Bestuurdersaansprakelijkheid. Art. 2:9 BW. Persoonlijk ernstig verwijtbaar. Tegenstrijdig belang. Persoonlijk…

Civiel recht

Zittingsplaats Rotterdam

Zaaknummer: C/10/708114 / HA ZA 25-896

Vonnis van 11 november 2026

in de zaak van

de vereniging

[vereniging] ,

te [plaats] ,

eisende partij in conventie,

verwerende partij in reconventie,

hierna te noemen: [vereniging] ,

advocaat: mr. B. van Mieghem,

tegen

[persoon A] ,

te [woonplaats] ,

gedaagde partij in conventie,

eisende partij in reconventie,

hierna te noemen: [persoon A] ,

advocaat: mr. F. Amien.

Deze zaak gaat over verschillende organisaties die werkzaam zijn voor de golfsport. Er is een vereniging, X, met twee bestuurders, die zich onder meer bezighoudt met het centraal registreren van golfvaardigheid en golfhandicaps van golfers. Een andere organisatie, Y, heeft klanten die bij de NGF (Nederlandse Golf Federatie) hun handicap willen laten registreren en heeft die klanten aangemeld als lid bij X. Op een gegeven moment geeft Y aan A, de ene bestuurder van X, te kennen dat zij haar lidmaatschap bij X wil opzeggen. A brengt zijn medebestuurder niet op de hoogte van dit verzoek. In plaats daarvan geeft hij (onverplicht) onmiddellijk gevolg aan het verzoek van Y om haar klanten over te dragen aan Z, weer een andere organisatie. Een van de bestuurders van Z is de levenspartner van A. X houdt A aansprakelijk op grond van bestuurdersaansprakelijkheid in de zin van artikel 2:9 BW en op grond van onrechtmatige daad. De rechtbank is het daarmee eens. Onder meer wegens zijn persoonlijke betrokkenheid bij Z was sprake van een tegenstrijdig belang van A bij het verzoek van Y en is A dus op grond van artikel 2:9 BW aansprakelijk voor eventuele schade als gevolg van het vertrek van de klanten van Y als lid bij X.

2.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit

- de dagvaarding van 29 september 2025, met producties 1 tot en met 13;

- de conclusie van antwoord tevens inhoudende eis in reconventie, met producties 1 tot en met 9;

- de oproepingsbrief van de rechtbank van 17 december 2025;

- de conclusie van antwoord in reconventie tevens akte overlegging producties, met producties 14 tot en met 18;

- de akte houdende overlegging producties van [vereniging] , met productie 19;

- producties 10 tot en met 15 van [persoon A] ;

- de mondelinge behandeling van 28 mei 2026;

- de spreekaantekeningen van [vereniging] ;

- de spreekaantekeningen van [persoon A] .

2.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

3.1.

Op [datum 1] 2011 is [vereniging] opgericht.

3.2.

[vereniging] heeft als doel het bevorderen van het (doen) beoefenen van de golfsport en het faciliteren van andere aan het spelen van golf gelieerde organisaties op (met name) administratief gebied. Ter verwezenlijking van dat doel houdt [vereniging] zich onder meer bezig met het centraal registreren van golfvaardigheid en golfhandicaps van individuele leden.

3.3.

Het bestuur van [vereniging] werd gevormd door [persoon A] en de heer [persoon B] (hierna: [persoon B] ). [persoon A] vervulde de functie van secretaris, terwijl [persoon B] de functie van voorzitter bekleedde. Beiden waren zelfstandig bevoegd om namens [vereniging] rechtshandelingen te verrichten.

3.4.

In de statuten van [vereniging] is, voor zover van belang, het volgende vermeld:

2. Leden zijn zij die schriftelijk als lid bij het bestuur hebben aangemeld en door het bestuur als lid zijn toegelaten. […]

1. Het lidmaatschap eindigt:

a. door de dood van het lid;

b. door opzegging door het lid;

c. door opzegging door de vereniging;

d. door ontzetting.

[…]

4. Ontzetting uit het lidmaatschap kan alleen worden uitgesproken wanneer een lid in strijd met de statuten, reglementen of besluiten van de vereniging handelt of wanneer het lid de vereniging op onredelijke wijze benadeelt. Zij geschiedt door het bestuur, dar het lid zo spoedig mogelijk van het besluit in kennis stelt, met opgave van de redenen. Het betrokken lid is bevoegd binnen één maand na de ontvangst van de kennisgeving in beroep te gaan bij de algemene ledenvergadering.

3. De bestuursleden kunnen te allen tijde door de algemene ledenvergadering worden geschorst en ontslagen. De algemene ledenvergadering besluit tot schorsing of ontslag van een bestuurslid met een meerderheid van twee/derde van de uitgebrachte stemmen.

4. De schorsing eindigt wanneer de algemene ledenvergadering niet binnen drie maanden daarna tot ontslag heeft besloten. Een geschorst bestuurslid wordt in de gelegenheid gesteld zich in de algemene ledenvergadering te verantwoorden en kan zich daarbij door een raadsman doen bijstaan.

[…]”

3.5.

Eind 2015 heeft [vereniging] een samenwerkingsovereenkomst gesloten met (de voorgangster van) GVB registratie [bedrijf 1] B.V. (hierna: [bedrijf 1] ), welke overeenkomst nadien enkele malen is verlengd. In de meest recente samenwerkingsovereenkomst staat:

2. De overeenkomst is aangegaan voor onbepaalde tijd en kan door beide partijen schriftelijk worden opgezegd per einde van elk kalenderjaar, met inachtneming van een opzegtermijn van drie maanden.

3. [bedrijf 1] brengt klanten die bij de NGF een officiële WHS-handicap willen registreren aan als lid bij [vereniging] .

5. Alle leden die door [bedrijf 1] zijn aangebracht, worden door [vereniging] aangemeld bij de NGF. [vereniging] treedt als NGF-vereniging als handicapautoriteit en is daarmee voor alle leden de zgn. ‘homeclub’. Tevens vindt het afnemen van het NGF-golfregelexamen plaats onder auspiciën van [vereniging] .

6. [bedrijf 1] bepaalt in overleg met [vereniging] de te voeren lidmaatschappen en de bijbehorende jaarlijkse contributies die de leden verschuldigd zijn. Deze contributies worden door [vereniging] bij de betreffende leden geïncasseerd.

7. Voor de in punt 5 genoemde werkzaamheden berekent [vereniging] de volgende vergoedingen:

- € 42,00 (incl. BTW) bij een 'actief (= inclusief scorekaart verwerking) lidmaatschap

- € 36,00 (incl . BTW) bij een 'slapend’ (= exclusief scorekaart verwerking) lidmaatschap

8. Zolang deze overeenkomst loopt, wordt na aftrek van de in punt 7 genoemde vergoedingen

10. Op de website(s) van [bedrijf 1] wordt duidelijk gemaakt dat men voor de NGF (handicap-)

13. Zolang de overeenkomst loopt, heeft [bedrijf 1] volledige inzage in de ledengegevens die

3.6.

Per brief van 1 juli 2025 aan [vereniging] , ter attentie van [persoon A] , heeft [bedrijf 1] de samenwerkingsovereenkomst met [vereniging] opgezegd tegen 31 december 2025. Deze brief luidt als volgt – aangehaald voor zover relevant:

3.7.

[bedrijf 1] heeft vervolgens verzocht om alle door [bedrijf 1] bij [vereniging] ingeschreven leden over te dragen aan [stichting] .

3.8.

[persoon A] heeft heel kort daarna gevolg gegeven aan dit verzoek van [bedrijf 1] en dit klantenbestand van [bedrijf 1] overgedragen aan [stichting] .

3.9.

[stichting] heeft soortgelijke activiteiten als [vereniging] . In juli 2025 en daarna was [persoon C] (hierna: [persoon C] ) de levenspartner van [persoon A] en een van de twee bestuurders van [stichting] . Op dat moment bestond inmiddels ook al de door [persoon C] op [datum 2] 2025 opgerichte besloten vennootschap [bedrijf 2] B.V., waarvan [persoon C] de enig bestuurder en enig aandeelhouder was. [bedrijf 2] B.V. was opgericht met als doel om (onder andere) de verdiensten van [stichting] te verzamelen. [stichting] en [bedrijf 2] B.V worden hierna tezamen aangeduid als ‘ [organisatie] ’.

3.10.

Bij e-mail van 7 juli 2025 heeft [persoon A] onder anderen aan [persoon B] het volgende meegedeeld:

3.11.

Bij brief van 11 juli 2025 aan onder anderen [persoon A] heeft de advocaat van [persoon B] mede namens [vereniging] meegedeeld dat (onder anderen) [persoon A] zich schuldig heeft gemaakt aan onrechtmatige concurrentie en dat hij aansprakelijk wordt gesteld voor de schade die [vereniging] als gevolg daarvan lijdt.

3.12.

Bij e-mail van 19 juli 2025 heeft [persoon B] aan [persoon A] meegedeeld dat [persoon B] als voorzitter van [vereniging] heeft besloten om [persoon A] als bestuurder van [vereniging] te schorsen en hem als bestuurder heeft uitgeschreven bij de Kamer van Koophandel, met als reden dat [persoon A] zelfstandig en zonder overleg substantiële besluiten heeft genomen ten nadele van [vereniging] .

3.13.

Bij e-mail van 29 juli 2025 heeft de advocaat van [persoon B] aan [persoon A] meegedeeld dat het bestuur van [vereniging] , in de persoon van [persoon B] , heeft besloten om [persoon A] te ontzetten uit het lidmaatschap van [vereniging] , met als reden dat [persoon A] de vereniging op ernstige en onredelijke wijze heeft benadeeld.

3.14.

3.15.

Op 5 september 2025 heeft [persoon A] in kort geding gedagvaard voor de voorzieningenrechter van deze rechtbank en zoal gevorderd:

• i) een bevel aan [persoon B] om hem weer in te doen schrijven als bestuurder van [vereniging] in het handelsregister van de Kamer van Koophandel;

• ii) een veroordeling van [persoon B] tot het verlenen van medewerking aan het hervatten van de bestuursfunctie van [persoon A] bij [vereniging] alsmede aan het rechtmatig functioneren van het bestuur conform de wet en hetgeen de statuten voorschrijven;

• iii) een verbod aan [persoon B] om [persoon A] zonder rechtsgeldige grondslag en zonder toestemming van de ALV uit te schrijven als bestuurder van [vereniging] in het handelsregister van de Kamer van Koophandel.

Bij vonnis van 29 september 2025 heeft de voorzieningenrechter van deze rechtbank deze vorderingen van [persoon A] afgewezen.

3.16.

Ter verzekering van haar rechten heeft [vereniging] aan de voorzieningenrechter van deze rechtbank verlof gevraagd voor het leggen van conservatoir beslag ten laste van [persoon A] . Dit verlof heeft [vereniging] op 15 september 2025 gekregen. Op 16 september 2025 is er ten laste van [persoon A] conservatoir beslag gelegd onder de Rabobank, de ING Bank en ABN AMRO.

4.1.

[vereniging] vordert dat de rechtbank Rotterdam bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad voor zover mogelijk:

4.2.

