Verdachte is veroordeeld voor meerdere verkeersfeiten, waaronder artikel 6 WVW waarbij sprake is van…

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht alle ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen, waarbij voor feit 1 voor de mate van schuld wordt uitgegaan van roekeloosheid.

( a) Schending van de verkeersregels

De rechtbank stelt vast dat verdachte meerdere verkeersregels heeft geschonden. Verdachte heeft gereden terwijl hij niet in het bezit was van een rijbewijs en terwijl hij onder invloed was van alcohol. Ook reed verdachte al een langere tijd met een aanzienlijk hogere snelheid dan ter plaatse was toegestaan. In ieder geval reed verdachte kort voor het ongeval 184 kilometer per uur, terwijl op dat moment 100 kilometer per uur was toegestaan. Daarnaast reed verdachte zeer dicht achter andere voertuigen (bumperkleven) en reed hij over de vluchtstrook en stond hij daarop stil, terwijl dit niet was toegestaan.

( b) In ernstige mate

Artikel 5a WVW heeft alleen betrekking op ernstig verkeersgevaarlijk gedrag. Ongeveer 10 minuten vóór de twee ongevallen kreeg de politie van een getuige een melding van asociaal verkeersgedrag op de A59 binnen. Dat bleek betrekking te hebben op de auto van verdachte. Op de A16 reed verdachte voor een langere periode met een veel te hoge snelheid – 84 kilometer per uur te hard – terwijl zijn alcoholgehalte meer dan viermaal de toegestane waarde betrof. Dit alles terwijl hij geen rijbewijs had. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verdachte hiermee de verkeersregels in ernstige mate geschonden.

( c) Opzettelijk

( d) Gevaar te duchten voor zwaar lichamelijk letsel of het leven van anderen

In zijn algemeenheid acht de rechtbank het voorzienbaar dat gevaarlijke situaties kunnen ontstaan door het hiervoor beschreven verkeersgedrag van verdachte. Het verkeersgedrag was op ieder onderdeel reeds op zichzelf gevaarlijk en door de combinatie van gedragingen alleen maar gevaarlijker. Dit gevaar heeft zich ook daadwerkelijk verwezenlijkt doordat verdachte twee verkeersongevallen heeft veroorzaakt met meerdere slachtoffers tot gevolg.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

Feit 1
op 15 juli 2025 in Nederland als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig (personenauto), daarmede rijdende over de weg, de A16, zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden, door roekeloos

zonder dat aan hem door de daartoe bevoegde autoriteit, als bedoeld in artikel 116 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994 een rijbewijs was afgegeven voor de categorie van motorrijtuigen, waartoe dat motorrijtuig behoorde, en

na het gebruik van alcoholhoudende drank te rijden, en

voordat hij onderstaande ongeval veroorzaakte op de A59 en/of A16 al langere tijd met een veel hogere dan ter plaatse toegestane snelheden had gereden en/of meermalen had gebumperkleefd en/of slingerend had gereden en/of op de vluchtstrook had stilgestaan,

te rijden met een snelheid waarbij hij, verdachte, de vastgestelde maximumsnelheid in ernstige mate heeft overschreden en

niet op het voor hem gelegen weggedeelte van die weg en op het overige verkeer te letten en

onvoldoende afstand te houden van en niet tijdig uit te wijken voor de voor hem, verdachte, rijdende medeweggebruiker, en

in strijd met het gestelde in artikel 19 van het Reglement verkeersregels en verkeersteken 1990 de snelheid van het door hem bestuurde voertuig niet zodanig te regelen dat hij in staat was het voertuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij die weg kon overzien en waarover deze vrij was,

waardoor hij, verdachte, met het door hem bestuurde motorrijtuig (personenauto) tegen de personenauto (merk Seat, gekentekend [kenteken] ) met daarin de bestuurster [slachtoffer 1] , is gereden,

waardoor een ander (genaamd [slachtoffer 1] ) zwaar lichamelijk letsel, te weten een afwijkende stand van de rechter elleboog (uit de kom) en een hersenschudding en een onderhuidse zwelling met vocht in het rechter bovenbeen werd toegebracht, terwijl hij, verdachte, verkeerde in de toestand als bedoeld in artikel 8, tweede lid van de Wegenverkeerswet 1994;

Feit 2
op 15 juli 2025 te Breda als bestuurder van een voertuig (personenauto), daarmee rijdende op de weg, de A16,

zonder dat aan hem door de daartoe bevoegde autoriteit, als bedoeld in artikel 116 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994 een rijbewijs was afgegeven voor de categorie van motorrijtuigen, waartoe dat motorrijtuig behoorde, en

na het gebruik van alcoholhoudende drank te rijden, en

voordat hij onderstaande ongeval veroorzaakte op de A59 en/of A16 al langere tijd met een veel hogere dan ter plaatse toegestane snelheden had gereden en/of meermalen had gebumperkleefd en/of slingerend had gereden en/of op de vluchtstrook had stilgestaan,

heeft gereden met een snelheid waarbij hij, verdachte, de vastgestelde maximumsnelheid in ernstige mate heeft overschreden en

niet op het voor hem gelegen weggedeelte van die weg en op het overige verkeer heeft gelet en/

onvoldoende afstand heeft gehouden van en niet tijdig heeft uitgeweken voor de voor hem, verdachte, rijdende medeweggebruiker, en

in strijd met het gestelde in artikel 19 van het Reglement verkeersregels en verkeersteken 1990 de snelheid van het door hem bestuurde voertuig niet zodanig heeft geregeld dat hij in staat was het voertuig tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij die weg kon overzien en waarover deze vrij was,

waardoor hij, verdachte, met het door hem bestuurde motorrijtuig (personenauto) tegen de personenauto (merk Seat, gekentekend [kenteken] ) met daarin de bestuurster [slachtoffer 1] , is gereden, en

door is gereden na deze bovengenoemde aanrijding in plaats van zijn voertuig aan de kant van de weg te zetten en diens voertuig uiteindelijk, nadat deze niet meer verder kon rijden, heeft laten staan op de middelste rijstrook van de A16,

door welke gedragingen van verdachte gevaar op die weg werd veroorzaakt en het verkeer op die weg werd gehinderd,

immers heeft verdachte aldus een verkeersongeval veroorzaakt waarbij [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en het zoontje van [slachtoffer 2] , gewond zijn geraakt en schade hebben geleden;

Feit 3
op 15 juli 2025 te Breda, als bestuurder van een motorrijtuig, (personenauto), dit voertuig heeft bestuurd, na zodanig gebruik van alcoholhoudende drank, dat het alcoholgehalte in zijn adem bij een onderzoek, als bedoeld in artikel 8, tweede lid, aanhef en onder a van de Wegenverkeerswet 1994, 1075 microgram, in elk geval hoger dan 220 microgram, alcohol per liter uitgeademde lucht bleek te zijn;

Feit 4
op 15 juli 2025 te Breda als bestuurder van een motorrijtuig (personenauto) heeft gereden op de weg, De A16, zonder dat aan hem door de daartoe bevoegde autoriteit, als bedoeld in artikel 116 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994 een rijbewijs was afgegeven voor de categorie van motorrijtuigen, waartoe dat motorrijtuig behoorde;

Feit 5
als degene die al dan niet als bestuurder van een motorrijtuig betrokken was geweest bij een verkeersongeval dat had plaatsgevonden in Breda op de A16, op 15 juli 2025 de voornoemde plaats van vorenbedoeld ongeval heeft verlaten, terwijl bij dat ongeval, naar hij wist aan een ander (te weten [slachtoffer 1] ) letsel en schade was toegebracht;

Feit 6
op 15 juli 2025 in Nederland, als bestuurder van een voertuig (personenauto), daarmee rijdende op de weg, de A59 en A16, opzettelijk zich zodanig in het verkeer heeft gedragen dat de verkeersregels in ernstige mate werden geschonden, door

terwijl hij verkeerde in de toestand, bedoeld in artikel 8, tweede lid van de Wegenverkeerswet 1994 en

terwijl voor hem, verdachte, geen rijbewijs was afgegeven voor het besturen van motorrijtuigen van de categorie waartoe bovenstaande motorrijtuig behoort als bedoeld in artikel 107 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994 te rijden, en

meermalen met zeer hoge snelheid te rijden, en

hierbij meerdere voertuigen in te halen, en meermalen te bumperkleven, en

over een vluchtstrook te rijden en hierop stil te staan

terwijl daarvan levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor een ander te duchten was.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van dertig maanden met aftrek van het voorarrest en een ontzegging van de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen voor de duur van vijf jaar.

Het oordeel van de rechtbank

De aard en ernst van de feiten

Verdachte heeft zich op 15 oktober 2026 als bestuurder van een auto roekeloos gedragen. Verdachte was niet in het bezit van een rijbewijs en was onder invloed van meer dan vier keer de toegestane hoeveelheid alcohol. Toch is verdachte in de auto gestapt. Vervolgens heeft hij gedurende een langere tijd op de snelweg gereden met veel te hoge snelheden, waarbij hij ook op de vluchtstrook reed, slingerde en aan het bumperkleven was. Op de A16 is het misgegaan. Verdachte reed op de uitvoegstrook met een snelheid van 184 kilometer per uur waar 100 kilometer per uur was toegestaan en was een vrachtwagen rechts aan het inhalen. Op de dashcambeelden van deze vrachtwagen is het ongeval zichtbaar. Hierop is te zien dat verdachte met een ongelooflijke snelheid aan de rechterkant voorbijrijdt en achterop de auto van [slachtoffer 1] rijdt. Door dit roekeloze rijgedrag heeft [slachtoffer 1] zwaar lichamelijk letsel opgelopen. Dat de aanrijding het leven van de destijds dertigjarige [slachtoffer 1] op zijn kop heeft gezet, blijkt uit de slachtofferverklaring die zij op de zitting heeft voorgelezen. Zij wordt nog iedere dag geconfronteerd met de gevolgen van de aanrijding, is nog steeds angstig in de auto en werkt niet fulltime. Dat [slachtoffer 1] dit ongeval heeft overleefd en dat verdachte niet nog meer ongevallen heeft veroorzaakt, is zeker niet aan het gedrag van verdachte te danken.

Door zijn handelen heeft verdachte onaanvaardbare risico’s genomen. Hij heeft niet alleen zijn eigen veiligheid, maar vooral die van andere weggebruikers op het spel gezet. De rechtbank rekent het verdachte daarnaast zwaar aan dat hij zich na de aanrijding niet eens om [slachtoffer 1] heeft bekommerd. Verdachte heeft de plaats van het ongeval verlaten. Ook hiermee heeft hij er blijk van gegeven geen oog te hebben voor het welzijn van de andere verkeersdeelnemers. Daarbij komt dat verdachte in de eerste plaats tegenover de politie heeft verklaard dat hij niet de bestuurder was. Ook dit rekent de rechtbank verdachte aan, nu hij daarmee geen openheid van zaken heeft willen geven en geen verantwoordelijkheid heeft willen nemen voor zijn handelen. Dat verdachte geen verantwoordelijkheid wil nemen voor zijn handelen, blijkt ook uit de omstandigheid dat hij niet op de inhoudelijke zitting is verschenen. Een en ander getuigt van asociaal (rij)gedrag.

De persoon van verdachte

Het is niet de eerste keer dat verdachte de verkeersregels heeft overtreden. Uit het strafblad van verdachte blijkt dat hij al meerdere malen is veroordeeld voor het rijden zonder rijbewijs en het rijden onder invloed. De rechtbank heeft dan ook de indruk dat verdachte lak heeft aan de verkeersregels en de verkeersveiligheid en zal dit in strafverzwarende zin meewegen.

Samenloop

De rechtbank is van oordeel dat met betrekking tot feit 1, 3, 4, 6 en voor zover het slachtoffer [slachtoffer 1] betreft ook feit 2 sprake is van eendaadse samenloop als bedoeld in artikel 55, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht. De bewezenverklaarde gedragingen leveren in die mate een samenhangend, zich min of meer op dezelfde tijd en plaats afspelend feitencomplex op dat de verdachte daarvan in wezen één verwijt wordt gemaakt, terwijl de strekking van de desbetreffende strafbepalingen niet of slechts enigszins uiteenloopt.

De straf

De rechtbank is van oordeel dat niet met een andere straf dan een gevangenisstraf van aanzienlijke duur kan worden volstaan. Bij het bepalen van de hoogte van de gevangenisstraf heeft de rechtbank aansluiting gezocht bij de Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS)-oriëntatiepunten. In de oriëntatiepunten voor overtreding van artikel 6 WVW is roekeloos niet als schuldgradatie opgenomen. De hoogste mate van verwijtbaarheid die in de oriëntatiepunten is vermeld, is ‘een zeer hoge mate van schuld’. In het geval dat daarvan sprake is in combinatie met een alcoholgehalte van meer dan 570 μg/l en waarbij een slachtoffer zwaar lichamelijk letsel heeft opgelopen, geldt als uitgangspunt een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 24 maanden en een ontzegging van de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen voor een periode van vier jaar.

In dit geval is sprake van een zwaardere vorm van schuld, namelijk roekeloosheid.

In strafverzwarende zin weegt de rechtbank mee dat verdachte niet alleen kort voor het ongeval roekeloos heeft gereden, maar gedurende een langere tijd. Daarnaast heeft verdachte ook de plaats van het ongeval verlaten, was hij een gewaarschuwd mens en houdt de rechtbank ook in het nadeel van verdachte rekening met zijn (proces)houding.

Alles afwegende acht de rechtbank de eis van de officier van justitie passend en geboden. Zij zal daarom conform deze eis voor de feiten 1, 3, 5 en 6 aan verdachte opleggen een gevangenisstraf van 30 maanden en een ontzegging van de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen voor een periode van vijf jaar. Voor de feiten 2 en 4 moet een aparte straf worden opgelegd omdat dit overtredingen betreffen. De rechtbank legt conform de eis van de officier van justitie voor deze feiten aan verdachte op twee maanden hechtenis.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.