Strafprocesrecht

Bewezen verklaard is dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan mishandeling en bedreiging van zijn…

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 2 november 2026

Zaakgegevens

Op 2 november 2026 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafprocesrecht.

Instantie
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
Zittingsplaats
Leeuwarden
Datum uitspraak
2 november 2026
Datum publicatie
2 november 2026
Zaaknummer
21-002809-25
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHARL:2026:7030
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Bewezen verklaard is dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan mishandeling en bedreiging van zijn buurvrouw met wie hij gedurende enige tijd een affaire had gehad, en dat hij daarnaast een raam van haar woning heeft vernield. Verder heeft de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan twee delicten ingevolge de Wet wapens en munitie.

Het gerechtshof wil in de strafoplegging met name tot uitdrukking brengen dat het voorkomen van herhaling vooropstaat. Het belang van het slachtoffer om niet meer lastig te worden gevallen door de verdachte dient zwaar te wegen.

Ter zake van de vier bewezen verklaarde misdrijven legt het gerechtshof op een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 1 maand, met een proeftijd van 2 jaren, alsmede een (onvoorwaardelijke) taakstraf voor de duur van 80 uren. Ter zake van de bewezen verklaarde overtreding legt het gerechtshof op een geldboete van € 325,-. Daarnaast legt het gerechtshof op een contactverbod krachtens de maatregel ex artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht, met bepaling dat deze maatregel dadelijk uitvoerbaar is.

Uitspraak

Afdeling strafrecht

Parketnummer: 21-002809-25

Uitspraakdatum: 2 november 2026

Tegenspraak

Verkort arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Leeuwarden, gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Nederland, zittingsplaats Groningen, van 18 juni 2025 met het parketnummer 18-048803-25 en de van dat vonnis deel uitmakende beslissing op de vordering na voorwaardelijke veroordeling, parketnummer 18-296255-23, in de strafzaak inzake de verdachte

[verdachte] ,

geboren op [geboortedag 1] 1980 in [geboorteplaats 1] ,

wonende te [adres] .

Het hoger beroep

De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen het hierboven genoemde vonnis van de politierechter.

Het onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het gerechtshof van 19 oktober 2026 en het onderzoek op de terechtzitting bij de politierechter.

Het gerechtshof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, inhoudende dat het gerechtshof:

  • het vonnis van de politierechter zal bevestigen, voor zover het betreft de bewezenverklaring, met dien verstande dat eveneens bewezen verklaard zal worden hetgeen onder het eerste gedachtestreepje bij feit 3 is opgenomen;

  • de verdachte voor de onder 1 tot en met 3 en onder 5 aan hem ten laste gelegde feiten zal veroordelen tot een taakstraf van 100 uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 50 dagen hechtenis, alsmede tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 1 maand, met een proeftijd van 2 jaren;.

  • de verdachte voor het onder 4 aan hem ten laste gelegde feit zal veroordelen tot een

geldboete van € 325,00, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door

3 dagen hechtenis;

- zal opleggen de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid, inhoudende dat de verdachte voor de duur van 2 jaren op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer] , geboren op

[geboortedag 2] 1983 te [geboorteplaats 2] , met het bevel dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 1 week voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een gezamenlijk maximum van 6 maanden;

  • de onder de verdachte in beslag genomen luchtbuks zal verbeurdverklaren;

  • de onder de verdachte in beslag genomen ploertendoder zal onttrekken aan het verkeer;

  • de vordering na voorwaardelijke veroordeling zal toewijzen.

Verder heeft het gerechtshof kennisgenomen van hetgeen de verdachte en zijn raadsman, mr. A. Allersma, hebben aangevoerd op de zitting in hoger beroep.

Het vonnis waartegen het hoger beroep is gericht

Het hoger beroep is gericht tegen het hierboven genoemde vonnis van de politierechter.

In dat vonnis heeft de politierechter:

  • de verdachte voor de onder 1 tot en met 5 aan hem ten laste gelegde feiten veroordeeld tot een taakstraf van 100 uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 50 dagen hechtenis, alsmede tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 1 maand, met een proeftijd van 2 jaren;

  • opgelegd de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid, inhoudende dat de verdachte voor de duur van 1 jaar op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer] , geboren op [geboortedag 2] 1983 te [geboorteplaats 2] , met het bevel dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 1 week voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een gezamenlijk maximum van 6 maanden, met het bevel dat de opgelegde maatregel dadelijk uitvoerbaar is;

  • de onder de verdachte in beslag genomen luchtbuks verbeurdverklaard;

  • de onder de verdachte in beslag genomen ploertendoder onttrokken aan het verkeer;

  • de vordering na voorwaardelijke veroordeling toegewezen.

Het gerechtshof komt in dit arrest op enkele onderdelen tot een andere beslissing over het bewijs dan de politierechter. Het gerechtshof vernietigt daarom dat vonnis en doet opnieuw recht.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:

1.
hij op of omstreeks 7 februari 2025 te [plaats] , [slachtoffer] heeft mishandeld door die [slachtoffer] in het gezicht te slaan en/of te stompen;

2.
hij op of omstreeks 7 februari 2025 te [plaats] , opzettelijk en wederrechtelijk een raam, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft vernield, beschadigd, onbruikbaar gemaakt en/of weggemaakt;

3.
hij op of omstreeks 15 februari 2025 te [plaats] , [slachtoffer] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door:

- zonder toestemming van die [slachtoffer] de achtertuin van die [slachtoffer] te betreden en/of daarbij die [slachtoffer] schreeuwend en dreigend de woorden "het feest is voorbij" toe te voegen en/of

- ( vervolgens) de loop van een lucht-, gas- of veerdrukwapen, dan wel een vuurwapen gelijkend voorwerp, door het kattenluik in de achterdeur van die [slachtoffer] te steken en/of op die [slachtoffer] en/of haar kat(ten) te richten;

4.
hij op of omstreeks 15 februari 2025 te [plaats] , een wapen van categorie IV, onder 4 van de Wet wapens en munitie, te weten een lucht-, gas- en/of veerdrukwapen heeft gedragen;

5.
hij op of omstreeks 15 februari 2025 te [plaats] , een wapen van categorie I, onder 3° van de Wet wapens en munitie, te weten een ploertendoder heeft gedragen en/of voorhanden gehad.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Bewezenverklaring

Het gerechtshof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de onder 1, 2, 3, 4 en 5 aan hem ten laste gelegde feiten heeft begaan, te weten dat:

1.
hij op 7 februari 2025 te [plaats] [slachtoffer] heeft mishandeld door die [slachtoffer] in het gezicht te slaan;

2.
hij op 7 februari 2025 te [plaats] opzettelijk en wederrechtelijk een raam, toebehorende aan [slachtoffer] , heeft vernield;

3.
hij op 15 februari 2025 te [plaats] [slachtoffer] heeft bedreigd met zware mishandeling, door:

- zonder toestemming van die [slachtoffer] de achtertuin van die [slachtoffer] te betreden en daarbij die [slachtoffer] schreeuwend de woorden "Het feest is voorbij" toe te voegen en

- vervolgens de loop van een luchtdrukwapen door het kattenluik in de achterdeur van die [slachtoffer] te steken en op die [slachtoffer] en/of haar kat(ten) te richten;

4.
hij op 15 februari 2025 te [plaats] een wapen van categorie IV, onder 4 van de Wet wapens en munitie, te weten een luchtdrukwapen heeft gedragen;

5.
hij op 15 februari 2025 te [plaats] een wapen van categorie I, onder 3° van de Wet wapens en munitie, te weten een ploertendoder, heeft gedragen en voorhanden gehad.

Het gerechtshof spreekt de verdachte vrij van die onderdelen van de tenlastelegging die hierboven niet bewezen zijn verklaard.

Strafbaarheid van de bewezen verklaarde feiten

De bewezen verklaarde feiten zijn strafbaar en leveren op:

Het onder 1 bewezen verklaarde feit:

mishandeling.

Het onder 2 bewezen verklaarde feit:

opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen.

Het onder 3 bewezen verklaarde feit:

bedreiging met zware mishandeling.

Het onder 4 bewezen verklaarde feit:

handelen in strijd met artikel 27, eerste lid, van de Wet wapens en munitie.

Het onder 5 bewezen verklaarde feit:

handelen in strijd met artikel 13, eerste lid, van de Wet wapens en munitie.

Strafbaarheid van de verdachte

De verdachte is strafbaar omdat geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die maakt dat de verdachte niet strafbaar is.

Oplegging van straf en maatregel

Bij het bepalen van de straf en maatregel houdt het gerechtshof rekening met de aard en de ernst van de bewezen verklaarde feiten, de omstandigheden waaronder die feiten zijn begaan en de persoon van de verdachte.

Met betrekking tot de aard en de ernst van de bewezen verklaarde feiten heeft het gerechtshof in het bijzonder acht geslagen op:

  • de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komt in het hierop gestelde wettelijk strafmaximum en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd;

  • de omstandigheid dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan mishandeling en bedreiging van zijn buurvrouw [slachtoffer] , met wie hij gedurende enige tijd een affaire had gehad, en dat hij daarnaast een raam van haar woning heeft vernield. Door die mishandeling heeft hij inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van [slachtoffer] en heeft hij haar pijn toegebracht. Door de bewezenverklaarde bedreiging van [slachtoffer] en door de vernieling van een raam van haar woning heeft hij haar schrik en/of angst aangejaagd. Hij heeft door dit gedrag ook blijk gegeven van een gebrek aan respect jegens [slachtoffer] en jegens haar bezit;

  • de omstandigheid dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan twee delicten ingevolge de Wet wapens en munitie. Het ongecontroleerde bezit van een ploertendoder en het buiten de eigen woning rondlopen met een vuurbuks brengt voor de samenleving gevoelens van onveiligheid en onaanvaardbare veiligheidsrisico’s met zich mee;

  • de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht ter zake van mishandeling, bedreiging en de hierboven bewezen verklaarde delicten ingevolge de Wet wapens en munitie.

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft het gerechtshof in het bijzonder acht geslagen op:

 de inhoud van het hem betreffend uittreksel uit de justitiële documentatie van

14 september 2026, waaruit onder meer blijkt dat hij eerder is veroordeeld voor mishandeling, welke veroordeling onherroepelijk is. Dit pleit niet in zijn voordeel, nu een eerdere bestraffing de verdachte er kennelijk niet van heeft weerhouden opnieuw een identiek delict te plegen;

 de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, voor zover daarvan uit het onderzoek op de zitting in eerste aanleg en in hoger beroep is gebleken. Kern daarvan is dat het inzicht in de strafwaardigheid van zijn gedrag lijkt te zijn doorgedrongen bij de verdachte.

De raadsman van de verdachte heeft in het kader van het door hem gevoerde strafmaatverweer geen zodanig bijzondere of relevante feiten of omstandigheden aangevoerd dat het gerechtshof de oplegging van de door de raadsman bepleite strafmodaliteit, te weten een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 2 weken - in plaats van de door de advocaat-generaal geëiste taakstraf - aangewezen acht. Ook overigens is het gerechtshof niet gebleken van dergelijke feiten of omstandigheden en daarnaast acht het gerechtshof de oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf in dit geval buiten proportie. Aan de vrees van de verdachte dat het hem niet zal lukken om de (gehele) taakstraf te verrichten als gevolg van zijn ADHD-problematiek, waardoor hij naar eigen zeggen moeite heeft om afspraken goed na te komen, kan - indien nodig - goed worden tegemoetgekomen bij de selectie van het concrete taakstrafproject voor de verdachte door de reclassering.

Het gerechtshof wil in de strafoplegging met name tot uitdrukking brengen dat het voorkomen van herhaling vooropstaat. Het belang van het slachtoffer [slachtoffer] om niet meer op de hierboven weergegeven wijze, of op andere wijze, lastig te worden gevallen door de verdachte dient zwaar te wegen.

Het gerechtshof heeft daarbij wel rekening te houden met de overschrijding van de redelijke termijn die zich heeft voorgedaan in de fase van de inzending van de zaak door de rechtbank naar het gerechtshof.

Op grond van het vorenstaande en uit een oogpunt van normhandhaving, vergelding en met name speciale preventie, acht het gerechtshof voor wat betreft de feiten 1 tot en met 3 en feit 5 in beginsel passend en geboden de oplegging van een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 1 maand, met een proeftijd van 2 jaren, alsmede een (onvoorwaardelijke) taakstraf voor de duur van 100 uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door

40 dagen hechtenis. Gelet op de overschrijding van de redelijke termijn, ziet het gerechtshof aanleiding de duur van de op te leggen taakstraf te verminderen van 100 uren naar 80 uren.

Ter zake van de overtreding van feit 4 acht het gerechtshof passend en geboden de oplegging van een geldboete van € 325,00, bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 3 dagen hechtenis.

Daarnaast is geboden de oplegging van een contactverbod krachtens de maatregel ex artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht, ter voorkoming van nieuwe strafbare feiten.

Dit nu uit het onderzoek op de zitting is gebleken dat de justitiële documentatie van de verdachte gewelddadigheid van hem in relaties toont en dat het hem kennelijk nog steeds moeite kost om zich in dat kader te beheersen.

De verdachte heeft op de zitting in hoger beroep verklaard dat hij op vrijwillige basis heeft deelgenomen aan een cursus agressieregulatie. Hij heeft echter tevens verklaard dat hij die cursus op een gegeven moment, na een half jaar daaraan te hebben deelgenomen, niet verder meer heeft gevolgd.

Het gerechtshof acht dat laatste niet een verstandige beslissing van de verdachte, aangezien het er naar het oordeel van het gerechtshof niet op lijkt dat de verdachte uitbehandeld is op het vlak van agressieregulatie.