Hieraan legt [vereniging] – samengevat – het volgende ten grondslag. [persoon A] is zijn partner [persoon C] behulpzaam geweest bij het overzetten van de [bedrijf 1] -leden van [vereniging] naar [organisatie] van [persoon C] . [persoon A] heeft daarbij op onrechtmatige wijze de belangen van [vereniging] veronachtzaamd. [persoon A] heeft [persoon B] , zijn [vereniging] -medebestuurder, niet geïnformeerd over de opzegging door [bedrijf 1] , maar heeft wél (onverplicht) onmiddellijk gevolg gegeven aan het verzoek van [bedrijf 1] om de leden over te dragen (en daarmee in feite een einde te maken aan de overeenkomst van [bedrijf 1] met [vereniging] , die nog een half jaar van kracht was en waarmee, door de aanwas van nieuwe leden, nog substantiële omzet zou worden geboekt). Pas een week later werd een en ander ontdekt door [persoon B] , omdat de IT-er die gevraagd werd de leden over te zetten daarover aan de bel trok. [persoon A] en [persoon C] meldden ook niet uit zichzelf dat de andere organisatie de organisatie van [persoon C] betrof. Pas na doorvragen door [persoon B] en diens zoon in de groepsapp verstrekte [persoon A] per e-mail van 7 juli 2025 – zie hiervoor in 3.10 – de opzeggingsbrief van 1 juli 2025 van [bedrijf 1] . In deze e-mail schrijft [persoon A] onder meer: “Ik heb de opzegging bevestigd namens het bestuur van [vereniging] . Het verzoek om de leden over te dragen is ingewilligd en de leden zijn hierover al geïnformeerd” en “Dat er geen nieuwe leden meer zullen komen, betekent uiteraard wel minder inkomsten voor [vereniging] voor de rest van dit jaar”. Kortom: [persoon A] bevestigt dat hij op eigen houtje heeft besloten dat [bedrijf 1] gedurende de rest van het jaar de overeenkomst niet meer hoefde na te komen (voor wat betreft het aanbrengen van nieuwe leden) en dat dit tot minder inkomsten voor [vereniging] leidde (dit gaat om een zeer aanzienlijk bedrag). [persoon A] heeft [vereniging] hiermee opzettelijk en welbewust benadeeld (en zijn partner [persoon C] bevoordeeld). [persoon A] is tegenover [vereniging] aansprakelijk op grond van artikel 2:9 BW en artikel 6:162 BW. [persoon A] heeft zijn taak als bestuurder van [vereniging] niet behoorlijk vervuld. Hij is aansprakelijk voor de schade die hiervan het gevolg is. [vereniging] vordert primair vergoeding van de begrote schade van € 250.000,--. Voor zover de rechtbank van oordeel is dat de schade (tot genoemd bedrag) nog onvoldoende onderbouwd is, vordert [vereniging] een voorschot op de schadevergoeding van € 100.000,--, een verklaring voor recht dat [persoon A] aansprakelijk is voor de schade die [vereniging] heeft geleden als gevolg van zijn handelwijze en verwijzing naar de schadestaatprocedure.

4.3.

[persoon A] voert verweer en concludeert dat de rechtbank bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

4.4.

Hiertoe voert [persoon A] – samengevat – het volgende aan. Op basis van zijn dagelijkse betrokkenheid bij [vereniging] en zijn zelfstandige vertegenwoordigingsbevoegdheid heeft [persoon A] het verzoek van [bedrijf 1] gehonoreerd en het betreffende klantenbestand overgedragen aan [stichting] . Deze beslissing werd mede ingegeven door de overweging dat een tussentijdse overdracht voor beide partijen, [vereniging] en [bedrijf 1] , geen nadeel met zich meebracht. [vereniging] beroept zich op bestuurdersaansprakelijkheid ex artikel 2:9 BW en onrechtmatige daad. Daarbij moet echter worden benadrukt dat aansprakelijkheid van een bestuurder jegens derden naar vaste rechtspraak slechts onder uitzonderlijke omstandigheden kan worden aangenomen. De Hoge Raad heeft in onder meer het arrest Nutsbedrijf Westland van 25 maart 2011 geoordeeld dat voor persoonlijke aansprakelijkheid van de bestuurder vereist is dat hem een “ernstig persoonlijk verwijt” kan worden gemaakt. Dat criterium sluit aan bij de norm van artikel 2:9 BW, zodat niet kan worden volstaan met het vaststellen van een tekortkoming of onrechtmatigheid aan de zijde van de vennootschap; het gaat om een uitzonderlijke vorm van persoonlijke aansprakelijkheid die alleen aan de orde kan zijn indien de bestuurder zélf heeft gehandeld op een wijze die buiten de bandbreedte van aanvaardbaar ondernemingsbeleid valt. Het gestelde door [vereniging] voldoet niet aan deze zware norm. Hier komt bij dat [vereniging] niet heeft onderbouwd welke schade zij daadwerkelijk heeft geleden, laat staan dat zij het causaal verband heeft aangetoond tussen het beweerdelijk onrechtmatige handelen van de bestuurder en die gestelde schade. Daarbij komt nog dat de samenwerkingsovereenkomst tussen [vereniging] en [bedrijf 1] geen enkele exclusieve verplichting bevat op grond waarvan [bedrijf 1] gehouden was om exclusief nieuwe klanten aan te bieden aan [vereniging] . Met andere woorden: [bedrijf 1] is contractueel niet verplicht gedurende de looptijd van de samenwerkingsovereenkomst exclusief klanten aan te leveren aan [vereniging] . Het is [persoon A] dan ook niet bekend op welke wijze er schade zou kunnen zijn ontstaan.

5.1.

