Bewezenverklaring hennepkwekerij, diefstal stroom en schuld aan brand met gevaar voor goederen.

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Op 20 oktober 2023 wordt een melding ontvangen over een woningbrand op [adres 2]. Bij het binnentreden van de woning wordt een hennepkwekerij aangetroffen. In vier ruimtes in de woning, drie op de eerste verdieping en één op zolder, worden moederplanten en hennepstekken aangetroffen. In alle ruimtes wordt de luchtverversing en -afvoer geregeld door een aan- en afzuiginstallatie. Ook worden er resten van hennepplanten aangetroffen en is er sprake van flinke vervuiling van de gebruikte apparatuur en andere materialen. Daarnaast blijkt dat er een illegale elektriciteitskabel is aangelegd die buiten de meter om liep en de elektrische installatie voorzag van elektriciteit. Door het aftappen van de stroom buiten de elektriciteitsmeter en de hoofdbeveiliging om is brand in de woning ontstaan. Op de zolder van de woning was op een houten plaat een schakelbord met minimaal 23 transformatoren gemaakt die door het rechtstreekse illegale aftappen van de stroom overbelast en oververhit werden. De zekering die normaliter zou zorgen voor het uitschakelen van de stroom ontbrak nu, waardoor de opbouw van de temperatuur niet werd gestopt. Hierdoor is de houten plaat waar de transformatoren aan waren bevestigd uiteindelijk tot ontbranding gekomen. Uit het forensische onderzoek blijkt dat de brand op zolder bij het schakelbord is ontstaan. Door de brand was de zolder zwaar beschadigd. Het halve dak was verdwenen, er lagen versmolten elektriciteitsdraden met daartussen verbrande delen van een koolstoffilter en de houten trap naar de zolder was aan de bovenzijde zwaar beschadigd. Ook was de woning zwart geblakerd van roetaanslag.

Verdachte stond als enige bewoner ingeschreven in deze woning. Hij huurde de woning van Stadlander en was contractant bij Enexis.

De verklaring van verdachte en het onderzoek daarnaar

Bij de politie is verdachte op 6 december 2023 als verdachte over deze feiten gehoord. Hij heeft zich daar bij alle vragen op zijn zwijgrecht beroepen. De rechter-commissaris heeft in 2024 bij de (toenmalig) raadsman van verdachte onderzoekswensen opgevraagd, maar die zijn niet ingediend.

Eerst op de voor de inhoudelijke behandeling van de strafzaak geplande dag, 23 maart 2025, heeft de verdediging het verzoek gedaan om [getuige] als getuige te horen. De verdediging heeft een (onvolledige) huurovereenkomst met ingangsdatum 1 september 2023 aan de rechtbank verzonden, met twee kopieën van een paspoort op naam van [getuige] met op één daarvan een handtekening en de datum van 1 september 2023 geschreven. Verdachte zou de woning aan deze [getuige] onderverhuurd hebben. De rechtbank heeft het verzoek van de verdediging om de behandeling van de zaak aan te houden voor het horen van de [getuige] toegewezen. Blijkens het proces-verbaal van de rechter-commissaris van 25 maart 2026 heeft het verhoor van de getuige, die geen vaste woon- of verblijfplaats heeft, niet plaats kunnen vinden omdat hij niet is verschenen bij het getuigenverhoor. Op 16 maart 2026 is er van de officier van justitie nieuwe informatie over een mogelijke verblijfplaats van de getuige ontvangen. De verdediging heeft echter afstand gedaan van het horen van de getuige omdat de eerdere pogingen niets hebben opgeleverd en verdachte zo snel mogelijk een inhoudelijke behandeling wenst.

Verdachte heeft op de zitting van 13 oktober 2026 verklaard dat hij niets te maken had met de hennepkwekerij en dat hij hiervan ook niet op de hoogte was. Verdachte had de woning onderverhuurd aan zijn goede vriend [getuige]. Hij ontving de huur contant per maand van hem, waarna hij het bedrag op zijn rekening stortte. Op deze zitting heeft verdachte ook voor het eerst verklaard dat hoewel de huur volgens de overgelegde overeenkomst pas per 1 september 2023 is ingegaan, de onderhuurder al vanaf februari 2023 in de woning zou hebben verbleven. De reden dat de huurovereenkomst op een latere datum is opgemaakt, zou erin zijn gelegen dat verdachte en de onderhuurder eerder niet waren toegekomen aan het opstellen van deze overeenkomst.

