Wahv. Drie parkeerovertredingen. Eén beroep ingetrokken op zitting. Andere twee beroepen gegrond. Met…

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND

Zittingsplaats Leeuwarden

proces-verbaal van de mondelinge uitspraak gedaan op de openbare zitting van
18 juni 2026

[betrokkene] (de betrokkene),

Inleiding

Beoordeling door de kantonrechter

Standpunten

2. De gemachtigde geeft aan dat in 25-1981 per abuis beroep is ingesteld en trekt dit beroep in. In de zaken die betrekking hebben op [straatnaam] in Leeuwarden voert de gemachtigde aan dat de verlenging van betrokkenes parkeervergunning altijd werd geregeld door hun moeder, maar dat zij eind 2023 – rond de tijd dat de vergunning verlengd moest worden – plotseling is overleden. Betrokkene heeft het geld van de vergunning betaald omdat die anders beëindigd zou worden, maar het is haar door de omstandigheden niet opgevallen dat verlenging via de website van de gemeente had gemoeten, zoals in een brief is geschreven. De vergunning is daardoor niet verlengd, maar de gemeente heeft het geld maanden onder zich gehouden zonder bericht. Hun moeder was ook beheerder van DigiD, waardoor online verlengen niet mogelijk was geweest. Omdat met terugwerkende kracht een vergunning is verleend, vindt de gemachtigde de boetes onterecht. Zij verzoekt om een proceskostenvergoeding.

3. De vertegenwoordiger stelt dat de gemeente duidelijk heeft gecommuniceerd over de procedure met de brief over de verlenging. Betrokkene had daarom kunnen weten dat verlenging met DigiD moest en niet door een enkele betaling. Aangezien met terugwerkende kracht een vergunning is verleend omdat wel is betaald, stelt de vertegenwoordiger een matiging van de boetes met 50% voor.

4. Aangezien het beroep in 25-1981 is ingetrokken, doet de kantonrechter geen uitspraak in die zaak. Over de andere zaken overweegt de kantonrechter als volgt.

5. De kantonrechter stelt voorop dat betrokkene uit goede wil handelde. Betrokkenes moeder, die DigiD en andere zaken beheerde, is overleden en toch heeft betrokkene gewoon betaald. Het gaat hier om een gemeentelijke aangelegenheid en de gemeente heeft zelf aangegeven dat er is betaald en heeft met terugwerkende kracht een vergunning verleend. De kantonrechter oordeelt daarom dat de boetes niet in stand kunnen blijven en verklaart de beroepen in 25-2068 en 25-2069 gegrond.

6. Omdat de kantonrechter deze beide beroep gegrond verklaart, veroordeelt hij de officier van justitie in de proceskosten van betrokkene. De vergoeding wordt beperkt tot de kantonfase, aangezien de vernietiging van de boetes niet het gevolg is van een aan de verbalisant te wijten onrechtmatigheid. Vanwege de onderlinge samenhang van de zaken kent de kantonrechter één vergoeding toe voor beide zaken. Hij kent twee punten ter waarde van € 934,00 toe voor het indienen van het beroepschrift en het bijwonen van de zitting. Gelet op de aard van de zaak past de kantonrechter de wegingsfactor 0,5 (gewicht van de zaak = licht) toe.

Conclusie

• verklaart de beroepen tegen de beslissingen van de officier van justitie in 25-2068 en 25-2069 gegrond;

• vernietigt die beslissingen;

• verklaart de beroepen tegen de inleidende beschikkingen in 25-2068 en 25-2069 gegrond;

• vernietigt die beschikkingen;

• bepaalt dat betrokkene de zekerheidstelling terugkrijgt;

• veroordeelt de officier van justitie in de proceskosten van € 934,00.

Rechtsmiddel

a. de u opgelegde administratieve boete meer dan € 110,00 bedraagt, of

b. uw beroep niet-ontvankelijk is verklaard omdat u geen (of niet op tijd) zekerheid heeft gesteld.