[persoon A] heeft in reconventie in het petitum slechts verwezen naar voorafgaande alinea’s 70 t/m 72 van zijn conclusie, terwijl de verwijzing kennelijk niet klopt. De rechtbank begrijpt, net als [vereniging] , dat hij bedoelt te verwijzen naar alinea’s 75 en 76 en vordert dat de rechtbank bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

• alle beslagen opheft:

• [vereniging] verbiedt om nieuwe beslagen te leggen ten behoeve van ditzelfde geschil, een en ander op straffe van een dwangsom ter hoogte van € 5.000,-- in één keer en ter hoogte van € 1.000,-- per dagdeel, althans een dwangsom die de rechtbank in hoede justitie juist acht;

• [vereniging] veroordeelt tot betaling aan [persoon A] van een vergoeding van zijn daadwerkelijk geleden en nog te lijden schade, bestaande uit de gederfde inkomsten sinds 1 juli 2025, de advocaat- en advieskosten die hij heeft moeten maken, de te derven inkomsten in de komende twee jaar als gevolg van de opgelegde beperkingen, nader op te maken bij staat;

• [vereniging] veroordeelt in de proceskosten van dit geding, bestaande uit de volledige feitelijke door [persoon A] gemaakte kosten in het kader van deze procedure, waaronder verschotten en andere kosten van de advocaat van [persoon A] , overeenkomstig het door [persoon A] gespecificeerde bedrag, althans een ander door de rechtbank in goede justitie te bepalen bedrag ter vergoeding van de redelijke en evenredige gerechtskosten en andere kosten die [persoon A] heeft gemaakt, te voldoen binnen veertien dagen na dagtekening van het in dezen te wijzen vonnis en, voor het geval voldoening niet binnen die veertien dagen plaatsvindt, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf veertien dagen na dagtekening van het in dezen te wijzen vonnis tot de dag van de volledige betaling, alsmede [vereniging] veroordeelt in de nakosten.

5.2.

[vereniging] voert verweer en concludeert dat de rechtbank bij vonnis, voor zover mogelijk bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad, [persoon A] niet-ontvankelijk verklaart, althans zijn vorderingen afwijst, met veroordeling van [persoon A] in de proceskosten, alsmede in de wettelijke rente daarover, voor zover deze niet door [persoon A] zijn voldaan binnen veertien dagen na dagtekening van het in dezen te wijzen vonnis.

5.3.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

in conventie

inleiding

6.1.

[vereniging] baseert de aansprakelijkheid van [persoon A] jegens haar op artikel 2:9 BW (interne bestuurdersaansprakelijkheid binnen een rechtspersoon) en artikel 6:162 BW (onrechtmatige daad).

6.2.

6.3.

De rechtbank begrijpt de stellingen van [vereniging] zo, dat [persoon A] zo’n ernstig en persoonlijk verwijt gemaakt kan worden om de volgende drie redenen:

• i) [persoon A] heeft bewust op eigen houtje, namelijk zonder toestemming althans medeweten van zijn medebestuurder [persoon B] , besloten dat [bedrijf 1] gedurende de rest van het jaar de overeenkomst met [vereniging] niet meer hoefde na te komen; [persoon A] heeft namelijk onmiddellijk gevolg gegeven aan het opzeggingsverzoek van [bedrijf 1] zonder eerst [persoon B] van dat verzoek op de hoogte te brengen;

• ii) [persoon A] wist niettemin, of had moeten weten, dat dit zou kunnen leiden tot een aanzienlijk omzetverlies voor [vereniging] ;

• iii) [persoon A] had bij de overdracht door [bedrijf 1] van haar klantenbestand aan [stichting] evident een persoonlijk belang dat tegenstrijdig was met het belang van [vereniging] , omdat [stichting] gedreven wordt door zijn partner [persoon C] . [persoon A] heeft dit tegenstrijdig belang echter niet eerst gemeld aan zijn medebestuurder, [persoon B] , zoals hij had behoren te doen.

6.4.

De stellingen (i) en (ii) van [vereniging] zijn niet of niet gemotiveerd weersproken door [persoon A] , zodat zij zijn komen vast te staan. Dat geldt niet voor stelling (iii). Met betrekking tot dat geschilpunt overweegt de rechtbank verder als volgt.

6.5.

