Strafrecht overig
Art. 2 onder B Opiumwet. Veroordeling voor medeplichtigheid aan drugshandel door woning ter beschikking te…
Gerechtshof Den Haag, 2 november 2026
ECLI:NL:GHDHA:2026:3167 · Gerechtshof Den Haag · 2 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-den-haag/strafrecht/strafrecht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-ghdha-2026-3167
Zaakgegevens
Op 2 november 2026 heeft het Gerechtshof Den Haag in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Gerechtshof Den HaagGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 2 november 2026
- Datum publicatie
- 3 november 2026
- Zaaknummer
- 22-000549-24
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:GHDHA:2026:3167
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Art. 2 onder B Opiumwet. Veroordeling voor medeplichtigheid aan drugshandel door woning ter beschikking te stellen, als tegenprestatie daarvoor kreeg verdachte kosteloos cocaïne. Gevangenisstraf voor de duur van 13 dagen met aftrek van voorarrest.
Procesgang
Rechtbank Den Haag · 7 augustus 2019
ECLI:NL:RBDHA:2019:10319Gerechtshof Den Haag · 2 november 2026deze uitspraak
ECLI:NL:GHDHA:2026:3167
Uitspraak
Rolnummer: 22-000549-24
Parketnummer: 09-817625-17
Datum uitspraak: 2 november 2026
TEGENSPRAAK
Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Den Haag, gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Den Haag van 7 augustus 2019 in de strafzaak tegen de verdachte:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] (Colombia) op [geboortedatum] 1975,
adres: [woonadres] , [woonplaats] .
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzittingen in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
Procesgang
In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het onder 1 primair en 2 tenlastegelegde vrijgesproken en ter zake van het onder 1 subsidiair tenlastegelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 60 dagen, met aftrek van voorarrest, waarvan 47 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren en met oplegging van bijzondere voorwaarden. Voorts is een beslissing genomen over het beslag, zoals nader omschreven in het vonnis waarvan beroep.
Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
Omvang van het hoger beroep
De verdachte is door de rechtbank Den Haag vrijgesproken van hetgeen aan hem onder 2 is tenlastegelegd. Het hoger beroep is door de verdachte onbeperkt ingesteld en is derhalve mede gericht tegen de in eerste aanleg gegeven beslissing tot vrijspraak. Gelet op hetgeen is bepaald in artikel 404, vijfde lid, van het Wetboek van Strafvordering (Sv) staat voor de verdachte tegen deze beslissing geen hoger beroep open. Het hof zal de verdachte mitsdien niet-ontvankelijk verklaren in het ingestelde hoger beroep, voor zover dat is gericht tegen de in het vonnis waarvan beroep gegeven vrijspraak.
Tenlastelegging
Aan de verdachte is – voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen – tenlastegelegd dat:
1.
hij op of een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 januari 2017 tot en met 22 maart 2017 te 's-Gravenhage tezamen en in vereniging met een ander of anderen, meermalen (telkens) opzettelijk heeft verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne en/of heroine, zijnde cocaïne en/of heroine (telkens) een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:
[medeverdachte] en/of een of meer onbekend gebleven personen op een of meer tijdstippen in de periode van 1 januari 2017 tot en met 22 maart 2017 te 's-Gravenhage meermalen (telkens), tezamen en in vereniging met een ander of anderen, opzettelijk heeft verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne en/of heroïne, zijnde cocaïne en/of heroïne, in elk geval (telkens) een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;
tot en/of bij het plegen van welk misdrijf verdachte op een of meer tijdstippen in de periode van 1 januari 2017 tot en met 22 maart 2017 te 's-Gravenhage, (telkens) opzettelijk behulpzaam is geweest en/of (een) middel(en) heeft verschaft door zijn, verdachtes, woning ter beschikking te stellen aan een of meer voornoemde perso(o)n(en).
Vordering van de advocaat-generaal
De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd, met uitzondering van de opgelegde straf, en dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 13 dagen met aftrek van voorarrest.
Het vonnis waarvan beroep
Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven, omdat het hof zich daarmee niet verenigt. Het komt onder meer tot een andere bewezenverklaring.
Vrijspraak
Het hof is met de advocaat-generaal en de verdediging van oordeel dat niet wettig en overtuigend is bewezen hetgeen aan de verdachte onder 1 primair is tenlastegelegd, zodat de verdachte daarvan behoort te worden vrijgesproken.
