Strafrecht overig
Zeden - De verdachte heeft zich als professioneel masseur schuldig gemaakt aan seksueel grensoverschrijdend…
Rechtbank Rotterdam, 9 november 2026
ECLI:NL:RBROT:2026:15801 · Rechtbank Rotterdam · 9 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-rotterdam/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbrot-2026-15801
Zaakgegevens
Op 9 november 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank RotterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Datum uitspraak
- 9 november 2026
- Datum publicatie
- 11 november 2026
- Zaaknummer
- 10.139205.26
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBROT:2026:15801
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Zeden - De verdachte heeft zich als professioneel masseur schuldig gemaakt aan seksueel grensoverschrijdend gedrag tijdens twee massagebehandelingen, door (onder meer) zijn vingers in de vagina van de slachtoffers te brengen. De rechtbank veroordeelt de verdachte tweemaal voor opzetverkrachting en legt een gevangenisstraf op van 36 maanden met aftrek van voorarrest, waarvan 10 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar en oplegging van bijzondere voorwaarden.
Uitspraak
Rechtbank Rotterdam
Meervoudige kamer strafzaken
Parketnummer: 10.139205.26
Datum uitspraak: 9 november 2026
Datum zitting: 26 oktober 2026
Tegenspraak
Verdachte:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1992 in [geboorteplaats] ( [geboorteland] ),
laatst opgegeven adres: [adres] , [postcode] [woonplaats] ,
gedetineerd in het detentiecentrum [verblijfsplaats] .
Advocaat van de verdachte: mr. D.J. Troost
Officier van justitie: mr. E.M. Blanken
Benadeelde partijen:
[benadeelde partij 1] , bijgestaan door mrs. H.F. van Boxel en J. Faber
[benadeelde partij 2] , bijgestaan door mr. P.R. Hogerbrugge
Kern van het vonnis
De verdachte heeft zich als professioneel masseur schuldig gemaakt aan seksueel grensoverschrijdend gedrag tijdens twee massagebehandelingen, door (onder meer) zijn vingers in de vagina van de slachtoffers te brengen. Daarmee heeft hij op ernstige wijze inbreuk gemaakt op de lichamelijke en geestelijke integriteit van de slachtoffers. De rechtbank veroordeelt de verdachte tweemaal voor opzetverkrachting en legt een gevangenisstraf op van 36 maanden met aftrek van voorarrest, waarvan 10 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar en oplegging van bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering geadviseerd.
1 Tenlastelegging
De officier van justitie beschuldigt de verdachte ervan dat hij - samengevat – op 4 januari 2026 aangeefster [aangeefster 1] en op 10 januari 2026 aangeefster [aangeefster 2] heeft verkracht.
De volledige tenlastelegging houdt in dat de verdachte:
1
op 4 januari 2026 te Rotterdam, met een persoon, te weten [slachtoffer 1] , een of meer seksuele handelingen die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam heeft verricht, door
- een of meer vingers in de vagina van die [slachtoffer 1] te brengen en
- de vagina van die [slachtoffer 1] te betasten en
- de hand van die [slachtoffer 1] op zijn, verdachtes, penis te leggen,
terwijl hij, verdachte, wist, althans ernstige reden had om te vermoeden dat bij die
[slachtoffer 1] daartoe de wil ontbrak;
2
op 10 januari 2026 te Rotterdam, met een persoon, te weten [slachtoffer 2] , een of meer seksuele handelingen die bestonden uit of mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam heeft verricht, door
- een of meer vingers in de vagina en mond van die [slachtoffer 2] te brengen en
- de vagina, borsten en billen van die [slachtoffer 2] te betasten,
terwijl hij, verdachte, wist, althans ernstige reden had om te vermoeden dat bij die
[slachtoffer 2] daartoe de wil ontbrak.
2 Bewijs
Vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld voor de feiten.
Conclusie van de verdediging
De verdediging heeft vrijspraak bepleit voor de feiten. Het standpunt van de verdediging zal, voor zover van belang, bij de beoordeling van het bewijs worden besproken.
Oordeel van de rechtbank
Bewezenverklaring en bewijsmiddelen
Bewezen is dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan opzetverkrachting van aangeefster [aangeefster 1] en aangeefster [aangeefster 2] . De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.3.
De bewezenverklaring van de feiten is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotivering.
