Gewoonte maken van het vervaardigen van -, verwerven van -, bezit van -en toegang verschaffen via een…

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht de feiten 1 en 5 wettig en overtuigend bewezen en baseert zich daarbij op de bevindingen van de politie en de bekennende verklaring van verdachte.

De officier van justitie vordert vrijspraak voor feit 2 (verkrachting [slachtoffer 1] ), omdat er onvoldoende wettig bewijs is voor het seksueel binnendringen.

Feit 4 (grooming [slachtoffer 1] ) acht de officier van justitie wettig en overtuigend bewezen gelet op de aangifte namens [slachtoffer 1] en de berichten van verdachte aan [slachtoffer 1] .

Feit 3 acht de officier van justitie wettig en overtuigend bewezen gelet op de beschrijving van de beelden in het dossier en de verklaring van verdachte (op pagina 64 van het proces-verbaal). De officier van justitie verzoekt verdachte partieel vrij te spreken voor het bestanddeel penetreren nu uit het dossier niet blijkt dat hier sprake van is geweest.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging is met de officier van justitie van mening dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring kan komen van feit 2. De verdediging verzoekt verdachte van dit feit vrij te spreken. Ten aanzien van de overige feiten kan de rechtbank tot een bewezenverklaring komen gelet op de inhoud van het dossier, met uitzondering van het bestanddeel penetreren bij feit 3. De verdediging verzoekt verdachte hiervan partieel vrij te spreken.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

- de bekennende verklaring van verdachte, afgelegd tijdens de zitting van 13 oktober 2026;

- het proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 1] d.d. 10 februari 2026, pagina's 323 – 353 van het eindproces-verbaal met dossiernummer ZBRBC24194;

- het proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 2] d.d. 24 juli 2025, pagina’s 313 – 317 van het eindproces-verbaal met dossiernummer ZBRBC24194;

- het proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 2] d.d. 3 september 2025, pagina’s 267 – 271 van het eindproces-verbaal met dossiernummer ZBRBC24194;

- het proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 2] d.d. 21 juli 2025, pagina’s 295 – 309 van het eindproces-verbaal met dossiernummer ZBRBC24194;

- de bekennende verklaring van verdachte, afgelegd tijdens de zitting van 13 oktober 2026;

- het proces-verbaal van aangifte van [benadeelde partij 1] namens [slachtoffer 2] d.d. 25 augustus 2025, pagina's 227 - 231 van het eindproces-verbaal met dossiernummer ZBRBC24194;

- het proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 2] d.d. 21 juli 2025, pagina’s 295 – 309 van het eindproces-verbaal met dossiernummer ZBRBC24194.

- de bekennende verklaring van verdachte, afgelegd bij de politie (pagina 50 van het eindproces-verbaal met dossiernummer ZBRBC24194) en tijdens de zitting van 13 oktober 2026, inhoudende dat er een ontmoeting heeft plaatsgevonden in [plaats 3] en hij seksuele verlangens had ten opzichte van [slachtoffer 1] ;

- het proces-verbaal van aangifte van [persoon 2] namens [slachtoffer 1] d.d. 8 november 2024, pagina’s 106– 112 (inclusief bijlagen op pagina 113-213) van het eindproces-verbaal met dossiernummer ZBRBC24194;

- het proces-verbaal van bevindingen van verbalisant [verbalisant 2] d.d. 14 juli 2025, pagina’s 272 – 281 van het eindproces-verbaal met dossiernummer ZBRBC24194;

- het proces-verbaal van bevindingen d.d. 11 november 2024, pagina’s 214 – 215 van het eindproces-verbaal met dossiernummer ZBRBC24194;

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte:

Feit 1

op tijdstippen in de periode van 3 februari 2024 tot en met 25 augustus 2025 te [plaats 1] ,

