De rechtbank legt veroordeelde de verplichting op tot betaling van € 11.556,78 aan de Staat ter ontneming van…

Veroordeelde is bij vonnis van deze rechtbank van 27 januari 2025 veroordeeld, voor zover van belang, voor de strafbare feiten:

feit 1

het misdrijf: deelnemen aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van een misdrijf als bedoeld in artikel 10, derde, vierde en vijfde lid, en 11, derde, vierde en vijfde lid van de Opiumwet;

feit 2

het misdrijf: medeplegen van het opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder A en B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd;

feit 3

het misdrijf: medeplegen van het opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder A en B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd;

feit 4

het misdrijf: medeplegen van het opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder C van de Opiumwet gegeven verbod;

feit 5

het misdrijf: medeplegen van het opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder C van de Opiumwet gegeven verbod.

De rechtbank acht het op basis van de inhoud van wettige bewijsmiddelen, de bewijsmiddelen zoals omschreven in voornoemd vonnis en het opgemaakte rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel van 11 juli 2022, aannemelijk dat veroordeelde een bedrag van € 11.556,78 aan wederrechtelijk verkregen voordeel heeft genoten en ontleent aan de inhoud van deze bewijsmiddelen ook de schatting van dat voordeel.

In voornoemd vonnis van de rechtbank is bewezen verklaard dat veroordeelde heeft deelgenomen aan een criminele organisatie in de periode van 30 september 2021 tot en met 17 november 2021. Deze periode is korter dan de ten laste gelegde periode en de periode die ten grondslag ligt aan de berekening in het ontnemingsrapport. Uit het Geerings-arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens en de daarop gebaseerde rechtspraak van de Hoge Raad volgt dat artikel 6 lid 2 van het EVRM zich verzet tegen het ontnemen van voordeel verkregen door feiten waarvan een veroordeelde (gedeeltelijk) is vrijgesproken. De rechtbank zal daarom het wederrechtelijk verkregen voordeel schatten op basis van de bewezen verklaarde periode.

Aangetroffen administratie

Op 15 november 2021 zijn verbalisanten het bedrijfspand aan de [adres 2] binnengetreden. In dit bedrijfspand is onder meer handgeschreven administratie van de criminele organisatie, waaraan veroordeelde heeft deelgenomen, aangetroffen. In die administratie zijn onder meer de uitgevoerde transporten van drugs, de daaraan verbonden kosten en opbrengsten en de winstverdeling beschreven. Instructies, tijdstippen en afleverlocaties hebben leden van de criminele organisatie in WhatsApp-groepen met onder meer de namen ‘ [groepsnaam 1] ’ en ‘ [groepsnaam 2] ’ met elkaar gedeeld. Veroordeelde was een van de leden van deze appgroepen en heeft net als zijn mededaders in die appgroepen gebruikgemaakt van een schuilnaam.

De rechtbank neemt als uitgangspunt de ontnemingsberekening zoals als scenario B in het opgemaakte rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel is beschreven. Hiermee wordt onder meer aan de hand van voornoemde aangetroffen administratie en chats voldoende inzichtelijk gemaakt op welke manier het bedrag van het wederrechtelijk verkregen voordeel tot stand is gekomen. De winst van de criminele organisatie is in de periode van 30 september 2021 tot en met 12 november 2021 als volgt opgebouwd:

Uit de bewijsmiddelen blijkt dat veroordeelde onder meer gebruik heeft gemaakt van de bijnaam ‘ [alias] ’. Uit de administratie van de criminele organisatie volgt dat ‘ [alias] ’ 6% van de te verdelen winst kreeg uitgekeerd. Dit betreft € 11.556,78.

Naar het oordeel van de rechtbank is de berekening gegrond op de bewezen verklaarde feiten en de daaraan ten grondslag gelegde bewijsmiddelen. Verder is daarin op inzichtelijke en aannemelijke wijze het aandeel van veroordeelde verwerkt. Dit betekent dat de rechtbank het wederrechtelijk verkregen voordeel schat en zal vaststellen op € 11.556,78.

De rechtbank is van oordeel dat aan veroordeelde de verplichting moet worden opgelegd tot betaling aan de Staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van € 11.556,78.