Belastingrecht

Wet WOZ. Beide partijen hebben hun voorgestane waarde onvoldoende onderbouwd. Waarde in goede justitie vastgesteld.

Rechtbank Noord-Nederland, 27 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 27 oktober 2026 heeft de Rechtbank Noord-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over belastingrecht.

Instantie
Rechtbank Noord-Nederland
Zittingsplaats
Groningen
Datum uitspraak
27 oktober 2026
Datum publicatie
28 oktober 2026
Zaaknummer
LEE 25/2082
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBNNE:2026:4616
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Wet WOZ. Beide partijen hebben hun voorgestane waarde onvoldoende onderbouwd. Waarde in goede justitie vastgesteld.

Uitspraak

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: LEE 25/2082


uitspraak van de enkelvoudige belastingkamer van 27 oktober 2026 in de zaak tussen

[belanghebbende] B.V., te [vestigingsplaats] , belanghebbende

(gemachtigde: [naam 1] )

en

de heffingsambtenaar van de gemeente Heerenveen, de heffingsambtenaar

(gemachtigde: [naam 2] )

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de vaststelling van de waarde van de onroerende zaak [adres] (de onroerende zaak) op 1 januari 2024 (de waardepeildatum) (de waardebeschikking) en de aan belanghebbende opgelegde aanslag onroerendezaakbelastingen voor het jaar 2025 (de aanslag). Belanghebbende is het niet eens met de waardebeschikking. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. De rechtbank beoordeelt in deze uitspraak of de heffingsambtenaar de waarde van de onroerende zaak op de waardepeildatum niet op een te hoog bedrag heeft vastgesteld.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de heffingsambtenaar de waarde van de onroerende zaak op een te hoog bedrag heeft vastgesteld. Dit betekent dat de waardebeschikking en de aanslag worden verminderd. Het beroep is dus gegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. De heffingsambtenaar heeft met de waardebeschikking de waarde van de onroerende zaak op de waardepeildatum 1 januari 2024 vastgesteld op € 1.091.000.

2.1.

De heffingsambtenaar heeft bij uitspraak op bezwaar van 7 mei 2025 het bezwaar van belanghebbende ongegrond verklaard. De heffingsambtenaar heeft daarbij de waarde van de onroerende zaak gehandhaafd.

2.2.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld. De heffingsambtenaar heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. Belanghebbende heeft in een nader stuk op het verweerschrift gereageerd.

2.3.

De rechtbank heeft het beroep op 18 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van belanghebbende en de gemachtigde van de heffingsambtenaar. Op de zitting heeft de heffingsambtenaar een nader stuk overgelegd.

Feiten

3. Belanghebbende is eigenaar van de onroerende zaak. Het betreft een (productie)fabriek oorspronkelijk uit 1968, dat door de jaren heen gefaseerd is uitgebreid en gerenoveerd.

3.1.

De onroerende zaak bestaat uit drie productieruimtes met een gezamenlijke oppervlakte van 3.186 m², een loods met een oppervlakte van 700 m² en drie kantoren met een gezamenlijke oppervlakte van 508 m².

Beoordeling door de rechtbank

Toetsingskader

4. Op grond van artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ wordt de waarde van de onroerende zaak bepaald op de waarde die aan de onroerende zaak dient te worden toegekend, indien de volle en onbezwaarde eigendom daarvan zou kunnen worden overgedragen en de verkrijger de zaak in de staat waarin die zich bevindt, onmiddellijk en in volle omvang in gebruik zou kunnen nemen. Deze waarde is naar de bedoeling van de wetgever "de prijs welke door de meestbiedende koper besteed zou worden bij aanbieding ten verkoop op de voor de zaak meest geschikte wijze na de beste voorbereiding".

4.1.

De heffingsambtenaar moet aannemelijk maken dat hij de waarde van de onroerende zaak niet op een te hoog bedrag heeft vastgesteld. Als de heffingsambtenaar hier niet in slaagt, moet de rechtbank vervolgens beoordelen of belanghebbende de door haar voorgestane waarde aannemelijk heeft gemaakt. Als belanghebbende ook niet slaagt in de op haar rustende bewijslast, zal de rechtbank de waarde schattenderwijs (in goede justitie) vaststellen.

