Strafrecht overig

Gevaarlijk rijgedrag, rijden zonder rijbewijs en weigering bloedonderzoek. Oplegging geldboete € 800,- en…

Gerechtshof Amsterdam, 28 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 28 oktober 2026 heeft het Gerechtshof Amsterdam in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
28 oktober 2026
Datum publicatie
8 november 2026
Zaaknummer
23-002501-23
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHAMS:2026:3092
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Gevaarlijk rijgedrag, rijden zonder rijbewijs en weigering bloedonderzoek. Oplegging geldboete € 800,- en ontzegging rijbevoegdheid 8 maanden, een geldboete van € 300,- en een taakstraf van 40 uur.

Uitspraak

afdeling strafrecht

parketnummer: 23-002501-23

datum uitspraak: 28 oktober 2026

TEGENSPRAAK

Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 5 september 2023 in de strafzaak onder parketnummer 15-098274-23 tegen

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1996,

adres: [adres] .

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 14 oktober 2026 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsman naar voren hebben gebracht.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

1
hij op of omstreeks 17 februari 2023 te Haarlem, in elk geval in Nederland, als degene tegen wie verdenking was gerezen als bestuurder van een personenauto te hebben gehandeld in strijd met artikel 8 van de Wegenverkeerswet 1994, geen gevolg heeft gegeven aan een aan hem gegeven bevel van een hulpofficier van justitie of van een daartoe bij regeling van de Minister van Veiligheid en Justitie aangewezen ambtenaar van politie, zich aan een bloedonderzoek te onderwerpen en/of geen medewerking daaraan heeft verleend;

2
hij op of omstreeks 17 februari 2023 te Haarlem als bestuurder van een motorrijtuig (personenvoertuig) heeft gereden op de weg, Damstraat en/of Gasthuisvest en/of Raamvest, zonder dat aan hem door de daartoe bevoegde autoriteit, als bedoeld in artikel 116 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994 een rijbewijs was afgegeven voor de categorie van motorrijtuigen, waartoe dat motorrijtuig behoorde;

3
3.
hij op of omstreeks 17 februari 2023 te Haarlem als bestuurder van een voertuig (personenauto), daarmee rijdende op de weg, Damstraat en/of Gasthuisvest en/of Raamvest, door rood licht heeft gereden en/of met hoge snelheid (90km/uur) heeft gereden waar een snelheid van 50 km/uur toegestaan was, door welke gedraging(en) van verdachte gevaar op die weg werd veroorzaakt, althans kon worden veroorzaakt, en/of het verkeer op die weg werd gehinderd, althans kon worden gehinderd.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

Vonnis waarvan beroep

Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot een andere bewijsoverweging en strafoplegging komt dan de politierechter.

Bewijsoverweging

De advocaat-generaal heeft gerekwireerd tot een bewezenverklaring van het weigeren van het bloedonderzoek, het rijden zonder rijbewijs en het vertonen van gevaarlijk rijgedrag.

De raadsman heeft bepleit dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van het vertonen van gevaarlijk rijgedrag en het rijden zonder rijbewijs, omdat hij niet de bestuurder van het voertuig is geweest. Hiertoe verwijst de raadsman naar het door de verdachte opgenomen Snapchatfilmpje, waarop te zien is dat hij als bijrijder in de auto zat, en naar het door de politie gegeven signalement van de bestuurder, dat niet overeenkomt met het uiterlijk van de verdachte.

Het hof overweegt als volgt.

Uit het proces-verbaal van bevindingen van de verbalisanten die op 17 februari 2023 bij parkeergarage De Appelaar reden volgt dat zij de bestuurder van een Land Rover een stopteken gaven, om zijn rijbewijs te kunnen controleren. De bestuurder negeerde dit stopteken en reed er met hoge snelheid vandoor. In de daaropvolgende achtervolging negeerde de bestuurder twee rode stoplichten en reed hij ongeveer 90 kilometer per uur, waar 50 kilometer per uur is toegestaan. Toen het voertuig niet verder kon rijden zagen de verbalisanten aan de bestuurderszijde een man uitstappen van ongeveer 1,70 meter lang, met zwart haar en zwarte gezichtsbeharing, en aan de bijrijderszijde een man van ongeveer 1,80 meter lang, met blond haar. De mannen renden weg en na een achtervolging van een paar minuten, waarbij de verbalisanten de bestuurder even uit het oog zijn verloren, troffen zij de man met het zwarte haar en de zwarte gezichtsbeharing die zij eerder aan de bestuurderszijde uit de auto zagen stappen. Dit bleek de verdachte te zijn.