1. Verklaring van de verdachte
In januari 2026 heb ik [aangeefster 1] gemasseerd in de massagesalon te Rotterdam waar ik werkzaam was.
In januari 2026 heb ik [aangeefster 2] gemasseerd in de massagesalon te Rotterdam waar ik werkzaam was.
2. Proces-verbaal van de politie, aangifte [aangeefster 2]
Ik doe aangifte van opzetverkrachting tegen [verdachte] , de medewerker van de massagesalon. Dit is gebeurd op 10 januari 2026 bij [massagesalon] in Rotterdam.
Ik heb na het incident de locatiemanager [locatiemanager] een bericht gestuurd (Bijlage 1).
Ik had samen met mijn vriendin [getuige 1] een duo massage geboekt. Wij zijn toen allebei gaan liggen. Ik lag op mijn buik, met mijn hoofd in het gat van het bed.
[verdachte] ging mij masseren, maar het was meer aaien. Toen [verdachte] bij mijn knieholte kwam ging hij mij daar kietelen. Hij begon aan de binnenkant van mijn linkerknie en ging richting mijn lies. Mijn onderbroek zat bij mijn lies een beetje opgerold, dit had hij gedaan. Met het omhoog masseren richting mijn lies raakte hij telkens het opgerolde randje van mijn boxershort aan bij mijn lies. Dat deed hij daarna ook aan de rechterkant. Hij ging door mijn onderbroek tegen mijn vagina aan.
Hij ging naar de zijkant van mijn lijf. Hij probeerde telkens bij mijn borsten te komen. Hij kon wel de zijkant van mijn borsten aanraken en dat deed hij. Hij eindigde vervolgens met het kriebelen van mijn oksels.
Hij ging met zijn hand over mijn rug, net onder de rand van de bovenkant van mijn onderbroek. Daarna stopte hij één hand in mijn onderbroek en raakte hij met zijn hand mijn bilnaad aan. Daarna ging hij een tweede keer met zijn hand in mijn onderbroek. Hierbij had hij zijn hand of vinger op mijn bil, daarna tussen mijn bilnaad en daarna bij mijn anus.
Hij zei “turn, turn, turn”. Ik draaide me om, uit automatisme. Hij ging toen een combinatie doen van over mijn benen wrijven en het kriebelen in mijn nek en aan mijn oor. Hij probeerde telkens wanneer hij met zijn hand richting mijn lies ging, mijn benen steeds een beetje verder open te leggen. In de tussentijd ging hij steeds verder naar boven, tot hij op punt kwam dat hij door mijn onderbroek heen mijn vagina kon aanraken. Op enig moment legde hij zijn vinger op zijn mond, alsof ik stil moest zijn. Dit deed hij met zijn linkerhand. Met zijn rechterhand schoof hij zijn hand onder mijn onderbroek. Met zijn rechterhand zocht hij de ingang van mijn vagina. Dat vond hij vrij snel en stopte toen twee vingers in mijn vagina. Hij legde zijn linker middelvinger in mijn mond. Zijn hand lag toen dwars op mijn gezicht. Met zijn rechterhand zat hij nog met zijn vingers in mijn vagina en bewoog op en neer, penetratiebewegingen in mijn vagina. Mijn onderbroek zat op dat moment opzij. Hij haalde zijn vinger uit mijn mond. Hij hield toen zijn hand op mijn hoofd. Hierdoor drukte hij mijn hoofd in de tafel. Hij is mij aan het penetreren in mijn vagina en drukte zo hard mijn hoofd in de tafel. Ik ben toen gaan tellen. Bij 222 stopte het.
Toen wij weggingen, vond [getuige 1] mij wel erg hyper. Ik zei wel over het kriebelen en dat het zo onprettig was maar ik kon het gewoon niet zeggen.
Zondag ben ik hysterisch gaan huilen en heb ik het aan mijn vriend verteld. Er kwam toen heel veel uit. Ik weet niet wat hij ervan begrepen heeft maar hij had toen gelijk zoiets van we moeten de politie bellen. Dagen later heb ik het pas aan [getuige 1] verteld.
