Gevangenisstraf voor de duur van 10 jaar voor o.a. wederrechtelijke vrijheidsberoving

De rechtbank ziet geen reden om te twijfelen aan de betrouwbaarheid van de aangiftes van [benadeelde partij 1] en [benadeelde partij 2] . Beide aangiftes zijn op zichzelf en in onderlinge samenhang bezien voldoende consistent en gedetailleerd. Beide aangeefsters hebben in hoofdlijnen het volgende verklaard. [benadeelde partij 2] had een afspraak voor betaalde seks met een man, verdachte (hierna: [verdachte] ). Die kwam geld tekort. Vervolgens liet [benadeelde partij 1] de medeverdachte [medeverdachte] (hierna: [medeverdachte] ) binnen omdat [verdachte] had gezegd dat hij het geldverschil zou betalen. Ook [medeverdachte] had niet genoeg geld, [verdachte] en [medeverdachte] zouden vertrekken en trokken daarop ineens messen. Beide aangeefsters werden bedreigd, zowel verbaal als door het tonen van de messen. [verdachte] en [medeverdachte] vroegen om geld en spullen en gingen hier vervolgens naar op zoek. [benadeelde partij 1] werd eerst door [medeverdachte] en vervolgens door [verdachte] verkracht in de badkamer. [benadeelde partij 2] werd door [verdachte] verkracht. [verdachte] en [medeverdachte] namen spullen mee en zijn de woning uitgegaan. De voordeur is van buiten op slot gedaan. Nadat aangeefsters een aantal uur opgesloten zaten in de woning, heeft een buurvrouw het alarmnummer gebeld waardoor de vrouwen konden worden bevrijd.

Dat de aangeefsters mogelijk op detailniveau niet steeds consistent hebben verklaard, is naar het oordeel van de rechtbank geen reden om te twijfelen aan de betrouwbaarheid van hun verklaringen. Dergelijke inconsistenties kunnen goed worden verklaard doordat aangeefsters een (mogelijk) traumatische gebeurtenis hebben meegemaakt. Ook het feit dat de aangeefsters urenlang de gelegenheid hadden om hun ervaringen met elkaar te bespreken, leidt niet tot de conclusie dat hun verklaringen om die reden onbetrouwbaar zijn. De aangiftes zijn dan ook bruikbaar voor het bewijs. Wel zal de rechtbank behoedzaam omgaan met deze verklaringen.

De rechtbank gaat op grond van de wettige bewijsmiddelen, waaronder de aangiftes, van de volgende feiten en omstandigheden uit.

[verdachte] had op 22 januari 2026 via de website Kinky een afspraak gemaakt voor betaalde seks met aangeefster [benadeelde partij 2] in Amsterdam. [benadeelde partij 2] had het adres waar de afspraak zou plaatsvinden naar hem gestuurd. Het ging om [adres] . [verdachte] en [medeverdachte] zijn samen die dag van Utrecht naar Amsterdam gereisd. [verdachte] kent [medeverdachte] als Boxer. [medeverdachte] stuurde [verdachte] tussen 19:36 uur en 19:48 uur onder meer de volgende berichten via WhatsApp: ‘zeg tegen haar: ik wil 1 uur’, ‘ik weet de code van de deur [verdachte] ’, ‘pak haar, pak ze beide. sla je slag. ik bel je. doe voor mij van boven open. ik weet de code van het huis’ en ‘ga de kamer in en pak haar. De andere moet niks zien. Pak haar en ga naar dat ding waarmee ze de telefoon openen. Pak de telefoon. Ik bel je, doe open voor mij en ik kom naar boven.’ [verdachte] en [medeverdachte] lopen op 22 januari 2026 rond 19:50 uur rond in Amsterdam Zuid-Oost. Om 20:09 uur stonden [verdachte] en [medeverdachte] samen op het Posbankpad naar een oplichtend scherm (vermoedelijk een telefoon) te kijken naar de appartementengebouwen aan de [adres] , waarin ook de woning met huisnummer [huisnummer] gevestigd is. [verdachte] keek ook op het scherm van een telefoon in zijn hand.

Enkele minuten later kwam [verdachte] alleen aan bij de woning, waar hij is binnengelaten door [benadeelde partij 2] . De prijsafspraak die van tevoren was gemaakt was € 150,- voor een half uur betaalde seks. Eenmaal in de woning bleek dat [verdachte] € 50,- te weinig bij zich had. [verdachte] zei daarop dat een vriend van hem naar de woning zou komen om het resterende geld te brengen. Even later ging [benadeelde partij 1] naar beneden om de deur te openen voor deze vriend, [medeverdachte] . [medeverdachte] kwam de woning in maar vertelde dat hij geen € 50,- had om aan [verdachte] te geven, omdat hij zelf een seksafspraak wilde met [benadeelde partij 1] en hij slechts € 70,- had. [benadeelde partij 1] liet haar prijzenlijst zien en zei dat ze het voor dat geld niet zou doen.

[verdachte] en [medeverdachte] zouden vertrekken en ineens trok [verdachte] een mes. [medeverdachte] pakte een mes uit de keuken. Beide aangeefsters werden door [verdachte] en [medeverdachte] op de bank gedrukt. Zij riepen dat ze geld wilden terwijl zij de messen aan de aangeefsters toonden. Ze zeiden dat de aangeefsters hun mond moesten houden. [verdachte] trok de sieraden van de hals en oren van [benadeelde partij 2] . Hij hield het mes tegen haar hals en sneed haar daar in haar vingers. Beide aangeefsters werden door de mannen meegenomen naar een kamer met een bed. [verdachte] haalde de woonkamer overhoop en [medeverdachte] was bezig met één van de telefoons van de aangeefsters naar de fabrieksinstellingen terug te brengen. De mannen hebben in totaal vier telefoons gepakt, twee van [benadeelde partij 1] en twee van [benadeelde partij 2] . [verdachte] sloeg [benadeelde partij 2] in het gezicht zodat zij haar telefoon zou ontgrendelen. [medeverdachte] zei tegen [benadeelde partij 1] dat ze haar telefoon moest ontgrendelen en dat hij anders haar gezicht zou snijden. [medeverdachte] zei ook tegen [benadeelde partij 1] ‘Do you want that I cut your face, l'm from moccro maffia.’[verdachte] en [medeverdachte] pakten een tas en stopten hier verschillende spullen in, waaronder schoenen van het merk New Balance.

Vervolgens nam [medeverdachte] [benadeelde partij 1] mee naar de badkamer. Hij had een mes in zijn handen en deed de deur op slot. [benadeelde partij 1] moest zich uitkleden. [medeverdachte] stond achter
[benadeelde partij 1] , boog haar voorover en penetreerde haar vagina met zijn penis. Hij had een condoom om. Hierna ging hij de badkamer uit.

Ondertussen zei [verdachte] dat [benadeelde partij 2] op haar handen en knieën op het bed moest zitten. [verdachte] stond achter haar met een mes in zijn handen. Hij heeft haar in die positie vaginaal gepenetreerd met zijn penis. Hij had een condoom om. [verdachte] stopte met het penetreren van [benadeelde partij 2] en ging, nadat [medeverdachte] de badkamer uitkwam, zelf de badkamer in. [verdachte] zei tegen [benadeelde partij 1] , die nog in de badkamer was, dat ze hem moest pijpen en aan zijn ballen moest likken. Dit deed zij. [verdachte] had toen een condoom om. Op enig moment liep [verdachte] de badkamer uit. [benadeelde partij 1] liep ook de badkamer uit en moest naast [benadeelde partij 2] op het bed gaan zitten.

[medeverdachte] schreef een telefoonnummer op een kaartje en zei dat de baas van de aangeefsters contact met hem moest opnemen voor het terugbetalen van geld. Daarna moest
[benadeelde partij 1] blijven zitten op het bed, terwijl [benadeelde partij 2] werd meegenomen naar het toilet. De mannen zijn de woning uitgegaan en hebben met de huissleutel de voordeur van buitenaf op slot gedraaid.

[benadeelde partij 1] en [benadeelde partij 2] probeerden urenlang op verschillende manieren de aandacht van mensen buiten de woning te trekken zodat zij bevrijd konden worden. Om 23:45 uur belde een buurvrouw het alarmnummer nadat zij bij de woning ging kijken en van aangeefsters hoorde dat zij waren overvallen en verkracht en nu opgesloten zaten. De politie kwam ter plaatse en brak de deur open. In de woning trof de politie [benadeelde partij 1] en [benadeelde partij 2] in hun pyjama op de bank in de woonkamer aan. De politie zag dat het een chaos was in de hele woning en dat [benadeelde partij 2] een sneetje in haar vinger had. Ook zag de politie twee messen liggen op een kastje naast de voordeur, een in een bank gestoken mes en een gebruikt condoom in een vuilniszak. Ter plaatse verklaarden de aangeefsters dat hun vier telefoons, schoenen, een contant geldbedrag van € 100,-, sieraden, een huissleutel en een aardappelschilmesje zijn meegenomen door de twee mannen.

Op de vier telefoons van de aangeefsters zijn telefoontaps geplaatst. Daaruit bleek dat twee van deze telefoons op 25 en 26 januari 2026 werden gebruikt in Utrecht. Een observatieteam zag dat twee personen op 26 januari 2026 meebewogen met deze telefoons, waarbij uiteindelijk [verdachte] en [medeverdachte] zijn gezien en herkend als de mannen op camerabeelden uit de omgeving van de [adres] . [verdachte] en [medeverdachte] zijn daarop aangehouden en de politie trof een van de telefoons van aangeefsters aan bij [medeverdachte] .

Het aangetroffen condoom is onderworpen aan DNA-onderzoek. Er is een DNA-mengprofiel aangetroffen op de binnen- en buitenzijde van het condoom. De resultaten van dat onderzoek zijn meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker wanneer het DNA afkomstig is van [verdachte] en twee willekeurige onbekende personen, dan wanneer het afkomstig is van drie willekeurige onbekende personen.

Bij [benadeelde partij 2] zijn in de hals links een krasverwonding en snijverwondingen aan de rechter wijs- en middelvinger aangetroffen.

De vorenstaande feiten en omstandigheden zijn naar hun uiterlijke verschijningsvorm in hoge mate redengevend voor het bewijs dat [verdachte] zich in vereniging met [medeverdachte] schuldig heeft gemaakt aan het, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening, wegnemen van goederen uit de woning aan de [adres] . Hetzelfde geldt voor de wederrechtelijke vrijheidsberoving in vereniging van de aangeefsters, die als sekswerkers in de woning werkzaam waren en de verkrachting van [benadeelde partij 2] en [benadeelde partij 1] . [verdachte] heeft geen, voornoemde redengevendheid ontzenuwende, verklaring afgelegd.

Het door [verdachte] geschetste scenario is dat hij de woning waar aangeefsters verbleven heeft bezocht om betaalde seks te hebben met [benadeelde partij 2] . Hij bleek te weinig geld bij zich te hebben en toen heeft hij [medeverdachte] gevraagd om het ontbrekende bedrag te brengen. [medeverdachte] is binnengelaten door de andere vrouw, [benadeelde partij 1] . [medeverdachte] is vervolgens degene geweest die het geweld heeft gebruikt tegen de aangeefsters, goederen heeft weggenomen, die in een tas heeft gedaan en de huissleutels van de woning waar aangeefsters verbleven heeft meegenomen. [verdachte] heeft weliswaar in de woning naar spullen gezocht, maar heeft dat gedaan omdat hij bang was voor [medeverdachte] . Hij heeft de woning vóór [medeverdachte] verlaten. Pas later heeft hij gezien dat [medeverdachte] de huissleutels had en dat in de tas telefoons zaten, waaronder een oranje telefoon. De seks met aangeefsters was vrijwillig.

Deze verklaring vindt de rechtbank volstrekt ongeloofwaardig. Zij overweegt hierover het volgende.

Medeplegen van diefstal met geweld en medeplegen van wederrechtelijke vrijheidsberoving.

Uit de berichten van [medeverdachte] aan [verdachte] vlak voorafgaand aan de woningoverval en de manier waarop [verdachte] en [medeverdachte] zich toen hebben gedragen en later in de woning blijkt zonneklaar wat de bedoeling was: aangeefsters overvallen en pakken wat te pakken viel. [verdachte] had een mes bij zich en heeft dit mes ook gebruikt. [medeverdachte] pakte op zijn beurt al vrij snel na in de woning te zijn gelaten twee messen uit de keuken. [verdachte] en [medeverdachte] hebben de woning doorzocht naar spullen. Ze hebben vervolgens de vier telefoons, schoenen, een contant geldbedrag van € 100,-, sieraden, een huissleutel en een aardappelschilmesje verzameld om mee te nemen.

[benadeelde partij 2] is voordat [verdachte] en [medeverdachte] de woning verlieten, onder bedreiging van een mes het toilet in gedwongen. Nadat [verdachte] en [medeverdachte] samen de woning hebben verlaten, is de voordeur van buitenaf op slot gedaan en vervolgens is de huissleutel meegenomen.

Dat het toilet niet van buitenaf op slot kon, zoals de raadsvrouw heeft betoogd, doet niet af aan het feit dat [benadeelde partij 2] onder bedreiging van een mes het toilet in is gedwongen en daar moest blijven van [verdachte] en vervolgens in de woning is opgesloten. Dat [verdachte] eerder zou zijn vertrokken, en dus niets met het opsluiten van aangeefsters in de woning te maken had, acht de rechtbank onaannemelijk.

Uit de hiervoor genoemde feiten en omstandigheden, onderling en in samenhang bezien, naar hun uiterlijke verschijningvorm, concludeert de rechtbank dat bij de diefstal en de wederrechtelijke vrijheidsberoving sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking tussen [verdachte] en [medeverdachte] . Het is [verdachte] geweest die [benadeelde partij 2] heeft geslagen en met een mes heeft gesneden, met letsel tot gevolg. Ook is hij degene geweest die de sieraden van haar lichaam heeft afgetrokken en dreigementen heeft geuit. Het ging hier om een gezamenlijke uitvoering van de door [verdachte] en [medeverdachte] voorgenomen beroving. Beiden hebben daaraan een bijdrage van voldoende gewicht geleverd en hun rollen waren inwisselbaar.

De verkrachting van aangeefsters

Uit de hiervoor onder 3.3.2 genoemde feiten en omstandigheden die zien op de seksuele handelingen door [verdachte] begaan en die [benadeelde partij 2] en [benadeelde partij 1] hebben moeten ondergaan, zoals in hun aangiftes omschreven, volgt dat de seks niet vrijwillig was, zoals [verdachte] heeft verklaard. Ondenkbaar is dat de aangeefsters, die als sekswerker werkzaam zijn onder de gegeven omstandigheden vrijwillig de seksuele handelingen hebben verricht of ondergaan. Verder geldt dat er sprake is van opzet. Er is een aanmerkelijke kans dat iemand geen seks wil met de persoon die haar kort daarvoor onder dreiging van een mes heeft beroofd van haar spullen of zelfs geweld heeft gebruikt om die spullen te verkrijgen. Door desondanks in die situatie seks te hebben, aanvaard je bewust de aanmerkelijke kans dat de seks gedwongen is. In het geval van [benadeelde partij 2] komt daar nog bij dat [verdachte] haar heeft geslagen en bedreigd heeft met een mes zodat er sprake is van een gekwalificeerde opzetverkrachting. In het geval van [benadeelde partij 1] heeft [verdachte] geen geweld gebruikt of gedreigd met geweld waardoor hij van het geweldscomponent wordt vrijgesproken maar een bewezenverklaring volgt voor opzetverkrachting.

Conclusie

De rechtbank acht gelet op het vorenstaande wettig en overtuigende bewezen dat [verdachte] samen met een ander aangeefsters heeft beroofd en in hun woning heeft opgesloten. Daarnaast acht de rechtbank bewezen dat [verdachte] beide vrouwen opzettelijk heeft verkracht waarbij hij bij [benadeelde partij 2] ook geweld heeft gebruikt en heeft gedreigd.

Materiële schade

Gelet op de hiervoor genoemde feiten en omstandigheden, is de rechtbank van oordeel dat voldoende verband bestaat tussen het bewezenverklaarde handelen van [verdachte] en de door de benadeelde partij gevorderde materiële schade om te kunnen aannemen dat de benadeelde partij door dit handelen rechtstreeks schade heeft geleden.

De rechtbank acht voldoende gesteld en onvoldoende gemotiveerd betwist dat de benadeelde partij schade heeft geleden doordat twee telefoons van haar zijn weggenomen. Dat niet blijkt dat de benadeelde partij de telefoons zelf heeft aangeschaft doet hieraan niet af. Vast staat immers dat er twee telefoons van de benadeelde partij zijn afgenomen en de rechtbank neemt op basis van het bezit op het moment van de feiten aan dat de telefoons aan haar toebehoorden. Nu de rechtbank niet kan vaststellen hoe oud de telefoons waren en in welke staat zij verkeerden op het moment van wegnemen, zal de rechtbank deze schadepost schattenderwijs vaststellen op de helft van de gevorderde schade, te weten € 1.102,- in totaal.

De verzochte vergoeding van € 100,- aan contanten wordt ook toegewezen, nu de verdediging deze post niet heeft betwist en de rechtbank deze post niet onredelijk voorkomt.

Ook de verzochte vergoeding voor de sneakers wordt toegewezen. De rechtbank kan niet vaststellen hoe oud de sneakers waren en in welke staat deze verkeerden op het moment van wegnemen en dus stelt zij deze post schattenderwijs vast op € 50,-.

De benadeelde partij wordt niet-ontvankelijk verklaard in haar vordering die ziet op de gederfde inkomsten. De benadeelde partij heeft onvoldoende onderbouwd dat zij niet heeft kunnen werken door de gepleegde feiten, hoe lang zij niet heeft kunnen werken en hoe hoog haar inkomsten waren geweest als ze wel had gewerkt. De verwijzing naar een eigen prijslijst en wat in het geval van seksuele uitbuiting aan vergoedingen voor gederfde inkomen wordt toegekend door strafrechters is onvoldoende concreet en zegt niets over de daadwerkelijke situatie en schade van de benadeelde. Omdat nadere bewijslevering leidt tot een onevenredige belasting van het strafgeding, wordt de benadeelde partij in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaard.

Gelet op het voorgaande wordt de gevorderde materiële schade toegewezen tot een bedrag van in totaal € 1.252,-, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 januari 2026. De vordering wordt voor het overige afgewezen, met uitzondering van de post betreffende gederfde inkomsten; die wordt niet-ontvankelijk verklaard.

Immateriële schade

De rechtbank is van oordeel dat [benadeelde partij 1] door de bewezen geachte feiten ‘op andere wijze’ in haar persoon is aangetast zodat zij recht heeft op een vergoeding van immateriële schade op grond van artikel 6:106 sub b van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW). Hoewel er (nog) geen geestelijk letsel is vastgesteld, is de rechtbank van oordeel dat de aard en ernst van de normschending en de gevolgen daarvan deze conclusie rechtvaardigen. Vaststaat dat de benadeelde partij gedurende een brute woningoverval is verkracht, dat haar spullen zijn gestolen en dat zij urenlang opgesloten is geweest in huis. Daarbij is sprake geweest van seksueel binnendringen van haar mond.

De rechtbank heeft bij het vaststellen van de hoogte van de immateriële schadevergoeding rekening gehouden met categorie 15.1 sub B van de Rotterdamse schaal. De rechtbank acht deze categorie passend aangezien het om een verkrachting gaat met seksueel binnendringen van de mond, die zich heeft afgespeeld in de context van een woningoverval waarbij geweld is gebruikt en is gedreigd met geweld en benadeelde toen de verdachten vertrokken is opgesloten in haar eigen woning en uren om hulp heeft moeten roepen voordat zij is bevrijd. In geval van een ernstige verkrachting zoals bedoeld in deze categorie is een bedrag tussen de € 7.500,- en € 15.000,- billijk. De gevorderde immateriële schade van € 15.000,- is daarmee wat de rechtbank betreft billijk en wordt geheel toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 januari 2026.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank zal de hierna te noemen schadevergoedingsmaatregel opleggen, aangezien [verdachte] jegens het slachtoffer [benadeelde partij 1] , naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door de bewezen geachte feiten is toegebracht. De rechtbank waardeert deze op een bedrag van € 16.252,-, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 januari 2026.

Hoofdelijkheid

De rechtbank overweegt dat [verdachte] en [medeverdachte] ieder voor het hele schadebedrag (hoofdelijk) kunnen worden aangesproken. De handelingen van [verdachte] en [medeverdachte] waren zo met elkaar verweven dat de rechtbank geen aanleiding ziet om in de vergoedingsplicht onderscheid tussen beiden te maken. [verdachte] hoeft niet meer te betalen indien en voor zover [medeverdachte] de schade al heeft vergoed.

