Strafrecht overig
Samen met anderen organiseren van illegale lotto. Feit gedeeltelijk verjaard.
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 25 november 2025
ECLI:NL:GHARL:2025:8689 · Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 25 november 2025
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-arnhem-leeuwarden/strafrecht/strafrecht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-gharl-2025-8689
Zaakgegevens
Op 25 november 2025 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Gerechtshof Arnhem-LeeuwardenGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 25 november 2025
- Datum publicatie
- 31 december 2025
- Zaaknummer
- 21-005177-19
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:GHARL:2025:8689
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Samen met anderen organiseren van illegale lotto. Feit gedeeltelijk verjaard.
Uitspraak
Afdeling strafrecht
Parketnummer: 21-005177-19
Uitspraakdatum: 25 november 2025
TEGENSPRAAK
Arrest van de economische kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Arnhem, gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Gelderland, zittingsplaats Zutphen, van 19 september 2019 met parketnummer 05-880822-14 in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1962 in [geboorteplaats] ,
wonende te [adres 1] .
Het hoger beroep
De verdachte heeft tegen het hiervoor genoemde vonnis hoger beroep ingesteld.
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 28 oktober 2025 – welk onderzoek is gesloten ter terechtzitting van 25 november 2025 - en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422 van het Wetboek van Strafvordering, het onderzoek op de terechtzittingen in eerste aanleg.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd. Verder heeft het hof kennisgenomen van wat verdachte en zijn raadsman, mr. J.C. Reisinger, hebben aangevoerd.
Het vonnis waarvan beroep
De economische kamer van de rechtbank heeft de verdachte voor:
-
het samen met een ander feitelijke leiding geven aan twee verboden gedragingen van [bedrijf] , te weten het zonder vergunning van de Autoriteit Financiële Markten verstrekken van consumentenkredieten en het niet melden van ongebruikelijke transacties bij de Financiële inlichtingen eenheid, en
-
het samen met anderen organiseren van een illegale lotto,
veroordeeld tot een taakstraf van 200 uren, subsidiair 100 dagen vervangende hechtenis en met aftrek van voorarrest en een geldboete van € 10.000,-, subsidiair 85 dagen vervangende hechtenis.
Het hof vernietigt het vonnis van de rechtbank, omdat de tenlastegelegde feiten tijdens de terechtzitting van 28 oktober 2025 zijn gesplitst en parketnummer
21-005177-19 daarmee slechts nog één van de aan de verdachte oorspronkelijk tenlastegelegde feiten, te weten het samen met anderen organiseren van een illegale lotto, behelst. Daarnaast is een deel van dat aan verdachte tenlastegelegde feit verjaard en komt het hof tot een andere strafoplegging. Het hof doet daarom in zoverre opnieuw recht.
De bevoegdheid van de economische kamer
Het aan verdachte tenlastegelegde betreft een economisch delict. Op grond van artikel 38 Wet op de economische delicten (hierna: WED) worden economische delicten behandeld en beslist door de economische kamers van de rechtbank als bedoeld in artikel 52 van de Wet op de rechterlijke organisatie (Wet RO). Ingevolge artikel 52 van de WED is de economische kamer van het hof in hoger beroep bevoegd om van de feiten kennis te nemen.
Op de dagvaarding voor de zitting van 28 oktober 2025 staat niet expliciet vermeld dat verdachte is gedagvaard voor de meervoudige economische strafkamer. Desondanks is de zaak wel - zoals wettelijk verplicht - aangebracht bij en behandeld door de meervoudige economische kamer. De zaak is dan ook behandeld door een bevoegde kamer. Dat op de dagvaarding niet expliciet vermeld staat dat verdachte is gedagvaard voor de economische kamer, doet aan die bevoegdheid niet af.
Tenlastelegging
Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
hij in of omstreeks de periode van 1 januari 2009 tot en met 10 april 2016 te [plaats 1] en/of andere plaatsen in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,
(telkens) opzettelijk gelegenheid heeft gegeven aan (personen uit) het publiek om (telkens) door middel van een of meer(kans)spel(en), te weten (onder meer) een lottospel (“ [naam] ” en/of “ [naam] ” en/of soortgelijke spellen) dat gebaseerd is op Nederlandse en/of Duitse lottotrekkingen mede te dingen naar prijzen en/of premies, waarbij de aanwijzing der winnaars (telkens) geschiedde door enige kansbepaling (te weten een (legale) Nederlandse en/of Duitse lottotrekking) waarop de deelnemers (telkens) in het algemeen geen overwegende invloed konden uitoefenen, terwijl daarvoor (telkens) geen vergunning ingevolge de Wet op de kansspelen was verleend, terwijl hij van het plegen van dit feit een gewoonte heeft gemaakt;
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
De ontvankelijkheid van het openbaar ministerie
Het hof overweegt dat aan verdachte ten laste is gelegd dat hij opzettelijk aan publiek de gelegenheid heeft gegeven om aan prijswinnende lottospelen mee te doen, zonder dat daarvoor een vergunning in de zin van de Wet op de kansspelen was verleend. Het verbod hierop is in artikel 1, eerste lid en onder a, van de Wet op de kansspelen opgenomen. Overtreding van dit voorschrift is strafbaar gesteld in artikel 1, onder 3° van de WED en ingevolge artikel 2, derde lid, van de WED juncto artikel 36, eerste lid, van de Wet op de kansspelen wordt dit strafbare feit als een misdrijf gekwalificeerd.
Aan verdachte is ten laste gelegd dat hij van het plegen van dat misdrijf een gewoonte heeft gemaakt. Van het een gewoonte maken van een economisch delict is sinds 1 januari 2015 op grond van artikel 6, eerste lid en onder 3° van de WED een gevangenisstraf voor de duur van zes jaren gesteld.
Ingevolge artikel 70, eerste lid, aanhef en onder 3º, van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) vervalt het recht tot strafvordering door verjaring voor de misdrijven waarop tijdelijke gevangenisstraf van meer dan drie jaren is gesteld in twaalf jaren. Uit de Memorie van Toelichting bij artikel 6, eerste lid en onder 3° van de WED blijkt dat dit artikel tot stand is gekomen om het gevaar van een te vroege verjaring van economische delicten af te wenden. Voor 1 januari 2015 kende artikel 6 WED noch enig ander artikel uit de WED een dergelijke verzwaring en gold er voor de overtreding van artikel 1, eerste lid en onder a, van de Wet op de kansspelen op grond van artikel 6, eerste lid en onder 2° van de WED een maximale gevangenisstraf voor de duur van twee jaren. Op grond van artikel 70, eerste lid, aanhef en onder 2º, Sr vervalt het recht tot strafvordering door verjaring voor de misdrijven waarop tijdelijke gevangenisstraf van niet meer dan drie jaren is gesteld in zes jaren.
De termijn van verjaring vangt aan op de dag na die waarop het feit is gepleegd, zo volgt uit artikel 71 Sr. Ingevolge artikel 72, eerste lid, Sr stuit elke daad van vervolging de verjaring. Het tweede lid van artikel 72 Sr bepaalt dat het recht op strafvervolging ten aanzien van misdrijven vervalt indien vanaf de dag waarop de oorspronkelijke verjaringstermijn is aangevangen een periode is verstreken die gelijk is aan twee maal de voor het misdrijf geldende verjaringstermijn.
Het hof is van oordeel dat in onderhavige zaak geen sprake is van een voortdurend delict omdat het gaat om het telkens gelegenheid geven aan een illegale lotto, zodat de verjaringstermijn op 2 januari 2009 is aangevangen. Dit heeft tot gevolg dat het recht op strafvordering door verjaring is vervallen voor zover het de periode van 1 januari 2009 tot en met 24 november 2013 betreft, omdat er voor dat deel van de tenlastelegging op het moment van het wijzen van het arrest meer dan twaalf jaar is verstreken.
Op basis van het voorgaande verklaart het hof het openbaar ministerie niet-ontvankelijk in de strafvervolging van het tenlastegelegde als het gaat om de periode van 1 januari 2009 tot en met 24 november 2013.