Bijlage 1
11-01-2026 11:24: Goedemorgen [locatiemanager] (of collega), Zoals je weet komen mijn vriendin [getuige 1] en ik regelmatig voor een massage naar de salon. Gisteren zijn we ook weer geweest. Ik ben geholpen door [verdachte] en ik wil daar een klacht over indienen. Zijn gedrag was zeer grensoverschrijdend, inclusief seksuele betastingen.
Door mijn verleden raakte ik een freeze en heb ik niets kunnen zeggen gisteren. Vannacht heb ik echter ernstige nachtmerries en herbelevingen gehad. De klacht nu naar je sturen is niet om iets voor mezelf op te lossen of compensatie. Ik wil graag waarschuwen voor deze medewerker, zodat geen enkele andere vrouw nog hoeft te ervaren wat ik heb ervaren. Zodat jullie kunnen zorgen dat dit nooit meer hoeft te gebeuren. Groet, [aangeefster 2]
3. Proces-verbaal van de politie, verhoor getuige [getuige 1]
Ik ben met [aangeefster 2] naar massagesalon [massagesalon] geweest. Het was 10 januari 2026. Het was een duo massage. Toen wij na de massage naar buiten liepen merkte ik dat [aangeefster 2] van slag was. Ze zei dat het raar was en dat hij op een bepaalde manier aan haar zat, dat het strelend voelde. Dat waren we niet gewend. Het gesprek bleef terugkomen dat het vreemd was. Ze was een beetje hyper en zo is ze normaal nooit. We zijn vervolgens wat gaan eten en drinken. Zij was tijdens het eten heel afwezig. Als ik dan iets zat te vertellen, luisterde ze niet echt. Het kwam niet bij haar binnen. Normaal luistert zij altijd goed en is zij heel scherp in haar antwoorden en opmerkingen. Dit was heel anders.
4. Proces-verbaal van de politie, verhoor getuige [getuige 2]
Ik kwam op zaterdagmiddag thuis. [aangeefster 2] was net een kwartiertje eerder thuis gekomen. Ze heeft vaker dit soort afspraken bij een salon gehad en dan komt ze vaak lacherig en vrolijk thuis.
Toen ik haar die zaterdag trof, was ze heel stil, teruggetrokken en in zichzelf. Dat viel mij op. Haar zoon en ik hadden het idee dat er iets aan de hand was met haar. Maar gedurende de dag kwam er niet meer uit dan dat het een ‘onprettige behandeling was geweest’ en dat ze niet zeker wist of ze daar nog eens naar toe zou gaan. Dat er iets niet goed zat, dat merkte ik wel.
Op zondag heeft ze benoemd dat die man uit de massagesalon haar ‘op de verkeerde plekken had aangeraakt’. Dat hij haar net te lang had aangeraakt bij haar borsten en dat hij bij haar benen te ver omhoog ging.
Ze moest heel erg huilen. [aangeefster 2] was echt overstuur. Heel veel huilen, heel verdrietig. Ik had wel door dat er iets serieus aan de hand was en ik ben toen blijven doorvragen. Op een gegeven moment brak zij en vertelde ze dat die man met zijn vingers in haar had gezeten en dat hij haar mond had dichtgehouden. Ik belde de politie. Ik heb haar in de auto gezet en naar het politiebureau meegenomen. Ze was helemaal overstuur.
5. Proces-verbaal van de politie, aangifte [aangeefster 1]
Ik doe aangifte tegen de masseur die mij heeft gemasseerd bij [massagesalon] . Ik had een afspraak ingepland op 4 januari 2026 te Rotterdam. Ik werd gemasseerd door een man. Ik ging met mijn gezicht naar beneden liggen. Het waren zachte aanrakingen. Bij hem was het een zacht soort aaibare beweging. Vervolgens bleef hij mijn benen masseren. Een beetje kriebelen ofzo. Ik merkte dat hij steeds dichter bij mijn vagina kwam. Vervolgens begon hij steeds meer over mijn vagina te wrijven. Op een gegeven moment deed hij mijn string opzij en ging hij naar binnen. Dat was het moment dat ik verstijfde. Hij wreef over mijn clitoris. Hij is toen ook naar binnen gegaan. Ik voelde twee vingers. Hij ging op en neer, vingeren. Het heeft even geduurd. Uiteindelijk zei hij: ‘turn around’. Toen ik omgedraaid was, probeerde hij mijn hand te pakken en op zijn geslachtsdeel te leggen. Ik voelde dat hij een erectie had. Ik heb mijn hand direct teruggetrokken.