Het gerechtshof zal daarom ook bepalen dat de 38v-maatregel dadelijk uitvoerbaar is, nu er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom een soortgelijk misdrijf als mishandeling zal begaan, gericht tegen een vrouw met wie hij een relatie heeft of heeft gehad, of tegen een ander persoon die hem zodanig triggert. Het gerechtshof zal voorts bepalen dat telkens wanneer niet aan de maatregel wordt voldaan vervangende hechtenis voor de duur van één week zal worden toegepast, met dien verstande dat de totale duur van de ten uitvoer gelegde vervangende hechtenis ten hoogste zes maanden bedraagt.

Verder beveelt het gerechtshof dat de tijd die de verdachte al onderworpen is geweest aan de door de politierechter opgelegde en dadelijk uitvoerbaar verklaarde vrijheidsbeperkende maatregel bij de uitvoering van de opgelegde vrijheidsbeperkende maatregel in mindering zal worden gebracht. Het gerechtshof beveelt daarnaast dat de vervangende hechtenis die eventueel al is tenuitvoergelegd, eveneens bij een eventuele tenuitvoerlegging van de vervangende hechtenis in mindering wordt gebracht.

Verbeurdverklaring

Het onder 3 bewezen verklaarde feit is begaan met behulp van de onder de verdachte in beslag genomen luchtbuks. Die luchtbuks behoort de verdachte toe en de verdachte heeft op de zitting in hoger beroep afstand gedaan van die luchtbuks. Het gerechtshof zal over dat beslag dus geen beslissing meer nemen.

Onttrekking aan het verkeer

Het onder 3 bewezen verklaarde feit is begaan met behulp van de onder de verdachte in beslag genomen ploertendoder. Het gerechtshof onttrekt dit voorwerp aan het verkeer omdat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met het algemeen belang en de wet.

Vordering na voorwaardelijke veroordeling

In de zaak met het parketnummer 18-296255-23 is de verdachte op 21 maart 2024 veroordeeld door de politierechter in de rechtbank Noord-Nederland. Aan de verdachte is toen onder meer een voorwaardelijke taakstraf opgelegd van 60 uren, met een proeftijd van

2 jaren.

Het openbaar ministerie heeft de tenuitvoerlegging gevorderd van deze voorwaardelijke taakstraf. Deze vordering is in hoger beroep ook aan de orde.

De verdachte heeft een nieuw strafbaar feit gepleegd voor het einde van de proeftijd. Daarom beveelt het gerechtshof de tenuitvoerlegging van die voorwaardelijk opgelegde straf.

Wetsartikelen

De straf en/of maatregel is gebaseerd op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 23, 24, 24c, 34, 36b, 36c, 38v, 38w, 57, 62, 63, 285, 300 en 350 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 13, 27, 54 en 55 van de Wet wapens en munitie. Deze wettelijke voorschriften zijn toegepast zoals zij golden op het moment van het bewezenverklaarde.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1, 2, 3, 4 en

5 tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het onder 1, 2, 3, 4 en 5 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Ten aanzien van het in de zaak met parketnummer 18-048803-25 onder 1, onder 2, onder

3 en onder 5 bewezenverklaarde

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 1 (één) maand.

Bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van

2 (twee) jarenaan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 80 (tachtig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 40 (veertig) dagen hechtenis.

Ten aanzien van het onder 4 bewezenverklaarde

Veroordeelt de verdachte tot een geldboete van € 325,00 (driehonderdvijfentwintig euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 3 (drie) dagen hechtenis.

Legt op de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid inhoudende dat de veroordeelde voor de duur van 2 jaren op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer] , geboren op [geboortedag 2] 1983 te [geboorteplaats 2] .

Beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 1 week voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een gezamenlijk maximum van

6 maanden. Toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet op.

Beveelt dat de opgelegde maatregel dadelijk uitvoerbaar is.

Beveelt dat de tijd die de verdachte al onderworpen is geweest aan de door de rechtbank opgelegde en dadelijk uitvoerbaar verklaarde vrijheidsbeperkende maatregel bij de uitvoering van de opgelegde vrijheidsbeperkende maatregel in mindering zal worden gebracht.

Beveelt daarnaast dat de vervangende hechtenis die eventueel al is tenuitvoergelegd, eveneens bij een eventuele tenuitvoerlegging van de vervangende hechtenis in mindering wordt gebracht.

Beveelt de onttrekking aan het verkeer van het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten: een ploertendoder.

Beveelt de tenuitvoerlegging van de bij vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Nederland van 21 maart 2024, parketnummer 18-296255-23, voorwaardelijk opgelegde straf, te weten van: taakstraf voor de duur van 60 (zestig) uren, bij gebreke van het naar behoren verrichten te vervangen door 30 (dertig) dagen hechtenis.

Dit arrest is gewezen door mr. L. Pieters, mr. J. Hielkema en mr. G. Souer, in aanwezigheid van de griffier H. Kingma en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van

2 november 2026.

Mr. Souer is niet in staat dit arrest te ondertekenen.