De verdachte heeft verklaard dat hij in de auto zat, maar dat hij niet de bestuurder was. Het hof acht deze verklaring ongeloofwaardig, gelet op het proces-verbaal van bevindingen waarin de verbalisanten omschrijven dat ze de verdachte aan de bestuurderszijde van de auto hebben zien uitstappen. De andere aangetroffen man die de verbalisanten vanuit de bijrijderszijde van de auto zagen uitstappen voldoet bovendien in het geheel niet aan het signalement van de bestuurder. Daarnaast is de sleutel van de Land Rover bij de insluitingsfouillering in de jas van de verdachte aangetroffen. De verklaring van de verdachte, dat de sleutel na het onderzoek aan de auto door de verbalisanten in het fouilleringsbakje bij zijn spullen is gelegd, is niet aannemelijk geworden.

Het door de verdachte overgelegde Snapchat-filmpje, dat volgens de verdachte in de auto vanaf de bijrijdersstoel is opgenomen, geeft onvoldoende informatie om aan te kunnen nemen dat de verdachte tijdens de rit op de bijrijdersstoel zat. Dit filmpje zou immers door een andere passagier kunnen zijn opgenomen met de telefoon van de verdachte. Op de door de verdachte overgelegde camerabeelden, waarop vier mannen bij een betaalautomaat in parkeergarage De Appelaar in beeld komen, heeft het hof de verdachte niet herkend. Uit deze beelden kan bovendien niet worden afgeleid wie de bestuurder van het voertuig was. De verdachte heeft geen namen willen noemen van de andere persoon of personen met wie hij die avond op pad was.

Gelet op het voorgaande concludeert het hof dat de verdachte de bestuurder van het voertuig is geweest en zich schuldig heeft gemaakt aan het rijden zonder rijbewijs, gevaarlijk rijgedrag en het weigeren van een bloedonderzoek, zodat het tenlastegelegde wettig en overtuigend bewezen kan worden.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1, 2 en 3 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

1
hij op 17 februari 2023 te Haarlem, als degene tegen wie verdenking was gerezen als bestuurder van een personenauto te hebben gehandeld in strijd met artikel 8 van de Wegenverkeerswet 1994, geen gevolg heeft gegeven aan een aan hem gegeven bevel van een hulpofficier van justitie of van een daartoe bij regeling van de Minister van Veiligheid en Justitie aangewezen ambtenaar van politie, zich aan een bloedonderzoek te onderwerpen en geen medewerking daaraan heeft verleend;

2
hij op 17 februari 2023 te Haarlem als bestuurder van een motorrijtuig (personenvoertuig) heeft gereden op de wegen Damstraat, Gasthuisvest en Raamvest, zonder dat aan hem door de daartoe bevoegde autoriteit, als bedoeld in artikel 116 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994 een rijbewijs was afgegeven voor de categorie van motorrijtuigen waartoe dat motorrijtuig behoorde;

3
hij op 17 februari 2023 te Haarlem als bestuurder van een voertuig (personenauto), daarmee rijdende op de wegen Damstraat, Gasthuisvest en Raamvest, door rood licht heeft gereden en met hoge snelheid heeft gereden waar een snelheid van 50 km/uur toegestaan was, door welke gedragingen van verdachte gevaar op die weg werd veroorzaakt, althans kon worden veroorzaakt en het verkeer op die weg werd gehinderd, althans kon worden gehinderd.

Hetgeen onder 1, 2 en 3 meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte zal hiervan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het onder 1, 2 en 3 bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.

Het onder 1 bewezenverklaarde levert op:

overtreding van artikel 163, zesde lid, van de Wegenverkeerswet 1994.

Het onder 2 bewezenverklaarde levert op:

overtreding van artikel 107, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994.

Het onder 3 bewezenverklaarde levert op:

overtreding van artikel 5 van de Wegenverkeerswet 1994.

Strafbaarheid van de verdachte

De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het onder 1, 2 en 3 bewezenverklaarde uitsluit.