(in de periode van 3 februari 2024 tot en met 30 juni 2024)

afbeeldingen, te weten foto's en video’s en films, en gegevensdragers, te weten mobiele telefoons (Nokia en Samsung) en een laptop (Acer), bevattende afbeeldingen van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet had bereikt was betrokken of schijnbaar was betrokken heeft verworven en in bezit heeft gehad en zich door middel van een geautomatiseerd werk of met gebruikmaking van een communicatiedienst de toegang daartoe heeft verschaft

en

(in de periode van 1 juli 2024 tot en met 25 augustus 2025)

visuele weergaven van seksuele aard en met onmiskenbaar seksuele strekking

waarbij een persoon, die kennelijk de leeftijd van achttien jaren nog niet had bereikt, was betrokken of schijnbaar was betrokken

verworven en in bezit heeft gehad en zich daartoe de toegang heeft verschaft,

te weten afbeeldingen, te weten foto’s en video’s en films en gegevensdragers, te weten mobiele telefoons (Nokia en/of Samsung) en/of een laptop (Acer), bevattende afbeeldingen waarop te zien is dat:

die persoon oraal, vaginaal en/of anaal wordt gepenetreerd met een penis en/of mond/tong en/of vinger/hand en/of voorwerp en/of

een ander persoon oraal, vaginaal en/of anaal wordt gepenetreerd met een penis en/of mond/tong door die persoon en/of

het eigen lichaam oraal, vaginaal en/of anaal wordt gepenetreerd met een vinger/hand en/of voorwerp door die persoon en/of

het geslachtsdeel, de billen en/of de borsten van die persoon met een penis en/of mond/tong en/of vinger/hand en/of voorwerp wordt/worden aangeraakt en/of

het geslachtsdeel, de billen en/of de borsten van een ander kind/persoon met een penis en/of mond/tong en/of vinger/hand wordt/worden aangeraakt door die persoon en/of

die persoon het eigen geslachtsdeel, de eigen billen en/of de eigen borsten met een vinger/hand en/of voorwerp aanraakt

en/of

die persoon vaginaal wordt gepenetreerd door een dier en/of

het geslachtsdeel, de billen en/of de borsten van die persoon

wordt/worden gelikt en/of aangeraakt door een dier en/of

het geslachtsdeel van een dier wordt aangeraakt door die persoon

en/of

die persoon poserend of in een pose is afgebeeld, waarbij

opgemaakt is en/of in een omgeving en/of met een voorwerp en/of

in een (erotisch getinte) houding op een wijze die niet bij zijn/haar leeftijd past

en/of

en/of

dat bij/op het gezicht en/of het lichaam van die persoon wordt

gemasturbeerd en/of

bij/op het gezicht en/of het lichaam van die persoon sperma wordt gespoten en/of

bij/naast het gezicht en/of het lichaam van die persoon een (stijve) penis wordt gehouden

terwijl hij, verdachte, van het plegen van dit misdrijf aldus een gewoonte

heeft gemaakt.

Feit 3

hij in de periode van 1 juli 2024 tot en met 22 februari 2025 in Nederland, meermalen, met een kind beneden de leeftijd van twaalf jaren, te weten [slachtoffer 2] een seksuele handeling heeft verricht, te weten

Feit 4

hij op of omstreeks de periode van 1 juli 2024 tot en met 1 november 2024 in Nederland, een kind beneden de leeftijd van zestien jaren, [slachtoffer 1]

een ontmoeting heeft voorgesteld voor seksuele doeleinden en enige handeling heeft ondernomen tot het verwezenlijken van die ontmoeting, door

althans woorden van gelijke aard en/of strekking,

en (vervolgens) die [slachtoffer 1] te ontmoeten in [plaats 3] .

5

hij op tijdstippen in de periode van 1 januari 2025 tot en met 12 maart 2025 te [plaats 1] ,

visuele weergaven van seksuele aard en met onmiskenbaar seksuele strekking

waarbij [slachtoffer 2] (geboren op [geboortedag 2] 2015) en [slachtoffer 3] (geboren [geboortedag 3] 2010) en [slachtoffer 4] (geboren [geboortedag 4] 2014), die kennelijk de leeftijd van achttien jaren nog niet hadden bereikt, waren betrokken, heeft vervaardigd,

te weten foto's en video’s of films op een gegevensdrager te weten een mobiele telefoon (Samsung) waarop te zien is dat

die persoon het eigen geslachtsdeel en/of de eigen billen met een vinger/hand en/of voorwerp aanraakt

en/of

die persoon poserend of in een pose is afgebeeld, waarbij die persoon geheel of gedeeltelijk naakt is en/of gekleed is en/of opgemaakt is en/of in een omgeving en/of met een voorwerp en/of in een (erotisch getinte) houding op een wijze die niet bij zijn/haar leeftijd past

en/of

terwijl hij, verdachte, van het plegen van dit misdrijf aldus een gewoonte

heeft gemaakt.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen de maatregel terbeschikkingstelling (hierna: tbs) met verpleging van overheidswege. Hij wijst daarbij op het hoge herhalingsgevaar en de voor verdachte noodzakelijk geachte behandeling. Daarnaast vordert de officier van justitie een onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen van 3 jaar, met aftrek van het voorarrest, en daarnaast een gedragsbeïnvloedende of vrijheidsbeperkende maatregel (hierna: gvm).

Het standpunt van de verdediging

De verdediging verzoekt een tbs met voorwaarden op te leggen. Mocht de rechtbank hier niet in meegaan, dan verzoekt de verdediging de gevangenisstraf te beperken, zodat verdachte zo spoedig mogelijk met zijn behandeling kan starten.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank houdt bij de bepaling van de op te leggen straf rekening met de aard en de

ernst van hetgeen bewezen is verklaard en met de omstandigheden waaronder dit is begaan.

De rechtbank houdt verder rekening met de persoon en met de omstandigheden van

verdachte.

De ernst van de feiten

Verdachte heeft gedurende ongeveer anderhalf jaar een gewoonte gemaakt van het bezit van kinderporno. Zelfs na het ingrijpen van de politie (door gegevensdragers in beslag te nemen) is verdachte doorgegaan met het verzamelen ervan.

Op de afbeeldingen met kinderporno zijn vooral vergaande seksuele handelingen door en met (jonge) kinderen te zien. Voor de productie van kinderporno worden (jonge) kinderen seksueel misbruikt. Zij lopen hierdoor niet alleen langdurige psychische schade op, maar kunnen ook nog tot in lengte van dagen achtervolgd worden door de van hen verspreide beelden. Een afbeelding die eenmaal via internet is verspreid, kan daar immers vaak moeilijk van worden verwijderd. Verdachte heeft een bijdrage geleverd aan voornoemd seksueel misbruik, omdat hij door zijn handelen de vraag naar kinderporno in stand heeft gehouden.

Naast het bezit van kinderporno heeft verdachte in de periode van 1 januari 2025 tot en met 12 maart 2025 ook een gewoonte gemaakt van het zelf vervaardigen ervan. Verdachte heeft (seksueel getint) contact met minderjarige jongens van 9, 10 en 14 jaar oud onderhouden en hen onder meer gevraagd om zichzelf te bevredigen. Verdachte heeft schermopnames gemaakt tijdens het videobellen waarbij de slachtoffers seksuele handelingen bij zichzelf aan het verrichten waren.

Ten aanzien van een destijds 9 jarige jongen, heeft hij zich schuldig gemaakt aan aanranding, door hem tijdens die videobelgesprekken op zijn verzoek te laten masturberen.

Verdachte heeft zich tot slot schuldig gemaakt aan grooming van een destijds 14-jarige jongen. Verdachte heeft een ontmoeting voor seksuele doeleinden voorgesteld door seksueel getinte berichten te sturen en te masturberen tijdens videobelgesprekken met deze jongen.

Verdachte heeft zich op geen enkel moment bekommerd over de gevolgen van zijn handelen en zich enkel laten leiden door zijn eigen seksuele behoeften. Het is echter algemeen bekend dat jeugdige slachtoffers van dergelijke delicten, die nog aan het begin van hun seksuele ontwikkeling staan, daarvan ook in latere fasen in hun leven nadelige, psychische gevolgen kunnen ondervinden. Dat hiervan sprake is, blijkt ook uit de namens beide slachtoffers voorgelezen slachtofferverklaringen ter zitting. De rechtbank rekent verdachte dit alles zeer aan.

De persoon van verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van verdachte van 8 oktober 2026. Daaruit volgt dat hij in 2007 eerder is veroordeeld voor een zedenfeit (met een minderjarige).

De rechtbank heeft voorts kennisgenomen van de rapportage van het psychologisch onderzoek van 1 februari 2026, opgesteld door klinisch psycholoog [persoon 4] . Hieruit volgt, kort samengevat, dat bij verdachte sprake is van een autismespectrumstoornis, een aandachtsdeficiëntie-/hyperactiviteitsstoornis, een pedofiele stoornis, en een matige stoornis in cannabisgebruik en dat deze stoornissen aanwezig waren in de periode van de ten laste gelegde feiten. De psycholoog adviseert om het ten laste gelegde in verminderde mate aan verdachte toe te rekenen. Verder wordt het recidiverisico als matig/hoog ingeschat, gezien het slechts zeer geringe ziekte-inzicht van verdachte en het feit dat hij zijn psychiatrische stoornissen eerder als geuzennamen opvoert dan dat hij daar motivatie aan ontleent om zich in psychiatrische zin wezenlijk te laten behandelen. De beperkte beschermende factoren zullen daarbij het recidiverisico niet verminderen. Hiervoor is een forensisch psychiatrische behandeling noodzakelijk. Deze behandeling zal naar inschatting van de psycholoog zeker niet eenvoudig zijn en het veranderen van de seksuele voorkeur van betrokkene dient daarbij niet het ultieme doel te zijn, maar een (veel) betere wijze van omgang met zijn pedofiele stoornis, i.e. zijn wijze van coping daarmee behoort zeker wél tot de mogelijkheden.

