Medeplegen van opzettelijk brandstichten, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen, levensgevaar en gevaar…

Vrijspraak zonder nadere motivering feit 2 primair

Met de officier van justitie en de verdediging is de rechtbank van oordeel dat het onder 2 primair ten laste gelegde niet wettig en overtuigend is bewezen, zodat de verdachte daarvan zonder nadere motivering zal worden vrijgesproken.

Bewezenverklaring zonder nadere motivering feit 2 subsidiair en 3 primair

Het onder 2 subsidiair en 3 primair ten laste gelegde is door de verdachte bekend. Deze feiten zullen zonder nadere bespreking bewezen worden verklaard.

Bewezenverklaring

In bijlage II heeft de rechtbank de inhoud van wettige bewijsmiddelen opgenomen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Op grond daarvan, en op grond van de redengevende inhoud van het voorgaande, is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 primair ten laste gelegde heeft begaan.

In bijlage III heeft de rechtbank een opgave gedaan van wettige bewijsmiddelen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Met deze opgave wordt volstaan, nu de verdachte het bewezen verklaarde heeft bekend en nadien geen vrijspraak is bepleit. Op grond daarvan is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 2 subsidiair en 3 ten laste gelegde heeft begaan.

De verdachte heeft de bewezen verklaarde feiten op die wijze begaan dat:

hij op of omstreeks 27 juni 2025 te Rotterdam,

tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk

brand heeft gesticht en/of een ontploffing teweeg heeft gebracht, door

-een of meerdere flare(s) (verboden vuurwerk) af te steken bij/ voor en/of in de

richting van de woning (en) aan de [straat] [huisnummer b] , [huisnummer c] , [huisnummer a] , althans in de

dichte nabijheid van/voor de woning(en) te brengen/ plaatsen en aan te steken,

waardoor die/dat stuk(ken) vuurwerk tot ontploffing is/zijn gebracht, terwijl

daarvan

en/of inrichting van die woning(en) aan de [straat] [huisnummer b] , [huisnummer c] en [huisnummer a] te

Rotterdam en/of een of meer omliggende woning(en), en/of de inboedel/ inrichting

van die omliggende (woning)en te duchten was en/of

de bewoner(s) van de [straat] [huisnummer b] , [huisnummer c] , [huisnummer a] en/of de bewoner(s) van

omliggende woning(en) te duchten was.

hij op of omstreeks 27 juni 2025 te Rotterdam,

tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,

-een of meerdere parachuteflare(s) en/of rookpot(ten) en/of een bijl, in elk geval

enig goed, dat/ die geheel of ten dele aan [bedrijf] BV toebehoorden,

heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen.

hij op of omstreeks 27 juni 2025 te Rotterdam, als een ander dan een persoon met

gespecialiseerde kennis, (al dan niet opzettelijk) één of meer professioneel

vuurwerk of pyrotechnische artikelen voor theatergebruik, dat niet is aangewezen

als consumentenvuurwerk, te weten (1) Red Parachite Signal Rocket, althans een of

meerdere flare(s), tot ontbranding heeft gebracht.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet (ook) daarvan worden vrijgesproken.

Algemene overweging

De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder de feiten zijn begaan en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Feiten waarop de straf is gebaseerd

De verdachte heeft zich op zeventienjarige leeftijd samen met zijn medeverdachten schuldig gemaakt aan diefstal van flares en een bijl op een schip. Daarmee hebben zij inbreuk gemaakt op het eigendomsrecht van een ander. Vervolgens hebben zij in strijd met het Vuurwerkbesluit de flares afgestoken in een woonwijk, waarbij brand is ontstaan in het dak van een woning. De brand heeft zich uitgebreid naar naastgelegen woningen en aanzienlijke schade veroorzaakt. Meerdere woningen zijn hierdoor onbewoonbaar geworden. Bovendien waren in de woningen bewoners aanwezig, onder wie slapende kinderen, die angstige momenten hebben moeten doorstaan. Opzettelijke brandstichting is een zeer ernstig feit. Naast die aanzienlijke materiële schade heeft de brand ook grote impact gehad op de getroffen bewoners, zoals zij in hun slachtofferverklaringen treffend hebben verwoord. De veiligheid van de bewoners is ernstig in gevaar gebracht en de brand heeft gevoelens van angst en onveiligheid veroorzaakt.

