Dwangakkoord toegewezen. Voorstel is maximaal haalbare

Team Insolventie

Zittingsplaats Rotterdam

Rekestnummers: [nummer 1] - [nummer 2]

Uitspraakdatum: 5 november 2026

In de zaak van:

[verzoekster] ,

wonende op een (bij de rechtbank bekend) geheim adres,

verzoekster.

Verzoekster heeft op 7 augustus 2026, tezamen met een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, een verzoek ingevolge artikel 287a, eerste lid, Faillissementswet ingediend om een tweetal schuldeisers, te weten:

Pinokkio heeft voorafgaand aan de zitting een verweerschrift toegezonden. Door Pinokkio is aangegeven dat zij niet ter zitting aanwezig zal zijn.

Van Houwelingen & Partners heeft, namens Franciscus, voorafgaande aan de zitting, bij
e-mail van 23 september 2026, aan de rechtbank te kennen gegeven alsnog in te stemmen met de aangeboden schuldregeling. Het verzoek ten aanzien van Franciscus wordt derhalve als ingetrokken beschouwd.

De behandeling van het verzoek is bepaald op 29 oktober 2026. Ter zitting van 29 oktober 2026 zijn verschenen en gehoord:

De uitspraak is bepaald op vandaag.

Verzoeker heeft volgens het ingediende verzoekschrift achtentwintig schuldeisers, waarvan twee preferente schuldeisers met twee vorderingen en zesentwintig concurrente schuldeisers met zevenentwintig vorderingen. Deze schuldeisers hebben in totaal een bedrag van
€ 45.386,30 van verzoekster te vorderen.

Verzoekster heeft bij brieven van 5 september 2025 en 22 oktober 2025 een schuldregeling aangeboden aan haar schuldeisers. De aangeboden regeling heeft de volgende inhoud en achtergrond. De aangeboden regeling is gebaseerd op de NVVK-norm. In beide brieven is opgenomen dat de afloscapaciteit van verzoekster, gebaseerd op ongewijzigde voortzetting van haar uitkering op grond van de Participatiewet, € 0,00 bedraagt. Op basis van een vastgesteld vermogen van € 5.228,75 is een betaling van respectievelijk 28,16% en 22,76% aan de preferente schuldeisers en 14,08% en 11,38% aan de concurrente schuldeisers tegen finale kwijting aangeboden. Het aanbod is in de heroverweging van 11 november 2025 bijgesteld naar 22,82% aan de preferente schuldeisers en 11,41% aan de concurrente schuldeiser. Dit is het definitieve aanbod.

Volgens de aangeboden schuldregeling wordt het aangeboden percentage in één keer aan de schuldeisers uitgekeerd. Verzoekster heeft zich op het standpunt gesteld dat zij al het mogelijke heeft gedaan om het aangeboden percentage aan haar schuldeisers aan te bieden. Verzoekster staat sinds 28 mei 2024 onder beschermingsbewind en zij heeft samen met haar beschermingsbewindvoerder een mooi bedrag gespaard om haar schulden af te lossen. Haar vaste lasten worden ook door haar beschermingsbewindvoerder voldaan.

Zevenentwintig schuldeisers stemmen met de aangeboden schuldregeling in. Pinokkio stemt hier niet mee in. Zij heeft een vordering van € 8.826,95 op verzoekster, welke 19,4% van de totale schuldenlast beloopt.

Pinokkio stelt zich op het standpunt dat zij verzoekster destijds heeft ontlast en bijgestaan door de zorg van de kinderen van verzoekster op zich te nemen. Toen de achterstand steeds verder opliep, is de opvang beëindigd. Verzoekster heeft geen enkele factuur aan Pinokkio betaald en de totale schuld bedraagt – anders dan in het verzoekschrift is opgenomen – geen € 8.826,95 maar € 14.909,80. Verzoekster heeft de kinderopvangtoeslag rechtstreeks op haar bankrekening ontvangen en heeft verzuimd deze aan Pinokkio te betalen. Omdat Pinokkio een kleine onafhankelijke organisatie is, heeft het onbetaald blijven van haar facturen serieuze gevolgen voor de algehele bedrijfsvoering en het voortbestaan van de organisatie. Pinokkio vraagt zich af of het niet betalen van de door de Belastingdienst verstrekte kinderopvangtoeslag aan de kinderopvangorganisatie een gedoogbeleid aan het worden is. Pinokkio is al voor meerdere klanten – die de kinderopvangtoeslag niet aan haar betaald hebben – opgeroepen om toch akkoord te gaan met een minnelijke regeling, welke absoluut niet in verhouding staan met de vordering die zij op die klanten heeft.

Uitgangspunt is dat het iedere schuldeiser in beginsel vrij staat om te verlangen dat 100% van zijn vordering, vermeerderd met rente, wordt voldaan. Nu de aangeboden regeling voorziet in een lagere uitkering dan de volledige vordering, staat het belang van Pinokkio bij haar weigering vast.

De rechtbank ziet zich gesteld voor het beantwoorden van de vraag of Pinokkio in redelijkheid niet tot weigering van instemming met de schuldregeling heeft kunnen komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat zij heeft bij uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en de belangen van verzoekster of de overige schuldeisers die door de weigering worden geschaad.

