Artikelen 287 en 302 van het Wetboek van Strafrecht. Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een poging tot…

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht de onder feit 1 tot en met 4 primair ten laste gelegde feiten wettig en overtuigend bewezen. Verdachte is op drie verschillende momenten met zijn personenauto ingereden op verbalisanten, waardoor hij zich schuldig heeft gemaakt aan een poging tot doodslag van [verbalisant 1] en aan poging tot zware mishandeling van de verbalisanten [verbalisant 2] , [verbalisant 3] , [verbalisant 4] en [verbalisant 5] .

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft integrale vrijspraak bepleit wegens gebrek aan wettig en overtuigend bewijs. Op basis van het dossier kan niet worden vastgesteld dat verdachte (voorwaardelijk) opzet had op het toebrengen van dodelijk of zwaar lichamelijk letsel aan de verbalisanten en evenmin op het bedreigen van de verbalisanten.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

feit 1 primair

op 11 april 2026 te Roosendaal, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten de heer [verbalisant 1] (inspecteur bij de Eenheid Zeeland-West-Brabant) van het leven te beroven,

feit 2 primair

op 11 april 2026 te Roosendaal, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten de heer [verbalisant 2] (agent bij de Eenheid Zeeland-West-Brabant), opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, met een personenauto, waar die [verbalisant 2] zich aan de bijrijderszijde bevond, vanuit stilstand schuin naar achteren is gereden, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

feit 3 primair

op 11 april 2026 te Roosendaal, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten de heer [verbalisant 3] (hoofdagent bij de Eenheid Zeeland-West-Brabant) zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, met een personenauto in de richting van die [verbalisant 3] is gereden, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

feit 4 primair

op 11 april 2026 te Roosendaal, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten de heer [verbalisant 5] (agent bij de Eenheid Zeeland-West-Brabant) opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen,

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van 36 maanden, met aftrek van het voorarrest, waarvan 10 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar en oplegging van de door de reclassering geadviseerde voorwaarden. Daarnaast is oplegging gevorderd van de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht (hierna:

GVM).

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft de rechtbank verzocht om verdachte tot niet meer te veroordelen dan een gevangenisstraf gelijk aan de duur van het voorarrest, aangevuld met een geheel voorwaardelijk strafdeel. Verdachte is bereid tot naleving van de door de reclassering geadviseerde voorwaarden en hij heeft geen bezwaar tegen een proeftijd van 3 jaar.

De verdediging heeft zich verzet tegen oplegging van de GVM.

Het oordeel van de rechtbank

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een poging tot doodslag van verbalisant [verbalisant 1] en aan poging tot zware mishandeling van de verbalisanten [verbalisant 2] , [verbalisant 3] en

[verbalisant 5] . In de nacht van 11 april 2026 is verdachte op de vlucht geslagen voor de politie. Tijdens de achtervolging in Roosendaal is verdachte op drie verschillende momenten met zijn personenauto ingereden op de verbalisanten. Het is puur te danken aan het snelle handelen van deze verbalisanten dat niemand gewond is geraakt.

Het spreekt voor zich dat het strafbare handelen van verdachte heeft geleid tot negatieve emoties bij de verbalisanten. Zowel [verbalisant 1] als [verbalisant 5] hebben aangegeven dat ze zich genoodzaakt voelden om hun dienstvuurwapen ter hand te nemen en te richten toen verdachte op hen af reed. Dit heeft op beiden diepe indruk gemaakt. [verbalisant 5] , [verbalisant 2] en [verbalisant 3] ervoeren na die bewuste nacht gevoelens van onrust en spanning en een aangetast gevoel van veiligheid bij de uitoefening van hun werkzaamheden. De rechtbank rekent deze gevolgen verdachte zwaar aan.

Bij de bepaling van de strafmaat slaat de rechtbank acht op de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht en op straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd.

In strafverzwarende zin weegt de rechtbank mee dat de strafbare feiten tegen verbalisanten zijn gepleegd. De politie zet zich dag en nacht in voor de veiligheid van anderen en door toedoen van verdachte waren minstens vijf dienstvoertuigen die nacht niet elders inzetbaar, met alle mogelijke gevolgen van dien. Extra zorgwekkend is dat verdachte al eerder op 6 mei 2021 is veroordeeld voor het plegen van geweld tegen de politie. De toen aan hem opgelegde gevangenisstraf van 12 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, heeft verdachte blijkbaar niet doen inzien dat zulk gedrag onacceptabel is.

De rechtbank kijkt ook naar de rapportages die over verdachte zijn opgemaakt.

In het psychologisch onderzoek van 7 augustus 2026 wordt vermeld dat verdachte zwakbegaafd is en dat bij hem sprake is van een antisociale persoonlijkheidsstoornis met borderline trekken. Hierdoor was verdachte op 11 april 2026 beperkt in zijn vermogen om de situatie adequaat te beoordelen, spanning te reguleren, alternatieven voor zijn handelen te overwegen en de gevolgen van zijn gedrag te overzien. Er was echter geen sprake van een dusdanige ernstige psychologische ontregeling dat verdachte geen controle had over zijn handelen. De psycholoog adviseert om het bewezenverklaarde in verminderde mate aan verdachte toe te rekenen. De kans op gewelddadige recidive wordt ingeschat als matig tot hoog. Langdurige structuur, toezicht en begeleiding zijn noodzakelijk om het recidiverisico te beperken, waarbij de nadruk ligt op begeleiding en het behouden van stabiliteit. Behandeling van de bij verdachte aanwezige problematiek kan worden overwogen als sprake is van meer stabiliteit. Een en ander kan worden geboden binnen het kader van een (deels) voorwaardelijk strafdeel met bijzondere voorwaarden. Aanvullend kan een GVM worden overwogen, gezien de verhoogde kans op recidive bij oplopende spanningen en het wegvallen van toezicht en begeleiding.

Door de reclassering is een advies uitgebracht op 13 augustus 2026. Zij schrijft dat risicofactoren aanwezig zijn op meerdere leefgebieden. Verdachte heeft geen dagbesteding en geen inkomen en er is sprake van schulden. Ook de relatie met zijn ex-partner met wie verdachte een zoon heeft wordt als risicofactor benoemd. Verder wordt melding gemaakt van criminogene statische factoren, zoals huiselijk geweld in de jeugd van verdachte, zijn delict verleden en andere ingrijpende levensgebeurtenissen die nog altijd invloed lijken te hebben op zijn psychosociaal functioneren. De huisvesting van verdachte wordt als enige beschermende factor genoemd. De reclassering schat het risico op recidive in als gemiddeld tot hoog. Zij ziet een verhoogd risico bij aanwezigheid van externe stressoren als structuur en begeleiding ontbreken. Geadviseerd wordt om verdachte te veroordelen tot een (deels) voorwaardelijk straf en om hieraan als bijzondere voorwaarden te verbinden een meldplicht, ambulante behandeling en ambulante begeleiding. Daarbij wordt gevraagd om de voorwaarden en het toezicht dadelijk uitvoerbaar te verklaren. Daarnaast acht de reclassering aanvullend de oplegging van de GVM van belang. Een langdurig kader met toezicht, begeleiding en risicomanagement is noodzakelijk ter bescherming van de maatschappij.

Verdachte heeft op zitting verklaard dat hij spijt heeft van zijn daden en wil meewerken aan alle geadviseerde voorwaarden. Hij heeft erkend als een dolle te hebben gereden en zou willen dat hij dit kon terugdraaien. De rechtbank heeft de indruk dat bij verdachte sprake is van oprecht berouw.

Alles afwegend acht de rechtbank een gevangenisstraf van 24 maanden, waarvan

12 maanden voorwaardelijk, passend en geboden. Aan het voorwaardelijk strafdeel worden verbonden de door de reclassering geadviseerde voorwaarden. Gezien de bestaande zorgen over verdachte zal de proeftijd worden vastgesteld op drie jaar, zoals dit is gevorderd door de officier van justitie.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan misdrijven die zijn gericht tegen de onaantastbaarheid van het lichaam van meerdere personen. Gelet op de over verdachte opgemaakte rapporten is de rechtbank van oordeel dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte wederom een dergelijk misdrijf zal begaan. Daarom zal de rechtbank bevelen dat de bijzondere voorwaarden en het uit te oefenen toezicht dadelijk uitvoerbaar zijn.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet.

Naast de deels voorwaardelijke gevangenisstraf zal de rechtbank ook de GVM aan verdachte opleggen. Daarmee wordt de mogelijkheid gecreëerd om verdachte ook na verloop van de gevangenisstraf onder toezicht te stellen indien dat in verband met dan bestaande risico's noodzakelijk is. Aan de wettelijke vereisten voor oplegging van de maatregel is voldaan. Wat betreft de noodzaak tot deze maatregel overweegt de rechtbank dat langdurige ondersteuning gelet op de problematiek van verdachte nodig is, waardoor gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende voorwaarden na de gevangenisstraf passend en geboden kunnen zijn.