- zich houdt aan de aanwijzingen van de jeugdreclassering;

- naar school gaat volgens rooster en zich inzet om zijn diploma te halen;

- meewerkt aan begeleiding en behandeling van E25;

- naar zijn bijbaantje blijft gaan volgens rooster;

- meewerkt aan begeleid wonen wanneer de jeugdreclassering dit nodig acht.

Conclusies van de rechtbank

Gelet op hetgeen de rechtbank hierboven heeft overwogen, komt zij tot de volgende conclusies.

Gezien de ernst van de feiten kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van jeugddetentie. De rechtbank zal, mede gelet op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, de positieve ontwikkeling die hij doormaakt en zijn inzet voor de hulpverlening afzien van het opleggen van een onvoorwaardelijke jeugddetentie. In plaats daarvan wordt een voorwaardelijke jeugddetentie opgelegd en een taakstraf in de vorm van een werkstraf. Bij het bepalen van de hoogte van de werkstraf houdt de rechtbank rekening met de hierna te noemen vordering tenuitvoerlegging. Aan de voorwaardelijke jeugddetentie worden, overeenkomstig de adviezen van de deskundigen, bijzondere voorwaarden verbonden om de begeleiding door de jeugdreclassering te waarborgen. De voorwaardelijke jeugddetentie dient er tevens toe om de verdachte ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen.

Alles afwegend acht de rechtbank de hierna te noemen straf passend en geboden.

Door de verdediging is aangevoerd dat de benadeelde partijen niet-ontvankelijk dienen te worden verklaard in de vorderingen omdat sprake is uitgebreide vorderingen met veel schadeposten en de beoordeling daarvan een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert.

Het betreft 6 vorderingen van benadeelde partijen, waarvan 2 vorderingen alleen zien op vergoeding van een bedrag aan immateriële schade. De andere 4 vorderingen zien op meerdere schadeposten. Van deze vorderingen zijn er 2 ruim voorafgaand aan de zitting ingediend. De andere 2 vorderingen zijn 10 dagen voor de zitting ingediend. De verdediging is daarmee voldoende in de gelegenheid gesteld om naar voren te brengen wat zij tot verweer tegen de vorderingen kan aanvoeren. De rechtbank is van oordeel dat de behandeling van deze vorderingen in beginsel geen onevenredige belasting van het strafgeding oplevert.

De conclusie van de rechtbank is dat de benadeelde partijen ontvankelijk zijn in hun vorderingen tot schadevergoeding, tenzij daarover in het hiernavolgende (ten aanzien van de individuele vorderingen dan wel afzonderlijke schadeposten) anders wordt geoordeeld.

Benadeelde partij [benadeelde 1]

Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd [benadeelde 1] , bijgestaan door mr. M.A. Oosterveen, ter zake van het onder 1 tenlastegelegde feit. De benadeelde partij vordert een bedrag van € 5.347,- aan materiële schade en een bedrag van € 20.000,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Namens de verdachte is de vordering betwist en is betoogd dat de vordering door de benadeelde partij onvoldoende is onderbouwd.

De rechtbank overweegt als volgt.

Materiële schade

De schadepost ‘extra kosten voor levensonderhoud’ ziet op een eigen bijdrage van de benadeelde voor de kosten voor ontbijt, lunch en diner, na uitkering door de inboedelverzekering. Het betreft een bedrag van € 10,00 per dag. Onvoldoende is onderbouwd dat de schade ziet op extra kosten voor levensonderhoud, dus naast de gangbare kosten voor levensonderhoud die eenieder heeft en die in beginsel niet voor vergoeding in aanmerking komen. Ten aanzien van de schadepost ‘noodaankopen’ is gesteld dat dit ziet op de aanschaf van basiskleding, schoenen en toiletartikelen. Niet is gebleken dat en welke kosten door de benadeelde daadwerkelijk zijn gemaakt. Dat geldt eveneens voor de posten ‘locatie bruiloft’ en ‘decoratie’. Niet is gebleken dat de benadeelde deze kosten heeft gemaakt. Daar komt bij dat niet is komen vast te staan dat deze kosten zijn gemaakt als rechtstreeks gevolg van het strafbare feit. Binnen het strafproces bestaat geen ruimte om [benadeelde 1] alsnog in de gelegenheid te stellen met stukken te onderbouwen dat voornoemde kosten daadwerkelijk zijn gemaakt dan wel voor nadere bewijslevering ten aanzien van de hiervoor genoemde schadeposten.

