De verdachte heeft met een geladen vuurwapen in zijn broeksband op de openbare weg in een rijdende auto…

Vrijspraak feit 2

De verdachte wordt vrijgesproken van feit 2. Het enkele feit dat de verdachte op 4 februari 2026 in Rotterdam in een auto zat waarin een vuurwapen met munitie lag, is onvoldoende om vast te kunnen stellen dat de verdachte ook wetenschap had van de aanwezigheid van dat vuurwapen met munitie. Daarbij is van belang dat de verdachte steeds en consistent heeft ontkend geweten te hebben dat het vuurwapen met munitie in de auto lag, dat het vuurwapen gehuld was in een soort doek en dus niet direct en als zodanig herkenbaar was, dat er geen DNA van de verdachte op het vuurwapen is aangetroffen en dat het aan het voeteneinde lag van een andere zitplaats (namelijk bij de medeverdachte) dan de zitplaats van de verdachte in de auto.

Gelet op het voorgaande is niet wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het vuurwapen en de munitie van feit 2 voorhanden heeft gehad.

Bewezenverklaring en bewijsmiddelen feit 1

Bewezen is dat de verdachte op 4 februari 2026 in Rotterdam een vuurwapen met bijbehorende munitie voorhanden heeft gehad. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.3.

De bewezenverklaring is gebaseerd op de inhoud van de bewijsmiddelen. De verdachte heeft feit 1 bekend en er is geen vrijspraak bepleit. Daarom worden voor dit feit de bewijsmiddelen hieronder wel genoemd maar niet uitgeschreven.

Bewezen is dat:

1

hij op 4 februari 2026 te Rotterdam, , een wapen als bedoeld in art. 2 lid 1 Categorie III onder 1º van de Wet wapens en munitie, te weten een vuurwapen in de zin van artikel 1, onder 3º van die wet in de vorm van een (omgebouwd) gaspistool van het merk Zoraki 2918, kaliber 9x17mm

en

voor dit vuurwapen geschikte munitie in de zin van artikel 1 onder 4, gelet op artikel 2 lid 2 van Categorie III van de Wet wapens en munitie, te weten meerdere kogelpatronen van het kaliber 9x17mm, voorhanden heeft gehad.

Ernst en omstandigheden van het feit

De verdachte heeft met een geladen vuurwapen in zijn broeksband op de openbare weg in een rijdende auto gezeten. Dit is een ernstig feit. Het ongecontroleerde bezit van vuurwapens en munitie leidt in de praktijk vaak tot het gebruik daarvan en vormt daardoor een onaanvaardbaar risico voor de veiligheid van personen. Vuurwapenbezit brengt daarnaast ernstige gevoelens van onveiligheid in de samenleving met zich mee.

Persoon en persoonlijke omstandigheden

Strafblad

Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 11 mei 2026 blijkt dat de verdachte recent niet onherroepelijk is veroordeeld voor een soortgelijk strafbaar feit. Dit betekent dat het strafblad niet strafverzwarend werkt.

Overige persoonlijke omstandigheden

De verdachte heeft op de zitting verklaard dat hij niet langer de beschikking heeft over de huurwoning waar hij eerder woonde. Hij heeft aangegeven dat hij, zodra hij vrijkomt, bij zijn kinderen en hun moeder gaat wonen.

Straf

Gelet op de ernst van het strafbare feit is een gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is niet passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Hierbij is ook rekening gehouden met de LOVS-oriëntatiepunten. Deze oriëntatiepunten zijn binnen de rechtspraak ontwikkeld om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen en vormen een vertrekpunt bij het bepalen van de straf. De rechtbank ziet in hetgeen de verdediging heeft aangevoerd geen reden om af te wijken van de oriëntatiepunten. Daarom wordt een gevangenisstraf van 8 maanden opgelegd.

De gevangenisstraf zal worden tenuitvoergelegd binnen de penitentiaire inrichting, totdat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma.

De verdediging heeft, indien de door de rechtbank op te leggen onvoorwaardelijke gevangenisstraf hoger is dan 150 dagen, het voorwaardelijk verzoek gedaan om de kogelpatronen (behorende bij het vuurwapen) van feit 1 op DNA te onderzoeken. Indien na onderzoek zou blijken dat het DNA van de verdachte niet op de kogelpatronen zit, vormt dit volgens de verdediging een bevestiging van de stelling dat het wapen niet van de verdachte was en hij het voor iemand anders bewaarde, hetgeen zou moeten leiden tot een lagere straf.

Voor toewijzing van het voorwaardelijk verzoek van de verdediging ziet de rechtbank geen noodzaak. Immers, ook wanneer na DNA-onderzoek komt vast te staan dat op de kogelpatronen in het wapen van feit 1 niet het DNA van verdachte is te vinden, zegt dat nog altijd niets over de manier waarop de verdachte aan het wapen is gekomen of waarom hij het bij zich had.

Onttrekking aan het verkeer

De rechtbank beslist dat het in beslag genomen vuurwapen met munitie van feit 1 wordt onttrokken aan het verkeer. Het bewezen verklaarde feit is met betrekking tot dit voorwerp begaan en het ongecontroleerde bezit daarvan is in strijd met de wet.