De rechtbank stelt vast dat verdachte daarmee zijn verklaring over onderhuur aan [getuige] en de huurovereenkomst in een zeer laat stadium van de procedure heeft ingediend. Bovendien is deze huurovereenkomst incompleet. Er ontbreken artikelen, zo gaat de overeenkomst van artikel 5 naar 15, en ontbreekt de handtekening van de (onder)huurder op de overeenkomst. De overeenkomst zelf is alleen ondertekend door verdachte, als verhuurder. Alleen op de bijgevoegde kopie van het paspoort van [getuige] staat een handtekening, zodat niet zonder meer duidelijk is dat [getuige] ook voor de overeenkomst heeft getekend. Daar komt nog bij dat de ingangsdatum van de gestelde overeenkomst 1 september 2023 is, terwijl verdachte heeft verklaard dat de onderhuurder al per februari 2023 woonachtig zou zijn in de woning. De verklaring van verdachte waarom het niet eerder mogelijk was om een huurovereenkomst op te stellen en te ondertekenen overtuigt de rechtbank niet. Verdachte zou immers ook maandelijks zelf contante betalingen hebben ontvangen van deze [getuige] en deze bedragen op zijn bankrekening hebben gestort. Afschriften van deze stortingen zijn overigens niet overgelegd.

Verder heeft verdachte ter zitting een e-mail van 15 november 2023 overgelegd van de woningbouwcoöperatie. Hieruit blijkt dat verdachte [getuige] heeft opgegeven als de aannemer die de (herstel)werkzaamheden zal gaan uitvoeren, die verdachte na de brand als vertrekkende huurder verplicht is uit te voeren. Daaruit blijkt niet dat verdachte, zoals hij heeft verklaard, aan Stadlander heeft gemeld dat hij de woning had onderverhuurd aan [getuige]. De rechtbank acht niet aannemelijk dat Stadlander de onderhuurder die ten tijde van het aantreffen van de hennepkwekerij de woning gehuurd zou hebben en verantwoordelijk voor de brand zou zijn, vervolgens als aannemer zou aanmerken en accepteren. Verdachte is ook overigens niet consistent in zijn verklaringen. Zoals hiervoor overwogen heeft verdachte verklaard dat hij maandelijks een contante betaling van [getuige] ontving, maar ook dat hij in de zomer van 2023 drie maanden in Marokko is geweest. Verdachte stond tijdens de hele periode van de vermeende onderhuur als enige ingeschreven op [adres 2] en uit de gegevens van de BRP blijkt dat hij zelfs tot 21 mei 2024 daar stond ingeschreven. Ook heeft verdachte zelf tijdens zijn verhoor op 6 december 2023 geen andere woonplaats opgegeven. Mede met inachtneming daarvan is niet aannemelijk geworden dat hij in de betreffende periode op een ander adres verbleef dan het adres waar hij stond ingeschreven, zoals hij ter zitting heeft verklaard.

Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat het door verdachte gestelde alternatieve scenario dat hij de woning had onderverhuurd, niet aannemelijk is geworden. Bij dit oordeel heeft de rechtbank tevens betrokken dat verdachte eerder is veroordeeld voor een Opiumwet feit en ook in die zaak zijn betrokkenheid ontkende en de verantwoordelijkheid bij een onderhuurder neerlegde.

Conclusie ten aanzien van het bewijs

De rechtbank staat vervolgens voor de vraag of verdachte als enig huurder van de woning verantwoordelijk kan worden gehouden voor de aangetroffen hennepkwekerij en de daarmee samenhangende diefstal van de stroom en de ontstane brand. Dit kan in het geval dat de huurder, ondanks dat alles in zijn richting wijst, geen aannemelijke verklaring aflegt over de hem belastende feiten en omstandigheden. Daarbij is ook van belang of er van enige betrokkenheid van mogelijke andere personen is gebleken. Verdachte heeft geen aannemelijke verklaring afgelegd, nu de rechtbank zoals hiervoor is overwogen de verklaring van verdachte over de onderhuur niet aannemelijk geworden acht. Daarbij stelt de rechtbank vast dat uit het dossier onvoldoende aanwijzingen volgen voor de betrokkenheid van anderen. Het kan dan ook niet anders zijn dan dat verdachte, als huurder van de woning, degene is geweest die de kwekerij in zijn woning heeft geëxploiteerd. Om deze teelt mogelijk te maken heeft verdachte tevens stroom gestolen.

Het is een feit van algemene bekendheid en moet dus ook bij verdachte bekend zijn geweest, dat hennepkwekerijen een zeer aanzienlijke hoeveelheid stroom vragen en dat de daarvoor benodigde elektrische installaties doorgaans illegaal en veelal op onprofessionele wijze worden aangelegd, met daarbij hoge risico’s op overbelasting, kortsluiting en brand. Van verdachte, die hennep in zijn woning teelde, mocht daarom worden verwacht dat hij zich van de deugdelijkheid van de daarvoor aangelegde elektrische installatie had vergewist. Verdachte heeft dit nagelaten. Door dit nalaten is er sprake van aanmerkelijke onvoorzichtigheid. Door de kwekerij en de daarbij illegale en onveilige aftakking van de stroom is brand ontstaan, waardoor gevaar voor goederen, namelijk het pand, is ontstaan.

De rechtbank acht de ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen.