Arbeidsrecht
Formele en materiele werkgever niet aansprakelijk voor psychische schade van werkneemster, omdat zij hebben…
Rechtbank Rotterdam, 25 september 2026
ECLI:NL:RBROT:2026:13062 · Rechtbank Rotterdam · 25 september 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-rotterdam/civiel-recht/arbeidsrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbrot-2026-13062
Zaakgegevens
Op 25 september 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over arbeidsrecht.
- Instantie
- Rechtbank RotterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Datum uitspraak
- 25 september 2026
- Datum publicatie
- 1 oktober 2026
- Zaaknummer
- 11971942 CV EXPL 25-25072
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Arbeidsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBROT:2026:13062
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Formele en materiele werkgever niet aansprakelijk voor psychische schade van werkneemster, omdat zij hebben voldaan aan hun zorgplicht. Slecht procederen is onvoldoende voor een volledige proceskostenveroordeling.
Uitspraak
RECHTBANK ROTTERDAM
locatie Rotterdam
zaaknummer: 11971942 CV EXPL 25-25072
datum uitspraak: 25 september 2026
Vonnis van de kantonrechter
in de zaak van
[eiseres] ,
woonplaats: [woonplaats] ,
eiseres,
gemachtigde: mr. D. Uygul – Van Dam,
tegen
1 Albert Heijn B.V.,
vestigingsplaats: Zaandam,
vertegenwoordigd door: mr. S. Vrij,
2. Otto Work Force B.V.,
vestigingsplaats: Venray,
vertegenwoordigd door: mr. I.I. Cuijpers.
Partijen worden hierna aangeduid als [eiseres] , Albert Heijn (gedaagde 1) en Otto (gedaagde 2).
1 De procedure
Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:
-
de dagvaardingen van 11 (Albert Heijn) en 13 (Otto) november, met 8 bijlagen;
-
het antwoord van Albert Heijn, met 8 bijlagen;
-
het antwoord van Otto, met 17 bijlagen;
-
aanvullende bijlagen 9A tot en met 11 van Albert Heijn;
-
aanvullende bijlagen 18 tot en met 20 van Otto;
-
reactie van [eiseres] van 16 juni 2026 met bijlagen A tot en met D en 10 tot en met 43;
-
de e-mail van [eiseres] van 14 augustus met bijlagen 44 en 45;
-
de pleitaantekeningen van de drie partijen.
Op 27 augustus 2026 is de zaak tijdens een zitting besproken met de partijen en hun gemachtigden.
2 De beoordeling
Waar gaat de zaak over?
Tussen Otto (de uitlener/formele werkgever) en [eiseres] bestond een uitzendovereenkomst voor bepaalde tijd van 23 september 2024 tot en met 21 september 2025. [eiseres] is op 23 september 2024 gestart met werken bij Albert Heijn (de inlener) als orderpicker. [eiseres] is vanaf 7 augustus 2025 ziek. Haar contract is niet verlengd. [eiseres] wil in deze procedure dat wordt verklaard dat dit onrechtmatig was en ook dat Albert Heijn en/of Otto verder onrechtmatig/nalatig heeft/hebben gehandeld ten opzichte van haar. Zij voert aan dat er sprake was van een onveilige werkomgeving. [eiseres] stelt dat zij hierdoor schade heeft geleden van totaal € 140.000,- en zij wil dat Albert Heijn en Otto hoofdelijk worden veroordeeld om deze schade met rente en de proceskosten aan haar te betalen. Albert Heijn en Otto willen dat de eisen van [eiseres] worden afgewezen en dat zij wordt veroordeeld in de proceskosten op basis van een hoger tarief dan gebruikelijk.
De kantonrechter wijst inderdaad de eisen van [eiseres] af, maar veroordeelt [eiseres] alleen in de proceskosten volgens de daarvoor geldende tarieven. Hierna wordt uitgelegd waarom dit het oordeel is.
Wat is er gebeurd?
[eiseres] voert aan dat zij is gepest op de werkvloer, althans dat de werksfeer niet veilig was. Verder benoemt zij dat zij zich niet veilig voelde na een ‘toilet incident’. Wanneer en wat er precies is gebeurd, is niet helemaal duidelijk geworden. Waarschijnlijk ergens eind 2024 is [eiseres] in ieder geval tegelijk met alleen een mannelijke schoonmaker in de toiletruimte voor vrouwen aanwezig geweest. Hoe dat precies zo is gekomen en wat er precies is gebeurd, is niet duidelijk. Hierna wordt hierop verder ingegaan.
