De verdachte heeft op 17-jarige leeftijd een man mishandeld die bij zijn moeder op visite was. WS 40 uren…

Bewijswaardering

Met de verdediging is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden vastgesteld dat sprake was van zwaar lichamelijk letsel zodat verdachte moet worden vrijgesproken van de strafverzwarende omstandigheid. Het slachtoffer heeft door toedoen van de verdachte twee nare botbreuken in zijn been opgelopen, maar dat letsel is volgens de regels van de wet en de uitleg van de Hoge Raad hierover, niet zo ernstig dat gesproken kan worden van zwaar lichamelijk letsel, met name omdat uit de letselrapportage blijkt dat operatief ingrijpen niet was vereist en de forensisch arts een relatief beperkte genezingsduur heeft opgenomen, en ook anderszins niet is gebleken dat er sprake was van een gecompliceerd herstel, De rechtbank zal de verdachte daarom hiervan vrijspreken. De rechtbank vindt dat wel bewezen kan worden dat de verdachte een mishandeling heeft gepleegd. Dit is ook door de verdachte bekend en zal zonder nadere bespreking bewezen worden verklaard.

Bewezenverklaring

In bijlage II heeft de rechtbank een opgave gedaan van wettige bewijsmiddelen, houdende voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. Met deze opgave wordt volstaan, nu de verdachte het bewezen verklaarde heeft bekend en nadien geen vrijspraak is bepleit. Op grond daarvan is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan op die wijze dat:

hij op of omstreeks 9 april 2024 te [plaats] , althans in Nederland, [slachtoffer] heeft mishandeld door die [slachtoffer] meermalen, althans eenmaal:

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte moet ook daarvan worden vrijgesproken.

Algemene overweging

De straf die aan de verdachte wordt opgelegd, is gegrond op de ernst van het feit, de omstandigheden waaronder het feit is en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Daarbij wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Feiten waarop de straf is gebaseerd

De verdachte heeft op 17-jarige leeftijd een man (hierna: slachtoffer) mishandeld die bij zijn moeder op visite was. Volgens de verdachte was het slachtoffer vervelend en onder invloed van drugs en drank. Om er zeker van te zijn dat het slachtoffer zou vertrekken, is de verdachte met hem mee naar buiten gelopen. Daar heeft hij het slachtoffer eenmaal van achter geschopt, waardoor het slachtoffer twee botbreuken heeft opgelopen. Het gebruik van geweld geeft mensen een onveilig gevoel en dat neemt de rechtbank de verdachte kwalijk.

Conclusies van de rechtbank

Gezien de ernst van het feit zal de rechtbank een taakstraf, bestaande uit een werkstraf van na te noemen duur opleggen. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met de LOVS oriëntatiepunten. In deze zaak houdt de rechtbank daarnaast ook rekening met het feit dat de verdachte sinds de huidige verdenking (ruim twee jaar geleden) niet meer in aanraking is gekomen met justitie; de verdachte heeft zijn leven de afgelopen twee jaren in positieve zin op orde gebracht. De rechtbank heeft de verdachte vrijgesproken van de zware mishandeling en legt daarom een lichtere straf op dan geëist door de officier van justitie. Alles afwegend legt de rechtbank een voorwaardelijke taakstraf van 40 uren op met een proeftijd van een jaar. De voorwaardelijke straf heeft als doel te voorkomen dat de verdachte in de toekomst opnieuw een strafbaar feit pleegt.

Standpunt officier van justitie

De officier van justitie refereert zich aan het oordeel van de rechtbank.

Standpunt verdediging

De benadeelde partij dient niet-ontvankelijk in haar vordering te worden verklaard, omdat die niet is onderbouwd.

Beoordeling

De vordering van de benadeelde partij is niet onderbouwd. De benadeelde partij zal daarin niet-ontvankelijk worden verklaard. De vordering kan slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

De rechtbank veroordeelt de benadeelde partij [benadeelde partij] in de proceskosten die de verdachte heeft gemaakt bij de verdediging van de vordering, omdat de vordering van de benadeelde partij niet-ontvankelijk wordt verklaard. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0.