Overwegingen met betrekking tot het bewijs
Aanleiding onderzoek
In februari 2014 kwam een melding binnen bij het Team Criminele Inlichtingen en in augustus 2014 een melding bij Meld Misdaad Anoniem. De strekking van de meldingen was dat verdachte en [medeverdachte 1] zich met illegale lotto bezig houden in [plaats 1] en omgeving. Naar aanleiding hiervan werd nader onderzoek ingesteld.
Standpunt van het openbaar ministerie
De advocaat-generaal heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van het tenlastegelegde.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte van het tenlastegelegde moet worden vrijgesproken. Daartoe is aangevoerd dat:
-
de organisatie bij [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] heeft gelegen, aangezien de hele administratie, de lotto-formulieren en het geld bij hen zijn aangetroffen en verdachte daarin geen rol heeft gehad;
-
de verklaring van [medeverdachte 4] niet voor het bewijs kan worden gebruikt, omdat die niet overtuigend is voor de schuld van verdachte en hierin informatie ontbreekt over de substantiële bijdrage aan het feit;
-
de locaties waar verdachte op basis van het peilbaken is gesignaleerd, niet redengevend zijn voor het organiseren van een lotto, omdat op basis van de processen-verbaal niet kan worden geconcludeerd dat hij elke keer is gestopt omdat blijkt dat verdachte op bepaalde plekken snelheid heeft geminderd
-
niet uit te sluiten valt dat de emmer met lottoformulieren door een ander in de tuin van verdachte is geplaatst.
Oordeel van het hof
Feiten en omstandigheden
Op 10 april 2016 hebben diverse doorzoekingen plaatsgevonden.
Bij de doorzoeking in de woning van [medeverdachte 1] in [plaats 1] waren naast [medeverdachte 1] zelf, ook
verdachte en [medeverdachte 2] aanwezig. Bij die doorzoeking werden blanco en ingevulde lottobriefjes, € 12.500,- aan contant geld in een kluis, € 672,70 aan kleingeld en doormidden gescheurde formulieren aangetroffen. De formulieren betreffen namenlijsten. Op één van deze namenlijsten staat vermeld: “ [naam] ” met daarop handgeschreven de uitslag van de Duitse lotto “ [naam] ” van zaterdag 9 april 2016.
In het souterrain van de woning van [medeverdachte 1] was onder andere een kantoorruimte ingericht. Op een tafel in deze ruimte lagen onder andere lottoformulieren en een rekenmachine.
In de tuin, op een terras naast de keuken van de woning van verdachte in [plaats 2] , werd in een emmer een omvangrijke partij (ruim 1600) ingevulde lottobriefjes en papiersnippers
aangetroffen. De lottobriefjes hadden de onderscheidende opdruk “ [naam] ” en “ [naam] ” en “ [naam] .” Twee uit de aangetroffen papiersnippers
gereproduceerde documenten betreffen gedeeltes van Lotto-totaallijsten, waarvan op één lijst de datum 2 april 2016 vermeld staat. Ook op de aangetroffen ingevulde lottobriefjes staat de datum 2 april 2016 vermeld.
In de woning van [medeverdachte 2] in [plaats 1] werden onder andere aangetroffen: blanco
lottoboekjes, een usb-stick en diverse namenlijsten, waaronder een lijst met namen van
‘lopers’ en een lijst met 674 namen met daarop vermeld: “ [naam] ”. Op de
usb-stick werden meerdere Excel-rekenbestanden aangetroffen. Het bestand genaamd ‘kopie van controlelijst’ was op zaterdag 9 april 2016 om 20.44 uur voor het laatst gewijzigd. Dit rekenbestand bleek zodanig ingericht dat de opgenomen lottospelers, na de invoer van de uitslagen van de legale Nederlandse en/of Duitse lottotrekkingen, eenvoudig als prijswinnaars konden worden geselecteerd.