Uit de medische stukken die [eiseres] in het geding heeft gebracht blijkt dat het mentaal niet goed met haar gaat. Dat wordt door niemand betwist. Het is alleen niet zo dat als het slecht gaat met een werknemer, de werkgever daarvoor automatisch aansprakelijk is. Dat betekent niet dat Albert Heijn en Otto alsook de kantonrechter de gezondheidssituatie van [eiseres] niet betreuren. De zaak wordt hierna juridisch besproken.
Niet verlengen van contract is niet onrechtmatig
Het niet verlengen van het dienstverband van [eiseres] is niet aan te merken als een ‘straf’ voor haar klachten. Er is geen aantoonbaar verband tussen de klachten van [eiseres] en het niet verlengen van haar arbeidsovereenkomst. [eiseres] denkt dat haar contract niet is verlengd, omdat zij meerdere keren heeft geklaagd over een onveilige werkomgeving. Maar al in november 2024 is met haar gesproken over frequente afwezigheid. In maart 2025 is hierover een tweede gesprek gevoerd nadat [eiseres] weer vijf keer ziek was geweest. In juli 2025 heeft [eiseres] aan Otto gevraagd of haar contract zou worden verlengd. Toen heeft Otto al aangegeven dat dat niet zo was, omdat ze heel vaak afwezig is. Weliswaar was Otto in mei 2025 wel op de hoogte van een ruzie tussen [eiseres] en een collega, maar op dat moment had [eiseres] nog geen klachten ingediend bij Albert Heijn of Otto. Het niet verlengen van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd omdat een werknemer vaak afwezig is, is niet onrechtmatig. Op 20 augustus 2025 heeft Otto [eiseres] hierover officieel geïnformeerd. Er geldt geen opzegverbod tijdens ziekte voor het aanzeggen van het einde van het dienstverband na een contract voor bepaalde tijd. Er is namelijk geen sprake van een opzegging, maar een aanzegging. Otto heeft [eiseres] op tijd geïnformeerd.
Albert Heijn en Otto zijn ook niet aansprakelijk voor andere schade van [eiseres]
[eiseres] stelt dat zij (verder) schade heeft geleden:
-
doordat zij is gepest op de werkvloer;
-
door de manier waarop is gereageerd op het ‘toilet incident’.
De werkgever is alleen aansprakelijk voor deze schade als zij niet heeft voldaan aan haar zorgplicht. Albert Heijn en Otto hebben echter wel voldaan aan hun zorgplicht, dus zij zijn niet aansprakelijk voor de door [eiseres] gestelde schade. Hierna wordt uitgelegd hoe tot dit oordeel is gekomen.
Omdat Albert Heijn en Otto al niet aansprakelijk zijn omdat niet is voldaan aan de voorwaarde van schending van de zorgplicht, hoeft niet te worden beoordeeld of [eiseres] schade heeft geleden, hoe hoog die schade is en of de schade is geleden tijdens haar werk. Ook de werkomstandigheden in distributiecentra in het algemeen worden onbesproken gelaten. [eiseres] heeft onvoldoende duidelijk gemaakt of en hoe dit in haar specifieke situatie relevant is.
Pestgedrag op de werkvloer
Kort samengevat komt het erop neer dat [eiseres] aanvoert dat zij is gepest op de werkvloer en dat Albert Heijn en Otto daar niet genoeg tegen hebben gedaan. De kantonrechter vindt dat Albert Heijn en Otto wel genoeg maatregelen hebben genomen. Hierna wordt dat uitgelegd.
Albert Heijn heeft voldoende onderbouwd dat zij veel doet om op de werkvloer grensoverschrijdend gedrag in welke vorm dan ook te voorkomen. De regelingen hieromtrent zijn ook in het Pools beschreven, inclusief samenvattingen. Er bestaat een
E-learning en Albert Heijn verspreidt folders, geeft verplichte trainingen over dit onderwerp en er zijn heel veel vertrouwenspersonen beschikbaar. Daarnaast hangen op toiletten en in de kantine posters met (manieren om meer) informatie over ongewenst gedrag (te krijgen). Op die poster staat onder andere ‘Speak up, your voice matters’ en een qr-code om contact over dit onderwerp op te nemen. Verder staan er regelmatig berichten op het Intranet.