Bij de overdracht aan [stichting] van het klantenbestand van [bedrijf 1] heeft [vereniging] zonneklaar een belang dat tegenstrijdig is met het belang van [stichting] , en daarmee ook van diens bestuurder [persoon C] , die bovendien enig bestuurder en enig aandeelhouder is van [bedrijf 2] B.V. [vereniging] heeft bij deze overdracht namelijk niets te winnen, en zal waarschijnlijk zelfs (op termijn) inkomstendaling lijden, terwijl deze overdracht voor [stichting] dan wel voor [organisatie] normaalgesproken alleen maar tot inkomstenstijging leidt.

6.6.

[persoon C] is de levenspartner van [persoon A] – gesteld noch gebleken is dat zij dat inmiddels niet meer is. Omdat [persoon C] bestuurder is van [stichting] en daarnaast enig bestuurder en enig aandeelhouder van [bedrijf 2] B.V., is [persoon A] dus in wezenlijke mate persoonlijk betrokken bij [stichting] en bij [organisatie] .

6.7.

De hiervoor in r.o. 6.5 genoemde belangen van enerzijds [vereniging] en [stichting] en [organisatie] anderzijds zijn met elkaar onverenigbaar. [persoon A] had, gezien zijn persoonlijke betrokkenheid, in redelijkheid moeten betwijfelen of hij zich bij het kennis nemen van het verzoek van [bedrijf 1] om haar klantenbestand over te dragen aan [stichting] wel uitsluitend zou laten leiden door het belang van [vereniging] en dus niet (in plaats daarvan) door het belang van [stichting] en [organisatie] (lees: [persoon C] ). Vergelijk recentelijk Hoge Raad 10 april 2026, ECLI:NL:HR:2026:592. Weliswaar moet hierbij – zie hiervoor r.o. 6.2 – met alle relevante omstandigheden van het geval rekening worden gehouden, maar relevante omstandigheden die in een andere richting wijzen zijn gesteld noch gebleken.

6.8.

Tijdens de zitting hebben partijen aangegeven dat tussen [persoon B] en [persoon A] een verschil van mening bestond over de wijze waarop leden mochten vertrekken bij [vereniging] . [persoon B] vond dat leden hun lidmaatschap bij [vereniging] individueel moesten opzeggen, terwijl [persoon A] van mening was dat de beëindiging van een lidmaatschap van een lid bij [vereniging] ook collectief kon plaatsvinden. Toegespitst op [bedrijf 1] was [persoon B] dus van mening dat leden die door [bedrijf 1] bij [vereniging] waren aangebracht hun lidmaatschap bij [vereniging] individueel moesten opzeggen, terwijl [persoon A] , daarentegen, vond dat het lidmaatschap van deze leden bij [vereniging] ook kon worden beëindigd door [bedrijf 1] , dus op collectieve wijze door [bedrijf 1] . [persoon A] , zo heeft hij ook toegegeven op de zitting, was ervan op de hoogte dat [persoon B] , zijn medebestuurder, en hijzelf er in dit verband een tegenovergestelde mening op na hielden. Kortom, door zonder ruggespraak met [persoon B] gevolg te geven aan het verzoek van [bedrijf 1] om de door [bedrijf 1] bij [vereniging] aangebrachte leden over te dragen heeft [persoon A] welbewust bovengenoemde opvatting van [persoon B] in de wind geslagen.

6.9.

Het bovenstaande betekent dat [persoon A] ernstig verwijtbaar heeft gehandeld door onmiddellijk gevolg te geven aan het opzeggingsverzoek van [bedrijf 1] zonder eerst [persoon B] van dat verzoek en van zijn persoonlijke betrokkenheid op de hoogte te brengen. [persoon A] is dan ook op grond van artikel 2:9 BW aansprakelijk jegens [vereniging] voor de schade die hiervan het gevolg is.

6.10.

[vereniging] heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat zij mogelijk schade heeft geleden dan wel nog zal lijden door de hiervoor weergegeven wijze waarop [persoon A] is omgegaan met het verzoek van [bedrijf 1] om haar overeenkomst met [vereniging] te beëindigen. Door deze beëindiging is [bedrijf 1] namelijk gestopt met het aanbrengen van nieuwe [bedrijf 1] -klanten als lid bij [vereniging] , terwijl ten tijde van deze beëindiging het overgrote deel van het ledenbestand van [vereniging] bestond uit [bedrijf 1] -klanten.