De schadepost ‘inkomensverlies’ ziet op misgelopen loon doordat het salaris van de benadeelde vanaf januari 2026 lager zou zijn geworden en omdat de benadeelde salarisverhogingen zou zijn misgelopen. Uit de overgelegde stukken (salarisstroken van juni 2025 en januari en februari 2026) valt niet af te leiden dat het salaris van de benadeelde partij lager is geworden als gevolg van het strafbare feit. Integendeel, de salarisstroken over januari en februari 2026 vermelden een hoger bedrag aan salaris dan de salarisstrook over juni 2025. Ook de gestelde misgelopen salarisverhogingen zijn onvoldoende gebleken. De benadeelde partij heeft hierover zelf in de toelichting op de vordering opgemerkt dat deze verhogingen formeel afhankelijk zijn van het functioneren en daarom niet ‘met absolute zekerheid’ kunnen worden vastgesteld. Ook hiervoor is nadere bewijslevering nodig, waarvoor binnen het strafproces geen ruimte is.

De gevorderde reiskosten zijn een geschat bedrag voor de kosten die de benadeelde stelt te hebben gemaakt om te reizen naar het politiebureau voor het doen van aangifte, naar de huisarts, praktijkondersteuner, behandeling bij PSQ, GGZ en Antes, Slachtofferhulp Nederland en advocaat. Daarnaast zijn er volgens hem meerdere bezoeken geweest voor tijdelijke huisvesting en zijn er afspraken geweest in verband met de schadeafhandeling. Een nadere onderbouwing van de afspraken, locaties en gereden kilometers ontbreekt, zodat niet kan worden vastgesteld of de kosten werkelijk zijn gemaakt en of (alle) kosten een rechtstreeks gevolg zijn van het strafbare feit. Dit deel van de vordering is onvoldoende onderbouwd. Dit geldt ook voor de gevorderde prijsstijging van nieuw aan te schaffen meubels. De benadeelde heeft van de verzekering een vergoeding voor de beschadigde meubels ontvangen. Hij stelt dat de aanschaf van nieuwe meubels nu, ruim een jaar later, duurder is geworden doordat de prijzen zijn gestegen. Ter onderbouwing van dit deel van de vordering zijn offertes overgelegd. Onduidelijk is of deze kosten daadwerkelijk door de benadeelde zijn gemaakt. Daar komt bij dat de berekening van dit soort zaakschade doorgaans geschiedt aan de hand van de waarde van die zaak in het economisch verkeerd ten tijde van de beschadiging/het verlies, zodat de gestelde schade in beginsel niet voor vergoeding in aanmerking komt.

De gevorderde medische kosten zien op het eigen risico van de zorgverzekering en de eigen bijdrage voor medicatie over 2026. Het eigen risico was verschuldigd voor consulten bij GGZ op 2 en 9 januari 2026 met toeslag en voor medicijnen die op 12 januari en 5 februari 2026 aan de benadeelde zijn verstrekt. Hoewel ter onderbouwing van dit deel van de vordering door de benadeelde verschillende medische stukken zijn overgelegd, volgt uit deze stukken niet dat de benadeelde in 2026 nog medische behandelingen heeft gehad dan wel medicatie nodig had, die in rechtstreeks verband staan tot het strafbare feit. Ook hiervoor is nadere bewijslevering nodig, waarvoor binnen het strafproces geen ruimte is.

Immateriële schade

Door de benadeelde partij wordt vergoeding van immateriële schade gevorderd omdat door het strafbare feit sprake is van een aantasting in de persoon van de benadeelde op andere wijze.

Van zo’n aantasting is sprake, indien bij de benadeelde sprake is van geestelijk letsel. Uit de overgelegde medische stukken blijkt dat voorafgaand aan het strafbare feit bij de benadeelde sprake was van somberheidsklachten en dat door een psychiater is geconstateerd dat na de woningbrand een acute toename was van depressiviteit, waarbij een depressieve stoornis, eenmalige episode is vastgesteld. Daarmee kan naar objectieve maatstaven worden vastgesteld dat er sprake is van geestelijk letsel bij de benadeelde.

De schade wordt naar billijkheid begroot op € 1.500,00. Hierbij is rekening gehouden met alle omstandigheden van het geval, in het bijzonder de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt. Verder is bij de begroting rekening gehouden met bedragen die door rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend. De vordering wordt tot dit bedrag toegewezen. De benadeelde partij wordt in het resterende deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaard.

Benadeelde partij [benadeelde 2]

Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd [benadeelde 2] , bijgestaan door mr. M.A. Oosterveen, ter zake van het onder 1 tenlastegelegde feit. De benadeelde partij vordert een bedrag van € 467,- aan materiële schade en een bedrag van € 10.000,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Namens de verdachte is de vordering betwist en is betoogd dat de vordering door de benadeelde partij onvoldoende is onderbouwd.

De rechtbank overweegt als volgt.

Materiële schade

De schadepost ‘inkomensverlies’ ziet op misgelopen loon doordat de benadeelde in de periode van oktober 2025 tot en met februari 2026 80% inkomen heeft uitbetaald gekregen en omdat zij twee salarisverhogingen zou zijn misgelopen. Uit de overgelegde stukken volgt dat de benadeelde ten tijde van het strafbare feit in verband met verzuim wegens een burn-out reeds 100% afwezig was op het werk (met als startdatum 6 mei 2025), waarbij de brand in de woning als belastende omstandigheid wordt genoemd. Gelet hierop is onvoldoende komen vast te staan dat het inkomensverlies in rechtstreeks verband staat tot het strafbare feit. Dat geldt ook voor de gestelde misgelopen salarisverhogingen. De benadeelde partij heeft hierover zelf in de toelichting op de vordering al opgemerkt dat deze verhogingen formeel afhankelijk zijn van het functioneren en daarom niet ‘met absolute zekerheid’ kunnen worden vastgesteld. Ook hiervoor is nadere bewijslevering nodig, waarvoor binnen het strafproces geen ruimte is.

De gevorderde medische kosten van € 19,00, die zien op een eigen bijdrage voor medicatie die op 11 juli 2025 aan de benadeelde is verstrekt, zullen worden toegewezen. Voldoende is onderbouwd dat de medicatie is verstrekt als gevolg van het strafbare feit, omdat uit de overgelegde medische stukken volgt dat zij psychisch letsel heeft opgelopen.

Immateriële schade

Door de benadeelde partij wordt vergoeding van immateriële schade gevorderd omdat volgens de benadeelde door het strafbare feit sprake is van een aantasting in de persoon van de benadeelde op andere wijze.

Van zo’n aantasting is sprake, indien bij de benadeelde sprake is van geestelijk letsel. Uit de overgelegde medische stukken volgt dat bij de benadeelde voorafgaand aan het strafbare feit reeds sprake was van geestelijk letsel en dat de gevolgen van het strafbare feit door een psycholoog daarbij worden aangemerkt als belastend. Door PsyQ wordt in januari 2026 bij de benadeelde een depressieve stoornis, eenmalige episode vastgesteld. Daarmee kan naar objectieve maatstaven bij de benadeelde worden vastgesteld dat er sprake is van geestelijk letsel.

De schade wordt naar billijkheid begroot op € 1.500,00. Hierbij is rekening gehouden met alle omstandigheden van het geval, in het bijzonder de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt. Verder is bij de begroting rekening gehouden met bedragen die door rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend. De vordering wordt tot dit bedrag toegewezen. De benadeelde partij wordt in het resterende deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaard.