Bewijsmotivering
Door de verdediging is aangevoerd dat onvoldoende bewijs aanwezig is voor bewezenverklaring van beide feiten. Als de rechtbank overgaat tot het gebruik van schakelbewijs dan is daar bijzondere behoedzaamheid bij nodig.
De verklaring van aangeefster [aangeefster 2] wordt ondersteund door de verklaringen van [getuige 1] en [getuige 2] , hetgeen maakt dat de rechtbank tot het oordeel komt dat er voldoende wettig en overtuigend bewijs is voor de bewezenverklaring van feit 2. De rechtbank ziet zich voor de vraag gesteld of deze bewijsmiddelen als schakelbewijs kunnen dienen voor de bewezenverklaring van feit 1. Voor dit feit is immers buiten dat alleen de verklaring van aangeefster [aangeefster 1] voorhanden.
De rechtbank stelt vast dat beide incidenten zeer kort na elkaar hebben plaatsgevonden onder gelijkluidende omstandigheden. De aangeefsters hadden een massage geboekt bij massagesalon [massagesalon] en werden gemasseerd door de verdachte. Over het begin van de massage en de uitvoering daarvan hebben beide aangeefsters een in grote lijnen gelijkluidende verklaring afgelegd. Zo beschrijven zij de massage als zacht, aaiend en kietelend of kriebelend. De verdachte ging op deze kriebelende/kietelende wijze aan de binnenzijde van hun been richting hun vagina en raakte hen vervolgens op hun bedekte vagina aan. Daarna heeft de verdachte tijdens de massage beide aangeefsters vaginaal gepenetreerd met twee vingers. Vervolgens heeft hij gedurende enige tijd zijn vingers op en neer bewogen in de vagina van de aangeefsters. De rechtbank is van oordeel dat de feiten in ruime mate en op essentiële punten overeenkomen en dat voor de bewezenverklaring van feit 1 mede redengevend is dat de verdachte bij feit 2 betrokken is. De aan de bewezenverklaring van feit 2 ten grondslag liggende bewijsmiddelen zullen als steunbewijs voor feit 1 worden gebruikt. Ook feit 1 is daarmee wettig en overtuigend bewezen.
Volledige bewezenverklaring
Bewezen is dat de verdachte:
1
op 4 januari 2026 te Rotterdam, met een persoon, te weten [slachtoffer 1] , seksuele handelingen die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam heeft verricht, door
- vingers in de vagina van die [slachtoffer 1] te brengen en
- de vagina van die [slachtoffer 1] te betasten en
- de hand van die [slachtoffer 1] op zijn, verdachtes, penis te leggen,
terwijl hij, verdachte, wist dat bij die [slachtoffer 1] daartoe de wil ontbrak;
2
op 10 januari 2026 te Rotterdam, met een persoon, te weten [slachtoffer 2] , seksuele handelingen die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam heeft verricht, door
- een of meer vingers in de vagina en mond van die [slachtoffer 2] te brengen en
- de vagina, borsten en billen van die [slachtoffer 2] te betasten,
terwijl hij, verdachte, wist dat bij die [slachtoffer 2] daartoe de wil ontbrak.
3 Kwalificatie en strafbaarheid
Kwalificatie
De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op:
1
opzetverkrachting
2
opzetverkrachting
Strafbaarheid van de feiten en van de verdachte
De feiten en de verdachte zijn strafbaar.
4 Straf
Eis van de officier van justitie
De verdachte moet voor de feiten worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 36 maanden met aftrek van voorarrest, waarvan 10 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar en met oplegging van de bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering geadviseerd.
Standpunt van de verdediging
Gelet op de bepleite vrijspraak dient geen strafoplegging te volgen.
Oordeel van de rechtbank
Ernst en omstandigheden van de feiten
De verdachte heeft zich als professioneel masseur tijdens twee massagebehandelingen schuldig gemaakt aan opzetverkrachting. Hij heeft op ernstige wijze inbreuk gemaakt op de lichamelijke en geestelijke integriteit van de aangeefsters door tijdens de massage verschillende seksuele handelingen uit te voeren waaronder het brengen van zijn vingers in hun vagina. De verdachte was uit hoofde van zijn beroep gehouden om zijn cliënten, die bijna geheel ontbloot op de massagetafel lagen en zich aldus in een bijzonder kwetsbare positie bevonden, integer en met discretie te behandelen. De verdachte heeft precies het tegenovergestelde gedaan en heeft van die kwetsbaarheid op verwerpelijke wijze misbruik gemaakt. In haar slachtofferverklaring heeft aangeefster [aangeefster 2] toegelicht dat zij door het handelen van de verdachte tot op heden kampt met nachtmerries, herbelevingen en slaapverlammingen.
