Socialezekerheidsrecht

Afwijzing verzoek proceskostenveroordeling na intrekking hoger beroep. Met het bestreden besluit is het…

Centrale Raad van Beroep, 27 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 27 oktober 2026 heeft de Centrale Raad van Beroep in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over socialezekerheidsrecht.

Instantie
Centrale Raad van Beroep
Datum uitspraak
27 oktober 2026
Datum publicatie
2 november 2026
Zaaknummer
24/2653 BBZ
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:CRVB:2026:1440
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Afwijzing verzoek proceskostenveroordeling na intrekking hoger beroep. Met het bestreden besluit is het besluit tot definitieve vaststelling van het recht op bijstand niet gewijzigd en het college is niet geheel of gedeeltelijk tegemoetgekomen als bedoeld in artikel 8:75a van de Awb.

Uitspraak

24/2653 BBZ

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

Uitspraak als bedoeld in de artikelen 8:75a en 8:108 van de Algemene wet bestuursrecht in verband met het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 17 oktober 2024, 24/3966 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellant] te [woonplaats] (appellant)

het college van burgemeester en wethouders van Woensdrecht (college)

Datum uitspraak: 27 oktober 2026

PROCESVERLOOP

Namens appellant heeft mr. J. Sprakel, advocaat, hoger beroep ingesteld.

Namens appellant heeft mr. Sprakel het hoger beroep ingetrokken en gelijktijdig aan de Raad verzocht het college te veroordelen in de proceskosten.

Het college heeft hierover een verweerschrift ingediend.

De meervoudige kamer heeft de zaak verwezen naar een enkelvoudige kamer.

Onder toepassing van artikel 8:57 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is het onderzoek ter zitting achterwege gelaten. Vervolgens is het onderzoek gesloten.

OVERWEGINGEN

Artikel 8:75a, eerste lid, eerste volzin, van de Awb bepaalt dat in geval van intrekking van het beroep omdat het bestuursorgaan geheel of gedeeltelijk aan de indiener van het beroepschrift is tegemoetgekomen, het bestuursorgaan op verzoek van de indiener bij afzonderlijke uitspraak met toepassing van artikel 8:75 van de Awb in de kosten kan worden veroordeeld. Ingevolge artikel 8:108, eerste lid, van de Awb is deze bepaling van overeenkomstige toepassing op het hoger beroep.

Van een situatie waarin geheel of gedeeltelijk is tegemoetgekomen is hier geen sprake, gelet op het volgende.

Met een besluit van 16 mei 2023, herzien bij besluit van 20 juni 2023, heeft het college appellant een uitkering toegekend op grond van het Besluit bijstand zelfstandigen 2004 in de vorm van een renteloze geldlening in afwachting van de definitieve vaststelling van de bijstand over de periode van 22 maart 2023 tot uiterlijk 21 november 2023 (de datum van de AOW-gerechtigde leeftijd van appellant). Daarbij is vermeld dat zodra het inkomen bekend is over het boekjaar waarin de uitkering is verstrekt, de hoogte van de bijstand definitief wordt vastgesteld.

Met een brief van 1 maart 2024, met als onderwerp “Saldobiljet 2023”, heeft de Backoffice van ISD Brabantse Wal (namens het college) aan appellant laten weten dat zijn schuld bij het college per 1 januari 2024 € 11.655,86 bedraagt. Appellant is daarbij verzocht om dit bedrag met zijn gegevens te controleren en het binnen 14 dagen per brief (voorzien van bewijsstukken) te laten weten als het bedrag volgens hem niet klopt. Verder staat in de brief vermeld: “Wij behouden ons wat betreft het saldo ad € 11.655,86 ondubbelzinnig het recht op nakoming voor (artikel 3:316 tot en met artikel 3:318 BW). Wel kan het zijn dat uw reactie voor ons aanleiding is om het saldo van de schuld aan te passen.”

Appellant heeft op 15 maart 2024 tegen het saldobiljet bezwaar gemaakt en daarbij gesteld dat het een besluit tot terug- dan wel invordering is.

Met een besluit van 21 maart 2024 (bestreden besluit) heeft het college het bezwaar kennelijk niet-ontvankelijk verklaard op de grond dat geen sprake is van een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Awb. Het college heeft op grond van artikel 7:3, onder a, van de Awb afgezien van het horen van appellant.

De rechtbank heeft met de aangevallen uitspraak het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard en daarmee het bestreden besluit in stand gelaten.

Naar aanleiding van het hoger beroep heeft de Raad op 12 december 2025 aan het college verzocht te laten weten of het college de bijstand definitief heeft vastgesteld.

Met een brief van 16 december 2025 heeft het college gereageerd. Daaruit blijkt dat het college met een besluit van 3 februari 2025 de aan appellant verstrekte bijstand over de periode van 1 februari 2023 tot en met 20 november 2023, verleend in de vorm van een geldlening ter hoogte van € 11.655,86, gedeeltelijk heeft omgezet in bijstand om niet, tot een bedrag van € 10.250,16. Appellant heeft daartegen bezwaar gemaakt. Met een besluit van 3 april 2025 heeft het college het besluit van 3 februari 2025 herroepen en de volledige geldlening omgezet in bijstand om niet. Daarbij heeft het college de proceskosten in bezwaar vergoed.

Naar aanleiding van de vraag van de Raad of appellant nog belang heeft bij het hoger beroep, heeft appellant het hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak ingetrokken.

De Raad stelt op grond van het verweerschrift vast dat het college na ontvangst van de jaarstukken en aangifte inkomstenbelasting 2023 het definitieve recht op bijstand uiteindelijk heeft vastgesteld en na bezwaar tegen die vaststelling de volledige lening heeft omgezet in bijstand om niet, zodat geen sprake is van een terugvordering. Deze besluitvorming betreft een andere procedure dan de procedure waarop het thans ingetrokken hoger beroep zag. Dat daarmee ook geen belang meer bestaat bij het hoger beroep, betekent niet dat sprake is van een geheel of gedeeltelijk tegemoetkomen in deze hoger beroepsprocedure.

Het bestreden besluit is met het besluit tot definitieve vaststelling van het recht op bijstand niet gewijzigd en het college is niet geheel of gedeeltelijk tegemoetgekomen als bedoeld in artikel 8:75a van de Awb.

BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep wijst het verzoek om een proceskostenveroordeling af.

Deze uitspraak is gedaan door C.F.E. van Olden-Smit in tegenwoordigheid van M. Zwart als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 27 oktober 2026.

(getekend) C.F.E. van Olden-Smit

(getekend) M. Zwart