[medeverdachte 5] heeft verklaard dat hij een deel van de loterij organiseerde. Hij had ongeveer zes klanten en bracht wekelijks 100 a 110 briefjes naar [medeverdachte 1] . Ook verklaarde [medeverdachte 5] dat hij bedoeld werd met de vermelding [medeverdachte 5] , zoals dit staat vermeld op een serie lottobriefjes “ [naam] ” die in de in beslag genomen emmer uit de tuin van verdachte zijn aangetroffen. Hij is in februari 2015 begonnen met spelen en is een maand of acht a negen, bijna een jaar lang met de boekjes bezig geweest.
[medeverdachte 4] heeft verklaard dat, voor zover hij weet, de lotto van verdachte is. Al 20 jaar krijgt hij zijn boekjes van verdachte. [medeverdachte 4] speelde wekelijks mee; hij vulde iedere week 12 of 15 briefjes in. Verdachte haalde de briefjes iedere zaterdag voor de trekking op, dit was tussen 15:30 en 16:00 uur. Dan liep [medeverdachte 4] naar beneden en gaf de briefjes aan verdachte. Hij heeft de envelop ook wel eens uit het raam gegooid. De trekking van zowel de Hollandse als de Duitse lotto is op zaterdagavond te zien op TV. Als hij had gewonnen kwam verdachte zondags tussen 10:00 uur en 12:00 uur een envelop met geld brengen. Als verdachte op vakantie was, nam [medeverdachte 1] de zaken waar.
[medeverdachte 3] heeft verklaard dat hij enkele keren per jaar boekjes drukte voor [medeverdachte 1] en
[medeverdachte 2] . Omstreeks het jaar 2006 vroeg [medeverdachte 2] of [medeverdachte 3] lottoformulieren voor hem
wilde drukken. Op basis van het model wist [medeverdachte 3] dat het niet om de legale lotto ging. [medeverdachte 3] heeft ongeveer tien jaar lang voor [medeverdachte 2] gedrukt. Hij weet niet precies meer hoe lang hij voor [medeverdachte 1] heeft gedrukt, hij denkt een jaar of acht. De laatste bestelling van [medeverdachte 1] is in april 2014 geweest. [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] bestelden formulieren die betrekking hadden op de Nederlandse en Duitse lotto.
Op 4 februari 2015 is plaatsbepalingsapparatuur geplaatst in de Porsche Panamera van
verdachte. Tussen 4 februari 2015 en 27 november 2015 liggen 42 weekenden. In 28
weekenden is het baken op zowel zaterdag als zondag gepeild aan de [adres 2]
, de woning van [medeverdachte 1] . In vier weekenden is het baken niet gepeild bij die
woning. In zeven weekenden is er alleen op zaterdag gepeild en in drie weekenden alleen
op zondag.
Bij observaties is ook [medeverdachte 2] regelmatig gezien bij de woning van [medeverdachte 1] , op momenten dat verdachte daar ook was.
Zaterdag 21 november 2015:
uur: Ik zag dat de Porsche (...) geparkeerd werd op de [adres 2]
en dat [verdachte] (...) in de richting van de voordeur van genoemde
woning liep.
uur: wij zagen dat [medeverdachte 2] (...) vanaf de [straat] te [plaats 1] vertrok
met de Renault (...).
Zondag 22 november 2015:
uur: (...). Wij zagen dat [verdachte] (...) naar binnen ging bij perceel [adres 2]
.
uur: (...). Wij zagen dat [medeverdachte 2] (..) uitstapte en perceel [adres 2] binnenging.
uur: Wij zagen dat [verdachte] en [medeverdachte 2] uit perceel [adres 2]
kwamen lopen. Wij zagen dat [verdachte] twee oranje doosjes in zijn handen droeg. Wij zagen
dat [medeverdachte 2] een blauw/witte plastic tas droeg en twee oranje doosjes. Wij zagen dat ze alles
in de Renault (...) legden.
Zaterdag 19 maart 2016:
uur: Ik zag dat [verdachte] en [medeverdachte 2] samen aan kwamen lopen over de [straat] te
[plaats 1] .(...). Ik zag dat beiden richting de voordeur van perceel [adres 2]
liepen.
Zondag 20 maart 2016:
uur: Ik zag dat [verdachte] (...) aanbelde bij perceel [adres 2] en vervolgens werd
binnengelaten.
uur: Ik zag dat [medeverdachte 2] (...) na aanbellen bij perceel [adres 2] werd
binnengelaten.
9.16: Ik zag dat [medeverdachte 2] als bestuurder vertrok in de Peugeot (...).
10.03: Ik zag dat [verdachte] uit perceel [adres 2] kwam en richting zijn
BMW (...) liep.
Overwegingen van het hof
Op basis van voorgaande bewijsmiddelen stelt het hof vast dat verdachte, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] wekelijks op zaterdag op het tijdstip van de trekking van de Nederlandse en Duitse Lotto bij elkaar kwamen in de woning van [medeverdachte 1] . Op zondag kwamen ze weer bij [medeverdachte 1] in de woning samen en werden de prijzen verdeeld onder de prijswinnaars. Voor het bepalen van de prijswinnaars beschikten zij over een rekenbestand. Verder heeft [medeverdachte 4] verklaard dat hij via verdachte met de lotto meespeelde en dat hij, als hij gewonnen had, op zondag geld ontving. Op basis van de aangetroffen lottopapiertjes met de tekst “ [naam] ” en “ [naam] ” die in de woning van [medeverdachte 1] en in de tuin van verdachte zijn aangetroffen, en de link met de Nederlandse en Duitse lottotrekkingen, kan worden vastgesteld dat voor het bepalen van de prijswinnaars gebruik werd gemaakt van de lottotrekkingen van de legale lotto. Bij [medeverdachte 3] werden de boekjes voor de Nederlandse en Duitse lotto besteld. Niet is gebleken dat één van de verdachten over een vergunning als bedoeld in de Wet op de Kansspelen beschikte. Hiermee staat dan ook vast dat er sprake was van een illegale lotto.
Alle bewijsmiddelen in samenhang bezien is het hof van oordeel dat verdachte, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] samen aan het publiek gelegenheid hebben gegeven om met een lotto mee te spelen en op die manier mee te dingen naar prijzen. Zij hebben daarbij ieder een substantiële rol gehad. Hoewel niet specifiek duidelijk is geworden hoe de onderlinge rolverdeling was, staat dit niet aan een bewezenverklaring van het medeplegen in de weg nu uit de bewijsmiddelen wel blijkt dat de verdachten in een voor een bewezenverklaring van het medeplegen vereiste mate van een nauwe en bewuste wijze hebben samengewerkt.
[medeverdachte 3] heeft op 13 april 2016 verklaard dat hij denkt dat hij al een jaar of acht voor [medeverdachte 1] boekjes heeft gemaakt en dat de laatste bestelling in april 2014 was. Hoewel [medeverdachte 3] niet exact meer weet hoe lang hij voor verdachte heeft gedrukt, valt de ten laste gelegde periode ruim binnen de door hem genoemde periode van acht jaar.
Het hof is van oordeel dat verdachte zich in de periode van 25 november 2013 tot en met 10 april 2016 samen met [verdachte] en [medeverdachte 2] schuldig heeft gemaakt aan het opzettelijk gelegenheid geven aan het publiek om door middel van een lottospel mede te dingen naar prijzen. Gelet op de frequentie van de trekkingen en de periode waarin het ten laste gelegde heeft plaatsgevonden, is het hof van oordeel dat verdachte en medeverdachten van het gelegenheid geven tot het spelen van een illegale lotto een gewoonte hebben gemaakt.
Het verweer van de raadsman dat de verklaring van [medeverdachte 4] niet voor het bewijs kan worden gebruikt, wordt door het hof verworpen, omdat het hof geen reden heeft om aan de verklaring van [medeverdachte 4] te twijfelen, te meer nu zijn verklaring past bij de overige bewijsmiddelen. De verklaring van verdachte, dat hij bij [medeverdachte 4] kwam om voor hem geld voor te schieten en hem mee te laten spelen aan de legale lotto door lottoboekjes bij hem op te halen, is in strijd met de verklaring van [medeverdachte 4] en schuift het hof als ongeloofwaardig ter zijde. Hierbij is ook van belang dat de verklaring van verdachte dat hij niet als medepleger betrokken is bij het gelegenheid geven aan het spelen van een illegale lotto ook in strijd is met de overige bewijsmiddelen en verdachte die verklaring pas ter terechtzitting in hoger beroep heeft afgelegd.
