Belastingrecht

Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Eerste aanleg - enkelvoudig · Belastingrecht

Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 27 oktober 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over belastingrecht.

Instantie
Rechtbank Zeeland-West-Brabant
Zittingsplaats
Breda
Datum uitspraak
27 oktober 2026
Datum publicatie
28 oktober 2026
Zaaknummer
BRE 23/10461 en 23/10462
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBZWB:2026:10460
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Bpm.

Uitspraak

RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT

Zittingsplaats Breda

Belastingrecht

zaaknummers: BRE 23/10461 en 23/10462


uitspraak van de enkelvoudige kamer van 27 oktober 2026 in de zaken tussen

[belanghebbende] B.V., gevestigd te [plaats] , belanghebbende,

(gemachtigde: mr. S.M. Bothof, verbonden aan 123BPM.nl),

en

de inspecteur van de Belastingdienst, de inspecteur,

en

de Staat (de Minister van Justitie en Veiligheid).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de aan belanghebbende opgelegde naheffingsaanslag belasting van personenauto’s en motorrijwielen (Bpm) en de daarbij in rekening gebrachte belastingrente. Belanghebbende is het niet eens met de naheffingsaanslag en de belastingrente. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. De rechtbank beoordeelt of de taxatiemethode kan worden toegepast en of er reden is voor vermindering van de naheffingsaanslag. Daarnaast is in geschil of de inspecteur de kostenvergoeding bij de uitspraak op bezwaar juist heeft vastgesteld.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de taxatiemethode kan worden toegepast, maar dat er geen reden is voor vermindering van de naheffingsaanslag. Ook heeft belanghebbende recht op een hogere kostenvergoeding voor de bezwaarfase. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. De inspecteur heeft aan belanghebbende een naheffingsaanslag Bpm opgelegd van € 8.855 aan verschuldigde Bpm. Gelijktijdig met het opleggen van de naheffingsaanslag is € 43 belastingrente aan belanghebbende in rekening gebracht (de belastingrentebeschikking).

2.1.

De inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar van 12 oktober 2023 het bezwaar van belanghebbende gegrond verklaard, de naheffingsaanslag met € 50 verminderd tot € 8.805 en de belastingrentebeschikking verminderd tot € 42. Verder heeft de inspecteur een kostenvergoeding voor de bezwaarfase aan belanghebbende toegekend van € 592.

2.2.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld.

2.3.

De rechtbank heeft de beroepen op 4 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde (via een digitale beeldverbinding) en namens de inspecteur [inspecteur 1] en mr. [inspecteur 2] .

Feiten

Zaaknummer 23/10461

3. Belanghebbende heeft op 4 maart 2022 aangifte gedaan ter zake van de registratie van een Mercedes-Benz GLE-klasse Coupé 400d 4Matic Premium met [VIN-nummer 1] (auto 1), en een bedrag aan Bpm voldaan van € 12.092.

3.1.

Belanghebbende heeft in de aangifte een beroep gedaan op de taxatiemethode en een taxatierapport bij de aangifte gevoegd.

3.2.

De inspecteur heeft een hertaxatie laten verrichten door Dienst Domeinen Roerende Zaken (DRZ). Hij heeft naar aanleiding van de bevindingen van DRZ het standpunt ingenomen dat de verschuldigde Bpm € 16.774 bedraagt. De inspecteur heeft voor auto 1 de naheffing berekend op € 4.682 en de naheffingsaanslag opgelegd. Daarbij is € 23 belastingrente in rekening gebracht.

3.3.

In de beroepsfase heeft belanghebbende een inkoopfactuur overgelegd. De inkoopprijs bedraagt € 78.397,06.

Zaaknummer 23/10462

3.4.

Belanghebbende heeft op 18 februari 2022 aangifte gedaan ter zake van de registratie van een Mercedes-Benz GLE Coupé 400d 4Matic Executive met [VIN-nummer 2] (auto 2), en een bedrag aan Bpm voldaan van € 12.405

3.5.

Belanghebbende heeft in de aangifte een beroep gedaan op de taxatiemethode en een taxatierapport bij de aangifte gevoegd.

3.6.

De inspecteur heeft een hertaxatie laten verrichten door Dienst Domeinen Roerende Zaken (DRZ). Hij heeft naar aanleiding van de bevindingen van DRZ het standpunt ingenomen dat de verschuldigde Bpm € 16.578 bedraagt. De inspecteur heeft voor auto 2 de naheffing berekend op € 4.173 en de naheffingsaanslag opgelegd. Daarbij is € 20 belastingrente in rekening gebracht.

3.7.

In de beroepsfase heeft belanghebbende een inkoopfactuur overgelegd. De inkoopprijs bedraagt € 77.304,62.

Beoordeling door de rechtbank

Taxatiemethode

4. Belanghebbende stelt primair dat voor het bepalen van de verschuldigde bpm voor beide auto’s de taxatiemethode moet worden toegepast.

Inkoopfacturen

4.1.

De rechtbank stelt voorop dat de taxatiemethode moet worden uitgevoerd met inachtneming van de voorwaarden in artikel 8, vierde lid, aanhef en letter b, van de Uitvoeringsregeling belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992 (de Uitvoeringsregeling) en bijlage I bij de Uitvoeringsregeling. Een van die voorwaarden is dat de inkoopfactuur of de inkoopverklaring wordt toegevoegd aan het taxatierapport. De rechtbank acht deze voorwaarde bindend. De rechtbank constateert dat bij de aangifte geen kopieën van de inkoopfacturen zijn overgelegd. Belanghebbende heeft de kopieën van de inkoopfacturen voor beide auto’s in beroep alsnog overgelegd. Belanghebbende heeft daarmee de ontbrekende gegevens toegevoegd en alsnog voldaan aan de voorwaarden voor toepassing van de taxatiemethode. De rechtbank verbindt in dit geval aan het pas in beroep overleggen van de kopieën van de inkoopfacturen geen gevolgen.

Meer dan normale gebruiksschade?

4.2.

De rechtbank overweegt verder dat de toepassing van de taxatiemethode is beperkt tot een voertuig met meer dan normale gebruiksschade, niet zijnde een schadevoertuig als bedoeld in artikel 1, lid 1, letter u, van de Wegenverkeerswet 1994, en/of een motorrijtuig dat niet voorkomt op een koerslijst. Het begrip normale gebruiksschade is omschreven als “slijtage en kleine beschadigingen die ontstaan door gebruik van een voertuig en die passen bij de leeftijd en kilometrage van het voertuig”. Het gaat dus om fysiek aanwijsbare, waarneembare, schade.

4.3.

Tussen partijen is niet in geschil dat auto 2 meer dan normale gebruiksschade heeft, zodat de taxatiemethode met betrekking tot die auto kan worden toegepast. Wat partijen verdeeld houdt is of auto 1 ook meer dan normale gebruiksschade heeft.

4.4.

Naar het oordeel van de rechtbank maakt belanghebbende – tegenover de betwisting door de inspecteur – aan de hand van het taxatierapport en de foto’s aannemelijk dat sprake is van meer dan normale gebruiksschade. Op de foto’s bij het taxatierapport van belanghebbende zijn forse krassen aan de voorbumper van auto 1 te zien. De rechtbank acht niet aannemelijk dat dit het residu is van een poetsmiddel, zoals de hertaxateur van DRZ heeft gesteld. De rechtbank is van oordeel dat deze krassen niet zijn aan te merken als normale gebruiksschade bij een voertuig van circa anderhalf jaar oud dat slechts 11.533 kilometer heeft gereden. De rechtbank is daarom van oordeel dat sprake is van meer dan normale gebruiksschade. Dat betekent dat ook voor auto 1 de taxatiemethode kan worden toegepast.

Historische nieuwprijs

4.5.

Belanghebbende stelt dat in het DRZ-rapport de historische nieuwprijs voor beide auto’s te laag is vastgesteld en dat deze moet worden vastgesteld op € 143.056 (auto 1) respectievelijk € 154.354 (auto 2). De rechtbank sluit hierbij aan, gelet op het arrest van de Hoge Raad van 22 december 2023.