Persoon en persoonlijke omstandigheden
Strafblad
Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 23 juli 2026 blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor strafbare feiten. Het strafblad van de verdachte leidt dus niet tot een hogere straf.
Rapport van de reclassering
In het rapport van Reclassering Nederland van 18 augustus 2026 staat het volgende.
De 34-jarige verdachte ontkent de feiten waarvan hij wordt verdacht en vindt de aantijgingen onbegrijpelijk. In Nederland heeft de verdachte geen justitieverleden. Door zijn stellige ontkenning kan de reclassering geen uitspraken doen over factoren die tot herhaald gedrag zouden kunnen leiden. De verdachte is uit zijn land gevlucht en is sinds april 2025 in Nederland.
Bij een veroordeling acht de reclassering reclasseringstoezicht en ambulante behandelverplichting geïndiceerd om een beter zicht te krijgen op mogelijk onderliggende problematiek. Geadviseerd wordt een (deels) voorwaardelijke straf met als bijzondere voorwaarden:
-
een meldplicht bij de reclassering;
-
ambulante behandeling indien nodig; en
-
een verbod op bepaalde werkzaamheden.
Oplegging straf
Straf
Gelet op de ernst van de strafbare feiten is een gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is niet passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Hierbij is ook rekening gehouden met de LOVS oriëntatiepunten. Deze oriëntatiepunten zijn binnen de rechtspraak ontwikkeld om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen en vormen een vertrekpunt bij het bepalen van de straf.
De rechtbank vindt de straf die de officier van justitie heeft geëist passend en geboden. Daarom wordt een gevangenisstraf van 36 maanden opgelegd. Van deze gevangenisstraf worden 10 maanden voorwaardelijk opgelegd.
De rechtbank verbindt aan de voorwaardelijke straf de bijzondere voorwaarden die de reclassering heeft geadviseerd. De bijzondere voorwaarden zijn noodzakelijk om de kans op herhaling van het plegen van nieuwe strafbare feiten te verkleinen.
5 Vordering van de benadeelde partijen
Vorderingen benadeelde partijen
[slachtoffer 2] heeft als benadeelde partij voor feit 2 € 5.876,65 als vergoeding voor materiële schade en € 14.300,- als vergoeding voor immateriële schade gevorderd, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
[slachtoffer 1] heeft als benadeelde partij voor feit 1 € 2.000,- als vergoeding voor materiële schade en € 5.000,- als vergoeding voor immateriële schade gevorderd, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
Standpunt van de officier van justitie
De vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 1] kan gedeeltelijk worden toegewezen. De toekomstige kosten betreft een inschatting, in dit deel van de vordering dient de benadeelde partij niet-ontvankelijk te worden verklaard. Ten aanzien van de hoogte van de vergoeding van immateriële schade wordt gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.
De vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 2] kan gedeeltelijk worden toegewezen. De materiële schade is niet nader onderbouwd, in dit deel van de vordering dient de benadeelde partij niet-ontvankelijk te worden verklaard. De gevorderde immateriële schadevergoeding betreft een billijk bedrag.
Standpunt van de verdediging
Primair moeten beide benadeelde partijen niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering, gelet op de verzochte vrijspraak.
Subsidiair dient [benadeelde partij 1] niet-ontvankelijk te worden verklaard in de vordering voor zover het toekomstige behandelingen en de gevorderde hotelkosten betreffen. Met betrekking tot de immateriële schade stelt de verdediging zich op het standpunt dat er geen sprake is van geobjectiveerd geestelijk letsel en wordt verzocht het gevorderde bedrag te matigen tot € 2.500,-.
Subsidiair dient [benadeelde partij 2] in het materiële deel van de vordering niet-ontvankelijk te worden verklaard vanwege een gebrek aan onderbouwing. Ook ten aanzien van [benadeelde partij 2] wordt verzocht het gevorderde bedrag aan immateriële schade te matigen tot € 2.500,-.
