Strafrecht overig

Vrijspraak poging doodslag, veroordeling zware mishandeling. Verweren alternatief scenario verworpen…

Gerechtshof Den Haag, 3 november 2026

Zaakgegevens

Op 3 november 2026 heeft het Gerechtshof Den Haag in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
3 november 2026
Datum publicatie
3 november 2026
Zaaknummer
22-002689-25
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHDHA:2026:3154
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Vrijspraak poging doodslag, veroordeling zware mishandeling. Verweren alternatief scenario verworpen. Overschrijding redelijke termijn, gevangenisstraf voor de duur van 15 maanden met aftrek voorarrest. Toewijzing vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij.

Procesgang

  1. Rechtbank Rotterdam · 28 augustus 2025

    ECLI:NL:RBROT:2025:10402
  2. Gerechtshof Den Haag · 3 november 2026deze uitspraak

    ECLI:NL:GHDHA:2026:3154

Uitspraak

Rolnummer: 22-002689-25

Parketnummer: 10-165155-22

Datum uitspraak: 3 november 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Den Haag gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 28 augustus 2025 in de strafzaak tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] (Polen) op [geboortedatum] 1969,

BRP-adres: [BRP-adres] (Polen)

verblijfsadres: [verblijfadres] (Duitsland).

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.

Procesgang

In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het primair tenlastegelegde (poging doodslag) veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 28 maanden, met aftrek van het voorarrest. Daarnaast is een beslissing genomen omtrent de vordering van de benadeelde partij, als omschreven in het vonnis waarvan beroep.

Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:


hij op of omstreeks 2 juli 2022 te Bergschenhoek, gemeente Lansingerland ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om [het slachtoffer] opzettelijk van het leven te beroven, met een mes, althans een scherp/puntig voorwerp, (met kracht) (diep) in de arm van die [het slachtoffer] heeft gestoken en/of gesneden, althans stekende bewegingen heeft gemaakt naar (de arm/het lichaam van)die [het slachtoffer] , waarbij die [het slachtoffer] in/op/tegen zijn arm is geraakt

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:


hij op of omstreeks 2 juli 2022 te Bergschenhoek, gemeente Lansingerland aan [het slachtoffer]

opzettelijk zwaar lichamelijk letsel, te weten een diepe snijwond in de arm en/of (een) beschadigde/afgesneden/doorgesneden spieren en/of pezen, heeft toegebracht door met een mes, althans scherp/puntig voorwerp, (met kracht) (diep) in de arm van die [het slachtoffer] te steken en/of snijden, althans stekende bewegingen te maken naar (de arm/het lichaam van) die [het slachtoffer] , waarbij die [het slachtoffer] op/in/tegen zijn arm is geraakt;

meer subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:


hij op of omstreeks 2 juli 2022 te Bergschenhoek, gemeente Lansingerland ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [het slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen met een mes, althans een scherp/puntig voorwerp, (met kracht) (diep) in de arm van die [het slachtoffer] heeft gestoken en/of gesneden althans stekende bewegingen heeft gemaakt naar (de arm/ het lichaam van) die [het slachtoffer] , waarbij die [het slachtoffer] in/op/tegen zijn arm is geraakt,

terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

Vordering van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat de verdachte ter zake van de primair tenlastegelegde poging doodslag zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 28 maanden, met aftrek van het voorarrest.

Het vonnis waarvan beroep

Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.

Overwegingen met betrekking tot het bewijs

De verdediging heeft zich ter terechtzitting in hoger beroep primair op het standpunt gesteld dat de verdachte integraal moet worden vrijgesproken en stelt zich daartoe op het standpunt dat niet de verdachte maar het slachtoffer zichzelf het letsel heeft toegebracht.