De verklaring van verdachte dat hij niet wist dat de emmer op zijn terrein stond, schuift het eveneens als ongeloofwaardig ter zijde, gelet op de vindplaats van de emmer. Het hof betrekt daarbij dat er in de emmer lottobriefjes zijn aangetroffen die in verband kunnen worden gebracht met [medeverdachte 5] , die heeft bekend bij de illegale lotto te zijn betrokken.
Nu het hof enkel de plaatsbepalingen van de auto van verdachte bij de [adres 2] (in combinatie met de observaties aldaar) tot het bewijs bezigt, behoeft niet te worden ingegaan op het verweer met betrekking tot het al dan niet stoppen bij de diverse andere adressen en de redengevendheid daarvan voor het bewijs.
Bewezenverklaring
Door wettige bewijsmiddelen, waarin zijn vervat de redengevende feiten en omstandigheden waarop de bewezenverklaring steunt, acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
hij in of omstreeks de periode van 25 november 2013 tot en met 10 april 2016 te [plaats 1] en/of andere plaatsen in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen,
(telkens) opzettelijk gelegenheid heeft gegeven aan (personen uit) het publiek om (telkens) door middel van een of meer (kans)spel(en), te weten (onder meer) een lottospel (“ [naam] ” en/of “ [naam] ” en/of soortgelijke spellen) dat gebaseerd is op Nederlandse en/of Duitse lottotrekkingen mede te dingen naar prijzen en/of premies, waarbij de aanwijzing der winnaars (telkens) geschiedde door enige kansbepaling (te weten een (legale) Nederlandse en/of Duitse lottotrekking) waarop de deelnemers (telkens) in het algemeen geen overwegende invloed konden uitoefenen, terwijl daarvoor (telkens) geen vergunning ingevolge de Wet op de kansspelen was verleend,
terwijl hij van het plegen van dit/deze misdrijf/misdrijven een gewoonte heeft gemaakt.
Het hof acht niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard, zodat deze daarvan behoort te worden vrijgesproken.
Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde levert op:
medeplegen van opzettelijke overtreding van een voorschrift gesteld bij artikel 1, eerste lid, onder a, van de Wet op de kansspelen, terwijl van het plegen van dat misdrijf een gewoonte wordt gemaakt.
Strafbaarheid van de verdachte
Verdachte is strafbaar aangezien geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die verdachte niet strafbaar zou doen zijn.
Oplegging van straf en/of maatregel
Standpunt van het openbaar ministerie
De advocaat-generaal heeft gevorderd dat verdachte voor het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twee maanden.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft verzocht om verdachte geen straf of maatregel op te leggen, onder meer omdat de redelijke termijn is overschreden en artikel 63 Sr van toepassing is. Een onvoorwaardelijke gevangenisstraf is volgens de raadsman niet passend meer, gelet op de strafmatigende factoren die aan de orde zijn.
Oordeel van het hof
Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.
Verdachte is door de rechtbank voor het samen met een ander feitelijke leiding geven aan twee verboden gedragingen van [bedrijf] en het samen met anderen organiseren van een illegale lotto tot een geldboete van € 10.000,- en een taakstraf van 200 uren veroordeeld. Gelet op de verschillende strafmodaliteiten die de rechtbank heeft opgelegd en gezien de straffen die in de zaken van de medeverdachten zijn opgelegd, gaat het hof ervan uit dat de geldboete van € 10.000,- is opgelegd voor de feiten die verband houden met het feitelijke leiding geven aan verboden gedragingen van [bedrijf] en dat de taakstraf van 200 uren is opgelegd voor het organiseren van de illegale lotto. Enkel het organiseren van de illegale lotto is in onderhavige strafzaak aan de orde.
Het is verboden om zonder vergunning een lotto te organiseren. Doel van dit verbod is niet
alleen om gokverslavingen te voorkomen, maar ook om kansspelspelers te beschermen en criminaliteit en illegaliteit in de kansspelwereld tegen te gaan. Een vergunningstelsel maakt het mogelijk om (voorafgaand) toezicht te houden op de aanbieders van kansspelen.