Dit advies wordt onderschreven door psychiater [persoon 3] in het door haar op 13 februari 2026 uitgebrachte rapport.

De rechtbank neemt deze bevindingen van de deskundigen over.

Gelet op de adviezen van de deskundigen ziet de rechtbank aanleiding om het tenlastegelegde in verminderde mate aan verdachte toe te rekenen.

De deskundigen adviseren om de geadviseerde hulpverlening te laten plaatsvinden in het kader van een tbs met voorwaarden en na afloop van deze termijn een gedragsbeïnvloedende of vrijheidsbeperkende maatregel (gvm) op te leggen.

De rechtbank heeft ook kennis genomen van het rapport van de reclassering van 3 april 2026. Hierin wordt negatief geadviseerd ten aanzien van een tbs met voorwaarden. Hoewel verdachte aangeeft overal aan mee te werken, schat de reclassering het risico op onttrekking aan de voorwaarden als hoog in. Daarnaast stelt de reclassering een hoog risico op recidive vast. Het is noodzakelijk dat verdachte geen contact meer heeft met minderjarigen en dat hij digitale omgevingen met seksueel kindermisbruik vermijdt. Verdachte is echter geenszins van plan om contacten met minderjarigen te vermijden. De reclassering ziet te weinig mogelijkheden om de recidiverisico's te reduceren binnen het ambulante karakter van een tbs met voorwaarden.

Straf en maatregelen

Terbeschikkingstelling (tbs)

De rechtbank is van oordeel dat de verdachte ter beschikking moet worden gesteld.

De rechtbank stelt vast dat is voldaan aan de eisen die de wet stelt aan het opleggen van die maatregel. Bij verdachte bestond ten tijde van het plegen van de feiten een ziekelijke stoornis van zijn geestvermogens. Het bewezenverklaarde gewoonte maken van het vervaardigen, verwerven en het bezit van kinderporno van de feiten 1 en 5 en de bewezenverklaarde aanranding van feit 3 behoren tot de misdrijven omschreven in artikel 37a, eerste lid, aanhef en onder 2 Sr. Daarnaast eist de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van de maatregel en van de dwangverpleging.

Deze laatste conclusie baseert de rechtbank op de bevindingen van de deskundigen en het reclasseringsadvies.

De rechtbank heeft zich de vraag gesteld of de problematiek van verdachte en het daarmee gepaard gaande recidiverisico in voldoende mate kan worden aangepakt en teruggedrongen door een tbs met voorwaarden, zoals verzocht door de verdediging. De rechtbank beantwoordt deze vraag ontkennend, gelet op het advies van de deskundigen en het rapport van de reclassering en de nadere toelichting op dit laatste rapport op de zitting. Daaruit blijkt dat het voor verdachte moeilijk is om zich te houden aan eventueel gestelde voorwaarden. Verdachte heeft ter zitting ook erkend dat hij niet wil stoppen met gamen en ook niet met het hebben van contact met minderjarigen. Verdachte heeft aangeboden om zijn telefoon wekelijks te laten controleren op het bezit van kinderporno. Verdachte geeft aan deze stok achter de deur nodig te hebben. Dit is, zoals aangegeven door de reclassering, echter niet haalbaar binnen een tbs met voorwaarden. Om risico’s te verkleinen is een dwangkader nodig. Gelet daarop is de rechtbank van oordeel dat het opleggen van tbs met dwangverpleging noodzakelijk is.

Vastgesteld wordt dat de onder 3 en 5 bewezenverklaarde feiten ter zake waarvan de terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege zal worden opgelegd misdrijven betreffen die gericht zijn tegen of gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van één of meer personen. De verdachte heeft minderjarige slachtoffers bewogen om tijdens videobelcontacten seksuele handelingen bij zichzelf te verrichten. Dit zijn onder deze omstandigheden onmiskenbaar gedragingen die hebben geleid tot een schending van de onaantastbaarheid van het lichaam van deze slachtoffers. De totale duur van de terbeschikkingstelling met verpleging van overheidswege kan daarom een periode van vier jaar te boven gaan.

