Eindvonnis na getuigenverhoor. Eiseres is niet geslaagd in de aan haar opgedragen bewijsopdracht. De in het…

Team handel en haven

Zaaknummer: C/10/704490 / HA ZA 25-646

Vonnis van 11 november 2026

in de zaak van

MARTENS HAVENONTVANGSTINSTALLATIE VLISSINGEN B.V.,

gevestigd te Borsele,

eisende partij in conventie,

verwerende partij in reconventie,

hierna te noemen: Martens,

advocaat: mr. E. Sonneveld te Rotterdam,

tegen

[gedaagde] B.V.,

gevestigd te Vlaardingen,

gedaagde partij in conventie,

eisende partij in reconventie,

hierna te noemen: [gedaagde] ,

advocaat: mr. M.J. op ’t Ende te Numansdorp.

Martens heeft in 2021 en 2024 reinigingswerkzaamheden verricht aan boord van het binnenvaartschip de Oostzee, maar heeft hier nooit betaald voor gekregen. Martens spreekt in deze procedure [gedaagde] - de huidige eigenaar van de Oostzee - aan tot betaling voor deze werkzaamheden. [gedaagde] betwist dat zij hiervoor kan worden aangesproken en voert op haar beurt aan dat zij door de werkzaamheden van Martens in 2024 juist schade heeft opgelopen, omdat daarbij brandstof verloren zou zijn gegaan en vordert hiervoor in reconventie onder meer een vergoeding.

In haar tussenvonnis heeft de rechtbank geoordeeld dat Martens voor de vordering die ziet op het werk in 2021 bewijs mag leveren en dat de vordering van Martens voor het werk uit 2024 kan worden toegewezen. Ook heeft de rechtbank in dit tussenvonnis geoordeeld dat zij het verzoek tot schadevergoeding van [gedaagde] zal afwijzen.

De rechtbank komt na bewijslevering in dit vonnis tot het oordeel dat Martens niet in haar bewijsopdracht is geslaagd en wijst de vordering van Martens voor het werk uit 2021 daarom af. Hieronder wordt dit nader toegelicht.

2.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het tussenvonnis van 8 april 2026 (hierna: het tussenvonnis) en de daarin genoemde processtukken;

- het proces-verbaal van het getuigenverhoor van 9 juli 2026;

- het proces-verbaal van het getuigenverhoor van 30 oktober 2026.

2.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

Het tussenvonnis

3.1.

In het tussenvonnis heeft de rechtbank – kort gezegd – geoordeeld dat:

• de vordering van Martens in conventie tot vergoeding van de proceskosten volgend uit het verstekvonnis, voor afwijzing gereed ligt (overweging 5.14);

• de vordering van Martens in conventie ten aanzien van de in 2024 door haar verrichte werkzaamheden, in die zin dat [gedaagde] aan Martens moet betalen € 39.146,46, vermeerderd met de wettelijke rente in de zin van artikel 6:119 lid 1 BW daarover vanaf 26 juni 2025, voor toewijzing gereed ligt (overweging 5.30);

• de vorderingen van [gedaagde] in reconventie voor afwijzing gereed liggen (overweging 5.31 en 5.32).

3.2.

Verder heeft de rechtbank in het tussenvonnis Martens opgedragen haar stelling dat [getuige 4] namens [gedaagde] heeft toegezegd de factuur voor de in 2021 verrichte werkzaamheden te zullen betalen te bewijzen. In dit kader heeft Martens de heren [getuige 1] , [getuige 2] en [getuige 3] als getuige laten horen. Vervolgens heeft [gedaagde] (in contra-enquête) [getuige 4] als getuige laten horen.

3.3.

Tijdens het getuigenverhoor van 9 juli 2026 heeft de heer [getuige 1] onder meer verklaard:

- dat hij in april 2025 samen met [getuige 3] met [getuige 4] heeft gesproken over de kwaliteit van het schoonmaakwerk en over de vraag of er wel of niet aan de goede entiteit is gefactureerd;

- dat hij zich in concreto weinig kan herinneren van het gesprek;

- dat [getuige 4] in het gesprek en later per whatsapp heeft aangegeven de facturen te zullen betalen. Die whatsappberichten zijn inmiddels (automatisch) verwijderd;

- dat [getuige 4] dit wilde samenpakken met een aanbod van Martens om ook de andere tanks van de Oostzee te reinigen.

3.4.

Tijdens het getuigenverhoor van 9 juli 2026 heeft de heer [getuige 2] onder meer verklaard:

- dat hij in november 2024 een gesprek heeft gehad met [getuige 3] , [getuige 4] en walkapitein [persoon A] op het kantoor van [getuige 4] in Vlaardingen;

- dat [persoon A] in dat gesprek heeft aangegeven dat de verzekering geld had uitgekeerd voor het in 2021 verrichte werk;

- dat [getuige 4] daarop heeft aangegeven dat ‘we’ dat gaan uitzoeken en dat als het zo is gegaan de rekening zal worden betaald, waarbij ‘we’ de organisatie van [getuige 4] betreft;

- dat hij zich niet kan herinneren dat er specifiek een B.V. is genoemd.

3.5.

- dat hij een gesprek heeft gehad met [getuige 2] , [getuige 4] en [persoon A] ;

- dat er gesteggel was over wie de opdracht had verstrekt en over de tekeningsbevoegdheid;

- dat [persoon A] heeft aangegeven dat de klus goed was uitgevoerd en dat de verzekeraar al had uitgekeerd;

- dat [getuige 4] daarna heeft aangegeven na te gaan of het geld is binnengekomen en dat er dan zou worden overgegaan tot betaling. Dat ging over de werkzaamheden van 2021 en 2024;

- dat het in het gesprek nog is gegaan over de juiste entiteit en aan wie de factuur was gestuurd. Daar vond [getuige 4] wel wat van;

- dat [getuige 4] wilde betalen, maar dat hij dan ook wilde dat Martens ook zou kijken of de andere tanks gereinigd konden worden;

- dat Martens in dat geval wel eerst haar facturen betaald wilde zien;

over het gesprek in april 2025

- dat hij samen met [getuige 1] en [getuige 4] heeft gesproken over de belofte om te betalen;

- dat [getuige 4] het er weer op gooide dat de factuur naar de verkeerde entiteit was gegaan. Die hadden volgens [getuige 4] naar [gedaagde] moeten gaan. Welke [gedaagde] [getuige 4] daarmee bedoelde weet [getuige 3] niet. Hij denkt dat [getuige 4] daarmee [gedaagde] B.V. bedoelde;

- dat [getuige 4] heeft aangegeven dat de verzekeraar de vergoeding had verrekend met andere facturen.

3.6.

Tijdens het getuigenverhoor van 30 oktober 2026 heeft [getuige 4] onder meer verklaard:

- dat hij een van de mede-eigenaren van [bedrijf 1] B.V. is en dat daaronder tientallen BV’s hangen. Tijdens de gesprekken zat hij er als financieel directeur van het concern. In die hoedanigheid is hij verantwoordelijk voor alle BV’s in dat concern;

- dat de gesprekken gingen over Decoil Oostzee BV en dat hij nooit Decoil zou committeren vanuit [gedaagde] ;

- dat hij tijdens de gesprekken niet expliciet heeft gezegd dat hij namens [gedaagde] BV handelde en dat hij zich ook niet namens een andere BV heeft gecommitteerd;

- dat hij geen toezeggingen heeft gedaan. Als het geld was binnengekomen zou het worden uitbetaald, maar het geld is vanuit de verzekeraar nooit binnengekomen. Dat is door de verzekeraar verrekend. Daarom is het niet tot een geldstroom gekomen. Decoil BV is een lege BV. Zonder geld binnen deze BV kan niet worden betaald. Er is sprake van betalingsonmacht.

3.7.

De rechtbank komt tot het oordeel dat Martens niet aan de aan haar opgedragen bewijsopdracht heeft voldaan. De rechtbank acht het namelijk niet voldoende aannemelijk dat [getuige 4] namens [gedaagde] heeft toegezegd de factuur voor de in 2021 verrichte werkzaamheden te zullen betalen.

3.8.

Daartoe overweegt de rechtbank het volgende. Hetgeen de heren [getuige 1] , [getuige 2] en [getuige 3] tijdens het getuigenverhoor hebben verklaard omvat niet meer dan hetgeen zij al eerder schriftelijk hebben verklaard (productie 24 bij conclusie van antwoord in reconventie tevens akte wijziging van eis in conventie). In het bijzonder hebben zij niet (met zekerheid) verklaard dat [getuige 4] in een gesprek namens [gedaagde] B.V. heeft toegezegd te betalen. Daartegenover staat dat [getuige 4] nog steeds verklaart dat hij niet heeft toegezegd te betalen en ook niet dat hij iets heeft toegezegd namens [gedaagde] . In die zin is er niets wezenlijks veranderd ten opzichte van de situatie voor de bewijslevering (zie 5.10 tot en met 5.13 tussenvonnis).

3.9.

Omdat niet is komen vast te staan dat [getuige 4] namens [gedaagde] heeft toegezegd de factuur voor de in 2021 verrichte werkzaamheden te zullen betalen, is er ook geen grondslag voor toewijzing vanwege een na te komen betalingsafspraak.

3.10.

Zodoende is er geen grondslag voor toewijzing van de door Martens gevorderde € 32.431,63 (zie ook 5.2, 5.3 en 5.14 tussenvonnis) en de daarover gevorderde wettelijke rente (vordering I Martens). De rechtbank wijst deze vordering daarom af.

- dagvaarding € 122,35

- griffierecht € 2.281,00

- salaris advocaat conv. € 2.580,00 (2 x 1 punt × tarief IV € 1.290,00)

- salaris advocaat reconv. € 653,00 (2 x 0,5 x 1 punt x tarief II € 653,00)

- beslagexploot € 560,53 (471,90 + 88,63)

- griffierecht beslag € 714,00

- salaris advocaat beslag € 653,00 (1 x 1 punt × tarief II € 653,00)

- nakosten € 296,00 (plus de verhoging vermeld in de beslissing)

Totaal € 7.859,88

3.12.

Omdat de getuigenverhoren in het kader van de door Martens gevorderde betaling van de factuur voor de in 2021 verrichte werkzaamheden niet hebben geleid tot toewijzing daarvan, zijn de kosten van het getuigenverhoor niet meegenomen in de begroting van de proceskosten.

De rechtbank

in conventie

4.1.

veroordeelt [gedaagde] aan Martens te betalen € 39.146,46, vermeerderd met de wettelijke rente in de zin van artikel 6:119 lid 1 BW daarover vanaf 26 juni 2025;

4.2.

wijst de vorderingen van [gedaagde] af;

4.3.

veroordeelt [gedaagde] in de proces- en beslagkosten van € 7.859,88, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening voor het geval het vonnis wordt betekend;

4.4.

verklaart dit vonnis wat betreft de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;

4.5.

wijst het meer of anders gevorderde af.