Socialezekerheidsrecht
WIA. Long Covid. Deskundige. Ongegrond.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 15 oktober 2026
ECLI:NL:RBZWB:2026:10023 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 15 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-zeeland-west-brabant/bestuursrecht/socialezekerheidsrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbzwb-2026-10023
Zaakgegevens
Op 15 oktober 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.
- Instantie
- Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Breda
- Datum uitspraak
- 15 oktober 2026
- Datum publicatie
- 15 oktober 2026
- Zaaknummer
- BRE 24/2892 WIA
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Socialezekerheidsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBZWB:2026:10023
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
WIA. Long Covid. Deskundige. Ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Zittingsplaats Breda
Bestuursrecht
zaaknummer: BRE 24/2892 WIA
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 15 oktober 2026 in de zaak tussen
[eiseres] , uit [woonplaats] , eiseres,
(gemachtigde: mr. S.A.E. Vancraeynest),
en
de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV; kantoor Rotterdam), verweerder.
Als derde-belanghebbende is in het geding betrokken:
de Staat der Nederlanden (de Minister van Justitie en Veiligheid).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de weigering een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) toe te kennen aan eiseres. Eiseres is het hier niet mee eens. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank of het beroep van eiseres kan slagen.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het UWV terecht geweigerd heeft om een WIA-uitkering aan eiseres toe te kennen. De rechtbank heeft wel een motiveringsgebrek geconstateerd, maar passeert dit gebrek met toepassing van artikel 6:22 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Eiseres krijgt dus geen gelijk en het beroep is daarom ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.
Feiten en omstandigheden
2. Eiseres is werkzaam geweest als verzorgende. Voor dat werk is zij uitgevallen vanwege belemmerende gezondheidsklachten.
Procesverloop
3. Het UWV heeft met het besluit van 21 november 2022 (primair besluit) geweigerd per 20 oktober 2022 aan eiseres een WIA-uitkering toe te kennen. Tegen dit besluit heeft eiseres bezwaar gemaakt. Met het bestreden besluit van 29 januari 2024 is het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
Het UWV heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 6 november 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen eiseres en haar gemachtigde. Namens het UWV is mr. H.M. van Gent verschenen.
De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting geschorst om een deskundige te raadplegen. Verzekeringsarts mr. drs. [deskundige 1] ( [deskundige 1] ) heeft op 18 februari 2026 aan de rechtbank gerapporteerd.
Het UWV heeft op 7 april 2026 op deze rapportage gereageerd met rapportages van de verzekeringsarts bezwaar en beroep (verzekeringsarts b&b) en de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep (arbeidsdeskundige b&b). Eiseres heeft op 18 juni 2026 op deze rapportages gereageerd.
Op 17 juli 2026 heeft de rechtbank partijen gevraagd of zij nog een nadere zitting wensen. Partijen hebben aangegeven geen behoefte te hebben aan een nadere zitting. Vervolgens heeft de rechtbank het onderzoek op 16 september 2026 gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
4. Aan het bestreden besluit heeft het UWV ten grondslag gelegd dat eiseres minder dan 35% arbeidsongeschikt is.
Wettelijk kader
5. De voor de beoordeling van het beroep belangrijke wet- en regelgeving is te vinden in de bijlage bij deze uitspraak.
Toetsingskader
6. Bij de beoordeling of het bestreden besluit juist is, is van belang of eiseres medische beperkingen heeft en of zij daardoor geheel of gedeeltelijk niet meer in staat is met arbeid inkomsten te verwerven.
Zijn de beperkingen juist vastgesteld?
7. Het bestreden besluit, voor zover dit ziet op de medische beoordeling, is gebaseerd op rapporten van een verzekeringsarts en een verzekeringsarts b&b van het UWV.
De verzekeringsarts heeft eiseres gezien op het spreekuur. Daarnaast heeft hij haar medische dossier, met daarin informatie van de bedrijfsarts en een verzekeringsarts, bestudeerd. De verzekeringsarts heeft lichamelijk en psychisch onderzoek verricht. Volgens de verzekeringsarts zijn de door eiseres gepresenteerde klachten en ervaren belemmeringen deels verklaarbaar vanuit een onderliggende aandoening, maar ligt er wel enige ruimte tussen wat eiseres qua klachten en belemmeringen ervaart en de bevindingen van aanvullend specialistisch onderzoek. De klachten zijn ten dele te verklaren vanuit de doorgemaakte infectie, maar wat zich moeilijker laat rijmen, zijn de niet afwijkende bevindingen bij aanvullend long- en beeldvormend onderzoek. Dit laat onverlet dat met enige beperkingen in arbeid rekening dient te worden gehouden. De verzekeringsarts heeft deze beperkingen neergelegd in de Functionele Mogelijkheden Lijst (FML) van 19 oktober 2022.
De verzekeringsarts b&b heeft eiseres gezien op de hoorzitting en haar nadien aanvullend onderzocht. Tevens heeft de verzekeringsarts b&b kennisgenomen van het dossier van eiseres en de door haar in bezwaar overgelegde medische informatie van de huisarts, longarts, psycholoog en fysiotherapeut. De verzekeringsarts b&b heeft aangegeven dat uit het verzekeringsgeneeskundig onderzoek in de bezwaarfase geen nieuwe gezichtspunten naar voren zijn gekomen ten aanzien van het functioneren in het dagelijks leven. Eiseres voldoet niet aan de criteria voor het stellen dat sprake is van Geen benutbare Mogelijkheden. Eiseres heeft in bezwaar geen medische informatie overgelegd waaruit geconcludeerd kan worden dat er verdergaande beperkingen dienen te worden aangenomen. De verzekeringsarts b&b ziet geen reden om een grotere urenbeperking aan te nemen dan door de verzekeringsarts is gedaan, want eiseres komt tot zelfstandige activiteiten op een dag, met inachtneming van haar rustbehoefte en recuperatietijd.
Eiseres heeft aangevoerd dat het medisch oordeel van het UWV niet voldoende is gemotiveerd. Het ontbreken van afwijkingen in het bloed kan eiseres niet worden tegengeworpen, omdat de diagnose long covid wel wordt erkend. Bovendien is uit recent onderzoek gebleken dat bij long covid sprake is van post-exertionele malaise (PEM), waardoor na een fysieke inspanning rust moet worden genomen. De verzekeringsarts is volgens eiseres nauwelijks op haar specifieke situatie ingegaan. Er is sprake van ernstige vermoeidheidsklachten en cognitieve stoornissen en prikkelgevoeligheid doet de vermoeidheidsklachten verder toenemen. Verder acht eiseres de aangenomen urenbeperking onvoldoende.
Ter onderbouwing van haar stellingen heeft eiseres een medisch advies van klinisch arbeidsgeneeskundige gespecialiseerd in Post-Covid & werkvermogen [deskundige 2] van IKA-Nederland ( [deskundige 2] ) van 18 mei 2025 overgelegd, waaruit volgens eiseres blijkt dat de sociaal-medische beoordeling op meerdere punten tekortschiet, sprake is van volledige en duurzame arbeidsongeschiktheid, de belastbaarheid van eiseres sinds 2021 stabiel laag is gebleven, ondanks intensieve revalidatie en begeleiding, er geen reëel behandelperspectief bestaat en verdere arbeidsparticipatie medisch onverantwoord is.
Volgens eiseres is sprake van feitelijke onjuistheden in het verweer van het UWV. Het UWV erkent dat pacing noodzakelijk is en dat een therapeutische omgeving vereist is. Volgens eiseres dient de beoordeling zich primair te richten op de belastbaarheid van eiseres op de datum in geding. Een burn out sluit de latere ontwikkeling van post-Covid klachten niet uit. Uit het huisartsenjournaal blijkt dat eiseres in het jaar voorafgaand aan de datum in geding slechts eenmaal contact had met de huisarts.
De verzekeringsarts b&b heeft in reactie op het beroepschrift op 7 mei 2024 gerapporteerd dat het ontbreken van objectieve afwijkingen eiseres niet wordt tegengeworpen, maar dat het hierdoor wel lastiger wordt de ernst van de klachten te toetsen en de objectiviteit daarvan te bepalen. Er is volgens de verzekeringsarts b&b geen medische grond om te stellen dat eiseres PEM heeft. Zowel de verzekeringsarts als de verzekeringsarts b&b zijn uitgegaan van de diagnose long covid en hebben forse beperkingen gegeven op het mentale en fysieke vlak, naast een urenbeperking. Wat voor de verzekeringsarts b&b opvalt uit de medische informatie is dat al een periode een burn-out dreigde, waarna eiseres besmet is geraakt met Covid 19. Ook werd gedurende de twee ziektejaren gesproken over depressieve klachten en gebruikte eiseres medicatie, naast behandeling door een psycholoog. De verzekeringsarts b&b geeft aan dat er geen cognitieve stoornissen vastgesteld konden worden waardoor er geen medische grond meer is om te stellen dat er nog sprake is van een medische aandoening die maakt dat eiseres op mentaal vlak op de datum in geding nog meer beperkt moet worden. De visie van de huisarts is volgens de verzekeringsarts b&b niet tegenstrijdig aan die van de verzekeringsartsen. De door de bedrijfsarts aangegeven beperkingen zijn niet onderbouwd met nader onderzoek. Ten aanzien van de urenbeperking stelt de verzekeringsarts b&b dat er geen sprake meer is van een depressieve stoornis of burn out die de duurbelastbaarheid zou kunnen aantasten. Het dagverhaal van eiseres is gebaseerd op een van tevoren bepaalde planning. Hieruit kan dus niet worden bepaald of sprake is van een noodzakelijke recuperatiebehoefte in de middag, dan wel gewoonte die aangehouden wordt mede door conditiegebrek. Aangezien er geen dwingende noodzaak is voor het moeten rusten na 4 uur werken is er geen grond om te stellen dat 5 uur werken niet mogelijk is, omdat eiseres dan kan rusten in haar pauze. De verzekeringsarts heeft dan ook terecht aangegeven dat het werken tot maximaal 25 uur per week en 5 uur per dag kan plaatsvinden.
In reactie op het medisch advies van [deskundige 2] en de aanvullende beroepsgronden heeft de verzekeringsarts b&b op 16 juni 2025 en 3 juli 2025 en 1 september 2025 samengevat gerapporteerd dat er bij eiseres niet heel veel aanleiding is om te stellen dat er evident sprake is van PEM, zoals [deskundige 2] stelt. Ook is niet aangegeven dat pacing noodzakelijk is, maar dat dit mogelijk wel een adequate therapie voor eiseres zou zijn, die zij nog niet heeft gevolgd. Bij de beoordeling van de belastbaarheid worden therapeutische adviezen niet verwerkt.
In reactie op de aanvullende beroepsgronden van 22 september 2025 heeft de verzekeringsarts b&b op 21 oktober 2025 gerapporteerd dat het aanvullende memo van het UWV van 25 augustus 2025 is opgesteld ten aanzien van een uniforme beoordeling van de duurzaamheid van de arbeidsongeschiktheid bij long-covid. Het aspect duurzaamheid speelt op dit moment geen rol, eiseres is minder dan 35% arbeidsongeschikt beschouwd. Er is voldoende rekening gehouden met de aangegeven klachten van eiseres.
Deskundige [deskundige 1] heeft gerapporteerd dat bij eiseres voor, rondom en na de datum in geding sprake is van het Post-Covid Syndroom. Er is bij het huidig onderzoek een instabiliteitsgevoel bij het opstaan omschreven dat zou kunnen passen bij POTS. Andere evidente POTS-klachten zijn niet gerapporteerd. Bij de anamnese worden verder wel vermoeidheid en verminderde fysieke en mentale inspanningstolerantie omschreven , maar niet typische PEM. Zulke ernstige uitputtingsklachten, waarbij sprake is van een duidelijk toegenomen recuperatienoodzaak en een heftige terugval in functioneren, worden bij het dagverhaal en het dagelijks functioneren niet omschreven. Niettemin is evident dat betrokkene belast is met PCS, maar typische PEM-klachten zijn bij huidig onderzoek niet vastgesteld. Het PCS ging ten tijde van de datum in geding gepaard met psychische klachten, waarvoor zij medicatie gebruikte.
Er was geen sprake van Geen Benutbare Mogelijkheden, zoals omschreven in het Schattingsbesluit. Er golden wel beperkingen ten aanzien van het persoonlijk en sociaal functioneren, bepaalde dynamische en statische handelingen en ten aanzien van de werktijden [deskundige 1] heeft aangegeven niet (volledig) in te kunnen stemmen met de door de verzekeringsarts b&b opgestelde FML van 19 oktober 2022. [deskundige 1] acht in tegenstelling tot de verzekeringsarts b&b een beperking niet nodig op de volgende aspecten: vasthouden en verdelen van de aandacht, terug kunnen vallen op collega’s of leidinggevenden en ten aanzien van stof, rook, gassen en dampen. Wel ziet [deskundige 1] reden om wegens prikkelgevoeligheid en energetische klachten op de volgende aspecten aanvullende beperkingen aan te nemen: aangewezen op een werkomgeving zonder veelvuldige storingen en onderbrekingen en aangewezen op werk waarin doorgaans weinig of geen direct contact met patiënten of klanten vereist is.
Naar aanleiding van de rapportage van [deskundige 1] heeft de verzekeringsarts b&b aanvullend gerapporteerd en de FML op 2 april 2026 bijgesteld. In die FML zijn de door [deskundige 1] aanvullend gestelde beperkingen opgenomen en de beperkingen die [deskundige 1] niet aanwezig acht en eerder wel waren aangenomen achterwege gelaten.. Op het aspect vasthouden van de aandacht heeft de verzekeringsarts b&b afgeweken van het oordeel van [deskundige 1] , in die zin dat de in de FML van 19 oktober 2022 gegeven toelichting op dit aspect wel wordt gehandhaafd, te weten dat de norm de max is, vanwege de energetische belemmeringen. Daarbij heeft de verzekeringsarts b&b opgemerkt dat dit handhaven niet nadelig voor eiseres is.
Eiseres heeft op het deskundigenrapport en de rapportage van de verzekeringsarts b&b gereageerd. Die reactie zal hierna, voor zover noodzakelijk worden besproken.
Als uitgangspunt geldt dat de bestuursrechter het oordeel van een onafhankelijke, door hem ingeschakelde deskundige volgt als de motivering van deze deskundige hem overtuigend voorkomt. Naar het oordeel van de rechtbank doet deze situatie zich hier voor. Het deskundigenrapport van [deskundige 1] geeft blijk van een zorgvuldig onderzoek en is inzichtelijk en consistent gemotiveerd. De rechtbank stelt vast dat de verzekeringsarts b&b de conclusies van [deskundige 1] heeft verwerkt in de FML van 2 april 2026. Daarbij is weliswaar op een aspect afgeweken van de bevindingen van [deskundige 1] , maar zoals de verzekeringsarts b&b terecht heeft opgemerkt, is deze afwijking in het voordeel van eiseres. De rechtbank heeft dan ook geen aanknopingspunten voor een andere conclusie over de medische belastbaarheid van eiseres dan zoals die is opgenomen in de FML van 2 april 2026. De enkele constatering van eiseres dat [deskundige 1] veel minder beperkingen aanneemt dan [deskundige 2] , acht de rechtbank onvoldoende voor een ander oordeel. [deskundige 1] heeft inzichtelijk gemotiveerd waarom zij tot deze beperkingen is gekomen. Daarbij heeft ze overwogen dat de mate van door eiseres ervaren belemmeringen, zowel op cognitief als energetisch vlak, niet volledig in overeenstemming is met de onderzoeksresultaten, waardoor de aangenomen beperkingen niet volledig overeenkomen met de door eiseres gerapporteerde ervaren belemmeringen.
Evenmin kan eiseres worden gevolgd in haar stelling dat het rapport van [deskundige 1] op onzorgvuldige wijze tot stand is gekomen, omdat er geen onderzoek naar de psychische klachten van eiseres zou zijn verricht. Uit het uitgebreide rapport van [deskundige 1] blijkt immers dat een uitgebreide anamnese is afgenomen van de psychische klachten en dat [deskundige 1] eiseres psychisch heeft onderzocht. Hetzelfde geldt voor het standpunt dat voorbij is gegaan aan het dagverhaal van eiseres. De rechtbank wijst erop dat [deskundige 1] uitgebreid aandacht heeft besteed aan dat dagverhaal en dit, samen met de medische informatie en de eigen onderzoeksbevindingen, heeft betrokken bij haar conclusies. Dat het dagverhaal niet heeft geleid tot het aannemen van meer of andere beperkingen, maakt het onderzoek niet onzorgvuldig. Ook de verwijzing naar de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 11 juni 2025 kan eiseres niet baten, nu in die zaak de verzekeringsarts b&b de door de rechtbank ingeschakelde deskundige niet had gevolgd. Zoals hiervoor is overwogen, heeft de verzekeringsarts b&b [deskundige 1] wel nagenoeg volledig gevolgd. De enige afwijking van het oordeel van [deskundige 1] door de verzekeringsarts b&b is ten gunste van eiseres.
Zijn de aan de schatting ten grondslag gelegde functies geschikt?
8. Op basis van de FML van 2 april 2026 heeft de arbeidsdeskundige b&b opnieuw de mate van arbeidsongeschiktheid berekend. Gelet op de gewijzigde FML voldeden twee van de vijf eerder geduide functies niet langer. Er werden andere geschikte functies bijgeduid. Aan de berekening heeft de arbeidsdeskundige b&b de volgende functies ten grondslag gelegd: huishoudelijk medewerker gebouwen (SBC-code 111334), productiemedewerker confectie, kleermaken (SBC-code 272042) en productiemedewerker textiel, geen kleding (SBC-code 272043).
Eiseres heeft aangevoerd dat in de functie huishoudelijk medewerker gebouwen sprake is van afleiding, wat niet kan worden opgelost met oordoppen. Eiseres kan niet ontkomen aan de mensen en patiënten die langs blijven lopen.
De rechtbank overweegt dat uit de rapportage van de arbeidsdeskundige b&b blijkt dat er overleg is geweest met de verzekeringsarts b&b over deze geschiktheid van deze functie voor eiseres. Volgens de arbeidsdeskundige b&b is er sprake van een auditief rustige werkomgeving. Er zijn andere oplossingen dan oordoppen aangedragen door de arbeidsdeskundige b&b, zoals otoplastieken, een noise-cancelling hoofdtelefoon of oorkappen, die in geval van communicatie afgezet zouden kunnen worden. De rechtbank acht door de arbeidsdeskundige b&b voldoende toegelicht dat van een overschrijding van de belastbaarheid van eiseres in deze functie geen sprake is.
Verder heeft eiseres gesteld dat in de functies van productiemedewerker niet met een koptelefoon kan worden gewerkt. Bovendien is in die functies sprake van geluid van naaimachines en achtergrondmuziek, wat niet kan worden gedempt door een koptelefoon. Bovendien is volgens eiseres het geluid van de naaimachine wel noodzakelijk om de werkzaamheden te verrichten.
De rechtbank kan eiseres niet volgen in haar stelling dat deze functies niet aan de schatting ten grondslag hadden mogen worden gelegd. Ook voor deze functies geldt dat er overleg heeft plaatsgevonden tussen de arbeidsdeskundige b&b en de verzekeringsarts b&b. De rechtbank stelt vast dat de arbeidsdeskundige b&b heeft toegelicht dat sprake is van productiegeluiden of naaimachines en een radio, maar dat er otoplastieken, een noise-cancelling hoofdtelefoon of oorkappen kunnen worden gedragen om eventueel storende omgevingsgeluiden te minimaliseren. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de arbeidsdeskundige b&b afdoende gemotiveerd dat deze functies geschikt kunnen worden geacht voor eiseres.
Wat eiseres tegen de functie papierwarenmaker, dozenmaker, kartonnagewerker (SBC-code 268040) heeft aangevoerd, behoeft naar het oordeel van de rechtbank geen bespreking, nu deze functie niet aan de schatting ten grondslag is gelegd.
De rechtbank komt tot de conclusie dat de arbeidsdeskundige b&b voldoende heeft gemotiveerd dat eiseres in staat kan worden geacht de geduide functies te verrichten. Deze functies mochten dan ook worden gebruikt voor de berekening van de mate van arbeidsongeschiktheid.
Is de mate van arbeidsongeschiktheid juist vastgesteld?
9. Op basis van de inkomsten die eiseres met de geduide functies zou kunnen verdienen, heeft het UWV een berekening gemaakt die leidt tot de conclusie dat eiseres minder dan 35% arbeidsongeschikt is. Omdat eiseres tegen deze berekening geen gronden naar voren heeft gebracht, gaat de rechtbank uit van deze mate van arbeidsongeschiktheid.
Dit betekent dat het UWV terecht de mate van arbeidsongeschiktheid per 20 oktober 2022 heeft vastgesteld op 29,05%. Omdat pas recht bestaat op een WIA-uitkering bij een mate van arbeidsongeschiktheid van 35% of meer, heeft het UWV de WIA-uitkering terecht geweigerd per 20 oktober 2022.
Conclusie en gevolgen
10. Het bestreden besluit is, gelet op de aanpassing van de FML door de verzekeringsarts b&b en het duiden van andere functies door de arbeidsdeskundige b&b, pas in beroep voorzien van een toereikende medische en arbeidskundige onderbouwing. De rechtbank zal deze schending van artikel 7:12, eerste lid, van de Awb met toepassing van artikel 6:22 van de Awb passeren, omdat aannemelijk is dat eiseres hierdoor niet is benadeeld. Dit leidt ertoe dat het beroep niet slaagt en de weigering van de WIA-uitkering in stand blijft. Dit betekent ook dat er geen grond is voor toekenning van de gevraagde schadevergoeding in de vorm van wettelijke rente.
Proceskosten
De toepassing van artikel 6:22 van de Awb geeft aanleiding om het UWV te veroordelen in de proceskosten van eiseres. Deze kosten worden begroot op € 2.335,- (1 punt voor het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting en 0,5 punt voor de schriftelijke zienswijze na rapport deskundigenonderzoek, met een waarde per punt van € 934,- en wegingsfactor 1) aan kosten van verleende rechtsbijstand in beroep.
Verder wordt het UWV veroordeeld tot vergoeding van de kosten met betrekking tot het medisch advies van [deskundige 2] van 18 mei 2025. Deze kosten vallen onder in artikel 1, sub b, van het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb). Op grond van artikel 2, eerste lid, van het Bpb wordt het bedrag van deze kosten overeenkomstig artikel 8:36, tweede lid, van de Awb, vastgesteld. Dit artikel bepaalt dat voor deze kosten het bij en krachtens de Wet tarieven in strafzaken 2003 bepaalde van toepassing is. De hoogte van de vergoedingen worden bepaald in het Besluit tarieven in strafzaken 2003 (besluit). De werkzaamheden van de door eiseres ingeschakelde deskundige vallen onder artikel 6 van het besluit. In 2025 bedroeg de vergoeding maximaal € 162,63 per uur.
Uit de factuur en specificatie van [deskundige 2] blijkt dat 10 uur aan werkzaamheden in rekening is gebracht. Uitgaande van 10 uur tegen het uurtarief van € 162,63 exclusief omzetbelasting bedragen de te vergoeden kosten € 1.626,30. Op grond van artikel 15 van het besluit wordt dit bedrag verhoogd met de omzetbelasting van 21% die daarover is verschuldigd zodat de vergoeding in totaal € 1.967,82 inclusief omzetbelasting bedraagt.
Het totale bedrag aan voor vergoeding in aanmerking komende proceskosten bedraagt dan € 4.302,82.
Griffierecht
Daarnaast moet het UWV het door eiseres betaalde griffierecht vergoeden.
Schadevergoeding redelijke termijn
Eiseres heeft verzocht om vergoeding van schade wegens overschrijding van de redelijke termijn.
In procedures als deze mag de behandeling van het bezwaar ten hoogste een half jaar en de behandeling van het beroep bij de rechtbank ten hoogste anderhalf jaar duren. Doorgaans zal sprake zijn van een overschrijding van de redelijke termijn, indien de fase van bezwaar en beroep gezamenlijk langer dan twee jaar heeft geduurd.
Het bezwaarschrift van eiseres is door het UWV ontvangen op 29 december 2022. Vanaf de datum van de ontvangst van het bezwaarschrift door het UWV tot de datum van deze uitspraak zijn (naar boven afgerond) 46 maanden verstreken. De redelijke termijn is daarmee met 22 maanden overschreden.
In beginsel is een vergoeding gepast van € 500,- per half jaar of een gedeelte daarvan waarmee de redelijke termijn is overschreden. Dit leidt in deze zaak tot een schadevergoeding van € 2.000,-. Omdat de bezwaarfase (afgerond) 14 maanden heeft geduurd en daarmee 8 maanden te lang, komt 8/22 (dus € 727,27) voor rekening van het UWV en de rest (€ 1.272,73) voor rekening van de Staat der Nederlanden.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- bepaalt dat het UWV het griffierecht van € 51,- aan eiseres moet vergoeden;
- veroordeelt het UWV tot betaling van € 4.302,82 aan proceskosten aan eiseres;
- wijst het verzoek om schadevergoeding in de vorm van wettelijke rente af;
- veroordeelt het UWV tot betaling van € 727,27 aan vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn aan eiseres;
- veroordeelt de Staat der Nederlanden tot betaling van € 1.272,73 aan vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn aan eiseres.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R.J.H. van der Linden, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Constant, griffier, op 15 oktober 2026 en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
griffier rechter
Afschrift verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden.
Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan de Centrale Raad van beroep, Postbus 16002, 3500 DA Utrecht.
Bijlage wettelijk kader
In artikel 4, eerste lid, van de Wet WIA is bepaald dat volledig en duurzaam arbeidsongeschikt is degene die als rechtstreeks en objectief medisch vast te stellen gevolg van ziekte, gebrek, zwangerschap of bevalling duurzaam slechts in staat is om met arbeid ten hoogste 20% te verdienen van het maatmaninkomen per uur.
Volgens artikel 5 van de Wet WIA is gedeeltelijk arbeidsgeschikt degene die als rechtstreeks en objectief medisch vast te stellen gevolg van ziekte, gebrek, zwangerschap of bevalling slechts in staat is met arbeid ten hoogste 65% te verdienen van het maatmaninkomen per uur, maar die niet volledig en duurzaam arbeidsongeschikt is. Dit betekent dat pas recht op uitkering bestaat bij een mate van arbeidsongeschiktheid van 35% of meer.