreedt dan ongeveer twee uur na overlijden. Vanwege het nog ontbreken van lijkstijfheid bij [slachtoffer] kan het tijdstip van daadwerkelijk overlijden zijn gelegen in het tijdvak tussen het beëindigen van de reanimatie en twee uur daarvoor, te weten op zijn vroegst om 09:35 uur. Uitgaande van laatstgenoemd tijdstip van overlijden, zijn de letsels – gelet op de uitkomsten van de hiervoor genoemde letseldateringsonderzoeken – niet voor 03:35 uur (te weten 09:35 minus zes uur) ontstaan.

De verdachte heeft op de terechtzitting verklaard dat [slachtoffer] op 7 maart 2023 om 01:19 uur weer in de woning van de verdachte was. Volgens de verdachte was [slachtoffer] op dat moment al gewond. De letsels moeten in de visie van de verdediging dus een niet geringe tijd voor 01:19 uur zijn ontstaan. Verder heeft de verdachte verklaard dat [slachtoffer] nog in leven was zeer kort voordat hij om 10:59 uur het alarmnummer 112 belde. Uitgaande van dit door de verdachte geschetste tijdsverloop zouden de letsels dus minst genomen negen uur en veertig minuten (10:59 uur minus 01:19 uur) voor het overlijden moeten zijn toegebracht. Naar het oordeel van de rechtbank past dit door de verdachte aangehouden tijdsverloop niet bij de conclusies van de hiervoor genoemde pathologen over de ouderdom van de letsels die bij [slachtoffer] zijn vastgesteld. Dit oordeel wordt niet anders als voor het moment van overlijden van [slachtoffer] niet 10:59 uur maar 09:35 uur wordt aangehouden. In dat geval zouden de letsels minst genomen acht uur en zesentwintig minuten (09:35 uur minus 01:19 uur) voor het overlijden moeten zijn toegebracht. Ook dat tijdsverloop past niet bij de conclusies uit de letseldateringsonderzoeken.

Conclusie ten aanzien van het alternatieve scenario

De rechtbank stelt vast dat de inhoud van het procesdossier geen aanwijzingen heeft opgeleverd voor het door de verdachte geschetste scenario dat [slachtoffer] de woning van de verdachte heeft verlaten, toen zijn verwondingen heeft opgelopen en gewond in de woning van de verdachte is teruggekomen. Evenmin zijn aanwijzingen aangetroffen dat [slachtoffer] een (seks-)afspraak zou hebben gehad, dan wel een homo-ontmoetingsplek heeft bezocht of zou zijn belaagd door één of meer pedo-jagers. Ten slotte komt het door de verdachte genoemde tijdstip waarop [slachtoffer] gewond naar de woning zou zijn teruggekeerd niet overeen met de conclusies uit de letseldateringsonderzoeken.

Het dossier bevat daarentegen meerdere aanwijzingen dat [slachtoffer] de woning van de verdachte niet heeft verlaten. Zo is er in de woning een aanzienlijke hoeveelheid bloedsporen aangetroffen. Bovendien zijn de telefoon van [slachtoffer] , zijn rugtas en iPad de gehele avond en nacht van 6 op 7 maart 2023 in de woning van de verdachte gebleven, terwijl de telefoon van [slachtoffer] ook nog meermaals handmatig aan en uit is gezet. Ten slotte passen de uitkomsten van de letseldateringsonderzoeken bij het scenario waarbij het letsel van [slachtoffer] binnen de woning moet zijn toegebracht.

Dit brengt de rechtbank tot de conclusie dat het alternatief scenario van de verdediging niet aannemelijk is geworden en daarom door de rechtbank niet wordt gevolgd.

Vaststelling feiten in het kader van de bewezenverklaring

De rechtbank stelt vast dat [slachtoffer] niet op enig moment na 6 maart 2023 om 22:15 uur de woning van de verdachte heeft verlaten. Op grond van de verklaring van de verdachte ter terechtzitting stelt de rechtbank verder vast dat niemand anders dan [slachtoffer] en de verdachte tussen 6 maart 2023 om 22:15 uur en 7 maart 2023 om 10:59 uur in de woning van de verdachte is geweest. Deze vaststellingen brengen met zich dat het de verdachte is geweest die de letsels bij [slachtoffer] heeft toegebracht.