Benadeelde partij [benadeelde 3]

Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd [benadeelde 3] , bijgestaan door mr. F.J.M. Hamers, ter zake van het onder 1 tenlastegelegde feit. De benadeelde partij vordert een bedrag van € 15.310,93 aan materiële schade en een bedrag van € 12.500,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Namens de verdachte is de vordering betwist en is betoogd dat de vordering door de benadeelde partij onvoldoende is onderbouwd.

De rechtbank overweegt als volgt.

Materiele schade

De schadepost ‘Extra kosten verhuizingen’ ziet op dubbele huur en parkeerkosten die de benadeelde stelt gemaakt te hebben omdat zij en haar gezin meerdere keren elders onderdak hebben moeten zoeken. De schadepost ‘Reiskosten’ ziet op extra reiskosten die de benadeelde heeft moeten maken door de verhuizingen. De schadepost ‘Gederfd woongenot’ ziet op schade die het gevolg is van het missen van het woongenot omdat zij momenteel niet kunnen verblijven in de eigen woning. Voor deze schadeposten geldt dat uit de overgelegde stukken niet is gebleken dat en over welke periode de benadeelde niet in de eigen woning heeft kunnen verblijven als gevolg van het strafbare feit, dat meerdere verhuizingen naar andere locaties nodig waren en dat, ondanks vervangende woonruimte, sprake is van misgelopen woonplezier dat voor vergoeding in aanmerking zou moeten komen. Hiervoor is nadere bewijslevering nodig, waarvoor binnen het strafproces geen ruimte is.

De schadepost ‘Eigen risico’, ziet op het eigen risico dat de benadeelde aan de zorgverzekeraar heeft moeten betalen over 2025 en 2026, voor een totaalbedrag van € 364,43. De gevorderde medische kosten van € 17,12 zien op verstrekking van slaaptabletten. Uit de overgelegde stukken volgt in voldoende mate dat de benadeelde psychische behandeling nodig heeft gehad en medicijnen verstrekt heeft gekregen, als gevolg van het strafbare feit. De gevorderde zorgkosten en medische kosten zullen worden toegewezen.

Immateriële schade

Door de benadeelde partij wordt vergoeding van immateriële schade gevorderd omdat door het strafbare feit sprake is van een aantasting in de persoon van de benadeelde op andere wijze.

Van zo’n aantasting is sprake, indien bij de benadeelde sprake is van geestelijk letsel. Uit de overgelegde stukken volgt dat bij de benadeelde sinds het strafbare feit psychische klachten aanwezig zijn, dat bij haar door een psycholoog een posttraumatische-stressstoornis is geconstateerd en dat zij in behandeling is daarvoor en medicatie krijgt voorgeschreven. Daarmee kan naar objectieve maatstaven bij de benadeelde worden vastgesteld dat er sprake is van geestelijk letsel.

De schade wordt naar billijkheid begroot op € 2.000,00. Hierbij is rekening gehouden met alle omstandigheden van het geval, in het bijzonder de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt. Verder is bij de begroting rekening gehouden met bedragen die door rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend. De vordering wordt tot dit bedrag toegewezen. De benadeelde partij wordt in het resterende deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaard.

Benadeelde partij [benadeelde 4]

Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd [benadeelde 4] , bijgestaan door mr. F.J.M. Hamers, ter zake van het onder 1 tenlastegelegde feit. De benadeelde partij vordert een bedrag van € 5.120,74 aan materiële schade en een bedrag van € 10.750,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Namens de verdachte is de vordering betwist en is betoogd dat de vordering door de benadeelde partij onvoldoende is onderbouwd.

De rechtbank overweegt als volgt.

Materiele schade

De schadepost ‘Extra kosten verhuizingen’ ziet op parkeerkosten die de benadeelde stelt gemaakt te hebben omdat hij en zijn gezin meerdere keren elders onderdak hebben moeten zoeken. De schadepost ‘Gederfd woongenot’ ziet op schade die het gevolg is van het missen van het woongenot omdat zij momenteel niet kunnen verblijven in de eigen woning. Voor beide schadeposten geldt dat uit de overgelegde stukken niet is gebleken dat en over welke periode de benadeelde niet in de eigen woning heeft kunnen verblijven als gevolg van het strafbare feit. Ook is niet gebleken dat meerdere verhuizingen naar andere locaties nodig waren en dat, ondanks vervangende woonruimte, sprake is van misgelopen woonplezier dat voor vergoeding in aanmerking zou moeten komen. Hiervoor is nadere bewijslevering nodig, waarvoor binnen het strafproces geen ruimte is.

