Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Eerste aanleg - enkelvoudig · Bestuursrecht overig

Bestuursrecht

zaaknummer: BRE 23/11051

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 17 januari 2024 in de zaak tussen

Belastingdienst/Toeslagen, verweerder.

Inleiding

Beoordeling door de rechtbank

2. De rechtbank stelt vast dat het beroep uitsluitend ziet op het niet op tijd afgeven van een dwangsombeschikking. Het beroep is niet gericht tegen het uitblijven van een beslissing of eiser in aanmerking komt voor kwijtschelding van zijn schulden.

3. Eiser heeft als bijlage 6 bij zijn beroep ook een ingebrekestelling, gedateerd op 26 september 2023, gevoegd waarin hij verwijst naar de ontvangst op 30 september 2023 van een definitief besluit over de vaststelling van de omvang van de aan hem te verstrekken compensatie in het kader van de zogenaamde integrale beoordeling. Die beslissing – van 29 september 2023 – heeft eiser als bijlage 7 bij zijn beroep gevoegd. Voor zover eisers beroep is gericht op het verkrijgen van een dwangsom voor het niet tijdig beslissen op zijn verzoek om integrale beoordeling van zijn aanspraak op compensatie, is dat ongegrond omdat de daarbij behorende ingebrekestelling, hoewel gedateerd op een moment vóór de beslissing, duidelijk pas na die beslissing is verzonden.

4. De ingebrekestelling van 5 mei 2023, die eiser als bijlage 2 bij zijn beroep heeft gevoegd, verwijst naar de brief van 3 februari 2023 van verweerder over de beoordeling van een eventuele kwijtschelding van vorderingen. De grondslag voor die beoordeling ligt in artikel 3.1 van de Wet hersteloperatie toeslagen en de opdracht die verweerder ingevolge dat artikel heeft is om ambtshalve kwijtschelding van bepaalde vorderingen te beoordelen en – als aan de verdere eisen voor kwijtschelding op deze grondslag wordt voldaan – deze vast te stellen.

5. Eiser heeft niet gesteld en ook is niet gebleken eiser heeft verzocht om kwijtschelding. De rechtbank gaat er dan ook van uit dat de aangekondigde beslissing over kwijtschelding geen besluit op een aanvraag is. Dat maakt dat artikel 4:17 van de Awb niet van toepassing is. Daarom rust er op verweerder geen verplichting om een beslissing te nemen tot het vaststellen van een dwangsom.

Ook in zoverre is het beroep dus ongegrond.

6. Voor een proceskosten-veroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

Informatie over verzet

Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden.