(Onder)aanneming van werk. Geschil over al dan niet terecht in rekening gebrachte uren.

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Bergen op Zoom

Zaaknummer: 10444469 \ CV EXPL 23-1035

Vonnis van 15 november 2023

in de zaak van

[eiser] B.V.,

te [plaats 2] ,

eisende partij,

hierna te noemen: [eiser] ,

gemachtigde: P. de Ruijter,

tegen

[gedaagde] B.V.,

te [plaats 1] ,

gedaagde partij,

hierna te noemen: [gedaagde] ,

gemachtigde: mr. C.G.A. Mattheussens.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

• het tussenvonnis van 12 juli 2023 en de daarin genoemde stukken;

• producties 7 tot en met 9 van [eiser] , ingekomen ter griffie op 25 september 2023;

• de aantekeningen van de griffier van de mondelinge behandeling gehouden op 6 oktober 2023.

[eiser] is niet op de mondelinge behandeling, gehouden op 6 oktober 2023, verschenen.

Ten slotte is vonnis bepaald.

[eiser] is een bedrijf dat zich bezighoudt met het knippen, buigen en vlechten van betonwapening, alsmede het uitvoeren van diverse betonwerken. [gedaagde] is een bouwbedrijf. Partijen hebben in het verleden meermaals samengewerkt.

In 2022 heeft [gedaagde] werk aangenomen op grond waarvan zij werkzaamheden zou verrichten ten behoeve van het project “ [projectnaam] ”. Voor de uit te voeren funderings- en vlechtwerkzaamheden heeft [gedaagde] [eiser] ingeschakeld. [eiser] heeft deze werkzaamheden vervolgens laten uitvoeren door werknemers van een uitzendbureau. Bij eerdere samenwerkingen tussen [eiser] en [gedaagde] werden de werkzaamheden uitgevoerd door de werknemers van [eiser] zelf.

Op 26 december 2022 heeft [eiser] een factuur (van in totaal € 18.944,00) gestuurd naar [gedaagde] voor de door haar verrichte werkzaamheden. [gedaagde] heeft een bedrag van € 16.944,00 betaald. In deze procedure vordert [eiser] de resterende € 2.000,00 van [gedaagde] .

Partijen zijn het erover eens dat zij een overeenkomst hebben gesloten op grond waarvan [eiser] werkzaamheden moet verrichten voor [gedaagde] en [gedaagde] de gewerkte uren aan [eiser] moet betalen. Ook is niet in geschil dat er door [eiser] werkzaamheden zijn verricht. Partijen verschillen echter van mening over het antwoord op de vraag of [eiser] alle in rekening gebrachte uren heeft gewerkt en [gedaagde] dus alle in rekening gebrachte uren moet betalen. Volgens [gedaagde] zijn de uren tot een bedrag van € 2.000,00 niet gewerkt en daarom onterecht door [eiser] in rekening gebracht bij [gedaagde] . De kantonrechter is van oordeel dat het bedrag van € 2.000,00 onterecht door [eiser] in rekening is gebracht bij [gedaagde] en licht dat als volgt toe.

Het is aan [eiser] om haar stelling dat zij de in de facturen genoemde uren heeft gewerkt, te onderbouwen en toe te lichten. [eiser] heeft dit gedaan door het overleggen van werkbonnen. [gedaagde] betwist het standpunt van [eiser] . [gedaagde] zegt namelijk dat haar manager steeds aanwezig is geweest op de bouwlocatie en dat deze manager heeft geconstateerd dat de door [eiser] ingeschakelde werknemers niet de door hen opgegeven uren hebben gewerkt. De werknemers zouden namelijk te laat starten, te vroeg weggaan en/of te lange pauzes nemen. Daarom heeft [gedaagde] de werkbon van week 49 ook niet getekend.

Het voorgaande leidt ertoe dat de vordering van [eiser] – te weten: de betaling van € 2.000,00 door [gedaagde] – wordt afgewezen. Doordat de door [eiser] gevorderde hoofdsom wordt afgewezen, zullen ook haar nevenvorderingen (waaronder de wettelijke rente, de buitengerechtelijke incassokosten en de proceskosten) worden afgewezen.

[eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op € 398,00 (2 punten x tarief € 199,00).

De kantonrechter

wijst de vorderingen van [eiser] af,

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 398,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als [eiser] niet tijdig aan de veroordeling voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, moet [eiser] ook de kosten van betekening betalen.