Civiel recht overig
Verzoek partneralimentatie na echtscheiding. Bij eerdere beschikking is de echtscheiding tussen partijen…
Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 28 oktober 2026
ECLI:NL:OGEABES:2026:280 · Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · 28 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerecht-in-eerste-aanleg-van-bonaire-sint-eustatius-en-saba/civiel-recht/civiel-recht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-ogeabes-2026-280
Zaakgegevens
Op 28 oktober 2026 heeft het Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Datum uitspraak
- 28 oktober 2026
- Datum publicatie
- 9 november 2026
- Zaaknummer
- BON202600043
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:OGEABES:2026:280
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Verzoek partneralimentatie na echtscheiding. Bij eerdere beschikking is de echtscheiding tussen partijen uitgesproken. De vrouw heeft gelegenheid gekregen haar behoefte nader te onderbouwen. De man mocht daarop reageren en gegevens overleggen ter bepaling van zijn draagkracht. Uitgaande van deze gegevens kan de man voor een bepaalde periode niet volledig in de door het Gerecht vastgestelde behoefte van de vrouw voorzien. De vrouw krijgt gelegenheid zich nog uit te laten over de gegevens die de man heeft verstrekt.
Artikel 1:157 BW BES.
Uitspraak
GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN BONAIRE, SINT EUSTATIUS EN SABA zittingsplaats Bonaire
Registratienummer: BON202600043
Datum uitspraak: 28 oktober 2026
BESCHIKKING
in de zaak van:
[de man],
wonend te Bonaire,
verzoeker,
hierna: de man,
gemachtigde: mr. A.T.C. Nicolaas
tegen
[de vrouw],
wonend te Bonaire,
verweerster,
hierna: de vrouw,
gemachtigde: mr. E.J. Winkel.
1 Het vervolg van de procedure
Het Gerecht heeft op 27 mei 2026 een beschikking gegeven. Voor het procesverloop en de ingekomen stukken tot aan die datum wordt verwezen naar deze beschikking. Daarna heeft het Gerecht nog de volgende stukken ontvangen:
de akte uitlating van de vrouw met producties 1-3;
de antwoordakte van de man met producties 5-8.
Daarna is weer beschikking bepaald.
2 De verdere beoordeling
Waarover nog moet worden beslist
Bij de beschikking van 27 mei 2026 is de echtscheiding tussen partijen uitgesproken en is bepaald dat partijen zullen overgaan tot verdeling van de huwelijksgoederengemeenschap. Verder is bepaald dat de man het gebruik van de echtelijke woning gedurende zes maanden na inschrijving van de beschikking mag voortzetten tegen betaling van een vergoeding van USD 250,- per maand. De beslissing over de door de vrouw verzochte partneralimentatie is aangehouden, omdat de vrouw haar behoefte nog onvoldoende had aangetoond. De vrouw is in de gelegenheid gesteld bij akte haar verzoek op dit punt nader te onderbouwen. De man mocht daarop vervolgens bij akte reageren en gegevens overleggen ter bepaling van zijn draagkracht. Daarover moet nu dus verder worden beslist.
Standpunten van partijen
De vrouw heeft in haar akte aangevoerd dat zij tot 31 juli 2026 werkzaam is bij Bonaire Super Store tegen een salaris van USD 1.794,- netto per maand. Volgens haar opgave bedraagt haar totale maandelijkse behoefte USD 2.265,-. Zij stelt dan ook dat sprake is van een maandelijks tekort van USD 471,- en dat deze situatie na 31 juli 2026 zal verslechteren tot volledige financiële nood. Mede gelet op de eenzijdige last van de verhuiskosten die zij als gevolg van de scheiding draagt, handhaaft zij haar verzoek tot toekenning van een partneralimentatie van USD 500,- per maand.
De man voert als verweer dat de vrouw niet behoeftig is, althans dat hij niet (genoeg) draagkrachtig is. Hij verzoekt het Gerecht daarom het verzoek om partneralimentatie af te wijzen. Subsidiair verzoekt hij de partneralimentatie vast te stellen op een maximale termijn gelijk aan de duur van het huwelijk.
De vrouw heeft nog niet kunnen reageren op hetgeen de man over zijn draagkracht heeft aangevoerd en de door hem overgelegde producties. Om na te gaan of de vrouw er belang bij heeft dat nog te kunnen doen, zal het Gerecht het verzoek eerst beoordelen op basis van de nu voorliggende gegevens.
Beoordelingsmaatstaf
Op grond van artikel 1:157 lid 1 BW BES kan de rechter aan de echtgenoot die niet voldoende inkomsten tot zijn levensonderhoud heeft, noch zich in redelijkheid kan verwerven, op diens verzoek ten laste van de andere echtgenoot een uitkering tot levensonderhoud toekennen. Daarbij moet rekening gehouden worden met de behoefte van de één en de draagkracht van de ander.