Oplegging van straffen

De politierechter heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezenverklaarde veroordeeld tot:

- een geldboete ter hoogte van € 1.000,00 (te betalen in vier termijnen), te vervangen door 20 dagen

hechtenis, en ontzegging van de rijbevoegdheid voor de duur van 9 maanden ter zake feit 1;

- een geldboete ter hoogte van € 320,00, te vervangen door 6 dagen hechtenis, ter zake feit 2;

- een taakstraf voor de duur van 40 uren, te vervangen door 20 dagen hechtenis, ter zake feit 3.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het tenlastegelegde wordt veroordeeld tot:

- een geldboete ter hoogte van € 1.000,00, te vervangen door 10 dagen hechtenis, en ontzegging van

de rijbevoegdheid voor de duur van 8 maanden ter zake feit 1;

- een geldboete ter hoogte van € 300,00 (te betalen in drie termijn) ter zake feit 2;

- een taakstraf voor de duur van 40 uren, te vervangen door 20 dagen hechtenis, ter zake feit 3.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straffen bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan gevaarlijk rijgedrag, door tweemaal een rood verkeerslicht te negeren en de maximumsnelheid binnen de bebouwde kom met ongeveer 40 kilometer per uur te overschrijden. Bovendien beschikte de verdachte niet over een rijbewijs. Door op deze manier aan het verkeer deel te nemen heeft de verdachte een gebrek aan verantwoordelijkheid getoond voor de algemene verkeersveiligheid op de openbare weg. Hij heeft daarbij niet alleen zijn eigen veiligheid in het geding gebracht, maar ook die van medeweggebruikers en de politie die hem achtervolgde.

Toen de politie zijn medewerking aan een bloedonderzoek vorderde, heeft de verdachte dit geweigerd. De verplichting gevolg te geven aan een dergelijk bevel bestaat ter bevordering van de verkeersveiligheid, die in gevaar wordt gebracht als onder invloed van verdovende middelen aan het verkeer wordt deelgenomen. Door medewerking te weigeren kan niet worden vastgesteld of degene tegen wie een verdenking bestaat inderdaad onder invloed was van verdovende middelen en zo ja, welke middelen dat zijn geweest.

Het hof acht, alles afwegende, in beginsel de straf zoals door de politierechter is opgelegd passend en geboden. Het hof heeft echter rekening te houden met de omstandigheid dat de redelijke termijn, als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens (EVRM), in hoger beroep is overschreden. De verdachte heeft op 11 september 2023 hoger beroep ingesteld en het hof wijst dit arrest op 28 oktober 2026. Het hof stelt vast dat de redelijke termijn in hoger beroep met ruim 13 maanden is overschreden. Het hof zal de overschrijding van de redelijke termijn verdisconteren in de strafmaat, in die zin dat de door de politierechter opgelegde straffen worden gematigd naar:

- een geldboete ter hoogte van € 800,00 en een ontzegging van de rijbevoegdheid voor de duur van 8

maanden ter zake feit 1;

- een geldboete ter hoogte van € 300,00 ter zake feit 2;

- een taakstraf voor de duur van 40 uren ter zake feit 3.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen 9, 22c, 22d, 23, 24, 24c, 62 en 63 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 5, 107, 163, 176, 177 en 179 van de Wegenverkeerswet 1994.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1, 2 en 3 tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het onder 1, 2 en 3 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Ten aanzien van het in de zaak met parketnummer 15-098274-23 onder 1 bewezenverklaarde:

Veroordeelt de verdachte tot een geldboete van € 800,00 (achthonderd euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 8 (acht) dagen hechtenis.

Bepaalt dat de geldboete mag worden voldaan in 4 (vier) termijnen van 2 maanden, elke termijn groot € 200,00 (tweehonderd euro).

Ontzegt de verdachte ter zake van het onder 1 bewezenverklaarde de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 8 (acht) maanden.

Ten aanzien van het onder 2 bewezenverklaarde:

Veroordeelt de verdachte tot een geldboete van € 300,00 (driehonderd euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 3 (drie) dagen hechtenis.

Ten aanzien van het onder 3 bewezenverklaarde:

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 40 (veertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 20 (twintig) dagen hechtenis.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. W.F. Groos, mr. M.T.C. de Vries en mr. B. de Wilde, in tegenwoordigheid van mr. S.K. van Eck, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 28 oktober 2026.

mr. B. de Wilde is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

=========================================================================

[…]