[eiseres] heeft zes klachten ingediend bij de klachtencommissie van Albert Heijn. De klachtenprocedure is vastgelegd in de ‘Regeling Ongewenste Omgangsvormen.’ Uit de uitspraken van de klachtencommissie blijkt dat er zorgvuldig en zeer uitgebreid onderzoek naar die klachten is gedaan. Vijf klachten zijn ongegrond verklaard. Één klacht is gegrond verklaard met daarbij de opmerking dat [eiseres] ‘met haar gedragingen in gelijke mate een aandeel heeft gehad in de ontstane situatie’. Bovendien betrof dit laatste een privé kwestie. Desondanks heeft Albert Heijn het werkrooster aangepast, zodat [eiseres] niet meer tegelijk hoefde te werken met de betreffende vrouwelijke collega.
Uit het klachtendossier komt niet het beeld naar voren van een onveilige werkomgeving. Dat neemt niet weg dat het mogelijk is dat [eiseres] dingen als onveilig heeft ervaren, maar dat is iets anders.
Ook Otto heeft diverse gesprekken gevoerd met [eiseres] naar aanleiding van haar klachten. Dit naast de algemene waarborgen die Otto biedt op het gebied van een veilige werkomgeving. Zij organiseert een vierwekelijks medewerkerstevredenheidsonderzoek, handhaaft haar ‘Code of Conduct’, beschikt over een klokkenluidersregeling en in het personeelshandboek is er aandacht voor deze materie. Otto stelt ook altijd een OnSite Manager tewerk bij haar inleners, zo ook in dit geval.
[eiseres] heeft niet gesteld dat er incidenten of meldingen zijn geweest waar Albert Heijn of Otto niets mee heeft gedaan. Zodoende is niet duidelijk waar haar gevoel vandaan komt dat er niets met haar klachten wordt gedaan. Het klachtendossier van [eiseres] is van een aanzienlijke omvang en dat gelet op een relatief kort dienstverband van een jaar. Weliswaar was de uitkomst niet altijd conform de wens van [eiseres] , maar dat is iets anders, terwijl geenszins kan worden gezegd dat Albert Heijn en/of Otto haar klachten niet serieus hebben genomen. Het feit dat [eiseres] nog last heeft van gebeurtenissen die haar zijn overkomen tijdens haar dienstverband bij Otto betekent niet dat Albert Heijn en/of Otto Heijn daarvan iets te verwijten valt of dat het als ‘pesten’ is aan te merken.
Toilet incident
[eiseres] verwijt Albert Heijn en Otto niet dat het ‘toilet incident’ heeft plaatsgevonden. Zij verwijt Albert Heijn en Otto hoe zij op dit incident hebben gereageerd. De kantonrechter vindt de reactie van Albert Heijn en Otto wel passend en voldoende. Dit wordt hierna toegelicht.
[eiseres] verklaarde eerst dat de schoonmaakmedewerker haar (ergens eind 2024) in het vrouwentoilet heeft opgesloten en geduwd. Pas tijdens de klachtenprocedure kwam daar slaan bij. Tijdens de zitting benoemt ze ook nog dat hij meerdere vrouwen heeft opgesloten en dat hij haar één keer per maand achtervolgde. Dit laatste was bij Albert Heijn en Otto niet bekend en staat ook nergens in de stukken. De betreffende schoonmaakmedewerker verklaart dat hij een waarschuwingsbord had geplaatst voordat hij het vrouwentoilet schoon ging maken, maar dat [eiseres] die heeft genegeerd en toch naar het toilet is gegaan, dat [eiseres] hém juist aanviel en ging gillen. Hij ontkent dat hij fysiek geweld heeft gebruikt.
Deze verhalen staan lijnrecht tegenover elkaar en er was verder niemand aanwezig bij het incident. Voor het beoordelen van de reactie van Albert Heijn en Otto speelt het eventuele slaan en achtervolgen geen rol. Dit wisten zij namelijk tot aan de klachtenprocedure/zitting helemaal niet, dus daar konden zij ook geen rekening mee houden.