Gevangenisstraf

Gelet op de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn gepleegd, is de rechtbank van oordeel dat naast de tbs met dwangverpleging het opleggen van onvoorwaardelijke gevangenisstraf van aanzienlijke duur noodzakelijk is.

Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd en met de hierboven genoemde verminderde toerekeningsvatbaarheid van verdachte. Het oriëntatiepunt van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (hierna: LOVS) voor het gewoonte maken van het verwerven en bezit van kinderporno en zich de toegang daartoe verschaffen is twee jaar gevangenisstraf voor iemand die een eerste keer voor dat feit wordt veroordeeld. Verdachte is hier echter vrijwel direct na de eerste doorzoeking ook weer mee verder gegaan. Dat weegt voor de rechtbank strafverzwarend mee. Het oriëntatiepunt van het LOVS voor het een gewoonte maken van het vervaardigen van kinderporno is vier jaar gevangenisstraf. Voor de bewezenverklaarde overtreding van de artikelen 249 Sr (feit 3) en artikel 251 Sr (feit 4) bestaan geen oriëntatiepunten van het LOVS.

Alles afwegend acht de rechtbank het passend en geboden om naast de tbs met dwangverpleging een gevangenisstraf van 3 jaar op te leggen, met aftrek van het voorarrest.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 Sv.

Vrijheidsbeperkende maatregel (maatregel 38v Sr)

Gelet op het hoge recidiverisico acht de rechtbank een contactverbod ten behoeve van de aangevers [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] , zoals namens hen is verzocht, gewenst. Nu de rechtbank geen voorwaardelijk strafdeel zal opleggen, ziet de rechtbank aanleiding om conform het verzoek van beide aangevers het contactverbod als een maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid ex artikel 38v Sv voor de duur van vijf jaar opleggen, waarbij voor elke overtreding één week vervangende hechtenis wordt toegepast, met een maximum van zes maanden.

Deze maatregelen worden dadelijk uitvoerbaar verklaard, nu er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte zich opnieuw belastend zal gedragen jegens [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] door contact met hen te zoeken. Hierbij neemt de rechtbank in aanmerking dat verdachte heeft verklaard dat hij gevoelens voor hen had en - na de inbeslagname van zijn telefoon en laptop door de politie - is doorgegaan met het zoeken van contact met [slachtoffer 2] . Ook heeft verdachte verklaard contact te willen blijven onderhouden met minderjarigen.

Gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel (maatregel 38z Sr)

De deskundigen hebben de oplegging van een gvm geadviseerd om ook na afloop van de tbs-maatregel langdurig toezicht en begeleiding te garanderen. De officier van justitie heeft dat ook gevorderd.

De rechtbank is van oordeel dat het van groot belang is dat recidive wordt voorkomen. Oplegging van een gvm kan hier een bijdrage aan leveren.

De rechtbank overweegt dat ondanks dat een behandeling in het kader van een tbs-maatregel succesvol kan worden doorlopen, het op basis van de gestelde stoornissen van belang is dat tegen het einde van de tbs-maatregel opnieuw wordt bekeken wat er op dat moment nodig is in het kader van risicomanagement. De gestelde problematiek van de verdachte maakt immers dat ook na een behandeling nog altijd sprake zal kunnen zijn van de vastgestelde stoornissen.

Deze maatregel houdt dan ook in dat de verdachte zich na de tbs-maatregel aan vrijheidsbeperkende en gedragsbeïnvloedende maatregelen moet houden. De verdachte zal daarbij onder langdurig toezicht staan van de reclassering, zodat het risico op herhaling wordt geminimaliseerd. Aan de wettelijke vereisten voor de oplegging van deze maatregel is voldaan, aangezien de tbs-maatregel wordt gelast en de oplegging van de maatregel naar het oordeel van de rechtbank in het belang is van de bescherming van de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen. De beoordeling van de noodzaak tot tenuitvoerlegging van die maatregel en het eventuele bepalen van specifieke voorwaarden zal in de laatste fase van de executie van de maatregel van terbeschikkingstelling met voorwaarden plaatsvinden. Een risicotaxatie van het dan aanwezige recidivegevaar dient in het kader van die beoordeling plaats te vinden.