Materiële schade

Gelet op de hiervoor genoemde feiten en omstandigheden, is de rechtbank van oordeel dat voldoende verband bestaat tussen het bewezenverklaarde handelen van
[verdachte] en de door de benadeelde partij gevorderde materiële schade om te kunnen aannemen dat de benadeelde partij door dit handelen rechtstreeks schade heeft geleden.

De rechtbank acht voldoende gesteld en onvoldoende gemotiveerd betwist dat de benadeelde partij schade heeft geleden doordat twee telefoons van haar zijn weggenomen. Dat niet blijkt dat de benadeelde partij de telefoons zelf heeft aangeschaft doet hieraan niet af. Vast staat immers dat er twee telefoons van benadeelde zijn afgenomen en de rechtbank neemt op basis van het bezit op het moment van de feiten aan dat de telefoons aan haar toebehoorden. Nu de rechtbank niet kan vaststellen hoe oud de telefoons waren en in welke staat zij verkeerden op het moment van wegnemen, zal de rechtbank deze schadepost schattenderwijs vaststellen op de helft van de gevorderde schade, te weten € 514,92. Voor het overige wordt de vordering op dit punt afgewezen.

De benadeelde partij wordt niet-ontvankelijk verklaard in haar vordering die ziet op de gederfde inkomsten. De benadeelde partij heeft onvoldoende onderbouwd dat zij niet heeft kunnen werken door de gepleegde feiten, hoe lang zij niet heeft kunnen werken en hoe hoog haar inkomsten waren geweest als ze wel had gewerkt. De verwijzing naar een eigen prijslijst en wat in het geval van seksuele uitbuiting aan vergoedingen voor gederfd inkomen wordt toegekend door strafrechters is onvoldoende concreet en zegt niets over de daadwerkelijke situatie en schade van benadeelde. Omdat nadere bewijslevering leidt tot een onevenredige belasting van het strafgeding, wordt de benadeelde partij in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaard.

De gevorderde materiële schade wordt daarom toegewezen tot een bedrag van in totaal € 514,92, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 januari 2026.

Immateriële schade

De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij ‘op andere wijze’ in haar persoon is aangetast als bedoeld in artikel 6:106 sub b BW, nu zij geestelijk letsel heeft opgelopen als gevolg van de bewezen geachte feiten. Bij de benadeelde partij is namelijk een posttraumatische stressstoornis vastgesteld.

De rechtbank heeft bij het vaststellen van de hoogte van de immateriële schadevergoeding rekening gehouden met categorie 15.1 sub B van de Rotterdamse schaal. De rechtbank acht deze categorie passend aangezien het om een verkrachting gaat met seksueel binnendringen van de vagina, die zich heeft afgespeeld in de context van een woningoverval waarbij geweld is gebruikt en is gedreigd met geweld en benadeelde toen de verdachten vertrokken is opgesloten in haar eigen woning en uren om hulp heeft moeten roepen voordat zij is bevrijd. Daarbij komt dat de benadeelde partij hieraan geestelijk letsel heeft overgehouden. In geval van een ernstige verkrachting zoals bedoeld in deze categorie is een bedrag tussen de € 7.500,- en € 15.000,- billijk. De gevorderde immateriële schade van € 15.000,- is daarmee wat de rechtbank betreft billijk en wordt geheel toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 januari 2026.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank zal de hierna te noemen schadevergoedingsmaatregel opleggen, aangezien [verdachte] jegens het slachtoffer [benadeelde partij 2] , naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door de bewezen geachte feiten is toegebracht.
De rechtbank waardeert deze op een bedrag van € 15.514,92, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 januari 2026.

Hoofdelijkheid

De rechtbank overweegt dat [verdachte] en [medeverdachte] ieder voor het hele schadebedrag (hoofdelijk) kunnen worden aangesproken. De handelingen van [verdachte] en [medeverdachte] waren zo met elkaar verweven dat de rechtbank geen aanleiding ziet om in de vergoedingsplicht onderscheid tussen beiden te maken. [verdachte] hoeft niet meer te betalen indien en voor zover [medeverdachte] de schade al heeft vergoed.