Veroordeling voor het medeplegen van een poging tot het teweegbrengen van een ontploffing. Gevangenisstraf…

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen

Bewezen is dat de verdachte zich op 21 augustus 2025 schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van een poging tot het teweegbrengen van een ontploffing aan een woning gelegen aan de [adres delict]. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.3.

De bewezenverklaring van het primaire feit is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen en de onderstaande bewijsmotivering.

Bewijsmotivering

In de nacht van 21 augustus 2025 zag aangever Darici een man staan op de Jan Kruijffstraat in Rotterdam. Hij sprak de man aan; die vertelde dat hij een bom bij zich had. Daarna is de man weggelopen en zijn twee tassen blijven staan. Diezelfde nacht werd [medeverdachte 2] aangehouden als verdachte. Hij verklaarde dat hij een tas met een bom moest leggen. Uit nader onderzoek bleek dat [medeverdachte 2] het explosief diezelfde avond overgedragen had gekregen van de verdachte en medeverdachte [medeverdachte 3].

De verdediging heeft bepleit dat geen sprake is geweest van een begin van uitvoering, omdat [medeverdachte 2] nog naar de woning toe moest lopen, de spullen nog uit de tassen moest halen en het fasciapakket voor de deur moest leggen. Daarnaast moest de accu nog worden aangesloten. Dat ligt ver af van een voltooid delict. De verdachte dient te worden vrijgesproken van de primair ten laste gelegde poging.

Voor een strafbare poging tot het plegen van een misdrijf is nodig dat het voornemen van de dader zich door een begin van uitvoering heeft geopenbaard. Volgens de Hoge Raad is sprake van een begin van uitvoering indien de gedragingen van de verdachte naar hun uiterlijke verschijningsvorm in voldoende concrete mate waren gericht op de voltooiing van het misdrijf. Een belangrijke beoordelingsfactor is hoe dicht de vastgestelde gedragingen bij de voltooiing van het voorgenomen misdrijf lagen, bijvoorbeeld in tijd en/of plaats en hoe concreet de gedragingen daarop waren gericht.

Het was de bedoeling van de medeverdachten dat het explosief geplaatst zou worden op de [adres delict]. De verdachte droeg vanuit zijn auto een explosief over aan [medeverdachte 2]. Hij wist waarvoor de accu en het explosief gebruikt zouden worden. [medeverdachte 2] is uiteindelijk met het explosief in de directe omgeving van het beoogde doelwit gezien. Het plan was daarmee al in de laatste fase van de uitvoering beland; het explosief hoefde immers alleen nog maar voor de deur te worden gelegd en te worden ontstoken. Het totaal van de daaraan voorafgaande gedragingen is naar zijn uiterlijke verschijningsvorm in voldoende concrete mate gericht op de voltooiing van het misdrijf. De gedragingen van [medeverdachte 2] lagen zowel in tijd als in plaats heel dicht bij de voltooiing van het misdrijf. Dat het explosief nog niet was aangestoken, doet hieraan niet af. Dat het uiteindelijk niet tot een ontploffing is gekomen, is alleen te danken aan het feit dat de aangever [medeverdachte 2] heeft aangesproken en [medeverdachte 2] daarna is weggegaan, waarbij hij op ‘aandringen’ van de aangever de tassen met het explosief heeft achtergelaten. De rechtbank acht dan ook wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte samen met anderen heeft geprobeerd een ontploffing teweeg te brengen.

Uit het rapport van het NFI en de daarbij gevoegde vakbijlage, zoals hierboven onder de bewijsmiddelen omschreven, blijkt dat gevaar voor ernstig lichamelijk tot dodelijk letsel te duchten was en ook gevaar voor goederen in de bewuste woning en de omgeving daarvan.

Bewezen is dat:

primair

hij omstreeks 21 augustus 2025 te Rotterdam, tezamen en in vereniging met anderen, ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededaders voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ontploffing teweeg te brengen bij een woning, te weten de woning gelegen aan de [adres delict], terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen, te weten de woning gelegen aan de [adres delict] en/of omliggende woningen en/of de inboedel van die woningen

en/of nabijgelegen geparkeerde auto's, en levensgevaar en/of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander, te weten meerdere personen die aanwezig waren in de woningen gelegen aan de [adres delict] en/of in omliggende woningen en/of op straat aanwezige personen, te duchten was:

woning gelegen aan de [adres delict] is gereden, terwijl verdachte en zijn

mededader(s) in het bezit waren van een zelfgemaakt explosief en een accu en

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft zich op 21 augustus 2025 met zijn mededaders schuldig gemaakt aan een poging tot het teweegbrengen van een ontploffing bij een woning. Hij heeft een essentiële rol gehad door de accu met het explosief te leveren aan zijn mededaders. Zij zouden zorgdragen voor de verdere uitvoering. De verdachte stond in direct contact met de opdrachtgever en wist waar de accu en het explosief voor waren bedoeld. Dat het uiteindelijk bij een poging is gebleven, is uitsluitend te danken aan de toevalligheid dat de aangever net kwam aanlopen, [medeverdachte 2] bij zijn woning heeft gezien en toen ingegrepen heeft. Extra kwalijk is dat sprake was van een (zelfgemaakt) explosief met een grote hoeveelheid flitspoeder, een stof die tot een zeer zware ontploffing had kunnen leiden.

De verdachte heeft zich in het geheel niet bekommerd om de (mogelijke) gevolgen van zijn handelen. De rechtbank rekent de verdachte dat zeer aan. Dit soort criminele explosies vindt niet alleen in de stad Rotterdam steeds vaker plaats, maar ook op veel andere plekken in het land; het zorgt in de brede samenleving voor onrust en gevoelens van onveiligheid.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 5 februari 2026 blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.

Het strafblad van de verdachte leidt dus niet tot een hogere straf.

Rapport van de reclassering

In het advies van Reclassering Nederland van 21 november 2025 staat het volgende. De verdachte lijkt niet beïnvloedbaar en maakt bewuste keuzes. Een pro-criminele houding valt niet uit te sluiten. De reclassering ziet echter onvoldoende aanknopingspunten om een afdoening met bijzondere voorwaarden te adviseren. De reclassering vindt interventies of toezicht niet nodig.

Straf

Gelet op de ernst van de strafbare feiten en het strafblad van de verdachte is een gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is niet passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Hierbij is ook rekening gehouden met de LOVS oriëntatiepunten. Deze oriëntatiepunten zijn binnen de rechtspraak ontwikkeld om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen; zij vormen een vertrekpunt bij het bepalen van de straf. Daarom wordt een gevangenisstraf van vijftien maanden opgelegd. Van deze gevangenisstraf worden drie maanden voorwaardelijk opgelegd. De voorwaardelijke straf heeft als doel te voorkomen dat de verdachte in de toekomst opnieuw een strafbaar feit pleegt.

De gevangenisstraf zal worden ten uitvoer gelegd binnen de penitentiaire inrichting, totdat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend.