Veroordeling voor mishandeling, het overtreden van een gedragsaanwijzing, meerdere bedreigingen, diefstallen…

Vrijspraak diefstal met braak

De beschuldiging onder feit 1 met parketnummer 10-174927-22 is niet bewezen. De verdachte wordt daarvan dus vrijgesproken. De officier van justitie en de verdediging zijn tot dezelfde conclusie gekomen, zodat de rechtbank dit niet verder zal motiveren.

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat

10-132773-22

1

hij op 7 maart 2022 te [plaats] , opzettelijk en wederrechtelijk een ruit die ten dele aan [slachtoffer 1] toebehoorde heeft vernield;

2

hij op 8 maart 2022 te [plaats] , een auto ( [kentekennummer 1] ), die geheel aan [slachtoffer 3] toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

3

hij op 7 maart 2022 te [plaats] , [slachtoffer 1] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door die [slachtoffer 1] dreigend de woorden toe te voegen "Jullie moeten wegwezen, oprotten, anders ga ik jullie huis afbranden, allemaal" en "ik ga jullie steken’’, althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking;

4

hij op 8 maart 2022 te Dordrecht, een telefoon (merk iPhone 12 Mini) en een oplaadkabel van een telefoon, die geheel of ten dele aan [slachtoffer 4] , toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

5

hij op 8 maart 2022 te Dordrecht, blikjes Red Bull en Kinder Bueno's, die geheel of ten dele aan [tankstation] (gevestigd aan [adres 2] ), toebehoorde heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;

10-174927-22

2

hij op 12 juli 2022 te [plaats] opzettelijk en wederrechtelijk een auto (kenteken [kentekennummer 2] ), een navigatiesysteem of een autoradio, die geheel of ten dele aan [slachtoffer 5] , toebehoorde heeft vernield en beschadigd;

3

hij op 12 juli 2022 te [plaats] [slachtoffer 5] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door die [slachtoffer 5] dreigend de woorden toe te voegen "ik ga je afmaken" en "ik ga je in je kont neuken", althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking;

10-177400-22

hij op 13 juli 2022 te [plaats] opzettelijk heeft gehandeld in strijd met de gedragsaanwijzing gegeven krachtens artikel 509hh, eerste lid, onderdeel b van het Wetboek van strafvordering, te weten de gedragsaanwijzing d.d. 12 juli 2022 gegeven door de officier van justitie te [plaats] kort weergegeven inhoudende dat hij, verdachte, zich niet mag ophouden in/op/rond [adres 3] ;

10-254714-24

hij op 7 augustus 2024 te [plaats] , [slachtoffer 6] heeft mishandeld door die [slachtoffer 6]

De bewezenverklaring is gebaseerd op de inhoud van de bewijsmiddelen. De verdachte heeft de feiten 2, 4 en 5 met parketnummer 10-132773-22, de feiten 2 en 3 met parketnummer 10-174927-22 en het feit met parketnummer 10-254714-24 bekend en er is geen vrijspraak bepleit.

Daarom worden deze feiten de bewijsmiddelen hieronder wel genoemd maar niet uitgeschreven.

Feiten 2, 4 en 5 met parketnummer 10-132773-22

Feiten 2 en 3 met parketnummer 10-174927-22

Parketnummer 10-254714-24

De bewezenverklaring van de feiten 1 en 3 met parketnummer 10-132773-22 en het feit met parketnummer 10-177400-22 is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotivering.

Feiten 1 en 3 met parketnummer 10-132773-22

Parketnummer 10-177400-22

De verdachte heeft de gedragsaanwijzing in persoon uitgereikt gekregen door de politie en heeft voor de ontvangst ervan ook zijn handtekening gezet. Het had daarom voor hem duidelijk geweest moeten zijn dat hij wist dat hij zich niet rond de woning van zijn oom en tante aan [adres 3] mocht bevinden.

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft meerdere diefstallen, vernielingen en bedreigingen gepleegd. Verdachte heeft bij de eigenaren van de gestolen en vernielde goederen schade en overlast veroorzaakt en er blijk van gegeven geen respect te hebben voor andermans goederen en eigendommen. De bedreigingen hebben bij de slachtoffers serieuze gevoelens van angst en onveiligheid veroorzaakt, zoals ook uit de aangiftes en de schriftelijke slachtofferverklaring naar voren is gekomen. Dit rekent de rechtbank de verdachte aan.

Verder heeft hij zich niet gehouden aan een gebiedsverbod en heeft hij een medebewoner mishandeld. De gedragsaanwijzing waarin het gebiedsverbod staat, is aan de verdachte opgelegd door de officier van justitie, omdat verdachte ernstige overlast veroorzaakte voor het gezin van zijn oom. Verdachte heeft deze gedragsaanwijzing kort na de uitreiking al overtreden. Door zo te handelen heeft verdachte er blijk van gegeven zich niets aan te trekken van een aanwijzing gegeven door een officier van justitie. Bovendien heeft verdachte de overlast, die de gedragsaanwijzing nu juist probeerde te beperken, hiermee voortgezet.

Met de mishandeling heeft de verdachte een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Deze mishandeling heeft grote impact gehad op zowel de lichamelijke als de geestelijke gezondheid van het slachtoffer, zoals ook is gebleken uit de schriftelijke verklaring van het slachtoffer. De rechtbank rekent het verdachte zwaar aan dat dit plaatsvond in een voorziening voor begeleid wonen waar hij en het slachtoffer leefden. Dit is bij uitstek een plek waar het slachtoffer zich veilig zou moeten kunnen voelen.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 25 september 2026 blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.

Het strafblad van de verdachte leidt dus tot een hogere straf.

Rapporten van deskundigen en de reclassering

In het rapport van Reclassering Nederland van 3 december 2025 staat het volgende.

De reclassering heeft de verdachte niet kunnen spreken en heeft een rapport opgesteld op basis van dossierinformatie. Positief vindt zij dat de verdachte inmiddels in zorg lijkt te zijn bij Antes. Het psychosociaal functioneren en middelengebruik bij de verdachte blijven wel een risicofactor. Tot slot adviseert de reclassering om een contactverbod op te leggen met de oom van de verdachte.

In het voorgeleidingsconsult van psychiater [psychiater] van 15 juli 2022 staat het volgende.

De verdachte is gediagnosticeerd met een bipolaire stoornis. Er zijn vermoedens van schizofrenie en een licht verstandelijke beperking en er zouden ook vermoedens zijn van PTSS wegens traumatische ervaringen tijdens (crisis)opnames.
Op dit moment vallen vooral kenmerken van verstandelijk beperking op en heeft hij gedragingen tijdens het consult die zowel vanuit zijn verstandelijke beperking als vanuit een hypomaan (licht manische) beeld te verklaren zouden zijn. Hij maakt ook een licht ontvlambare indruk. Er zijn geen harde aanwijzingen voor PTTS gerelateerde klachten naar voren gekomen tijdens dit consult. Hij geeft tijdens het consult ook de indruk een doorgewinterde psychiatrische patiënt te zijn, die een psychiatrische presentatie (naar zijn vermogens) weet te gebruiken naar hoe het hem uitkom

Op basis van het rapport van psychiater [psychiater] , stelt de rechtbank vast dat bij de verdachte een psychische stoornis en verstandelijke handicap bestond en dat deze het gedrag van de verdachte tijdens het begaan van de strafbare feiten in 2022 beïnvloedde. De feiten worden daarom in verminderde mate aan de verdachte toegerekend.

Redelijke termijn

Een verdachte moet binnen een redelijke termijn worden berecht.

In geen van de zaken is sprake van bijzondere omstandigheden, zodat in elke zaak de redelijke termijn 2 jaar bedraagt en de rechtbank vaststelt dat in elke zaak die redelijke termijn is geschonden (variërend van 2 maanden, tot bijna 2 jaar, tot ruim 2 jaar).

Deze schendingen van de redelijke termijn hebben strafverlagende gevolgen voor de op te leggen straf.