Op grond van de bewijsmiddelen en het verhandelde ter terechtzitting in hoger beroep stelt het hof – overeenkomstig de rechtbank – het volgende vast:

Op 2 juli 2022 organiseerden de verdachte en zijn huisgenoot [het slachtoffer] (hierna: het slachtoffer) een barbecue in hun tuin te Bergschenhoek. Op enig moment verplaatsten zij zich naar binnen. De verdachte wilde een worst snijden en heeft hiervoor een groot mes gepakt. Hij zag dat het slachtoffer op de bank een biertje aan het drinken was dat, naar zijn weten, van hem was. De verdachte heeft het slachtoffer hierop aangesproken, terwijl hij het mes nog in zijn handen had.

Over wat er zich vervolgens tussen de verdachte en het slachtoffer heeft afgespeeld, lopen hun verklaringen uiteen. Wel staat vast dat het slachtoffer uiteindelijk op de bank wordt aangetroffen met een zeer forse snijwond in zijn rechteronderarm.

Het slachtoffer heeft vanaf zijn tweede verklaring, daags na het incident, consistent verklaard dat de verdachte hem aansprak op het drinken van zijn bier en dat hij vervolgens uit het niets door de verdachte in zijn rechterarm werd gestoken met het mes. Deze lezing wordt ondersteund door het letsel dat bij het slachtoffer is vastgesteld, te weten één diepe snijwond in zijn rechteronderarm, waarbij onder andere pezen, spieren en de slagader zijn geraakt.

De verdachte heeft een andere verklaring gegeven voor het letsel. Hij heeft verklaard dat het slachtoffer hem probeerde te slaan met het bierflesje. Op dat moment had de verdachte het mes nog, bij het handvat, vast. Vervolgens ontstond er een worsteling waarbij het slachtoffer het handvat van het mes van de verdachte heeft gepakt en zichzelf met het mes heeft geraakt.

Met de rechtbank acht het hof dit scenario niet geloofwaardig. Ten eerste past deze lezing niet bij het letsel dat het slachtoffer heeft opgelopen, te weten een enkele, diepe snijwond in de rechteronderarm waarbij de slagader is geraakt, diverse spieren en pezen beschadigd of zelfs doorgesneden zijn, en die onderarm bijna werd gescheiden van de bovenarm. Het hof acht het onaannemelijk dat zo’n heftige en diepe wond is ontstaan in een worsteling waarbij het slachtoffer tijdens die worsteling eerst het mes van de verdachte afpakt en vervolgens tijdens diezelfde worsteling zichzelf met het mes moet hebben gesneden, terwijl noch de verdachte, noch het slachtoffer daarbij (andere) verwondingen heeft opgelopen en de verdachte bovendien amper bloed op zijn kleding heeft gekregen. Voorts blijkt uit pagina 53 van het dossier dat de linkerhand van het slachtoffer – waarmee hij zichzelf, volgens het scenario van de verdediging, het letsel aan zijn rechterarm zou hebben toegebracht – niet zijn dominante hand is. Het hof acht het onaannemelijk dat het slachtoffer met zijn niet-dominante hand eerst het mes uit de hand van de verdachte heeft ontfutseld om zichzelf vervolgens met deze niet-dominante hand zo’n diepe snede, die met flinke kracht moet zijn veroorzaakt, toe te brengen. Het hof weegt hierbij ook mee dat, hoewel er geen getuigen zijn van het moment waarop het slachtoffer de verwonding opliep, geen van de aanwezigen in en om de woning een worsteling heeft gehoord of waargenomen.

Verder weegt het hof mee dat de verdachte zijn verklaring dat het slachtoffer zichzelf heeft verwond tijdens een worsteling, pas zes maanden na zijn aanhouding heeft afgelegd. Tot die tijd had hij met betrekking tot de toedracht van het letsel voornamelijk een beroep gedaan op zijn zwijgrecht. Dit doet af aan de geloofwaardigheid van zijn verklaring.

Gelet op het vorenstaande verwerpt het hof, net als de rechtbank, het alternatieve scenario.

Het hof acht derhalve wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het steken of snijden met een mes in de arm van het slachtoffer. De vraag die vervolgens moet worden beantwoord, is de vraag hoe dit handelen van de verdachte gekwalificeerd moet worden.

Primair tenlastegelegde poging tot doodslag

Het hof stelt voorop dat voor een bewezenverklaring van poging tot doodslag is vereist dat de verdachte opzet had op de dood van het slachtoffer, al dan niet in voorwaardelijke vorm. Voor voorwaardelijk opzet is vereist dat de verdachte de aanmerkelijke kans dat het slachtoffer zou overlijden bewust heeft aanvaard.

Hoewel het hof in het voorgaande heeft vastgesteld dat het de verdachte is geweest die het slachtoffer met een mes heeft gestoken of gesneden, bevat het dossier verder slechts beperkte informatie over de feitelijke toedracht van het incident. Zo is niet duidelijk of de verdachte (enkel) gericht op de arm van het slachtoffer met het mes heeft gestoken of gesneden, of dat hij om zich heen heeft geslagen met het mes en daarbij de arm van het slachtoffer heeft geraakt. Ook is het mes waardoor het slachtoffer gewond is geraakt, niet in de woning aangetroffen. Uit het dossier blijkt slechts wat voor soort mes het geweest zal zijn.

Op grond van het dossier en het verhandelde ter terechtzitting in hoger beroep kan daarom niet worden vastgesteld op welke manier de verdachte heeft gestoken dan wel gesneden met het mes, en of dat op een specifieke plek van het lichaam gericht is geweest. Het enkel snijden of steken in de richting van een (rechter) onderarm brengt niet zonder meer een aanmerkelijke kans op de dood met zich.

Gelet op het voorgaande is het hof van oordeel dat onvoldoende gegevens voorhanden zijn om te kunnen vaststellen dat de verdachte opzet had, al dan niet in voorwaardelijke zin, op de dood van het slachtoffer. Naar het oordeel van het hof is derhalve niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan de verdachte primair is tenlastegelegd, zodat de verdachte daarvan behoort te worden vrijgesproken.

Subsidiair tenlastegelegde zware mishandeling

Het hof oordeelt dat de verdachte door met een groot mes in de onderarm van het slachtoffer te steken dan wel te snijden wel voorwaardelijk opzet heeft gehad op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel bij het slachtoffer. Het hof weegt daarbij mee dat de verdachte kennelijk met zoveel kracht heeft gesneden dat de arm van het slachtoffer er op ongeveer 10 centimeter na helemaal af lag. De verdachte heeft daarmee bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat spieren, pezen en/of zenuwen in die onderarm zouden worden geraakt en onherstelbaar dan wel zwaar beschadigd zouden worden en dat het slachtoffer daarmee zwaar lichamelijk letsel zou bekomen.

Het slachtoffer heeft ook zwaar lichamelijk letsel opgelopen. Het slachtoffer heeft immers een diepe snijwond aan zijn rechteronderarm opgelopen waarbij sprake is geweest van slagaderlijk bloedverlies. Ook zijn andere weefsels (zoals spieren en pezen) betrokken geraakt met gedeeltelijke verlamming van de hand tot gevolg. Uit het verhandelde ter terechtzitting in hoger beroep blijkt daarnaast dat het slachtoffer tot op de dag van vandaag nog stevige beperkingen ondervindt in de bewegingsmogelijkheden van zijn hand en vingers, en nu, ruim vier jaar later, nog altijd niet is hersteld, zodat sprake is van zwaar lichamelijk letsel in de zin van artikel 302 Wetboek van Strafrecht.

Het hof acht daarmee de subsidiair tenlastegelegde zware mishandeling wettig en overtuigend bewezen.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het subsidiair tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:


hij op of omstreeks 2 juli 2022 te Bergschenhoek, gemeente Lansingerland, aan [het slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel, te weten een diepe snijwond in de arm en/of (een) beschadigde/afgesneden/doorgesneden spieren en/of pezen, heeft toegebracht door met een mes, althans scherp/puntig voorwerp, (met kracht) (diep) in de arm van die [het slachtoffer] te steken en/of snijden, althans stekende bewegingen te maken naar (de arm/het lichaam van) die [het slachtoffer] , waarbij die [het slachtoffer] op/in/tegen zijn arm is geraakt.

Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

Bewijsvoering

Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.

In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het (subsidiair) bewezenverklaarde levert op:

zware mishandeling.

Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

Strafmotivering

Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.

Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van het feit

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan zware mishandeling van het slachtoffer door hem in zijn arm te steken of te snijden met een vermoedelijk vlijmscherp mes. Hierdoor heeft het slachtoffer een zeer diepe snijwond in zijn arm, een slagaderlijke bloeding en letsel aan zijn spieren en pezen opgelopen. Dit letsel was potentieel levensbedreigend, ook had het slachtoffer zijn onderarm kunnen verliezen. Door adequaat handelen van omstanders, medisch personeel en de verdachte zelf, is erger voorkomen.

Door aldus te handelen heeft de verdachte er blijk van gegeven een ernstig gebrek aan respect te hebben voor de lichamelijke en geestelijke integriteit van het slachtoffer. De pezen in de arm van het slachtoffer zijn doorgesneden, waardoor hij zijn hand tot op heden niet volledig kan gebruiken. Het slachtoffer heeft een aantal operaties moeten ondergaan. Hij heeft hierdoor zijn baan verloren en is nu, ruim 4 jaar na de zware mishandeling, nog altijd niet in staat om te werken. Het hof rekent de verdachte dit aan.

Oriëntatiepunten

Bij het bepalen van de straf heeft het hof acht geslagen op de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht en de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. Deze oriëntatiepunten gaan uit van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van een jaar bij een mishandeling met zeer zwaar letsel als gevolg.

Justitiële documentatie

Het hof heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 5 oktober 2026, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van een strafbare feiten.

Afwegingen ten aanzien van de straf

Gezien de ernst van het feit kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een gevangenisstraf. Ter terechtzitting in hoger beroep is door de verdediging verzocht om een eventuele gevangenisstraf gelijk te stellen aan de tijd die de verdachte heeft doorgebracht in voorarrest.

Het hof is, al het vorengaande in aanmerking genomen, van oordeel dat een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden in beginsel een passende en geboden reactie vormt. Het hof neemt hierbij in het bijzonder in aanmerking de ernst van het feit en de gevolgen die het slachtoffer hiervan nog steeds ondervindt.

Redelijke termijn

Het hof stelt evenwel vast dat de redelijke termijn, als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, in hoger beroep is overschreden.

De verdachte is op 3 juli 2022 in verzekering gesteld. De rechtbank heeft vonnis gewezen op 28 augustus 2025. Daarmee is de redelijke termijn voor de behandeling van de zaak in eerste aanleg met ongeveer één jaar en acht weken overschreden.

Het hof zal deze overschrijding verdisconteren in de strafmaat in die zin dat in plaats van de eerdergenoemde en in beginsel passende en geboden straf, een gevangenisstraf voor de duur van 15 maanden, met aftrek van het voorarrest, wordt opgelegd.

Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf

Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.

Vordering tot schadevergoeding [het slachtoffer]

In het onderhavige strafproces heeft [het slachtoffer] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële en immateriële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van in totaal € 20.705,-.

In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag van € 20.705,-.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De vordering van de benadeelde partij is namens de verdachte betwist.

Ten aanzien van de materiële schade

Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat de gestelde materiële schade is geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde. Het hof schat de waarde voor de als gevolg van de verwonding beschadigde kleding op een bedrag van € 100,-, nu het gaat om meerdere kledingstukken en schoenen die verloren zijn gegaan. Ook de gevorderde kosten voor de bijstand door [juridisch adviesbureau] worden toegewezen. Uit de toelichting hierop blijkt dat die kosten zijn gemaakt ten behoeve van onder andere vertalingen van (medische) stukken en de hulp bij het vinden van rechtsbijstand voor de benadeelde partij die de Nederlandse taal niet machtig is. Dit betreft vermogensschade in de zin van artikel 6:96 lid 2 sub b van het Burgerlijk Wetboek (BW), te weten redelijke kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid. Deze kosten zijn een rechtstreeks gevolg van de zware mishandeling en komen voor vergoeding in aanmerking. De vordering van de benadeelde partij zal derhalve worden toegewezen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente vanaf 2 juli 2022 over een bedrag van € 100,00 en vanaf 8 september 2023 over een bedrag van € 605,00 tot aan de dag der algehele voldoening.