Indien de duur van het huwelijk niet meer bedraagt dan vijf jaar en uit dit huwelijk geen kinderen zijn geboren, eindigt de verplichting tot levensonderhoud van rechtswege na het verstrijken van een termijn die gelijk is aan de duur van het huwelijk en die aanvangt op de datum van inschrijving van de beschikking in de registers van de burgerlijke stand (artikel 1:157 lid 6 BW BES).
Het Gerecht ziet geen aanleiding om bij de berekening van de onderhoudsbijdrage aansluiting te zoeken bij de deels forfaitaire normen (ten aanzien van de kosten van huisvesting en levensonderhoud) die door de Voogdijraad worden gehanteerd bij de berekening van bijdragen in de kosten van verzorging en opvoeding van minderjarigen, zoals de vrouw heeft voorgesteld. Er zijn voldoende gegevens om tot een concrete berekening te komen.
Behoefte
Bij de bepaling van de behoefte van de onderhoudsgerechtigde dient rekening te worden gehouden met alle relevante omstandigheden, waaronder de hoogte en de aard van zowel de inkomsten als de uitgaven van partijen tijdens het huwelijk, waarin een aanwijzing kan worden gevonden voor de mate van welstand waarin zij hebben geleefd, en zoveel mogelijk met concrete gegevens betreffende de reële of met een zekere mate van waarschijnlijkheid te verwachten kosten van levensonderhoud van de onderhoudsgerechtigde.
Over de inkomsten en uitgaven van partijen tijdens het huwelijk hebben partijen niets gesteld. Wat de mate van welstand is waarin zij hebben geleefd, kan dus niet worden vastgesteld. Partijen hebben zich wel over hun huidige inkomsten en uitgaven uitgelaten. Het Gerecht zal zijn oordeel dan ook daarop baseren.
De vrouw heeft een overzicht van haar huidige maandelijkse lasten gegeven, dat sluit op een totaalbedrag van USD 2.265,-. De man heeft opgemerkt dat dit niet met bewijsstukken aannemelijk is gemaakt. Daarin volgt het Gerecht hem niet. Om te beginnen heeft de vrouw de huurovereenkomst overgelegd waaruit blijkt dat de huur voor haar woning USD 1.650,- per maand bedraagt. Het Gerecht begrijpt dat zij de huurkosten deelt met een huisgenoot. Dat verklaart het in het overzicht vermelde huurbedrag van USD 825,-. De vrouw heeft haar woonlasten daarmee genoegzaam onderbouwd. Voor de overige posten geldt dat deze grotendeels overeenkomen met de posten die de man in zijn eigen overzicht (productie 8) noemt, waarbij de bedragen van de vrouw gelijk of lager zijn. Het Gerecht ziet geen reden om aan de noodzaak van deze posten te twijfelen. Dat geldt ook voor de post ‘noodfonds onvoorziene uitgaven’ van USD 100,-, die volgens de man ten onrechte in het overzicht van de vrouw staat. De man heeft in zijn eigen overzicht immers ook de post ‘fondo de emergencia para gastos imprevistos’ opgenomen, en wel voor USD 200,- per maand. Alleen bij de post ‘immigratiekosten en verblijfsvergunning’ van USD 130,- ligt het anders: de man wijst er terecht op dat dit eenmalige kosten lijken te zijn. Het Gerecht laat deze post dan ook buiten beschouwing. Het Gerecht stelt de behoefte van de vrouw daarom vast op USD 2.135,- per maand.
Behoeftigheid
De vraag is vervolgens of de vrouw redelijkerwijs in staat is om zelf dat bedrag (USD 2.135,-) te verdienen. Als zij daar niet (volledig) toe in staat is, is zij (in zoverre) behoeftig. Alleen in dat geval kan het Gerecht het verzoek van de vrouw om partneralimentatie toewijzen.
Volgens de door de vrouw overgelegde gegevens was zij tot 31 juli 2026 als magazijnbediende in dienst van Bonaire Super Store. Zoals zij stelt, bedroeg haar inkomen USD 1.794,- netto per maand. De man heeft dat niet betwist, zodat het Gerecht daarvan uitgaat. De vrouw heeft een inspanningsverplichting om zoveel mogelijk in haar eigen levensonderhoud te voorzien. Als haar dienstverband per 31 juli 2026 eindigde, diende zij dan ook tijdig te solliciteren naar ander betaald werk. Nu er geen aanwijzingen zijn voor het tegendeel gaat het Gerecht ervan uit dat de vrouw in staat is om ook na de genoemde datum een gelijkwaardig inkomen te verdienen. Het standpunt van de vrouw dat zij vanaf deze datum volledig behoeftig is, volgt het Gerecht dus niet. Wel aannemelijk is dat de vrouw niet in staat is om het bedrag van USD 2.135,- volledig zelfstandig te verdienen. Gelet op het voorgaande heeft zij behoefte aan een bijdrage van USD 341,- (USD 2.135,- minus USD 1.794,-) per maand. Zij kan voor dat bedrag dus partneralimentatie vragen. Het Gerecht ziet geen aanleiding om een hoger bedrag te hanteren vanwege de kosten die de vrouw in verband met haar verhuizing heeft moeten maken, omdat daartegenover staat dat zij de gebruiksvergoeding van USD 250,- van de man ontvangt.
Draagkracht
Volgens de door de man overgelegde gegevens is hij als algemeen/magazijnmedewerker in dienst van Best Beverages B.V. tegen een salaris van USD 2.205,26 netto per maand. Daarnaast ontvangt hij van zijn zoon een bijdrage voor de woning van USD 550,- per maand. Zijn totale inkomen komt daarmee uit op USD 2.755,26 per maand.
Volgens het overzicht van de man bedragen zijn vaste lasten USD 2.636,- per maand. Daarin is begrepen de vergoeding van USD 250,- per maand die de man voor het gebruik van de woning aan de vrouw moet betalen (zie de post ‘[de vrouw] por so de kas - USD 250.00’). Deze post dient dus niet nog eens te worden opgeteld bij het bedrag van USD 2.636,-, zoals de man in zijn akte doet, want dat zou leiden tot een dubbeltelling. Zoals de man vermeldt, gaat deze verplichting in zodra de echtscheiding is ingeschreven en duurt deze zes maanden. De man heeft verder niet toegelicht waarom de reservering voor onvoorziene uitgaven bij hem twee keer zo hoog is als bij de vrouw. Het Gerecht stelt deze post dan ook bij tot USD 100,- per maand, net als bij de vrouw, zodat een totaalbedrag van USD 2.536,- aan vaste lasten per maand resteert.
Uitgaande van deze gegevens houdt de man gedurende de eerste zes maanden na de inschrijving van de echtscheiding USD 219,26 (USD 2.755,26 minus USD 2.536,-) per maand over. Als de gebruiksvergoeding van USD 250,- daarna vervalt, houdt hij USD 469,26 (USD 2.755,26 minus USD 2.286,-) per maand over. Dat betekent dat de man in eerste instantie tot het bedrag van USD 219,26 en bij het vervallen van de gebruiksvergoeding volledig in de aanvullende behoefte van de vrouw van USD 341,- kan voorzien. Niet aannemelijk is dat de vrouw inclusief de partneralimentatie meer te besteden heeft dan de man, zodat er geen aanleiding is om hierop nog een correctie toe te passen. Partijen hebben ook geen andere factoren genoemd die bij het bepalen van de alimentatie in aanmerking moeten worden genomen. Naar voorlopig oordeel van het Gerecht kan de partneralimentatie dan ook op deze basis worden vastgesteld.
Ingangsdatum
De partneralimentatie kan volgens de wet niet eerder ingaan dan het moment dat de echtscheiding definitief is. Dat is het geval als de echtscheiding is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand. Het verzoek van de vrouw om de alimentatie toe te kennen met ingang van de datum van het echtscheidingsverzoek is dus niet toewijsbaar. Het Gerecht zal de partneralimentatie toewijzen met ingang van de datum van inschrijving van de echtscheidingsbeschikking.
Limitering
Partijen zijn op [datum] 2022 met elkaar getrouwd. Bij de beschikking van 27 mei 2026 is de echtscheiding uitgesproken. Partijen hebben afstand gedaan van hoger beroep wat betreft de echtscheiding. Op verzoek van de vrouw heeft de griffier op 2 juni 2026 een griffiersverklaring afgegeven, zodat tot inschrijving van de echtscheiding kon worden overgegaan. Daarvan uitgaande zal het huwelijk niet meer dan vijf jaar hebben geduurd. Dat zal betekenen dat, nu uit het huwelijk geen kinderen zijn geboren, de verplichting tot levensonderhoud van rechtswege eindigt na het verstrijken van een termijn gelijk aan de duur van het huwelijk, vanaf de datum van inschrijving van de beschikking in de registers van de burgerlijke stand.
Vervolg
Omdat de man, uitgaande van de door hem overgelegde gegevens over zijn draagkracht, niet volledig in de vastgestelde behoefte van de vrouw kan voorzien, heeft de vrouw nog wel belang bij de mogelijkheid om zich uit te laten over die gegevens. De vrouw krijgt gelegenheid dat bij akte te doen. Zij kan dan ook opgeven wanneer de echtscheiding is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand, zodat duidelijk is wanneer het huwelijk is geëindigd.
In afwachting daarvan houdt het Gerecht iedere verdere beslissing aan.
3 De beslissing
Het Gerecht:
verwijst de zaak naar de EJ-rolzitting van 25 november 2026 met het oog op wat hiervoor onder 2.17 is overwogen;
houdt iedere verdere beslissing aan.
Deze beschikking is gegeven door mr. H.L. Wattel, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 28 oktober 2026 in aanwezigheid van de griffier.