Ontneming. De rechtbank stelt het bedrag waarop het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel…

Veroordeelde is bij vonnis van deze rechtbank van 27 januari 2025 veroordeeld, voor zover van belang, voor de strafbare feiten:

feit 1

het misdrijf: als leider deelnemen aan een organisatie die tot oogmerk heeft het plegen van een misdrijf als bedoeld in artikel 10, derde, vierde en vijfde lid, en 11, derde vierde en vijfde lid van de Opiumwet;

feit 2

het misdrijf: medeplegen van het opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder A en B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd;

feit 3

het misdrijf: medeplegen van het opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder A en B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd;

feit 4

het misdrijf: medeplegen van het opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder C van de Opiumwet gegeven verbod;

feit 5

het misdrijf: medeplegen van het opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder C van de Opiumwet gegeven verbod.

De rechtbank ziet voldoende aanleiding om conform het afdoeningsvoorstel de omvang van het geschatte wederrechtelijk verkregen voordeel vast te stellen op € 850.000,--.

De rechtbank heeft acht geslagen op de ontnemingsberekening die ten grondslag ligt aan genoemd bedrag, zoals als scenario B in het opgemaakte rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel van 2 juli 2022 is beschreven, dat in de procesafspraken is opgenomen en door alle daarbij betrokken partijen wordt onderschreven. Hiermee wordt voldoende inzichtelijk gemaakt op welke manier het bedrag van het wederrechtelijk verkregen voordeel tot stand is gekomen. Genoemd bedrag is als volgt opgebouwd:

Naar het oordeel van de rechtbank is de berekening gegrond op de bewezen verklaarde feiten en de daaraan ten grondslag gelegde bewijsmiddelen. Verder is daarin op inzichtelijke en aannemelijke wijze het aandeel van veroordeelde verwerkt.

De rechtbank ziet aanleiding om het bedrag van € 1.090.973,-- overeenkomstig het afdoeningsvoorstel wegens de gemaakte procesafspraken met ongeveer 25% te matigen. Hierin weegt mee dat zowel veroordeelde als zijn partner [medeveroordeelde] hebben meegewerkt aan een procedure die uiteindelijk tot een efficiëntere rechtspleging heeft geleid. De verdediging heeft afgezien van (nadere) onderzoekswensen, de behandeling van de ontnemingszaak tijdens het onderzoek ter zitting is voortvarend verlopen, omdat als gevolg van de procesafspraken geen inhoudelijke verweren zijn gevoerd. Bovendien wordt bij naleving van de overeenkomst (hoogstwaarschijnlijk) een hoger beroep voorkomen. Dit levert tijdswinst op en bespaart kostbare zittingscapaciteit. Naast deze proceseconomische belangen zorgt deze procesopstelling er ook voor dat de zaak eerder onherroepelijk is en de betaling sneller kan worden geïnd. Er is zelfs al aan een groot deel van de betalingsverplichting, te weten € 300.000,-- door zowel veroordeelde als zijn partner (dus totaal € 600.000,--), voldaan. De procesafspraken doen daarmee ook recht aan de belangen van de samenleving. Dit betekent dat de rechtbank het wederrechtelijk voordeel schat en zal vaststellen op € 850.000,--.

De rechtbank ziet aanleiding om conform het afdoeningsvoorstel aan veroordeelde de verplichting op te leggen tot betaling aan de Staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van € 420.275,--. Dit is € 429.725,-- minder dan het geschatte voordeel en in de procesafspraken wordt door partijen uitgelegd waarom. Het bedrag van € 850.000,-- wordt pondspondsgewijs verdeeld tussen veroordeelde en [medeveroordeelde], omdat zij gezamenlijk van het wederrechtelijk verkregen voordeel hebben genoten. Dat resulteert in een bedrag van € 425.000,-- voor zowel veroordeelde als zijn partner. Op dit bedrag is, zoals in de procesafspraken uiteen is gezet, een bedrag van € 4.725,-- in mindering gebracht, omdat veroordeelde afstand heeft gedaan van het beslag ter hoogte van dat bedrag.

Als uitgangspunt geldt dat de betalingsverplichting wordt vastgesteld op het geschatte wederrechtelijk verkregen voordeel. De rechtbank is echter van oordeel dat de procesafspraken nopen tot een andere afweging wat resulteert in de verplichting tot betaling van een lager bedrag, zoals hiervoor is overwogen.