Ten aanzien van de immateriële schade

De benadeelde partij vordert een bedrag van € 20.000,- aan immateriële schade.

De benadeelde partij heeft de vordering gebaseerd op artikel 6:106, aanhef en onder b, BW. Vergoeding van immateriële schade op grond van artikel 6:106, aanhef en onder b, BW is mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, is aangetast in zijn eer of goede naam of op andere wijze in zijn persoon is aangetast.​

Het hof stelt vast dat de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen als gevolg van het door de verdachte gepleegde strafbare feit, te weten een diepe snijwond in zijn arm, waarbij sprake was van slagaderlijk bloedverlies en betrokkenheid van diverse andere weefsels, zoals spieren en pezen. Ruim vier jaar na de zware mishandeling, is de benadeelde partij nog altijd niet hersteld.

Immateriële schade wordt naar billijkheid begroot met inachtneming van alle omstandigheden van het geval, waaronder de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de aansprakelijke te maken verwijt.

Bij letselschade moet daarbij worden gedacht aan de aard en de ernst (waaronder de duur en de intensiteit) van het letsel, de verwachting ten aanzien van het herstel en de leeftijd van het slachtoffer.

Het hof heeft bij de begroting van de immateriële schade acht geslagen op de Rotterdamse schaal, een ordening van smartengeldbedragen bij letsel en andere persoonsaantastingen.

Het hof zoekt aansluiting bij de categorie ernstig handletsel met bandbreedte van € 20.000,- tot € 42.000,- en houdt rekening met de volgende omstandigheden. Ter terechtzitting in hoger beroep is gebleken dat de benadeelde partij op 8 september 2026 nog is geopereerd aan zijn rechterarm. Voorafgaand aan de operatie was sprake van een blijvende dwangstand van de vingers van de rechterhand, waardoor hij die niet (goed) kon bewegen of strekken.

Verder wordt bij de begroting, zoveel als mogelijk, gelet op de bedragen die door Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend.

Gelet op de bedragen die in soortgelijke zaken als schadevergoeding worden toegekend en de Rotterdamse schaal is het hof van oordeel dat de gevraagde vergoeding billijk is. Het hof wijst dit deel van de vordering daarom geheel toe, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 2 juli 2022 tot aan de dag der algehele voldoening.

Proceskosten

Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [het slachtoffer]

Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 20.705,00 aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [het slachtoffer] .

Toepasselijke wettelijke voorschriften

Het hof heeft gelet op de artikelen 36f en 302 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart niet bewezen dat de verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het subsidiair tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het subsidiair bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 15 (vijftien) maanden.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Vordering van de benadeelde partij [het slachtoffer]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [het slachtoffer] ter zake van het bewezenverklaarde tot het bedrag van € 20.705,00 (twintigduizend zevenhonderdvijf euro) bestaande uit € 705,00 (zevenhonderdvijf euro) materiële schade en € 20.000,00 (twintigduizend euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [het slachtoffer] , ter zake van het subsidiair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 20.705,00 (twintigduizend zevenhonderdvijf euro) bestaande uit € 705,00 (zevenhonderdvijf euro) materiële schade en € 20.000,00 (twintigduizend euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 127 (honderdzevenentwintig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op


- 2 juli 2022 voor een bedrag van € 100,00
- 8 september 2023 voor een bedrag van € 605,00

en voor de immateriële schade op

2 juli 2022.

Dit arrest is gewezen door mr. J.A.M. Jansen, voorzitter, mr. J.P.L.M. Remmerswaal en mr. J.C. van den Bos, leden, in bijzijn van de griffier mr. C.F. Kuiper.

Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 3 november 2026.