Strafrecht overig
Veroordeling voor diefstal van gouden ringen van juwelierszaak en opzetheling van een elektrische fiets tot…
Gerechtshof Amsterdam, 28 oktober 2026
ECLI:NL:GHAMS:2026:3049 · Gerechtshof Amsterdam · 28 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-amsterdam/strafrecht/strafrecht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-ghams-2026-3049
Zaakgegevens
Op 28 oktober 2026 heeft het Gerechtshof Amsterdam in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Gerechtshof AmsterdamGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 28 oktober 2026
- Datum publicatie
- 29 oktober 2026
- Zaaknummer
- 23-001117-26
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:GHAMS:2026:3049
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Veroordeling voor diefstal van gouden ringen van juwelierszaak en opzetheling van een elektrische fiets tot een gevangenisstraf van 3 maanden (dezelfde straf als in eerste aanleg). Benadeelde partij is niet-ontvankelijk in de vordering van € 25.260,00 verklaard, omdat de waarde van de weggenomen ringen onvoldoende is onderbouwd. Vordering tenuitvoerlegging wordt toegewezen; elektrische fiets wordt teruggegeven aan de rechthebbende.
Uitspraak
afdeling strafrecht
parketnummer: 23-001117-26
datum uitspraak: 28 oktober 2026
TEGENSPRAAK (gemachtigd raadsvrouw)
Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 21 mei 2026 in de strafzaak onder de parketnummers 13-133976-26 en 13-169358-25 (TUL) tegen:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] ) op [geboortedag 1] 1977,
thans uit anderen hoofde gedetineerd in [detentieadres] .
1 Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van
14 oktober 2026 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.
De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de raadsvrouw naar voren heeft gebracht.
2 Tenlastelegging
Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:
feit 1
hij op of omstreeks 25 maart 2026 te Amsterdam 23, althans een of meer (gouden) ringen (met een totale waarde van circa 24000 euro), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan juwelierszaak [bedrijf] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;
feit 2
hij op een of meer tijdstip(pen) in/op of omstreeks de periode van 27 april 2026 tot en met 7 mei 2026 te Amsterdam, (telkens) een fiets (Giant Talon E+ 29er), althans een goed heeft verworven, voorhanden heeft gehad, en/of heeft overgedragen, terwijl hij ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van dit goed (telkens) wist, althans redelijkerwijs had moeten vermoeden, dat het een door misdrijf verkregen goed betrof.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.
3 Vonnis waarvan beroep
Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot een andere bewezenverklaring komt dan de politierechter.
4 Bewijsoverwegingen
Ten aanzien van feit 1:
De raadsvrouw heeft betoogd dat weliswaar kan worden vastgesteld dat de verdachte een tray heeft weggenomen, maar dat niet is vast komen te staan dat deze tray gouden ringen bevatte, laat staan een hoeveelheid van 23 ringen met een totale waarde van circa € 24.000. Zij heeft dan ook betoogd dat de verdachte van deze onderdelen van de tenlastelegging moet worden vrijgesproken.
Het hof overweegt als volgt.
Niet ter discussie staat dat de verdachte op 25 maart 2026 een rode tray uit de vitrine van de juwelierszaak [bedrijf] te Amsterdam heeft gepakt. Anders dan de verdediging heeft betoogd, acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat deze tray gouden ringen bevatte. Op de beelden, waarvan stills in het dossier zijn opgenomen, is immers te zien dat de tray gevuld was met sieraden. Dit maakt dat het hof geen aanleiding heeft om te twijfelen aan de verklaring van de aangever dat deze sieraden gouden ringen betroffen. In zoverre wordt het verweer verworpen.
Het hof acht het tenlastegelegde aantal gouden ringen en de tenlastegelegde waarde evenwel niet bewezen. De aangever heeft namelijk over het aantal ringen in de tray en de waarde daarvan verschillend verklaard in zijn aangifte, zijn schriftelijke vordering als benadeelde partij en hetgeen hij ter terechtzitting in eerste aanleg naar voren heeft gebracht. Op basis van de camerabeelden is het aantal ringen in de tray ook niet vast te stellen.
Ten aanzien van feit 2:
De raadsvrouw heeft betoogd dat de verdachte van de tenlastegelegde opzetheling moet worden vrijgesproken en dat enkel de (impliciet subsidiair tenlastegelegde) schuldheling bewezen kan worden verklaard. De omstandigheid dat de verdachte de fiets van een vriend had geleend en dat hij had gezien dat het slot was doorgeslepen, betekent namelijk niet zonder meer dat hij wist of bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat de fiets door misdrijf was verkregen.
Het hof overweegt als volgt.
De verdachte is aangetroffen op een gestolen elektrische fiets met een doorgeslepen ringslot. De verdachte heeft verklaard dat hij de fiets had gekocht of geleend van een vriend en dat hij had gezien dat het slot was doorgeslepen. Het hof acht deze omstandigheden evenwel voldoende redengevend voor het oordeel dat verdachte een elektrische fiets voorhanden had waarvan hij op het moment van het voorhanden krijgen wist – althans bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard – dat deze van misdrijf afkomstig was. Het hof verwerpt dan ook het verweer van de verdediging en komt tot een bewezenverklaring van opzetheling.
5 Bewezenverklaring
Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
feit 1
hij op 25 maart 2026 te Amsterdam gouden ringen, die aan juwelierszaak [bedrijf] toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om die zich wederrechtelijk toe te eigenen;
feit 2
hij in de periode van 27 april 2026 tot en met 7 mei 2026 te Amsterdam een fiets (Giant Talon E+ 29er) heeft verworven en voorhanden heeft gehad, terwijl hij ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van dit goed wist dat het een door misdrijf verkregen goed betrof.
Hetgeen onder 1 en 2 meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.
Het bewezenverklaarde is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest.
6 Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.
Het onder 1 bewezenverklaarde levert op:
diefstal.
Het onder 2 bewezenverklaarde levert op:
opzetheling.
7 Strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde uitsluit.
8 Oplegging van straf
De politierechter heeft de verdachte voor het in eerste aanleg onder 1 en 2 bewezenverklaarde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 maanden.
De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot dezelfde straf als door de politierechter is opgelegd.
De raadsvrouw heeft verzocht de verdachte een aanzienlijk lagere straf op te leggen dan de politierechter heeft gedaan. Bij de straftoemeting mag niet in strafverzwarende zin van de onder 1 tenlastegelegde of door de benadeelde partij gevorderde waarde van de gestolen goederen uit worden gegaan.
Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan de diefstal van een tray met gouden ringen van een juwelier. Alhoewel de precieze waarde hiervan niet kan worden vastgesteld, staat wel vast dat de juwelier hierdoor aanzienlijke financiële schade heeft opgelopen; het ging blijkens de camerabeelden immers om meerdere gouden ringen, waarvan algemeen bekend is dat zij een relatief grote financiële waarde vertegenwoordigen. Daarnaast heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan de opzetheling van een elektrische fiets. Door heling wordt in een afzetmarkt voor gestolen goederen voorzien, waardoor indirect van het misdrijf van een ander wordt geprofiteerd en het plegen van toekomstige diefstallen wordt aangemoedigd. Met het plegen van deze feiten heeft de verdachte er blijk van gegeven geen respect te hebben gehad voor het eigendomsrecht van anderen en alleen te hebben gehandeld vanuit eigen financieel gewin.
Blijkens het uittreksel uit de Justitiële Documentatie van 2 oktober 2026 is de verdachte reeds meermalen onherroepelijk voor vermogensdelicten veroordeeld. Dit heeft hem er kennelijk niet van weerhouden om nogmaals soortgelijke feiten te plegen. Dit weegt het hof in het nadeel van de verdachte mee.
De ernst van de feiten en de grote hoeveelheid recidive rechtvaardigt een straf die een onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming met zich meebrengt, zoals de politierechter heeft opgelegd. Het hof acht, alles afwegende, een gevangenisstraf voor de duur van 3 maanden passend en geboden.
9 Vordering van de benadeelde partij
Omvang van de vordering
De benadeelde partij [bedrijf] heeft zich – bij monde van eigenaar [persoon 1] – in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 25.260,00. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep geheel toegewezen. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd voor het bedrag van de oorspronkelijke vordering.
De vordering is bedoeld ter vergoeding van de materiële schade die de benadeelde partij als gevolg van het onder 1 tenlastegelegde heeft geleden, te weten de waarde van de weggenomen gouden ringen. Ter onderbouwing van de vordering heeft de benadeelde partij foto’s in de vordering opgenomen van
diverse gouden ringen – waaronder ringen in een rode tray en 4 losse ringen – en foto’s opgestuurd naar een andere juwelier, die van 20 ringen de waarde heeft bepaald.
Standpunten van partijen
De advocaat-generaal heeft aangevoerd dat de vordering geheel kan worden toegewezen.
De verdediging heeft de vordering betwist, omdat een betrouwbare identificatie van de weggenomen ringen ontbreekt, het aantal weggenomen ringen onduidelijk is en de waarde van de ringen in de vordering onvoldoende controleerbaar is vastgesteld.
Oordeel van het hof
Zoals onder 4.1 is overwogen, acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte meerdere gouden ringen heeft weggenomen, maar heeft het hof niet kunnen vaststellen hoeveel ringen dat zijn geweest en wat daarvan de waarde was. De vordering van de benadeelde partij heeft daartoe ook onvoldoende duidelijkheid verschaft. De heer [persoon 1] heeft ter terechtzitting in eerste aanleg toegelicht dat de foto van de tray in het schriftelijke verzoek tot schadevergoeding gedateerd is en dat niet alle afgebeelde ringen kloppen. Onduidelijk is voorts van welke ringen de waarde is bepaald en op welke wijze de waarde is bepaald. Ook blijkt niet of de waardebepaling betrekking heeft op de inkoopprijs of de verkoopprijs van de ringen. Er zijn, kortom, te veel onduidelijkheden om tot een betrouwbare vaststelling van de door de benadeelde partij geleden schade te komen.
Het hof overweegt tot slot dat het op grond van artikel 6:97 van het Burgerlijk Wetboek weliswaar de bevoegdheid heeft de omvang van de schade te schatten, maar dat op grond van het hiervoor overwogene te veel onduidelijkheden bestaan om een betrouwbare schatting van de schade te kunnen doen.
Een aanhouding van de zaak om nader onderzoek te doen naar de waarde van de weggenomen ringen, zou naar het oordeel van het hof een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren. De benadeelde partij kan daarom niet in de vordering worden ontvangen en kan de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.
10 Beslagbeslissing
Onder de verdachte is een voorwerp in beslag genomen, te weten een elektrische fiets. Deze fiets behoort toe aan de rechthebbende [persoon 2] , zodat het hof de teruggave hiervan aan [persoon 2] gelast.
11 Toepasselijke wettelijke voorschriften
De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 57, 310 en 416 van het Wetboek van Strafrecht.
12 Vordering tenuitvoerlegging
Het Openbaar Ministerie heeft de tenuitvoerlegging gevorderd van de bij vonnis van de rechtbank Amsterdam van 3 september 2025 met parketnummer 13-169358-25 voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf voor de duur van 14 dagen. Deze vordering is in hoger beroep opnieuw aan de orde.
De raadsvrouw heeft verzocht de vordering af te wijzen omdat de tenuitvoerlegging van deze voorwaardelijk opgelegde straf niet opportuun is, nu de verdachte de in eerste aanleg opgelegde gevangenisstraf reeds heeft uitgezeten, in een andere strafzaak (in januari 2027) mogelijk een
ISD-maatregel (een plaatsing in een Inrichting Stelselmatige Daders) zal worden gevorderd en de tenuitvoerleging van de voorwaardelijke straf ook nog in die zaak kan worden gevorderd.
Het hof overweegt als volgt.
Gebleken is dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd aan strafbare feiten schuldig heeft gemaakt. Als uitgangspunt heeft te gelden dat in zo’n geval de tenuitvoerlegging van de voorwaardelijk opgelegde straf wordt gelast. Anders dan de verdediging heeft betoogd, ziet het hof in de omstandigheden dat de verdachte de door de rechtbank opgelegde straf reeds heeft uitgezeten, dat hem mogelijkerwijs in de toekomst een ISD-maatregel wordt opgelegd en dat de tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke straf ook nog in een andere zaak kan worden gevorderd, geen aanleiding om van dit uitgangspunt af te wijken. Daarom zal de tenuitvoerlegging van de voorwaardelijk opgelegde straf worden gelast.
13 BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 (drie) maanden.
Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Gelast de teruggave aan [persoon 2] , geboren op [geboortedag 2] 1973 van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: Damesfiets, voorwerpnummer G6810873.
Vordering van de benadeelde partij [bedrijf]
Verklaart de benadeelde partij [bedrijf] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding en bepaalt dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
Beveelt de tenuitvoerlegging van de bij vonnis van de rechtbank Amsterdam van 3 september 2025, parketnummer 13-169358-25, voorwaardelijk opgelegde straf, te weten van: een gevangenisstraf voor de duur van 14 (veertien) dagen.
Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. L.M.G. de Weerd, mr. A.C. Bijlsma en mr. R.M. Wagenaar, in tegenwoordigheid van
mr. C.H. Sillen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van
28 oktober 2026.