[slachtoffer 1]

De benadeelde partij [slachtoffer 1] van de feiten 2 en 4 vordert een schadevergoeding van

€ 7.500,- aan immateriële schade.

De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat verdachte is vrijgesproken van feit 2. Wel bewezen kan worden verklaard dat verdachte feit 4 heeft gepleegd. Dit betekent dat verdachte ten aanzien van dat feit onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en hij verplicht is de schade van de benadeelde partij te vergoeden.

Immateriële schade

Namens de benadeelde partij is aangevoerd dat hij nadelige (psychische) gevolgen heeft

ondervonden van het bewezenverklaarde handelen van verdachte.

De aard en de ernst van de normschending door verdachte brengen naar het oordeel van de rechtbank mee dat de relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde partij zo voor de hand liggen, dat sprake is van een aantasting in de persoon op andere wijze dan door lichamelijk letsel of aantasting in zijn eer of goede naam. Gelet op alle omstandigheden en de bedragen die in vergelijkbare gevallen zijn toegekend, acht de rechtbank - voor feit 4 - de door de benadeelde partij gevorderde schadevergoeding tot een bedrag van € 2.500,- billijk. Deze zal worden toegewezen. De benadeelde partij zal voor het overige deel van de vordering niet-ontvankelijk worden verklaard.

Wettelijke rente en schadevergoedingsmaatregel

Tevens zal de gevorderde wettelijke rente worden toegewezen vanaf het tijdstip waarop het feit werd gepleegd, te weten 1 juli 2024.

De rechtbank zal tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende schadebedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen en dat bij niet betaling gijzeling kan worden toegepast als dwangmiddel.

[slachtoffer 2]

De benadeelde partij [slachtoffer 2] van feit 3 vordert een schadevergoeding van € 10.013,80 waarvan € 13,80 aan materiële schade en € 10.000,- aan immateriële schade.

De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte feit 3 heeft gepleegd. Dit betekent ook dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en hij verplicht is de schade van de benadeelde partij te vergoeden.

Materiële schade

De benadeelde partij heeft reiskosten naar het politiebureau voor de afname van het studioverhoor opgevoerd als materiële schade. In dat kader overweegt de rechtbank dat reiskosten naar het politiebureau (voor het studioverhoor) niet kunnen worden gekwalificeerd als kosten die zijn gemaakt ‘ter vaststelling van aansprakelijkheid of schade’, zoals bedoeld in artikel 6:96 lid 2 onder b van het Burgerlijk Wetboek (BW).

De benadeelde partij zal daarom niet-ontvankelijk worden verklaard in dat deel van de vordering.

Immateriële schade

Namens de benadeelde partij is aangevoerd dat hij nadelige (psychische) gevolgen heeft

ondervonden van het bewezenverklaarde handelen van verdachte.

De aard en de ernst van de normschending door verdachte brengen naar het oordeel van de rechtbank mee dat de relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde partij zo voor de hand liggen, dat sprake is van een aantasting in de persoon op andere wijze dan door lichamelijk letsel of aantasting in zijn eer of goede naam. Gelet op alle omstandigheden en de bedragen die in vergelijkbare gevallen zijn toegekend, acht de rechtbank de door de benadeelde partij gevorderde schadevergoeding billijk. Deze zal worden toegewezen.

Wettelijke rente en schadevergoedingsmaatregel

Tevens zal de gevorderde wettelijke rente worden toegewezen vanaf het tijdstip waarop het feit werd gepleegd, te weten 1 juli 2024.

De rechtbank zal tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende schadebedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen en dat bij niet betaling gijzeling kan worden toegepast als dwangmiddel.

[benadeelde partij 1] en [benadeelde partij 2] (ouders [slachtoffer 2] )

De benadeelde partijen [benadeelde partij 1] en [benadeelde partij 2] vorderen een schadevergoeding van € 390,- aan materiële schade.

Deze schade betreft de kosten voor een telefoon die bij [slachtoffer 2] in gebruik was en in beslag is genomen door de politie voor verder onderzoek.

De rechtbank stelt vast dat de telefoon waarop de gevorderde materiële schade betrekking heeft, inmiddels aan de benadeelde partij is teruggegeven. Niet is gebleken dat de telefoon beschadigd is geraakt of dat de benadeelde partij anderszins vermogensschade heeft geleden als gevolg van het tijdelijk ontbreken van de telefoon. Nu de gestelde schade niet is komen vast te staan, zal de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren in de vordering.