Strafrecht overig
Uitgaansgeweld in vereniging gepleegd . Het slachtoffer heeft meerdere klappen gekregen en letsel opgelopen…
Gerechtshof Den Haag, 30 oktober 2026
ECLI:NL:GHDHA:2026:3161 · Gerechtshof Den Haag · 30 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-den-haag/strafrecht/strafrecht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-ghdha-2026-3161
Zaakgegevens
Op 30 oktober 2026 heeft het Gerechtshof Den Haag in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Gerechtshof Den HaagGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 30 oktober 2026
- Datum publicatie
- 3 november 2026
- Zaaknummer
- 22-000312-24
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:GHDHA:2026:3161
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Uitgaansgeweld in vereniging gepleegd . Het slachtoffer heeft meerdere klappen gekregen en letsel opgelopen. Taakstraf voor de duur van 60 uren, overschrijding redelijke termijn. Gedeeltelijke toewijzing vordering van de benadeelde partij.
Uitspraak
Rolnummer: 22-000312-24
Parketnummer: 09-197788-22
Datum uitspraak: 30 oktober 2026
TEGENSPRAAK
Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Den Haag gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Den Haag van 24 januari 2024 in de strafzaak tegen de verdachte:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1994,
adres: [woonadres] , [woonplaats] .
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
Procesgang
In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het tenlastegelegde veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 123 uren, te vervangen door 61 dagen hechtenis, waarvan 50 uren, subsidiair 25 dagen hechtenis voorwaardelijk en een proeftijd van 2 jaren. Ook is een beslissing genomen op de vordering van de benadeelde partij, zoals nader omschreven in het vonnis waarvan beroep.
Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
Tenlastelegging
Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:
hij op of omstreeks 6 augustus 2022 te 's-Gravenhage openlijk, te weten de Herenstaat t.h.v. [bedrijfsnaam] , in elk geval op of aan de openbare weg en/of op een voor het publiek toegankelijke plaats, in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [het slachtoffer] door tegen het hoofd en/of de neus en/of het lichaam van die [het slachtoffer] te slaan en/of te schoppen terwijl dit door hem gepleegde geweld enig lichamelijk letsel, te weten een gebroken neus, voor die [het slachtoffer] ten gevolge heeft gehad.
Vordering van de advocaat-generaal
De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 60 uren te vervangen door 30 dagen hechtenis.
Het vonnis waarvan beroep
Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.
Bewezenverklaring
Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
hij op of omstreeks 6 augustus 2022 te 's-Gravenhage openlijk, te weten de Herenstaat t.h.v. [bedrijfsnaam] , in elk geval op of aan de openbare weg en/of op een voor het publiek toegankelijke plaats, in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon, te weten [het slachtoffer] , door tegen het hoofd en/of de neus en/of het lichaam te slaan en/of tegen het lichaam te schoppen, terwijl dit door hem gepleegde geweld enig lichamelijk letsel, te weten een gebroken neus, voor die [het slachtoffer] ten gevolge heeft gehad.
Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
Bewijsvoering
Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.
Nadere bewijsoverweging
Ter terechtzitting in hoger beroep is door de verdediging ten aanzien van het tenlastegelegde betoogd dat de verdachte moet worden vrijgesproken, omdat niet vastgesteld kan worden dat de verdachte een voldoende significante bijdrage aan het openlijk geweld heeft geleverd. Voorts heeft de verdediging zich op het standpunt gesteld dat onduidelijk is of de trappende beweging van de verdachte raak was, terwijl ‘trappen in de richting van’ niet ten laste is gelegd.
Van het "in vereniging" plegen van geweld is sprake indien de betrokkene een voldoende significante of wezenlijke bijdrage levert aan het geweld, zij het dat deze bijdrage zelf niet van gewelddadige aard behoeft te zijn. De enkele omstandigheid dat iemand aanwezig is in een groep die openlijk geweld pleegt is niet zonder meer voldoende om hem te kunnen aanmerken als iemand die "in vereniging" geweld pleegt. De rechter zal moeten beoordelen of de door de verdachte geleverde - intellectuele en/of materiële - bijdrage aan het delict van voldoende gewicht is.
Het hof stelt op grond van het procesdossier, in het bijzonder de camerabeelden, en het verhandelde ter terechtzitting de volgende feiten en omstandigheden vast.
Op 6 augustus 2022 ontstaat er een ruzie bij [bedrijfsnaam] op de openbare weg tussen twee groepen, de groep waartoe de verdachte en medeverdachte [medeverdachte] behoorden en de groep van de aangever. De verdachte trapt op enig moment tegen het bord van de horecazaak aan. Hij wordt hier vervolgens op aangesproken door de eigenaar van de horecazaak. Dit mondt uit in een ruzie en vervolgens bemoeit ook de aangever zich met de woordenwisseling. De woordenwisseling begint in de horecazaak en op een gegeven moment bevinden beide groepen zich buiten de horecazaak. Van de gebeurtenissen buiten de horecazaak zijn filmbeelden die onderdeel zijn van het dossier. Van de gebeurtenissen in de horecazaak zijn geen filmbeelden.
Op de filmbeelden is het volgende te zien. Medeverdachte [medeverdachte] , die op dat moment naast de verdachte staat, gebruikt bij de confrontatie voor de horecazaak als eerste geweld door een man behorend bij de groep van de aangever in het gelaat te slaan. De aangever reageert hierop, komt op de verdachte en medeverdachte [medeverdachte] af en geeft de verdachte een klap. De aangever en medeverdachte [medeverdachte] belanden op de grond, waarna medeverdachte [medeverdachte] bovenop de aangever gaat zitten. De aangever krijgt van medeverdachte [medeverdachte] meerdere klappen/stompen tegen zijn hoofd. Ondertussen loopt de verdachte om de op de grond liggende medeverdachte [medeverdachte] en de aangever heen, richting twee andere mannen die behoren bij de groep van de aangever en die zich met de vechtpartij bemoeien. De verdachte, al rennend/lopend, maakt een slaande beweging richting één van deze mannen. Vervolgens loopt de verdachte richting de aangever en medeverdachte [medeverdachte] en maakt hij een schoppende beweging in de richting van het lichaam van de aangever die op dat moment nog steeds onder medeverdachte [medeverdachte] op de grond ligt.
Naar het oordeel van het hof is aan de in de jurisprudentie en wet gestelde eisen van het bestanddeel “in vereniging” voldaan. De verdachte maakte immers vanaf het begin deel uit van een groep personen waarvan er twee op een gegeven moment geweld gebruikten tegen de aangever. Door zich op te houden in de groep personen van waaruit openlijk geweld werd gepleegd en zich daar niet van te distantiëren, heeft de verdachte de groep op dat moment getalsmatig versterkt. Daarnaast heeft de verdachte zelf ook geweld gepleegd door een slaande beweging te maken in de richting van een man die zich bezighield met het geweld dat werd gepleegd tegen de aangever en door een trappende beweging richting de aangever te maken die op dat moment op de grond lag terwijl medeverdachte [medeverdachte] bovenop hem zat. Aldus heeft de verdachte een voldoende significante of wezenlijke bijdrage aan het geweld geleverd. Daaraan doet niet af dat onduidelijk is of de verdachte de aangever heeft geraakt.
Het hof acht dan ook wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de hem ten laste gelegde openlijke geweldpleging.
Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde levert op:
openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen.
Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
Strafmotivering
Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.
Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
De verdachte heeft zich in de nacht op een uitgaansavond schuldig gemaakt aan openlijke geweldpleging tegen een man. Het slachtoffer heeft hierbij meerdere rake klappen in zijn gezicht gekregen. Het slachtoffer heeft ten gevolge van het tegen hem gebruikte geweld letsel opgelopen, waaronder een gebroken neus. Door op deze manier te handelen zijn pijn en letsel bij het slachtoffer veroorzaakt en is een inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Het hof neemt mede in aanmerking dat het uitgaansgeweld betreft, waardoor anderen ongevraagd getuige zijn geworden van het toegepaste geweld. Dergelijk gedrag vormt daarmee een bedreiging voor de openbare orde en versterkt de gevoelens van angst en onveiligheid in de samenleving.
Het hof heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 2 oktober 2026, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor het plegen van een strafbaar feit. Ook na het onderhavige feit is de verdachte niet opnieuw in aanraking gekomen met politie en justitie.
Redelijke termijn
Het hof constateert verder dat de redelijke termijn (termijn van berechting in tweede aanleg), als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden met ongeveer tien maanden is overschreden.
Het hof zal de geconstateerde overschrijding van de redelijke termijn verdisconteren in de op te leggen straf. In plaats van een taakstraf voor de duur van 73 uur te vervangen door 36 dagen hechtenis, zal het hof een taakstraf voor de duur van 60 uren, subsidiair 30 dagen hechtenis opleggen.
Vordering tot schadevergoeding [het slachtoffer]
In het onderhavige strafproces heeft [het slachtoffer] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële en immateriële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 3.127,46.
In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot het in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag van € 3.230,46. Dit bedrag bestaat uit € 230,46 aan materiële schade en € 3.000,00 aan immateriële schade.
De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van een gedeelte van de vordering van de benadeelde partij tot een bedrag van € 1.177,20 (bestaande uit € 1.000,00 materiële schade en € 177,20 immateriële schade).
De vordering van de benadeelde partij is namens de verdachte betwist, in die zin, dat de vordering primair niet-ontvankelijk dient te worden verklaard, nu vrijspraak is bepleit. Subsidiair is een beroep gedaan op artikel 6:101 van het Burgerlijk Wetboek (eigen schuld).