Bewezenverklaring
Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 subsidiair tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
[medeverdachte] en/of een of meer onbekend gebleven personen op een of meer tijdstippen in de periode van 1 januari 2017 tot en met 22 maart 2017 te 's-Gravenhage meermalen (telkens), tezamen en in vereniging met een ander of anderen, opzettelijk heeft verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne en/of heroïne, zijnde cocaïne en/of heroïne, in elk geval (telkens) een middel vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;
tot en/of bij het plegen van welk misdrijf verdachte op een of meer tijdstippen in de periode van 1 januari 2017 tot en met 22 maart 2017 te 's-Gravenhage, (telkens) opzettelijk gelegenheid behulpzaam is geweest en/of (een) middel(en) heeft verschaft door zijn, verdachtes, woning ter beschikking te stellen aan een of meer voornoemde perso(o)n(en).
Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
Bewijsvoering
Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.
Bewijsoverweging
De verdediging heeft zich ter terechtzitting in hoger beroep op het standpunt gesteld dat de verdachte moet worden vrijgesproken van het subsidiair tenlastegelegde. Daartoe is aangevoerd dat de verdachte geen actieve gedragingen heeft verricht ter ondersteuning van de handel in verdovende middelen vanuit zijn woning en dat de verdachte daarom geen opzet heeft gehad op het verschaffen van de gelegenheid tot het plegen van dat misdrijf. Hij heeft het uit onmacht laten gebeuren en toegelaten. De verdachte was in die tijd ernstig verslaafd, en van die verslaving is door de hoofdrolspeler (‘ [bijnaam medeverdachte] ’) misbruik gemaakt door aan hem steeds drugs te verstrekken. Dit met als doel het breken van enige weerstand tegen het beschikbaar stellen van zijn woning.
Het hof overweegt hiertoe als volgt.
Op 23 maart 2017 is een verbalisant na een anonieme melding naar de woning aan de [adres] in Den Haag gegaan. Zij werd in de woning binnengelaten door de bewoner, de verdachte. De verdachte vertelde dat er in zijn huis cocaïne werd gekookt en dat de dealer ‘ [bijnaam medeverdachte] ’ wordt genoemd. De verdachte heeft verder verklaard dat hij gratis cocaïne van hem kreeg.
Het staat vast dat de woning die de verdachte bewoonde in de ten laste gelegde periode feitelijk een drugspand was. Er werden harddrugs “gekookt”, geportioneerd en vervolgens ook verkocht. Het ging dan om cocaïne maar er werd ook heroïne verkocht. Er kwamen ook “vrienden” bij hem over de vloer die bestelden. Medeverdachte [medeverdachte] , ook wel ‘ [bijnaam medeverdachte] ’ genoemd, speelde hierin een hoofdrol. De verdachte liet dit allemaal gebeuren, en op enig moment heeft hij zijn huissleutels aan hem (en anderen) verstrekt. Als tegenprestatie voor het beschikbaar stellen van zijn woning kreeg de verdachte (gratis) cocaïne verstrekt.
Het hof is van oordeel dat het beschikbaar stellen van zijn woning in de hiervoor omschreven omstandigheden inhoudt dat de verdachte [medeverdachte] gelegenheid heeft geboden tot het plegen de strafbare drugsfeiten die daarin met zijn medeweten hebben plaatsgevonden. Hiertoe heeft de verdachte immers – en anders dan de verdediging heeft bepleit – ook actieve gedragingen verricht. Hij heeft zijn woning aan [medeverdachte] , die niet bij hem woonde, ter beschikking gesteld en hem en anderen binnengelaten die zich bezighielden met die feiten. Daarnaast heeft hij aan hen ook huissleutels verstrekt. De verdachte werd bovendien voor zijn “diensten” beloond. Hij kreeg met regelmaat kosteloos cocaïne verstrekt, en daarmee kon hij in zijn verslaving voorzien.
Uit het bovenstaande volgt dat de verdachte opzettelijk zijn woning beschikbaar heeft gesteld aan [medeverdachte] om aldaar de Opiumwet (harddrugs) herhaaldelijk te overtreden, hetgeen de verdachte daartoe medeplichtig maakt. De omstandigheid dat de verdachte verslaafd was en naar eigen zeggen (op enig moment) afhankelijk was van de drugs die hij van [medeverdachte] kreeg staat aan zijn opzettelijk handelen niet in de weg.