Ten aanzien van de kosten voor het eigen risico over 2026 van €349,95 heeft de verdediging aangevoerd dat onvoldoende onderbouwd is dat deze kosten een gevolg zijn van het bewezenverklaarde.

Uit de onderbouwing van deze schade blijkt dat de benadeelde naar aanleiding van het strafbare feit vanaf maart 2026 EMDR-behandeling heeft gevolgd en dat deze zorgkosten over 2026 betrekking hebben op ondergane medische behandelingen. De rechtbank is daarom van oordeel dat deze kosten in een zodanig verband staan met het bewezenverklaarde, dat deze aan de verdachte als gevolg van deze gebeurtenis kunnen worden toegerekend, om welke reden dit deel van de vordering zal worden toegewezen.

Immateriële schade

Door de benadeelde partij wordt vergoeding van immateriële schade gevorderd omdat door het strafbare feit sprake is van een aantasting in de persoon van de benadeelde op andere wijze.

Van zo’n aantasting is sprake, indien bij de benadeelde sprake is van geestelijk letsel. Uit de overgelegde stukken volgt dat bij de benadeelde sinds het strafbare feit sprake is van trauma-gerelateerde klachten, dat bij hem door een psycholoog een posttraumatische-stressstoornis is geconstateerd en dat hij daarvoor in behandeling is. Daarmee kan naar objectieve maatstaven bij de benadeelde worden vastgesteld dat er sprake is van geestelijk letsel.

De schade wordt naar billijkheid begroot op € 2.000,00. Hierbij is rekening gehouden met alle omstandigheden van het geval, in het bijzonder de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt. Verder is bij de begroting rekening gehouden met bedragen die door rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend. De vordering wordt tot dit bedrag toegewezen. De benadeelde partij wordt in het resterende deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaard.

Benadeelde partij [benadeelde 5]

Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd [benadeelde 5] , bijgestaan door mr. F.J.M. Hamers, ter zake van het onder 1 tenlastegelegde feit. De benadeelde partij vordert een bedrag van € 6.000,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Namens de verdachte is de vordering betwist en is betoogd dat de vordering door de benadeelde partij onvoldoende is onderbouwd.

De rechtbank overweegt als volgt.

Immateriële schade

Door de benadeelde partij wordt vergoeding van immateriële schade gevorderd omdat door het strafbare feit sprake is van een aantasting in de persoon van de benadeelde op andere wijze. Van zo’n aantasting is sprake, indien bij de benadeelde sprake is van geestelijk letsel. Kan het bestaan van geestelijk letsel niet naar objectieve maatstaven worden aangenomen, dan kunnen de aard en de ernst van a) de normschending en b) de nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde, meebrengen dat sprake is van een aantasting in de persoon op andere wijze.

Uit het overgelegde behandelverslag van een psycholoog volgt dat bij de benadeelde partij sprake is geweest van traumatische ervaringen rondom de woningbrand. Symptomen van prikkelbaarheid, boosheid en verdriet zijn na behandeling afgenomen. Niet gebleken is dat bij de benadeelde sprake is (geweest) van geestelijk letsel of dat aard en de aard en ernst van de nadelige gevolgen zodanig zijn dat sprake is van een aantasting in de persoon, zodat de benadeelde partij in de vordering niet ontvankelijk zal worden verklaard.

Benadeelde partij [benadeelde 6]

Als benadeelde partij heeft zich in het geding gevoegd [benadeelde 6] , bijgestaan door mr. F.J.M. Hamers, ter zake van het onder 1 tenlastegelegde feit. De benadeelde partij vordert een bedrag van € 3.000,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Namens de verdachte is de vordering betwist en is betoogd dat de vordering door de benadeelde partij onvoldoende is onderbouwd.

De rechtbank overweegt als volgt.

Immateriële schade

Door de benadeelde partij wordt vergoeding van immateriële schade gevorderd omdat door het strafbare feit sprake is van een aantasting in de persoon van de benadeelde op andere wijze. Van zo’n aantasting is sprake, indien bij de benadeelde sprake is van geestelijk letsel. Kan het bestaan van geestelijk letsel niet naar objectieve maatstaven worden aangenomen, dan kunnen de aard en de ernst van a) de normschending en b) de nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde, meebrengen dat sprake is van een aantasting in de persoon op andere wijze.

Uit de overgelegde stukken blijkt niet dat bij de benadeelde sprake is (geweest) van geestelijk letsel of dat de aard en ernst van de nadelige gevolgen daarvan meebrengen dat sprake is van een aantasting in de persoon, zodat de benadeelde partij in de vordering niet ontvankelijk zal worden verklaard.

Hoofdelijke veroordeling

Nu de verdachte het strafbare feit waarvoor de schadevergoeding zal worden toegekend, samen met mededaders heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Indien en voor zover de mededaders de benadeelde partijen betalen is de verdachte in zoverre jegens de benadeelde partijen van deze betalingsverplichting bevrijd.

Wettelijke rente

De benadeelde partij heeft gevorderd het te vergoeden bedrag te vermeerderen met wettelijke rente. De rechtbank bepaalt dat de te vergoeden schadebedragen vermeerderd worden met wettelijke rente vanaf 27 juni 2025.

Proceskosten

Nu de vorderingen van de benadeelde partijen [benadeelde 1] , [benadeelde 2] , [benadeelde 4] en [benadeelde 3] gedeeltelijk zullen worden toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten door de benadeelde partijen gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken.

Nu de benadeelde partijen [benadeelde 5] en [benadeelde 6] niet-ontvankelijk zullen worden verklaard, zal worden bepaald dat de benadeelde partijen en de verdachte ieder de eigen kosten moeten dragen.

Conclusies

De verdachte moet samen met zijn mededaders de benadeelde partijen [benadeelde 1] , [benadeelde 2] , [benadeelde 4] en [benadeelde 3] schadevergoeding betalen als hieronder vermeld, vermeerderd met de wettelijke rente en kosten.

Tevens wordt oplegging van de hierna te noemen maatregel als bedoeld in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht passend en geboden geacht. Gelet op de jeugdige leeftijd van de verdachte zal geen gijzeling worden toegepast.

In deze procedure wordt over de overige door [benadeelde 1] , [benadeelde 2] , [benadeelde 4] en [benadeelde 3] gevorderde schadevergoeding geen inhoudelijke beslissing genomen. Over de vorderingen van de benadeelde partijen [benadeelde 5] en [benadeelde 6] wordt in het geheel geen inhoudelijke beslissing genomen.

Vonnis waarvan tenuitvoerlegging wordt gevorderd

Bij vonnis van 19 augustus 2024 van de kinderrechter van deze rechtbank met parketnummer 10-018031-24 is de verdachte ter zake van bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht veroordeeld tot voor zover van belang - een taakstaf in de vorm van een werkstraf van 100 uur, waarvan 60 uur voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar. De proeftijd is ingegaan op 3 september 2024.

Standpunt officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot toewijzing van de vordering tenuitvoerlegging.

Standpunt verdediging

De verdediging heeft verzocht rekening te houden met de belastbaarheid van de verdachte in verband met de lopende hulpverlening en de eventueel op te leggen straf in de hoofdzaak.

Beoordeling

De hierboven bewezen verklaarde feiten zijn na het wijzen van dit vonnis en voor het einde van de proeftijd gepleegd. Door het plegen van de bewezen feiten heeft de verdachte de aan het vonnis verbonden algemene voorwaarde, dat hij voor het einde van de proeftijd geen nieuwe strafbare feiten zou plegen, niet nageleefd.

Daarom zal de tenuitvoerlegging worden gelast van het voorwaardelijke gedeelte van de bij dat vonnis aan de verdachte opgelegde straf.