Standpunten partijen

5. Belanghebbende stelt dat de waarde van de onroerende zaak op een te hoog bedrag is vastgesteld. Zij wijst in dit verband op de lagere waardestijgingen van onroerende zaken in de omliggende gemeentes. Ook vindt belanghebbende dat de waarde onvoldoende is onderbouwd. Op het taxatieverslag is volgens haar niet zichtbaar naar welke referentieobjecten is gekeken voor de toegepaste huurwaardekapitalisatiemethode. Verder is belanghebbende van mening dat er onvoldoende rekening is gehouden met de bouwkundige staat van de onroerende zaak en de aanwezigheid van asbest. Belanghebbende heeft in de beroepsfase een waardevoorstel van € 950.000 gedaan. Hierbij heeft zij de waarde gebaseerd op de laagst genoemde prijs per eenheid (PPE) uit het taxatieverslag van
€ 26 per m².

6. De heffingsambtenaar stelt dat de waarde niet op een te hoog bedrag is vastgesteld. Ter onderbouwing wijst de heffingsambtenaar op een nieuwe taxatie die is uitgevoerd waaruit een waarde van € 1.123.100 blijkt. De heffingsambtenaar heeft verder de standpunten van belanghebbende gemotiveerd weersproken.

Het oordeel van de rechtbank

7. De rechtbank stelt voorop dat de waarde van de onroerende zaak elk jaar opnieuw moet worden vastgesteld, bijvoorbeeld aan de hand van de in dit geval door de heffingsambtenaar gehanteerde huurwaardekapitalisatiemethode. Een vergelijking met de gemiddelde stijgingen van WOZ-waardes in andere gemeentes, zoals belanghebbende maakt, is niet geschikt om de waarde van de onroerende zaak uit af te leiden.

Staat van onderhoud en aanwezigheid van asbest

8. Belanghebbende doet een beroep op feiten en omstandigheden die volgens haar zouden moeten leiden tot een lagere waarde van de onroerende zaak (een matige staat van het onderhoud en de aanwezigheid van asbest). Het is aan belanghebbende om tegenover de gemotiveerde betwisting te bewijzen, dat dergelijke feiten en omstandigheden zich hebben voorgedaan.

8.1.

Het door belanghebbende overlegde asbestinventarisatierapport bevat meerdere foto’s van de onroerende zaak. De foto’s in het rapport zijn zo klein dat de rechtbank daaruit niet de door belanghebbende gestelde matige staat van het onderhoud kan afleiden. Omdat belanghebbende verder geen andere argumenten of onderbouwing heeft aangeleverd, heeft zij niet aannemelijk gemaakt dat er sprake is van een waardedrukkend effect voor wat betreft de staat van het onderhoud.

8.2.

De rechtbank volgt belanghebbende ook niet in haar stelling dat de aanwezigheid van asbest in de onroerende zaak een verlaging van de waarde zou rechtvaardigen. Tussen partijen is niet in geschil dat er asbest aanwezig is in de onroerende zaak. De rechtbank acht het gelet op de bouwjaren van de referentieobjecten aannemelijk dat tijdens de bouw van die objecten ook asbesthoudende materialen zijn gebruikt. Dit betekent dat een eventueel waardedrukkend effect van de aanwezigheid van asbest al verdisconteerd is in de verkoop- en verhuurprijzen van de vergelijkingsobjecten. Daar komt bij dat belanghebbende op zitting heeft verklaard dat er geen sprake is van een saneringsplicht.

De waardebepaling

9. De heffingsambtenaar moet aannemelijk maken dat hij de waarde van de onroerende zaak niet op een te hoog bedrag heeft vastgesteld. Naar het oordeel van de rechtbank is de heffingsambtenaar hierin niet geslaagd.

9.1.

De heffingsambtenaar heeft naar het oordeel van de rechtbank voor de waardebepaling van de onroerende zaak de huurwaardekapitalisatiemethode mogen toepassen. De heffingsambtenaar heeft bij het verweerschrift een matrix overgelegd waarop gegevens over drie verkopen van bedrijfs-/fabriekspanden in Heerenveen staan. In deze matrix wordt onder meer gerekend met ‘taxatiewaardes per eenheid’ en ‘totalen’ om tot een waarde van € 1.231.000 te komen. Hoe de heffingsambtenaar een totale huurwaarde van € 146.636 en een kapitalisatiefactor van 8,4 heeft bepaald, is echter niet duidelijk op basis van de beschikbare gegevens over de drie verkopen. De matrix bevat bovendien in het geheel geen gegevens over huurtransacties. Met de op de zitting gegeven toelichting dat de huurwaarde en de kapitalisatiefactor modelmatig op basis van een permanente marktanalyse zijn bepaald, heeft de heffingsambtenaar nog niet het vereiste bewijs geleverd.

9.2.