De verweren van de verdediging worden verworpen.
Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het onder 1 subsidiair bewezenverklaarde levert op:
medeplichtigheid aan opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd.
Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
Strafmotivering
Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting. Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
Ernst van het feit
De verdachte heeft zijn woning gedurende bijna drie maanden ter beschikking gesteld aan een drugsdealer, die vanuit zijn woning cocaïne en heroïne verkocht. Doordat de verdachte zijn woning ter beschikking heeft gesteld, heeft hij deze drugshandel gefaciliteerd. De handel in verdovende middelen levert een gevaar op voor de volksgezondheid en kan leiden tot verslaving. Tenslotte leidt de handel van drugs in veel gevallen tot criminaliteit, wat schade en overlast veroorzaakt voor de samenleving.
Justitiële documentatie en persoonlijke omstandigheden
Het hof heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 5 oktober 2026, waaruit blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van strafbare feiten. Het hof merkt daarbij op dat het gaat om feiten die langer dan acht jaar geleden zijn gepleegd. De verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat het de laatste jaren beter met hem gaat. Hij gebruikt al geruime tijd geen alcohol en drugs meer. Hij werkt als vrijwilliger bij het [naam hulporganisatie] en is bezig met een opleiding in Utrecht als ervaringsdeskundige. Zijn schulden zijn afbetaald, hij heeft een vriendin en heeft plannen te emigreren naar de Filipijnen.
Redelijke termijn
Het hof heeft geconstateerd dat sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn in de zin van artikel 6, eerste lid, van het EVRM. De vervolging van de verdachte is op 23 maart 2017 aangevangen met zijn inverzekeringstelling. Door de rechtbank is op 7 augustus 2019 vonnis gewezen. De redelijke termijn voor de berechting in eerste aanleg van twee jaar is hiermee met vierenhalve maand overschreden. Nu door de verdediging op 12 augustus 2019 hoger beroep is ingesteld en het hof op 2 november 2026 arrest wijst, is de redelijke termijn voor deze behandeling eveneens overschreden, en wel in zeer ruime mate. Deze overschrijding in hoger beroep bedraagt ongeveer drie vijf jaren en drie maanden. Het hof heeft ook de gehele duur van de procedure in ogenschouw genomen.
Het hof zal de geconstateerde zeer forse overschrijding van de redelijke termijn verdisconteren in de op te leggen straf, door de in beginsel passend en geboden geachte gevangenisstraf van 30 dagen, waarvan 17 dagen voorwaardelijk, te verlagen naar een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 13 dagen met aftrek van voorarrest.
Een andere of lichtere straf dan deze gevangenisstraf acht het hof, gelet op de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, niet passend. Anders dan de verdediging heeft bepleit kan dan ook niet volstaan worden met toepassing van artikel 9a Sr.
Beslag
Ten aanzien van de inbeslaggenomen, de op de beslaglijst onder 1 en 2 genummerde telefoontoestellen, zal het hof de teruggave aan de rechthebbende gelasten. Deze goederen zijn weliswaar in de woning van de verdachte inbeslaggenomen, maar hij heeft verklaard dat deze niet aan hem toebehoren.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
Het hof heeft gelet op de artikelen 2 en 10 van de Opiumwet en de artikelen 48 en 63 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.
BESLISSING
Het hof:
Verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep, voor zover gericht tegen de beslissing ter zake van het onder 2 tenlastegelegde.
Vernietigt het vonnis waarvan beroep voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen en doet in zoverre opnieuw recht:
Verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 1 primair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 subsidiair tenlastegelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart het onder 1 subsidiair bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 13 (dertien) dagen.
Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Gelast de teruggave aan de rechthebbende van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten:
1. STK Telefoontoestel KI: zwart NOKIA
[nummer]
2 1.00 STK Telefoontoestel KI: zwart
NOKIA Rm-217
Dit arrest is gewezen door mr. M.S. Lamboo, als voorzitter, mr. L.C. van Walree en
mr. F.W. van Lottum, leden, in bijzijn van de griffier mr. I.L. Vollering.
Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 2 november 2026.
mr. F.W. van Lottum is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.