Straf

Gelet op de ernst van de strafbare feiten en het strafblad van de verdachte is een gevangenisstraf noodzakelijk. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Hierbij is ook rekening gehouden met de LOVS oriëntatiepunten. Deze oriëntatiepunten zijn binnen de rechtspraak ontwikkeld om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen en vormen een vertrekpunt bij het bepalen van de straf.

De rechtbank stelt vast dat de verdachte op de volgende dagen in voorarrest heeft gezeten. Op 12 juli 2022 is de verdachte voor 1 dag in verzekering gesteld en heengezonden in de zaak 10-174927-22. Op 14 juli 2022 is de verdachte voor 3 dagen in verzekering gesteld in de zaak 10-177400-22. Op 15 juli 2022 is het bevel tot bewaring opgelegd voor de duur van 14 dagen. Dit bevel is op 15 juli 2022 geschorst. De schorsing is op 5 september 2022 opgeheven, waardoor de rechtbank ervan uitgaat dat de verdachte de tijd die hij in verzekering en in bewaring had moeten uitzitten, heeft uitgezeten tot en met 19 september 2022. Daarom gaat de rechtbank uit van een totale duur van 18 dagen voorarrest.

Gelet op de schending van de redelijke termijn, is de rechtbank van oordeel dat het nu niet meer passend is om aan verdachte een gevangenisstraf op te leggen van langere duur dan de voorlopige hechtenis. De rechtbank zal aan verdachte daarom een gevangenisstraf van 18 dagen opleggen.
Deze gevangenisstraf is gelijk aan de tijd die de verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. Dat betekent dat de verdachte niet terug hoeft naar de gevangenis.

Gelet op de ernst van de feiten is de rechtbank echter van oordeel dat daarnaast een taakstraf passend en geboden is. Bij het bepalen van de duur van de taakstraf houdt de rechtbank ook rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarom wordt een taakstraf van 40 uur opgelegd.

Vrijheidsbeperkende maatregel (artikel 38v Wetboek van Strafrecht)

Om strafbare feiten te voorkomen, wordt een vrijheidsbeperkende maatregel opgelegd voor de duur van 1 jaar. Deze maatregel houdt in een contactverbod met:

Voor iedere keer dat de verdachte niet aan de maatregel voldoet, kan vervangende hechtenis worden toegepast van maximaal 1 week, met een totale duur van maximaal zes maanden. De hechtenis heft de verplichtingen op grond van de maatregel niet op.

Immateriële schade

De benadeelde partij heeft als gevolg van de strafbare feiten 1 en 3 met parketnummer

10-132773-22 rechtstreeks immateriële schade geleden. De benadeelde partij is op andere wijze in haar persoon aangetast.

Die schade wordt naar billijkheid begroot op € 250,00. Hierbij is in het bijzonder rekening gehouden met de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt. Verder is bij de begroting rekening gehouden met bedragen die door rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend. De vordering wordt tot dit bedrag toegewezen. De benadeelde partij wordt in het resterende deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaard. Dit deel van de vordering kan alleen nog bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De verdediging heeft verzocht om geen wettelijke rente op te leggen. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 7 maart 2022, omdat de wettelijke rente in gaat vanaf het moment waarop de schade is ingetreden. De ouderdom van het feit maakt dat niet anders en kan in die zin niet worden toegerekend aan de benadeelde partij.

De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die zij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij deels wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0.

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel (als bedoeld in artikel 36f Sr) op. Dit betekent dat de verdachte de schadevergoeding aan de staat moet betalen en de staat het bedrag uitkeert aan de benadeelde partij.

Als dwangmiddel kan gijzeling worden toegepast voor de duur van maximaal 2 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Materiële schade

De vordering van de benadeelde partij kan ter terechtzitting ingediend worden. Immers is er een ondertekend schadevergoedingsformulier namens deze benadeelde partij ook ingediend in de andere zaak.

De verdediging heeft de vordering van de benadeelde partij met argumenten betwist. De beoordeling van de vordering vraagt om een nadere uitwisseling van standpunten en mogelijk bewijslevering. De behandeling van de vordering levert daarom een onevenredige belasting van het strafproces op. De rechtbank verklaart de benadeelde partij dus niet-ontvankelijk in de vordering. De vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

De rechtbank bepaalt dat de verdachte en de benadeelde partij ieder de eigen proceskosten dragen, omdat de vordering niet-ontvankelijk is verklaard.

Materiële schade

De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij rechtstreeks materiële schade heeft geleden als gevolg van het onder 2 met parketnummer 10-174927-22 gepleegde strafbare feit. De vordering wordt toegewezen tot een bedrag van € 454,20, omdat deze voldoende is onderbouwd en de verdediging de vordering tot dit bedrag ook niet heeft betwist.

Het deel van de vordering van de benadeelde partij dat ziet op het onherstelbaar beschadigde auto accessoire (€ 14,89) en de tegemoetkoming in de opname van verlofuren, heeft de verdediging betwist. De beoordeling van dit deel van de vordering vraagt om een nadere uitwisseling van standpunten en mogelijk om bewijslevering. De behandeling van dit deel van de vordering van de benadeelde partij levert een onevenredige belasting van het strafproces op. De rechtbank verklaart de benadeelde partij daarom in dit deel niet-ontvankelijk. Dit deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Immateriële schade

De benadeelde partij heeft als gevolg van de strafbare feiten onder 2 en 3 met parketnummer 10-174927-22 rechtstreeks immateriële schade geleden. De benadeelde partij is op andere wijze in zijn persoon aangetast.

Die schade wordt naar billijkheid begroot op € 250,00. Hierbij is in het bijzonder rekening gehouden met de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt. Verder is bij de begroting rekening gehouden met bedragen die door rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend. De vordering wordt tot dit bedrag toegewezen. De benadeelde partij wordt in het resterende deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaard. Dit deel van de vordering kan alleen nog bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De verdediging heeft verzocht om geen wettelijke rente op te leggen. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 12 juli 2022, omdat de wettelijke rente in gaat vanaf het moment waarop de schade is ingetreden. De ouderdom van het feit maakt dat niet anders en kan in die zin niet worden toegerekend aan de benadeelde partij.

De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die zij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij deels wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0.

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel (als bedoeld in artikel 36f Sr) op. Dit betekent dat de verdachte de schadevergoeding aan de staat moet betalen en de staat het bedrag uitkeert aan de benadeelde partij.

Als dwangmiddel kan gijzeling worden toegepast voor de duur van maximaal 7 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Materiële schade

De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij rechtstreeks materiële schade heeft geleden als gevolg van het onder parketnummer 10-254714-24 gepleegd strafbaar feit. De verdediging heeft de vordering niet betwist. De vordering wordt daarom toegewezen. Dit betekent dat de verdachte € 25,00 als vergoeding van materiële schade aan de benadeelde partij moet betalen.

Immateriële schade

De benadeelde partij heeft als gevolg van het strafbare feit onder parketnummer 10-254714-24 rechtstreeks immateriële schade geleden. De benadeelde partij heeft lichamelijk letsel opgelopen en heeft daarom recht op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding.

Die schade wordt naar billijkheid begroot op € 1.500,00. Hierbij is in het bijzonder rekening gehouden met de aard en ernst van het letsel (waaronder de duur en de intensiteit). Verder is bij de begroting rekening gehouden met bedragen die door rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend. De vordering wordt tot dit bedrag toegewezen. De benadeelde partij wordt in het resterende deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaard. Dit deel van de vordering kan alleen nog bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De verdediging heeft verzocht om geen wettelijke rente op te leggen. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 7 augustus 2024, omdat de wettelijke rente in gaat vanaf het moment waarop de schade is ingetreden. De ouderdom van het feit maakt dat niet anders en kan in die zin niet worden toegerekend aan de benadeelde partij.

De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die zij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij deels wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0.

De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel (als bedoeld in artikel 36f Sr) op. Dit betekent dat de verdachte de schadevergoeding aan de staat moet betalen en de staat het bedrag uitkeert aan de benadeelde partij.

Als dwangmiddel kan gijzeling worden toegepast voor de duur van maximaal 15 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.