Oordeel van de rechtbank
Benadeelde partij [benadeelde partij 1]
De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij rechtstreeks materiële schade heeft geleden als gevolg van het onder 2 gepleegde strafbare feit. De verdediging heeft de vordering voor zover deze ziet op reeds ondergane behandelingen en reiskosten niet betwist. De vordering van deze schadeposten wordt daarom toegewezen. Dit betekent dat de verdachte € 2.796,61 als vergoeding van materiële schade aan de benadeelde partij moet betalen.
De benadeelde partij wordt in het deel van de vordering dat betrekking heeft op de toekomstige behandelingen niet-ontvankelijk verklaard, omdat niet met zekerheid kan worden vastgesteld dat deze schade daadwerkelijk zal worden geleden. Ook in het deel van de vordering dat betrekking heeft op de hotelovernachting wordt de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard, nu onvoldoende is onderbouwd dat deze schade het rechtstreekse gevolg is van het strafbare feit.
De benadeelde partij heeft als gevolg van het onder 2 gepleegde strafbare feit rechtstreeks immateriële schade geleden. De benadeelde partij is namelijk op andere wijze in de persoon aangetast. Die schade wordt naar billijkheid begroot op € 5.000,-. Hierbij is in het bijzonder rekening gehouden met de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt. Verder is bij de begroting rekening gehouden met bedragen die door rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend. De vordering wordt tot dit bedrag toegewezen. De benadeelde partij wordt in het resterende deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaard. Dit betekent dat de verdachte een bedrag van € 5.000,- als vergoeding van immateriële schade aan de benadeelde partij moet betalen.
[benadeelde partij 2]
De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij de materiële schade niet nader heeft onderbouwd. In het strafgeding bestaat geen ruimte om de benadeelde partij daartoe alsnog de gelegenheid te geven. Zij zal daarom in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk worden verklaard.
De benadeelde partij heeft als gevolg van het onder 1 gepleegde strafbare feit rechtstreeks immateriële schade geleden. De benadeelde partij is namelijk op andere wijze in de persoon aangetast. Die schade wordt naar billijkheid begroot op € 5.000,-. Hierbij is in het bijzonder rekening gehouden met de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt. Verder is bij de begroting rekening gehouden met bedragen die door rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend. De vordering wordt toegewezen. Dit betekent dat de verdachte een bedrag van € 5.000,- als vergoeding van immateriële schade aan de benadeelde partij moet betalen.
Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel
De benadeelde partijen hebben gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank wijst de wettelijke rente in de zaak van [benadeelde partij 1] toe vanaf 10 januari 2026, en in de zaak van [benadeelde partij 2] vanaf 4 januari 2026, steeds tot de dag van volledige betaling.
De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partijen hebben gemaakt en die zij bij de tenuitvoerlegging nog zullen maken, omdat de vorderingen van de benadeelde partijen (grotendeels) worden toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0,-.
De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel (als bedoeld in artikel 36f Sr) op. Dit betekent dat de verdachte de schadevergoeding aan de Staat moet betalen en de Staat het bedrag uitkeert aan de benadeelde partij.
Als dwangmiddel kan gijzeling worden toegepast, in de zaak van [benadeelde partij 1] voor de duur van maximaal 63 dagen en in de zaak van [benadeelde partij 2] voor de duur van maximaal 50 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.
6 Wettelijke voorschriften
De oplegging van deze straf is gebaseerd op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36f, 57 en 243 van het Wetboek van Strafrecht.
7 Beslissingen
De rechtbank:
Bewezenverklaring
verklaart bewezen dat de verdachte de feiten 1 en 2, zoals in hoofdstuk 2 is omschreven, heeft gepleegd;
Kwalificatie en strafbaarheid
stelt vast dat het bewezenverklaarde oplevert de in hoofdstuk 3 vermelde strafbare feiten;
verklaart de verdachte strafbaar;
Straf
Gevangenisstraf
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 36 (zesendertig) maanden;
beveelt dat de tijd die door de verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, in mindering wordt gebracht op de gevangenisstraf, voor zover deze tijd niet al op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht;
Voorwaardelijk strafdeel
bepaalt dat 10 (tien) maanden, van deze gevangenisstraf niet ten uitvoer zullen worden gelegd, tenzij de rechter later anders beslist;
verbindt hieraan een proeftijd, die wordt gesteld op 2 (twee) jaar, waarbij tot tenuitvoerlegging van het voorwaardelijke gedeelte van de straf kan worden beslist als de verdachte een van de onderstaande voorwaarden niet naleeft;
stelt als algemene voorwaarde dat:
- de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig maakt;
stelt als bijzondere voorwaarden dat:
1. de verdachte zich gedurende de proeftijd meldt bij de reclassering zo lang en zo frequent als deze dit nodig acht. De reclassering zal contact met de verdachte opnemen voor de eerste afspraak. Hij dient zich te houden aan de aanwijzingen van de reclassering. Hieronder valt ook het meewerken aan huisbezoeken. De verdachte zal telefonisch en per post bereikbaar zijn. De reclassering controleert de behandelvoortgang indien deze aan de orde is en woont evaluaties bij;
2. de verdachte aan ambulante behandeling zal deelnemen, indien tijdens het toezicht blijkt dat een behandeling aan de orde is en de reclassering de verdachte aanmeldt bij de forensische polikliniek De Waag of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, en zolang de reclassering dit (in samenspraak met de behandelaar) nodig vindt. De zorgverlener bepaalt de wijze en inhoud van de behandeling;
3. de verdachte gedurende de proeftijd geen werkzaamheden verricht waarbij hij vrouwen in een kwetsbare situatie kan ontmoeten, zolang het Openbaar Ministerie dit verbod nodig vindt;
geeft opdracht aan de reclassering om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden genoemd onder nummers 1 tot en met 3 en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden. Hierbij gelden als voorwaarden dat de verdachte:
-
meewerkt aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een geldig identiteitsbewijs ter inzage aanbiedt om de identiteit vast te stellen;
-
meewerkt aan reclasseringstoezicht, waaronder het meewerken aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt;
Vorderingen benadeelde partijen
[benadeelde partij 1]
veroordeelt de verdachte, aan de benadeelde partij [benadeelde partij 1] (feit 2), te betalen een bedrag van € 7.796,61, bestaande uit € 2.796,61 als vergoeding van materiële schade en € 5.000,- als vergoeding van immateriële schade, en de wettelijke rente hierover vanaf 10 januari 2026 tot de dag van volledige betaling;
verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering; bepaalt dat dit deel van de vordering kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte proceskosten, tot op vandaag begroot op € 0,- en in de nog te maken kosten voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis;
legt aan de verdachte voor feit 2 de maatregel tot schadevergoeding op, wat inhoudt dat de verdachte de verplichting heeft om ten behoeve van de benadeelde partij [benadeelde partij 1] aan de Staat € 7.796,61 te betalen, en de wettelijke rente vanaf 10 januari 2026 tot aan de dag van de gehele betaling. Bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 63 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op;
bepaalt dat de verdachte van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij de schade aan de benadeelde partij of aan de Staat heeft vergoed;
[benadeelde partij 2]
veroordeelt de verdachte, aan de benadeelde partij [benadeelde partij 2] (feit 1), te betalen een bedrag van € 5.000,- als vergoeding van immateriële schade, en de wettelijke rente hierover vanaf 4 januari 2026 tot de dag van volledige betaling;
verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering; bepaalt dat dit deel van de vordering kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte proceskosten, tot op vandaag begroot op € 0,- en in de nog te maken kosten voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis;
legt aan de verdachte voor feit 1 de maatregel tot schadevergoeding op, wat inhoudt dat de verdachte de verplichting heeft om ten behoeve van de benadeelde partij [benadeelde partij 2] aan de Staat € 5.000,- te betalen, en de wettelijke rente vanaf 4 januari 2026 tot aan de dag van de gehele betaling. Bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 50 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op;
bepaalt dat de verdachte van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij de schade aan de benadeelde partij of aan de Staat heeft vergoed.
8 Samenstelling rechtbank en ondertekening
Dit vonnis is gewezen door:
mr. W.J. de Veld, voorzitter,
en mrs. L. den Teuling en J.C. Oord, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. H. Tchang, griffier,
en uitgesproken op de openbare zitting van deze rechtbank op 9 november 2026.