Op de zitting heeft de heffingsambtenaar alsnog een bij het verweerschrift ontbrekend onderliggend overzicht overgelegd. Op de zitting heeft belanghebbende geen bezwaar gemaakt tegen het toelaten van dit stuk. De rechtbank heeft de inhoud ervan op de zitting met partijen besproken. De rechtbank zal daarom dit stuk meenemen in haar beoordeling.

9.3.

Ook met het onderliggende overzicht is de heffingsambtenaar niet in zijn bewijslast geslaagd. Dit overzicht sluit aan op de bedragen bij de ‘totalen’, net als op een deel van ‘taxatiewaardes per eenheid’ die op de matrix staan. Verder staan op het overzicht gegevens over drie verhuurde bedrijfspanden in Heerenveen. Het blijft echter onduidelijk hoe vanuit die huurtransacties, na toepassing van meerdere niet adequaat toegelichte correctiefactoren zoals een “objectspecifieke correctie”, tot de totale huurwaarde voor de onroerende zaak van belanghebbende is gekomen. Ook is geen berekening van de kapitalisatiefactor of tenminste een onderbouwing daarvan vanuit de beschikbare marktgegevens over de drie verkopen overgelegd. Hierdoor is nog steeds niet inzichtelijk hoe de huurwaarde en de kapitalisatiefactor voor de onroerende zaak zijn bepaald.

9.4.

Omdat de matrix, met later toegevoegd overzicht, onvoldoende de waarde onderbouwen, voldoet de heffingsambtenaar niet aan de op hem rustende bewijslast. Hij heeft dus niet aannemelijk gemaakt dat de waarde van de onroerende zaak niet op een te hoog bedrag is vastgesteld.

10. Omdat de heffingsambtenaar niet aan de op hem rustende bewijslast heeft voldaan, komt de vraag aan de orde of belanghebbende de door haar gestelde waarde van € 950.000 aannemelijk heeft gemaakt. De rechtbank beantwoordt deze vraag ontkennend. Belanghebbende heeft gerekend met de laagste PPE uit het taxatieverslag van de heffingsambtenaar. Hierbij heeft zij geen onderscheid gemaakt tussen de verschillende onderdelen van de onroerende zaak (kantoor, loods of productieruimte) terwijl deze onderdelen verschillende bouwjaren en oppervlaktes kennen. Ook heeft belanghebbende haar berekening niet gerelateerd aan verkopen en verhuren van goed vergelijkbare
bedrijfs-/fabriekspanden op of rond de waardepeildatum. Belanghebbende voldoet dus ook niet aan de op haar rustende bewijslast.

11. Omdat geen van beide partijen naar het oordeel van de rechtbank er in is geslaagd het van hen gevraagde bewijs te leveren, bepaalt de rechtbank de waarde van de onroerende zaak op de waardepeildatum schattenderwijs op € 1.030.000.

Conclusie en gevolgen

12. Het beroep is gegrond. Dit betekent dat de waardebeschikking zal worden verlaagd. De aanslag volgt de waardebeschikking, dus ook deze moet worden verlaagd. De heffingsambtenaar dient dit uit te voeren.

12.1.

Omdat het beroep gegrond is moet de heffingsambtenaar het griffierecht aan belanghebbende vergoeden. Er is geen aanleiding voor vergoeding van proceskosten, omdat belanghebbende op de zitting heeft verklaard daarop geen aanspraak te maken.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt de uitspraak op bezwaar;

- verlaagt de waarde van de onroerende zaak op 1 januari 2024 naar € 1.030.000;

- draagt de heffingsambtenaar op de aanslag in overeenstemming daarmee te verlagen;

- bepaalt dat deze uitspraak in de plaats komt van de vernietigde uitspraak op bezwaar;

- draagt de heffingsambtenaar op het griffierecht van € 385 aan belanghebbende te vergoeden.

Deze uitspraak is gedaan door mr. M. Sanna, rechter, in aanwezigheid van
mr.R. Schultinga, griffier.

griffier

rechter

Uitgesproken op 27 oktober 2026.

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.

De werking van deze uitspraak wordt opgeschort totdat de termijn voor het instellen van hoger beroep is verstreken, of indien hoger beroep wordt ingesteld, op dat hoger beroep is beslist.

Kamerstukken II 1992/93, 22 885, nr. 3, blz. 44. Hoge Raad 12 april 2024, ECLI:NL:HR:2024:571, rechtsoverweging 4.2.3. Zie bijvoorbeeld gerechtshof ’s-Hertogenbosch 18 januari 2023, ECLI:NL:GHSHE:2023:142. Op grond van artikel 4, eerste lid, aanhef en onder b van de Uitvoeringsregeling instructie waardebepaling Wet waardering onroerende zaken.