De rechtbank stelt allereerst vast dat Pinokkio de enige weigerende schuldeiser is en dat de vordering van Pinokkio een aandeel vormt in de totale schuldenlast van 19,4%.

Een ruime meerderheid van de schuldeisers, namelijk zevenentwintig van de achtentwintig schuldeisers, is met de aangeboden regeling akkoord gegaan.

De rechtbank stelt ook vast dat het voorstel is getoetst door een deskundige en onafhankelijke partij, te weten Stroomopwaarts. Voorts is het voorstel naar het oordeel van de rechtbank goed en controleerbaar gedocumenteerd. Ter zitting is het aanbod ook nog nader toegelicht.

De rechtbank is van oordeel dat het voorstel het uiterste is waartoe verzoekster in staat moet worden geacht. Uit het verzoekschrift en het verhandelde ter zitting is gebleken dat de schulden van verzoekster onder andere zijn ontstaan doordat de Belastingdienst de kinderopvangtoeslag niet tijdig heeft uitbetaald en uiteindelijk zelfs helemaal heeft stopgezet. Verzoekster heeft over het jaar 2020 geen kinderopvangtoeslag ontvangen en heeft de kinderopvangtoeslag dus niet voor andere doeleinden gebruikt dan waarvoor deze bestemd is. Het is verzoekster tot nu toe niet duidelijk geworden waarom de Belastingdienst de kinderopvangtoeslag heeft stopgezet. Verzoekster zou naar eigen zeggen hier wel recht op hebben gehad. Verzoekster ontvangt al langere tijd een uitkering op grond van de Participatiewet en is al een tijd niet in staat om betaald werk te verrichten. Verzoekster is een alleenstaande ouder van drie minderjarige kinderen waarbij haar oudste zoon een autismespectrumstoornis heeft. Ook kampt verzoekster met medische klachten en is zij doorverwezen naar een psycholoog. Verzoekster heeft sinds 15 oktober 2026 een vrijstelling van de arbeidsverplichtingen om medische redenen. Deze vrijstelling loopt tot en met
14 oktober 2027. Voldoende aannemelijk is geworden dat verzoekster het komende jaar geen inkomen zal verwerven waarmee zij een hogere afloscapaciteit genereert dan met haar huidige inkomen.

Daarnaast zal naar verwachting de uitwerking van het voorstel een gunstiger resultaat hebben voor de schuldeisers dan in de situatie dat de schuldsaneringsregeling op verzoekster van toepassing zou zijn, zoals subsidiair verzocht. Immers, de toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling zal aanzienlijke kosten met zich brengen, bestaande uit salaris voor de bewindvoerder en griffierecht, die in mindering komen op hetgeen verzoekster zou kunnen afdragen in de schuldsaneringsregeling. Dat betekent dat toepassing van de schuldsaneringsregeling de schuldeisers minder zou opleveren dan bij het akkoord wordt aangeboden. In dit geval is in het akkoord rekening gehouden met het vermogen dat verzoekster de afgelopen periode uit haar uitkering op grond van de Participatiewet en de toeslagen heeft opgebouwd. In de Wsnp zal dit vermogen voor een groot deel op gaan aan kosten van de Wsnp. Daar komt nog bij dat een eventuele bate voor de schuldeisers pas aan het einde van de schuldsaneringsregeling wordt uitgekeerd, terwijl de aangeboden regeling erin voorziet dat het aangeboden bedrag ineens en op korte termijn betaalbaar wordt gesteld. De Wsnp-regeling zou naar verwachting bovendien worden toegepast met een eerdere ingangsdatum van tenminste zes maanden, waardoor eventuele toekomstige verdiencapaciteit van verzoekster na oktober 2027 ook niet zou leiden tot extra aflossingen in de Wsnp.

Op grond van het voorgaande komt de rechtbank dan ook tot het oordeel dat de belangen van verzoekster die vanuit een stabiele situatie haar schuldenproblematiek wil oplossen en van de overige schuldeisers die hebben ingestemd met het aanbod, zwaarder wegen dan die van Pinokkio, die geweigerd heeft in te stemmen.

Het verzoek om Pinokkio te bevelen in te stemmen met de schuldregeling wordt daarom toegewezen.

Pinokkio zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Nu voor het onderhavige verzoekschrift geen griffierecht verschuldigd is en verzoekster niet is bijgestaan door een advocaat, worden de kosten begroot op nihil.

De rechtbank stelt vast dat er thans een gedwongen schuldregeling is afgekondigd, die in de plaats komt van de vrijwillige instemming van de schuldeisers. Hieruit volgt dat verzoekster zal kunnen voortgaan met het betalen van haar schulden en dat zij niet verkeert in de toestand dat zij heeft opgehouden te betalen zodat het subsidiaire verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling zal worden afgewezen.

De rechtbank:

Dit vonnis is gewezen door mr. C.G.E. Prenger, rechter, en in aanwezigheid van Z. da Luz Almeida, griffier, in het openbaar uitgesproken op 5 november 2026.