6.11.

6.12.

De mogelijkheid van schade is dus wel aannemelijk, maar het staat nog geenszins vast dat [vereniging] schade heeft geleden door de gedragingen van [persoon A] , anders gezegd: per saldo inkomsten is misgelopen. Daarom zal zowel vordering I als vordering II worden afgewezen.

6.13.

Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen in r.o. 6.2-6.9 zal vordering III worden toegewezen (verklaring voor recht dat [persoon A] aansprakelijk is voor de schade die [vereniging] lijdt doordat [bedrijf 1] gedurende de tweede helft van het jaar 2025 geen leden meer aanbrengt).

6.14.

Voor de omvang van de schade moet de oplossing dus een verwijzing naar de schadestaatprocedure zijn. Dat betekent dat ook vordering IV zal worden toegewezen, zij het wél met in ieder geval inachtneming van de hierna in r.o. 6.15-6.17 genoemde verminderingen. Die verminderingen volgen uit het partijdebat en de in het geding gebrachte producties.

6.15.

[vereniging] -contributies die pas betaald worden in november of december van een jaar hebben uitsluitend betrekking hebben op het volgende jaar (nieuwe [vereniging] -leden die pas in november of december contributie betalen, spelen in die maanden dus tegen ‘gratis contributie’). Tegenover contributies van [bedrijf 1] -klanten die [vereniging] als nieuwe leden is misgelopen in de maanden november en december van 2025 stond dus geen tegenprestatie van [vereniging] . Deze [bedrijf 1] -klanten zouden in 2026 namelijk geen lid meer van [vereniging] zijn geweest, omdat de samenwerkingsovereenkomst tussen [bedrijf 1] en [vereniging] is opgezegd per 31 december 2025. De door [bedrijf 1] -klanten aan [vereniging] in november-december 2025 betaalde contributie zou dus moeten toekomen aan de club waar de bij [vereniging] vertrekkende leden naar toe gingen, [stichting] in dit geval.

6.16.

Op de contributies van [bedrijf 1] -klanten die [vereniging] is misgelopen in 2025 moeten in mindering strekken de bijdragen die [vereniging] voor die leden zou hebben moeten afdragen aan de NGF, de Nederlandse Golf Federatie. Over het bedrag aan contributie dat overblijft na deze aftrek moet [vereniging] bovendien 9% BTW afdragen.

6.17.

Bij dit alles komt ook nog dat [vereniging] [bedrijf 1] provisie is verschuldigd voor het aanbrengen door [bedrijf 1] bij [vereniging] van nieuwe leden. Zie het hiervoor in 3.5 weergegeven artikel 7 van de samenwerkingsovereenkomst tussen [bedrijf 1] en [vereniging] . Omdat [bedrijf 1] in juli 2025 op is gehouden met het aanbrengen van nieuwe leden bij [vereniging] levert dit in zoverre dus een kostenbesparing op voor [vereniging] .

6.18.

6.19.

Uit de vorderingen van [persoon A] en de stellingen die hij hieraan ten grondslag legt, volgt dat deze vorderingen zijn ingesteld onder de voorwaarde dat [persoon A] niet aansprakelijk is voor de door [vereniging] gevorderde schade. Uit hetgeen hiervoor is overwogen in conventie volgt dat aan die voorwaarde niet is voldaan. De vorderingen van [persoon A] zullen dus worden afgewezen.

6.20.

De rechtbank

in conventie

7.1.

7.2.

veroordeelt [persoon A] tot betaling aan [vereniging] van schadevergoeding nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet, met inachtneming van r.o. 6.15-6.17;

7.3.

veroordeelt [persoon A] in de proceskosten van € 10.233,16, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening voor het geval het vonnis wordt betekend;

7.4.

veroordeelt [persoon A] tot betaling van de wettelijke rente over deze proceskosten na veertien dagen na dit vonnis tot het tijdstip van algehele betaling;

7.5.

verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;

7.6.

wijst het meer of anders gevorderde af;

7.7.

wijst de vorderingen af;

7.8.

veroordeelt [persoon A] in de proceskosten van € 281,50;

7.9.

veroordeelt [persoon A] tot betaling van de wettelijke rente over deze proceskosten na veertien dagen na dit vonnis tot het tijdstip van algehele betaling.