Uit de aard en de veelvoud van de door forensisch patholoog Van Driessche geconstateerde letsels en de conclusies van de forensisch pathologen Van Driessche en Soerdjbalie-Maikoe, stelt de rechtbank voorts vast dat de letsels van [slachtoffer] door fors geweld zijn toegebracht en dat [slachtoffer] als gevolg van dit traumatische geweld is overleden. Uit de aard en de ernst van het letsel, stelt de rechtbank tot slot vast dat de letsels opzettelijk zijn toegebracht.

De rechtbank moet vervolgens de vraag beantwoorden of wettig en overtuigend kan worden bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het primair of aan het subsidiair ten laste gelegde feit.

Vrijspraak van het primair ten laste gelegde feit

De rechtbank is – overeenkomstig het standpunt van de officier van justitie en de verdediging – van oordeel dat het dossier geen aanknopingspunten bevat dat het opzet van de verdachte, al dan niet in voorwaardelijke zin, was gericht op de dood van [slachtoffer] . Dit betekent dat hij van het primair ten laste gelegde feit (moord, dan wel doodslag) moet worden vrijgesproken.

Bewezenverklaring van het subsidiair ten laste gelegde feit

Zoals hiervoor is overwogen is de rechtbank van oordeel dat de verdachte het zwaar lichamelijk letsel aan [slachtoffer] heeft toegebracht, als gevolg waarvan [slachtoffer] is overleden. De rechtbank acht het subsidiair ten laste gelegde feit daarom wettig en overtuigend bewezen.

De rechtbank is – overeenkomstig het standpunt van de officier van justitie en de verdediging – van oordeel dat het dossier geen aanknopingspunten bevat dat er bij de verdachte sprake was van voorbedachten rade, zodat hij van dit onderdeel van de tenlastelegging moet worden vrijgesproken.

Voorwaardelijk verzoek

De verdediging heeft verzocht, indien de rechtbank (mede) op basis van de letseldateringsonderzoeken tot een bewezenverklaring komt, om F. van de Goot, gespecialiseerd in letseldatering, te benoemen als deskundige en hem te laten rapporteren.

De rechtbank wijst dit verzoek af en overweegt daartoe als volgt.

De letseldateringsonderzoeken worden door de rechtbank niet gebruikt voor de bewezenverklaring en die onderzoeken komen als bewijsmiddel dan ook niet voor in de bewijsmiddelenbijlage van dit vonnis. De letseldateringsonderzoeken zijn door de rechtbank alleen gebruikt in het kader van de toetsing van de aannemelijkheid van het door de verdachte geschetste alternatieve scenario. Strikt genomen is daarmee niet voldaan aan de voorwaarden waaronder dit verzoek is gedaan.

Voor zover de voorwaarde ruimer moet worden opgevat en het verzoek ook geacht moet worden te zijn gedaan voor het geval de rechtbank in het vonnis gebruik maakt van het letseldateringsonderzoek, geldt het volgende. Door de pathologen Van Driessche en Niessen is gerapporteerd over het letseldateringonderzoek op een aantal bloeduitstortingen aan het hoofd en ledematen van [slachtoffer] . Aan Van Driessche is voorgelegd dat zijn conclusie niet geheel in lijn is met de conclusie van Niessen. Van Driessche heeft vervolgens gemotiveerd aangegeven waarom hij geen aanleiding zag om tot een herziening of aanvulling te komen van zijn eerdere conclusie. Door patholoog Soerdjbalie-Maikoe is een review verricht op de eerder door Van Driessche verrichte sectie. In dat rapport heeft zij aangegeven dat Niessen de enige deskundige is die in de periode 2005 tot en met 2020 (mogelijk ook 2021) het letseldateringsonderzoek bij forensische secties in Nederland heeft verricht en dus de benodigde expertise op dit vlak heeft ontwikkeld. In een aanvullend rapport is Soerdjbalie-Maikoe ingegaan op de verschillen in de rapportages van Van Driessche en Niessen, ten aanzien van het letseldateringonderzoek. Zij heeft in haar rapport aangegeven dat het voor haar – samengevat – logisch is verder te werken met de uitkomsten van Niessen, gelet op het feit dat dit zijn specialisme is.

De rechtbank is van oordeel dat zij door de hiervoor genoemde rapportages voldoende is

voorgelicht en dat – mede gelet op de aanwijzing van Niessen als de deskundige bij uitstek op het gebied van letseldatering – er geen noodzaak is om nog een andere deskundige hierover te laten rapporteren. Het verzoek tot het benoemen van F. van de Goot als deskundige wordt daarom afgewezen.