Wsnp-verzoek afgewezen. Schulden niet te goeder trouw.

Team Insolventie

Zittingsplaats Rotterdam

Afwijzing toepassing schuldsaneringsregeling

Rekestnummer: [nummer]

Uitspraakdatum: 5 november 2026

[verzoeker] ,

wonende te [adres] ,

[postcode] [plaats] .

Waar deze zaak over gaat

De [verzoeker] bevindt zich in een problematische schuldensituatie. Om tot een oplossing voor zijn schulden te komen heeft de [verzoeker] een verzoek gedaan te worden toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp) en om een eerdere ingangsdatum te bepalen. Dit verzoek wordt afgewezen.

De rechtbank legt hierna uit waarom zij zo beslist.

De [verzoeker] heeft een verzoek ingediend om te worden toegelaten tot de Wsnp en om

een eerdere ingangsdatum te bepalen.

Het verzoek is behandeld op de zitting van 29 oktober 2026. Op deze zitting zijn

verschenen:

De goede trouw is een gedragsmaatstaf waaraan een verzoeker dient te voldoen. Bij de beoordeling daarvan kan de rechter rekening houden met alle omstandigheden, zoals de aard en de omvang van de vorderingen, het tijdstip waarop de schulden zijn ontstaan, de mate waarin de verzoeker kan worden verweten dat de schulden zijn ontstaan en/of onbetaald gelaten, het gedrag van verzoeker voor wat betreft zijn inspanningen de schulden te voldoen of acties zijnerzijds om verhaal door de schuldeisers juist te frustreren en dergelijke.

De rechtbank is van oordeel dat verzoeker niet te goeder trouw is geweest bij het ontstaan en onbetaald laten van zijn schulden. Verzoeker is een huurcontract aangegaan en heeft zich niet als een goed huurder gedragen. Verzoeker heeft op enig moment het gehuurde verlaten en heeft de verhuurder hiervan niet op de hoogte gesteld. Het huurcontract is niet (op de correcte manier) opgezegd. Verzoeker is onbereikbaar gebleven voor de verhuurder. De schuld uit hoofde van onbetaalde huursommen is daardoor nodeloos opgelopen en het huurpand is niet correct opgeleverd. Verzoeker verschuilt zich achter het feit dat hij weg is gegaan bij zijn partner maar miskent daarmee dat hij zelf verplichtingen is aangegaan jegens de verhuurder. Ook ter zitting heeft verzoeker er geen blijk van gegeven dat hij verantwoordelijkheid neemt voor zijn nalatigheid jegens de verhuurder. Verzoeker heeft ook niet geprobeerd om betaalafspraken met de verhuurder te maken toen hij bekend werd met de vordering.

Feiten en omstandigheden die – ondanks het ontbreken van de goede trouw – toelating rechtvaardigen zijn niet voldoende aannemelijk geworden. De rechtbank stelt hierbij vast dat de schulden van verzoeker vrij recent (te weten: medio 2025) zijn ontstaan en dat verzoeker geen blijk heeft gegeven van een saneringsgezinde houding.

Het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling zal daarom worden afgewezen.

Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat dit niet betekent dat er geen andere feiten of omstandigheden zijn die eveneens tot afwijzing van het verzoek dienen te leiden.

De rechtbank:

- wijst het verzoek af.

Dit is de beslissing van mr. C.G.E. Prenger, rechter, in samenwerking met Z. da Luz Almeida, griffier. Deze beslissing is in het openbaar uitgesproken op 3 november 2026.