Arbeidsrecht
Werkneemster stelt op staande voet ontslagen te zijn. Ze legt zich erbij neer maar wil een billijke…
Rechtbank Rotterdam, 13 november 2026
ECLI:NL:RBROT:2026:15941 · Rechtbank Rotterdam · 13 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-rotterdam/civiel-recht/arbeidsrecht/beschikking/ecli-nl-rbrot-2026-15941
Zaakgegevens
Op 13 november 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam uitspraak gedaan in een zaak over arbeidsrecht.
- Instantie
- Rechtbank RotterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Datum uitspraak
- 13 november 2026
- Datum publicatie
- 13 november 2026
- Zaaknummer
- 12162395 VZ VERZ 26-1453
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Arbeidsrecht
- Procedure
- BeschikkingBeschikkingEen beslissing van de rechter in een zaak die met een verzoekschrift is begonnen, zoals een echtscheiding of faillissement.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBROT:2026:15941
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Werkneemster stelt op staande voet ontslagen te zijn. Ze legt zich erbij neer maar wil een billijke vergoeding. Afgewezen. Werkneemster heeft de mededelingen van werkgever in de gegeven omstandigheden niet als ontslag op staande voet op kunnen vatten.
Uitspraak
RECHTBANK ROTTERDAM
locatie Rotterdam
zaaknummer: 12162395 VZ VERZ 26-1453
datum uitspraak: 13 november 2026
Beschikking van de kantonrechter
in de zaak van
[verzoekster] ,
woonplaats: [woonplaats] ,
verzoekster,
gemachtigde: DAS Rechtsbijstand,
tegen
[verweerster] B.V.,
vestigingsplaats: [vestigingsplaats] ,
verweerster,
gemachtigde: mr. S. Demirci.
De partijen worden hierna ‘ [verzoekster] ’ en ‘ [verweerster] ’ genoemd.
1 De procedure
Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:
-
het verzoekschrift van [verzoekster] , met 8 bijlagen;
-
het verweerschrift van [verweerster] , met 3 bijlagen.
Op 16 oktober 2026 is de zaak tijdens een zitting besproken. [verzoekster] verscheen, met namens haar gemachtigde mr. A.J.J. Roos, en namens [verweerster] verscheen [persoon A] (hierna: ‘ [persoon A] ’), met mr. S. Demirci.
2 Het geschil
[verzoekster] is op 17 februari 2025 bij [verweerster] in dienst getreden, voor een jaar. [verweerster] heeft [verzoekster] aangeboden de arbeidsovereenkomst te verlengen, maar op 17 januari 2026 heeft [verzoekster] per e-mail laten weten dit niet te willen.
Vóór de hierna te citeren appberichten hebben [verzoekster] en [persoon A] elkaar op 28 januari 2026 telefonisch gesproken. [verzoekster] en [persoon A] hebben elkaar op 28 januari 2026 daarna het volgende bericht:
[verzoekster] , 16.18 uur Ik werk me dagen hier af waar ik al in geroosterd ben dankjewel
[persoon A] , 16.18 uur Je kan naar huis gaan! Dit was ook tevens je laatste werkdag.
[verzoekster] , 16.18 uur Dus zo ga je om met je collega’s
[verzoekster] , 16.19 uur Heel professioneel [persoon A] [persoon B] had toch gelijk in alles
[persoon A] , 16.23 uur Kan je de sleutels aan [persoon C] geven?
[verzoekster] , 16.31 uur Is goed [persoon A]
[verzoekster] , 16.40 uur [persoon A] , Ik ben door jou zeer slecht behandeld en dat mijn ontslag onterecht is. Ik ben zonder geldige reden en zonder enige waarschuwing ontslagen.
Dit is onacceptabel. Ik zie mij genoodzaakt om juridische stappen te ondernemen. Deze zaak zal worden voorgelegd aan mijn juridisch adviseur en zal uitmonden in een rechtszaak.
Je gaat hierover van mij horen.
[persoon A] , 16.44 uur Hi [verzoekster] ,
Je bent niet ontslagen maar obv je nul uren contract zien wij geen ruimte je de komende dagen in te zetten. Zelf heb je je ontslag ingediend per 17 februari, zie de door jou ingestuurde email.
Groet,
[persoon A]
[verzoekster] stelt op 28 januari 2026 op staande voet ontslagen te zijn, zonder dat daar een dringende reden voor was. [verzoekster] legt zich neer bij dit ontslag op staande voet. Zij vraagt in plaats van vernietiging van het ontslag op staande voet veroordeling van [verweerster] tot betaling van een billijke vergoeding van € 4.572,48 bruto, een transitievergoeding van € 762,08 bruto, rente en proceskosten. Het achterstallig loon van € 1.320,00 waar ook om is verzocht in het verzoekschrift, is al betaald door [verweerster] .
[verweerster] voert verweer.
Is dit voor de beoordeling van belang, dan wordt hierna ingegaan op wat partijen (verder) naar voren brengen.
3 De beoordeling
ontslag op staande voet
[verzoekster] stelt dat [verweerster] haar op 28 januari 2026 op staande voet heeft ontslagen (artikel 7:677 BW). [verweerster] betwist dat. De kantonrechter moet op grond van artikel 3:35 BW daarom beoordelen of [verzoekster] de mededelingen en gedragingen van [verweerster] op 28 januari 2026 in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs op heeft mogen vatten als een ontslag op staande voet.
Voor de beoordeling daarvan is van belang dat [verzoekster] en [persoon A] elkaar eerst op 28 januari 2026 telefonisch hebben gesproken. [persoon A] heeft tegen haar geschreeuwd in dat gesprek, zegt [verzoekster] , maar [persoon A] betwist dit. [persoon A] zegt [verzoekster] in dat gesprek wel aangesproken te hebben op haar gedrag en dat [verzoekster] vervolgens het telefoongesprek heeft beëindigd. Wat er ook zij van de precieze inhoud en toon van het gesprek, het staat wel vast dat het gesprek niet goed is geëindigd. Met dat gesprek in gedachten kan de kantonrechter zich voorstellen dat de opmerking ‘Je kan naar huis gaan! Dit was ook tevens je laatste werkdag’ in combinatie met het moeten inleveren van de sleutels onder bepaalde omstandigheden kan worden opgevat als een ontslag op staande voet. In dit geval is dat echter anders. Binnen een half uur en slechts een paar minuten nadat [verzoekster] bezwaar maakte tegen ontslag, heeft [verweerster] namelijk laten weten dat er geen sprake van ontslag op staande voet was. [verweerster] appte immers om 16.44 uur ‘Je bent niet ontslagen’. In diezelfde app van 16.44 uur heeft [verweerster] ook verwezen naar het einde van de arbeidsovereenkomst op initiatief van [verzoekster] op 17 februari 2026. Door duidelijk te zeggen dat [verzoekster] niet is ontslagen en ook nog te verwijzen naar het einde van de arbeidsovereenkomst per 17 februari 2026, had [verzoekster] de mededelingen en gedragingen van [verweerster] redelijkerwijs niet mogen opvatten als opzegging met onmiddellijke ingang wegens een dringende reden oftewel een ontslag op staande voet.
Het feit dat [verweerster] in diezelfde app van 16.44 uur heeft bericht dat er sprake zou zijn van een nulurencontract en dat zij [verzoekster] niet meer ging inzetten (terwijl het ging om een arbeidsduur van 32 uren), maakt dat niet anders. Weliswaar kon er bij [verzoekster] daardoor twijfel bestaan of zij tot het einde van de arbeidsovereenkomst loon zou ontvangen, maar dat betekent niet dat daarmee sprake is van een ontslag op staande voet. Overigens heeft [verweerster] wel gewoon haar loon doorbetaald, op de dag die daarvoor stond (rond 24 februari 2026), ruim voor het indienen van het verzoekschrift. Het feit dat [verweerster] ervoor heeft gezorgd dat [verzoekster] diezelfde dag niet meer in de systemen met privacygevoelige gegevens van cliënten kon, kan er - gelet op eerdergenoemd bericht dat geen sprake was van ontslag - ook niet toe leiden dat de gedragingen van [verweerster] als ontslag op staande voet mochten worden opgevat.
De kantonrechter kan gelet op het voorgaande dus niet tot het oordeel komen dat [verzoekster] de gedragingen van [verweerster] redelijkerwijs als ontslag op staande voet heeft kunnen opvatten. Hoewel geen plezierige afronding van de arbeidsovereenkomst heeft plaatsgevonden, is van een ontslag op staande voet dus geen sprake.
billijke vergoeding
Is een werknemer op staande voet ontslagen, dan kan de kantonrechter de opzegging van de arbeidsovereenkomst op verzoek van de werknemer vernietigen of hem een billijke vergoeding toekennen. Van een ontslag op staande voet is in deze zaak geen sprake, zoals hiervoor geoordeeld. Alleen daarom al heeft [verzoekster] geen recht op de billijke vergoeding waar zij om vraagt. Dat verzoek wordt daarom afgewezen.
transitievergoeding
De arbeidsovereenkomst is tot een einde gekomen, omdat [verzoekster] in haar e-mail van 17 januari 2026 heeft meegedeeld deze niet te willen verlengen. Recht op een transitievergoeding bestaat er daarom niet. Ook dat verzoek van [verzoekster] wordt afgewezen..
proceskosten
[verzoekster] krijgt ongelijk. Zij moet daarom de proceskosten betalen. De kosten aan de kant van [verweerster] worden begroot op € 865,00 aan gemachtigdensalaris en € 144,00 aan nakosten. Dit is bij elkaar een bedrag van € 1.009,00. Hier kan nog een bedrag bij komen als deze beschikking door een deurwaarder betekend (uitgereikt) moet worden.
uitvoerbaar bij voorraad
Deze beschikking wordt wat de proceskostenveroordeling betreft uitvoerbaar bij voorraad verklaard. Dit betekent dat als deze zaak aan een hogere rechter voorgelegd wordt, in afwachting van de uitspraak van die hogere rechter afgedwongen kan worden dat [verzoekster] de toegewezen proceskosten betaalt.
4 De beslissing
De kantonrechter:
wijst de verzoeken van [verzoekster] af;
veroordeelt [verzoekster] in de proceskosten, aan de kant van [verweerster] begroot op een bedrag van € 1.009,00;
verklaart deze beschikking wat de proceskostenveroordeling betreft uitvoerbaar bij voorraad.
Deze beschikking is gegeven door mr. F.A. Hut en in het openbaar uitgesproken.
686