Materiële schade
Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat tot een bedrag van
€ 230,46 materiële schade is geleden. Deze schade is een rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde. De vordering van de benadeelde partij zal derhalve tot dat bedrag hoofdelijk worden toegewezen.
De wettelijke rente zal ingevolge artikel 6:83, aanhef en onder b, BW steeds worden toegekend vanaf het moment waarop de schade die het gevolg is van de onrechtmatige daad van de verdachte, is ingetreden. Het hof zal als aanvangsdatum telkens bepalen de datum vermeld op de facturen, zijnde:
- 14 juli 2022 over een bedrag van € 56,00 ter zake van kleding;
- 16 augustus 2022 over een bedrag van € 71,46 ter zake van reis- en parkeerkosten;
- 16 februari 2023 over een bedrag van € 103,00 ter zake van kosten fysiotherapeut.
Immateriële schade
Het hof overweegt dat op grond van artikel 6:106, eerste lid, onder b, van het Burgerlijk Wetboek een benadeelde partij onder meer een vergoeding toekomt voor immateriële schade als sprake is van lichamelijk letsel. Het hof stelt op basis van het dossier en de gegeven onderbouwing door de benadeelde partij vast dat sprake is van dergelijke schade, zodat de grond voor immateriële schadevergoeding daarmee is gegeven.
Het hof is van oordeel dat aannemelijk is geworden dat de benadeelde partij immateriële schade heeft geleden en dat deze schade het rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde. De vordering leent zich naar maatstaven van billijkheid en rekening houdend met de bedragen die door Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend, zoals neergelegd in de zogeheten ‘Rotterdamse schaal’, voor hoofdelijke toewijzing tot een bedrag van € 1.000,00, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 6 augustus 2022 tot aan de dag der algehele voldoening.
Voor het overige levert behandeling van de vordering van de benadeelde partij naar het oordeel van het hof een onevenredige belasting van het strafgeding op. Het hof zal dan ook bepalen dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering tot vergoeding van de geleden schade. Deze kan in zoverre bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
Eigen schuld
Ingevolge artikel 6:101 van het Burgerlijk Wetboek kan een schadevergoedingsplicht worden verminderd wanneer de schade mede een gevolg is van een omstandigheid die aan de benadeelde kan worden toegerekend. Naar het oordeel van het hof is geen sprake van een zodanige mate van eigen schuld dat dit moet resulteren in matiging van de gevorderde schadevergoeding.
Het beroep van de verdediging op vermindering van de vergoedingsplicht wegens eigen schuld van het slachtoffer wordt dan ook verworpen.
Kostenveroordeling
Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op tweemaal een bedrag van € 238,00 conform het ‘Liquidatietarief kanton per 1 februari 2026’ (€ 476,00), en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.
Het hof zal de proceskosten hoofdelijk opleggen.
Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [het slachtoffer]
Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 1.230,46 aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de hoofdelijke verplichting opleggen dat bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente, aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [het slachtoffer] .
Toepasselijke wettelijke voorschriften
Het hof heeft gelet op de artikelen 9, 22c, 22d, 36f en 141 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 60 (zestig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 30 (dertig) dagen hechtenis.
Vordering van de benadeelde partij [het slachtoffer]
Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [het slachtoffer] ter zake van het bewezenverklaarde tot het bedrag van € 1.230,46 (duizend tweehonderddertig euro en zesenveertig cent), bestaande uit € 230,46 (tweehonderddertig euro en zesenveertig cent) materiële schade en € 1.000,00 (duizend euro) immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
Veroordeelt de verdachte hoofdelijk met de mededader in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op € 476,00 (vierhonderdzesenzeventig euro).
Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [het slachtoffer] , ter zake van het bewezenverklaarde een bedrag te betalen van
€ 1.230,46 (duizend tweehonderddertig euro en zesenveertig cent), bestaande uit € 230,46 (tweehonderddertig euro en zesenveertig cent) materiële schade en € 1.000,00 (duizend euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.
Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 12 (twaalf) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader aan een van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt.
Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op:
- 14 juli 2022 over een bedrag van € 56,00 ter zake van kleding;
- 16 augustus 2022 over een bedrag van € 71,46 ter zake van reis- en parkeerkosten;
- 16 februari 2023 over een bedrag van € 103,00 ter zake van kosten fysiotherapeut.
Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op
6 augustus 2022.
Dit arrest is gewezen door mr. S.M. Krans, als voorzitter, en mr. G. Knobbout en
mr. M.A.C.L.M. Bonn, leden, in bijzijn van de griffier mr. R. Rakić-Dieteren.
Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 30 oktober 2026.
Mr. M.A.C.L.M. Bonn is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.