APPA-zaak. Proces-verbaal mondelinge uitspraak. Beslissing op bezwaar genomen door PRO-ambt in plaats van…

De Centrale Raad van Beroep

Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen.

1.1.

Met een besluit van 3 maart 2022 is bepaald dat appellante wegens algemene invaliditeit op grond van artikel 133b van de Appa recht heeft op een voortgezette (wachtgeld)uitkering tot en met 24 maart 2024.

1.2.

Met een besluit van 28 februari 2024 heeft PROambt aan appellante bericht dat op basis van een herbeoordeling is gebleken dat zij voor 80-100% arbeidsongeschikt is en om die reden tot 24 maart 2027 recht heeft op een voortgezette uitkering. Tegen dit besluit heeft appellante geen bezwaar gemaakt.

1.3.

In een e-mailbericht van 10 december 2024 is door het college aangekondigd dat een herbeoordeling bij Loyalis zal worden aangevraagd. Op basis van een in mei 2025 verricht verzekeringsgeneeskundig onderzoek en een arbeidsdeskundigonderzoek van juli 2025 heeft PROambt met een rapport van 8 oktober 2025 aan appellante laten weten dat de mate van haar invaliditeit ongewijzigd blijft. Opgemerkt is dat de Appa-uitkering met ingang van 24 maart 2024 tot 24 maart 2027 is verlengd en dat er geen reden is om deze in te trekken of te herzien. De hoogte van de Appa-uitkering blijft ongewijzigd, evenals haar pensioenopbouw.

1.4.

Het hiertegen gemaakte bezwaar is door PROambt op 1 mei 2026 (bestreden besluit) ongegrond verklaard. Overwogen is dat de verzekeringsarts en de medisch beoordelaar van Loyalis hebben geconcludeerd dat de eindrapportage geen aanleiding geeft om het eerdere advies te herzien.

4.1.

De vraag is of het rapport van 8 oktober 2025 een wijziging teweegbrengt in de rechten van appellante op de voortgezette Appa-uitkering. De Raad beantwoordt deze vraag ontkennend. De Raad legt dit hieronder uit.

4.2.

Een herhaald besluit is slechts een besluit als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Awb indien het rechtsgevolgen in het leven roept die niet al door een eerder besluit in het leven zijn geroepen. Met het rapport van 8 oktober 2025 zijn geen rechtsgevolgen ingetreden die niet al met het besluit van 28 februari 2024 zijn ingetreden. In het besluit van 28 februari 2024 is de Appa-uitkering van appellante voor de periode van 24 maart 2024 tot 24 maart 2027 voortgezet op basis van 80-100% arbeidsongeschiktheid. Nu in het rapport van 8 oktober 2025 de Appa-uitkering van appellante nog steeds voor de periode van 24 maart 2024 tot 24 maart 2027 is voortgezet op basis van 80-100% arbeidsongeschiktheid strekte dit er niet toe om nieuwe rechtsgevolgen tot stand te brengen. Dat er op verzoek van het college een nieuwe medische beoordeling is gedaan, maakt dit niet anders. De enkele wijziging van de onderliggende gegevens heeft immers niet geleid tot wijziging van de grondslag van de voortzetting, namelijk dat appellante volledig arbeidsongeschikt is geacht. Van de door het college in gang gezette herbeoordeling op basis van een eerder advies om na een jaar een herbeoordeling te doen, maakte de vraag of de herbeoordelingsplicht definitief beëindigd zou moeten worden, geen onderdeel uit. Daar is dan ook niet op beslist. Dat appellante na het rapport van 8 oktober 2025 hierom uitdrukkelijk heeft verzocht en in beroep heeft aangevoerd dat hierop niet kenbaar is beslist, maakt nog niet dat dit verzoek de aanleiding vormde of een onderdeel was van de herbeoordeling. Dat wat appellante in de huidige procedure wenst te bereiken, is daarmee niet mogelijk.

4.3.

Voor het bepalen van het besluitkarakter is het al dan niet opnemen van een rechtsmiddelenclausule verder niet van doorslaggevende betekenis. Dat het college de bezwaren inhoudelijk heeft behandeld, laat onverlet dat de vraag of sprake is van een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Awb zijn grondslag vindt in de wet. De Raad toetst dit ambtshalve, los van de standpunten van partijen daarover.

4.4.

Daarmee is dat wat in het rapport van 8 oktober 2025 staat niet gericht op enig rechtsgevolg dat niet al door de oorspronkelijke beslissing van 28 februari 2024 tot stand is gebracht en kan het om die reden niet worden aangemerkt als een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Awb.

4.5.

In een volgende aanvraag tot voortzetting kan appellante onder meer haar verzoek tot beëindiging van de herbeoordelingsplicht voorleggen en kan hierop beslist worden. Tegen die beslissing staat rechtsbescherming open. Verder ligt er een aanbod van het college om de herbeoordeling voor de eventuele voortzetting van de Appa-uitkering in maart 2027 naar voren te halen en op korte termijn in gang te zetten, inclusief een aanvullend psychiatrisch onderzoek. Als daaruit blijkt dat appellante duurzaam en volledig arbeidsongeschikt is, heeft het college zich bereid verklaard de toezegging te doen dat zij afziet van toekomstige medische keuringen op grond van de Appa.

5. Uit het voorgaande volgt dat tegen het rapport van 8 oktober 2025 geen bezwaar openstond. Om die reden moet het beroep tegen het bestreden besluit gegrond worden verklaard en moet dat besluit worden vernietigd. De Raad zal met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, van de Awb het bezwaar niet-ontvankelijk verklaren en bepalen dat zijn uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde bestreden besluit.

5.1.

Er is niet gebleken van voor vergoeding in aanmerking komende proceskosten. Wel moet het college aan appellante het door haar betaalde griffierecht van € 200,- vergoeden.