Handelsinkoopwaarde

4.6.

Belanghebbende doet voor het bepalen van de handelsinkoopwaarde in onbeschadigde staat een beroep op nieuwe koerslijsten van Xray. Volgens belanghebbende zijn de koerslijsten die bij de aangifte zijn gevoegd en de koerslijsten die door DRZ zijn gebruikt onjuist, omdat daarin ten onrechte geen rekening is gehouden met metallic lak. Op basis van de nieuwe koerslijsten bepleit belanghebbende een handelsinkoopwaarde van € 66.009 voor auto 1 en een handelsinkoopwaarde van € 67.019 voor auto 2. Daarop moet dan nog de schade conform de taxatierapporten in mindering worden gebracht.

4.7.

De inspecteur bestrijdt de door belanghebbende bepleite handelsinkoopwaarden. Hij stelt dat de koerslijsten van Xray onvoldoende zijn onderbouwd en wijst daarbij onder meer op de inkoopfacturen van de auto’s en de aanzienlijke verschillen met de koerslijsten van AutotelexPro. Volgens de inspecteur heeft Xray desgevraagd geen onderliggende handelstransacties overgelegd en de verschillen onvoldoende verklaard. De inspecteur stelt zich op het standpunt dat de inkoopfacturen een betere aanwijzing vormen voor de waarde van de auto’s. Voor zover van een koerslijst moet worden uitgegaan, bepleit hij toepassing van de koerslijsten van AutotelexPro. Daarnaast stelt de inspecteur zich op het standpunt dat de historische nieuwprijs en de handelsinkoopwaarde betrekking moeten hebben op hetzelfde referentievoertuig. Volgens de inspecteur moet het afschrijvingspercentage dat uit deze gegevens volgt, worden toegepast op de bruto bpm van de auto’s. Belanghebbende kan volgens de inspecteur niet de historische nieuwprijs verhogen vanwege hogere CO₂-uitstoot en daarbij de handelsinkoopwaarde uit de koerslijsten ongewijzigd laten. Als de historische nieuwprijs wordt verhoogd vanwege de hogere CO₂-uitstoot, moet volgens de inspecteur ook de handelsinkoopwaarde worden aangepast. De inspecteur betwist de door belanghebbende gestelde schade.

Met betrekking tot auto 1

4.8.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft belanghebbende met alles wat hij heeft aangevoerd tegenover de betwisting door de inspecteur niet aannemelijk gemaakt dat de handelsinkoopwaarde zodanig moet worden vastgesteld dat dit leidt tot een verlaging van de verschuldigde Bpm. De rechtbank neemt daarvoor het volgende in aanmerking.

4.9.

Belanghebbende heeft naar het oordeel van de rechtbank een groot deel van de door haar taxateur geconstateerde schade niet aannemelijk gemaakt. Op de foto’s bij het taxatierapport is de gestelde schade veelal niet te zien. De schade die wel zichtbaar is op de foto’s is de schade aan de voorbumper van de auto. De rechtbank acht dit, zoals zij hiervoor al heeft geoordeeld, meer dan normale gebruiksschade. Ter zitting is namens belanghebbende onweersproken gesteld dat de kosten uit de schadecalculatie van haar taxateur die betrekking hebben op het herstel van deze schade in totaal € 998 exclusief btw bedragen. Belanghebbende maakt niet aannemelijk dat de aard van de te herstellen schade rechtvaardigt dat een hoger waardeverminderingspercentage dan 72% in aanmerking moet worden genomen. De waardevermindering bedraagt dan maximaal € 719.

4.10.

Indien de door belanghebbende bepleite handelsinkoopwaarde op grond van de koerslijst Xray zou worden gevolgd en deze waarde vervolgens zou worden verminderd met de aannemelijk gemaakte schade, dan zou de handelsinkoopwaarde in beschadigde staat uitkomen op € 65.290. Gelet met name op de veel hogere inkoopprijs (€ 78.397,06) en mede gelet op de betwisting van de koerslijst Xray door de inspecteur, acht de rechtbank niet aannemelijk dat deze waarde juist is. Slechts indien de handelsinkoopwaarde in beschadigde staat lager zou zijn dan € 65.346, zou de verschuldigde Bpm lager moeten worden vastgesteld dan bij de naheffingsaanslag is gedaan. Gelet op al hetgeen hiervoor is geoordeeld, heeft belanghebbende niet aannemelijk gemaakt dat dit het geval is. De naheffingsaanslag is daarom met betrekking tot auto 1 niet te hoog vastgesteld. Verdere standpunten van beide partijen behoeven dan geen behandeling meer.

Met betrekking tot auto 2

4.11.

De taxateur van belanghebbende heeft schade aan auto 2 geconstateerd voor een bedrag van € 13.835 en daarvan een bedrag van € 9.961 op de handelsinkoopwaarde in mindering gebracht. Verder heeft de taxateur van belanghebbende nog een bedrag van € 3.350 vanwege een niet te controleren kilometerstand in mindering gebracht op de handelsinkoopwaarde. De hertaxateur van DRZ heeft slechts een schade van € 255 geconstateerd en daarvan een bedrag van € 184 op de handelsinkoopwaarde in mindering gebracht.

4.12.

De rechtbank is van oordeel dat belanghebbende – gelet op de gemotiveerde betwisting door de inspecteur – aan de hand van het taxatierapport en foto’s niet aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van meer schade dan door de hertaxateur van DRZ in aanmerking is genomen. De rechtbank heeft, afgaande op de inhoud van het DRZ-rapport en de daarop gegeven toelichting, anders dan belanghebbende, geen enkele reden om aan de deskundigheid of de onafhankelijkheid van de (her)taxateur te twijfelen. Verder neemt de rechtbank bij haar oordeel in aanmerking dat de auto destijds zo’n anderhalf jaar oud was en 43.405 kilometer had gereden. Het beleid dat binnen de branche zou bestaan leidt niet tot een ander oordeel. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding om een hogere waardevermindering in aanmerking te nemen dan € 184. Voor dat geval heeft belanghebbende gesteld dat de naheffingsaanslag met betrekking tot auto 2 niet te hoog is vastgesteld. Verdere standpunten van beide partijen behoeven dan geen behandeling meer.

Vergoeding van immateriële schade vanwege overschrijding van de redelijke termijn

4.13.

Belanghebbende heeft op 24 oktober 2023 verzocht om toekenning van een schadevergoeding vanwege de overschrijding van de redelijke termijn waarbinnen het onderhavige geschil beslecht had moeten zijn.

4.14.

De rechtbank stelt vast dat in beide zaken (vrijwel) dezelfde geschilpunten ter discussie staan. Ook zijn de zaken gezamenlijk behandeld in de bezwaar- en beroepsfase.. Gelet hierop bestaat er voor alle fasen van de procedure samenhang. Dit heeft tot gevolg dat ter vaststelling van het bedrag van de schadevergoeding voor beide zaken eenmaal het tarief van € 500 per half jaar overschrijding van de redelijke termijn wordt gehanteerd.

4.15.

De rechtbank stelt vast dat de inspecteur de bezwaren op 12 mei 2023 heeft ontvangen. De rechtbank doet uitspraak op 27 oktober 2026. De redelijke termijn van twee jaar is met afgerond 18 maanden overschreden. Belanghebbende heeft recht op een schadevergoeding van € 1.500. Omdat de bezwaarfase afgerond 6 maanden heeft geduurd en daarmee niet te lang, komt het volledige bedrag voor rekening van de Staat. De rechtbank merkt de Staat in zoverre mede aan als partij in dit geding.

Kostenvergoeding bezwaarfase

4.16.

Belanghebbende stelt dat de kostenvergoeding voor de bezwaarfase tot een te laag bedrag is vastgesteld. De rechtbank geeft belanghebbende daarin gelijk en zal daarom een vergoeding voor de kosten voor de bezwaarfase vaststellen naar het hoge tarief. De beroepen zijn daarom gegrond.

Conclusie en gevolgen

4.17.

De beroepen zijn gegrond omdat een hogere kostenvergoeding voor de bezwaarfase wordt toegekend. De naheffingsaanslag Bpm en de belastingrentebeschikking, zoals deze luiden na uitspraak op bezwaar, blijven wel in stand. Verder heeft belanghebbende recht op een vergoeding van immateriële schade.

4.18.

Omdat de beroepen gegrond zijn moet de inspecteur het griffierecht aan belanghebbende vergoeden en krijgt belanghebbende ook een vergoeding van haar proceskosten. Ook voor toekenning van de proceskostenvergoeding gaat de rechtbank ervan uit dat de beroepen samenhangen, onder verwijzingen naar de redenen dezelfde redenen als vermeld in overweging 4.13. De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt belanghebbende een vast bedrag per proceshandeling. In bezwaar heeft elke proceshandeling een waarde van € 666 met een wegingsfactor 1. In beroep heeft elke proceshandeling een waarde van € 934 met een wegingsfactor 0,5, omdat belanghebbende gedeeltelijk in het gelijk wordt gesteld en het gewicht van het punt waarop belanghebbende gelijk heeft gekregen lichter is dan het gewicht van de zaak in zijn geheel. De gemachtigde heeft een bezwaarschrift ingediend, de hoorzitting bijgewoond, een beroepschrift ingediend en heeft aan de zitting van de rechtbank deelgenomen. De vergoeding bedraagt dan in totaal € 2.266.

4.19.

De rechtbank merkt op dat in de bezwaarfase een kostenvergoeding is toegekend van € 592. Indien dit bedrag al aan belanghebbende is uitbetaald, komt het in mindering op de (nog) door de inspecteur te betalen proceskostenvergoeding.

Beslissing

De rechtbank:

  • verklaart de beroepen gegrond;

  • vernietigt de uitspraken op bezwaar uitsluitend met betrekking tot de beslissing op de kostenvergoeding;

  • verklaart de beroepen voor het overige ongegrond;

  • veroordeelt de Staat tot het betalen van een vergoeding van immateriële schade aan belanghebbende van € 1.500;

  • veroordeelt de inspecteur tot betaling van € 2.266 aan proceskosten aan belanghebbende;

  • bepaalt dat de inspecteur het griffierecht van € 365 aan belanghebbende moet vergoeden.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.A. den Braber-Riemens, rechter, in aanwezigheid van mr. F.E.M. Houben, griffier.

griffier

rechter

De griffier is verhinderd om deze uitspraak te ondertekenen. De uitspraak is daarom alleen ondertekend door de rechter.

De uitspraak is openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl en aan partijen bekendgemaakt op de datum vermeld in de brief waarmee deze uitspraak aan partijen ter beschikking is gesteld.

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof ’s-Hertogenbosch waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt.

Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ’s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ ’s-Hertogenbosch.

De werking van deze uitspraak wordt opgeschort totdat de termijn voor het instellen van hoger beroep is verstreken, of indien hoger beroep wordt ingesteld, op dat hoger beroep is beslist.

Vgl. Hoge Raad 3 oktober 2025, ECLI:NL:HR:2025:1472, r,o. 4.3.4. Artikel 10, zevende lid, van de Wet BPM. Artikel 2, letter c, van de Wet BPM. Zie ook Kamerstukken II 2014/15, 34 002, nr. 3, blz. 31 en 64. Hoge Raad 22 december 2023, ECLI:NL:HR:2023:1703. Onderdeel 3.5 van bijlage I bij de Uitvoeringsregeling. Gelet op het arrest van de Hoge Raad van 12 juli 2024, ECLI:NL:HR:2024:1060. Hoge Raad 20 maart 2026, ECLI:NL:HR:2026:283 en Hoge Raad 15 november 2024, ECLI:NL:HR:2024:1659.