Verdachte heeft samen met medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] jarenlang de Wet op de Kansspelen overtreden door een illegale lotto te organiseren. Daarbij hebben de verdachten enkel vanuit eigen financieel gewin gehandeld en hebben zij het door de overheid gehanteerde kansspelbeleid doorkruist.
Uit het de verdachte betreffend uittreksel van de justitiële documentatie van 22 september 2025 blijkt dat verdachte niet eerder voor soortgelijke feiten is veroordeeld.
Alles overziend is het hof van oordeel dat de door de rechtbank opgelegde taakstraf van
200 uren passend is voor de periode die in hoger beroep bewezen is verklaard, te weten de periode van 25 november 2013 tot en met 10 april 2016.
De gedeeltelijke verjaring van het feit heeft geen straf verminderende invloed, omdat het hof van oordeel is dat de ernst van het feit onvoldoende in de door de rechtbank opgelegde straf tot uitdrukking is gebracht.
Voor de toepassing van een rechterlijk pardon in de zin van artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht is naar het oordeel van het hof geen plaats, omdat het bewezenverklaarde gelet op het structurele plegen daarvan gedurende een periode van drie jaren te ernstig is om verdachte geen straf of maatregel op te leggen.
De redelijke termijn voor strafzaken is in hoger beroep echter fors overschreden en het hof ziet hierin wel reden om de op te leggen straf te matigen. Uitgangspunt is dat de berechting van een zaak in hoger beroep moet zijn afgerond binnen twee jaar na het instellen van het hoger beroep. De verdachte heeft op 3 oktober 2019 hoger beroep ingesteld en er wordt eindarrest gewezen op 25 november 2025. Dat betekent dat de redelijke termijn voor strafzaken met ruim vier jaar is overschreden terwijl er, afgezien van het op verzoek van de verdediging proberen te horen van twee getuigen, geen reden is waarom de zaak niet eerder op zitting kon worden gebracht. Het hof is dan ook van oordeel dat er sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn, terwijl dit niet komt door de proceshouding van verdachte. Het hof zal daarom aan verdachte een taakstraf van 100 uren, subsidiair 50 dagen hechtenis, opleggen.
Wetsartikelen
De straf is gebaseerd op de artikelen:
-
9, 22c, 22d, 47 en 63 van het Wetboek van Strafrecht
-
1, 2 en 6 van de Wet op de economische delicten;
-
1 van de Wet op de kansspelen.
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij golden op het moment van het bewezenverklaarde.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen en doet in zoverre opnieuw recht:
Verklaart het openbaar ministerie niet-ontvankelijk in de strafvervolging van verdachte ter zake van het tenlastegelegde, voor zover die de periode van 1 januari 2009 tot en met 24 november 2013 betreft.
Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 100 (honderd) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 50 (vijftig) dagen hechtenis.
Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde taakstraf in mindering zal worden gebracht, volgens de maatstaf van twee uren taakstraf per in voorarrest doorgebrachte dag, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Aldus gewezen door
mr. M.L. Plas, voorzitter,
mr. S. Bek en mr. O.F. Essens, raadsheren,
in tegenwoordigheid van mr. B. van Leeuwen, griffier,
en op 25 november 2025 ter openbare terechtzitting uitgesproken.
Proces-verbaal van het in dezelfde zaak voorgevallene ter openbare terechtzitting van het gerechtshof van 25 november 2025.
Tegenwoordig:
mr. M.L. Plas, voorzitter,
mr. M. Muurmans, griffier.
Het openbaar ministerie wordt vertegenwoordigd door mr. J. Zeilstra, advocaat-generaal.
De voorzitter doet de zaak uitroepen.
De verdachte en zijn raadsman zijn niet in de zaal van de terechtzitting aanwezig.
De voorzitter sluit het onderzoek.
De voorzitter spreekt het arrest uit.
Waarvan is opgemaakt dit proces-verbaal, dat door de voorzitter en de griffier is vastgesteld en ondertekend.