Albert Heijn en Otto hebben direct actie ondernomen toen [eiseres] melding maakte van het door haar gestelde incident. Er zijn diezelfde week gesprekken gevoerd met [eiseres] , vertegenwoordigers van Albert Heijn en Otto en de betreffende schoonmaker. Het schoonmaakschema is vervolgens aangepast, [eiseres] mocht voortaan een ander toilet gebruiken en de toiletten werden vanaf dat moment geblokkeerd als er werd schoongemaakt. Dit alles tegen de achtergrond dat de betreffende schoonmaakmedewerker al twaalf jaar voor Albert Heijn schoonmaakt (via een schoonmaakbedrijf) en er nooit andere klachten over hem zijn geweest. Ook niet na dit incident. Nergens uit blijkt dat [eiseres] dit geen goede oplossingen vond. Zij benoemt in deze procedure dat zij niet genoeg tijd had om naar een ander toilet te gaan, omdat zij dan haar productienormen niet zou halen. Tijdens de zitting heeft de leidinggevende van [eiseres] verklaard dat is besproken dat als het nodig zou zijn in verband met toiletbezoek elders, dat haar productienormen dan konden worden aangepast. Dit zou dus geen belemmering hoeven te zijn. Maar wat telkens terug komt is dat [eiseres] alleen volledig tevreden zou zijn als de schoonmaker in kwestie zou worden ontslagen. Nog los van de vraag of dit een reële eis is, is dit niet iets dat Albert Heijn en/of Otto kunnen doen. Zij zijn niet de werkgever van de schoonmaker. [eiseres] wilde dus iets van Albert Heijn en Otto dat onmogelijk was. Zij kan Albert Heijn en Otto niet verwijten dat zij de schoonmaker niet hebben ontslagen.
[eiseres] moet de proceskosten betalen
De proceskosten komen voor rekening van [eiseres] , omdat zij ongelijk krijgt (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot de kosten die [eiseres] aan Otto moet betalen op, € 2.525,- aan salaris voor de gemachtigde (2,5 punten x € 1.010,-) en € 144,- aan nakosten. Dat is totaal € 2.669,-. De wettelijke rente over deze proceskosten wordt toegewezen vanaf veertien dagen na dit vonnis. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend.
De kantonrechter begroot de kosten die [eiseres] aan Albert Heijn moet betalen op € 2.525,- aan salaris voor de gemachtigde (2,5 punten x € 1.010,-) en € 144,- aan nakosten
Dat is in totaal € 2.669,-. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend.
[eiseres] hoeft dus niet een hoger tarief te vergoeden, zoals Albert Heijn en Otto hebben geëist. Hoewel over de wijze van procederen zijdens [eiseres] wel wat op te merken is, zijn dit niet zulke buitengewone omstandigheden dat de kantonrechter aanleiding ziet om af te wijken van de standaardtarieven. Hierna wordt dit toegelicht.
Aanvankelijk werd [eiseres] verweten dat zij geen gemachtigde had ingeschakeld om de dagvaarding op te stellen. Maar dit is niet verplicht. En bovendien is gebleken dat de stukken aan de zijde van [eiseres] er na het inschakelen van een gemachtigde niet duidelijker, meer toegespitst op de juridische materie en/of overzichtelijker op zijn geworden. Het zou goed kunnen dat gebruik is gemaakt van AI. Maar dat is op zich niet verboden. Verder is het moment van de eisvermindering zeker ongelukkig te noemen, maar gelet op de verklaring van de gemachtigde en de verschillende data (van vertrek uit de woning, (het schrijven van) de brief en de vermindering van eis) blijkt daaruit niet zonder meer van het handelen in strijd met wettelijke voorschriften. Ook het voor de zitting insturen van een document dat wordt aangeduid met ‘repliek’ met daarbij heel veel bijlagen zonder deugdelijke toelichting geeft geen aanleiding om van de standaardtarieven af te wijken. Slecht procederen is daarvoor onvoldoende reden.
Dit vonnis is uitvoerbaar bij voorraad
Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat Albert Heijn en Otto dat eisen en [eiseres] daar geen bezwaar tegen heeft gemaakt (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.
3 De beslissing
De kantonrechter:
wijst de vordering af;
veroordeelt [eiseres] in de proceskosten:
-
die aan de kant van Otto worden begroot op € 2.525,- met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over dat bedrag vanaf de vijftiende dag na de datum van dit vonnis tot de dag dat volledig is betaald;
-
die aan de kant van Albert Heijn worden begroot op € 2.525,-;
verklaart de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
Dit vonnis is gewezen door kantonrechter mr. I.K. Rapmund en in het openbaar uitgesproken.
703