Strafrecht overig
Dodelijk verkeersongeval op 27 mei 2024 te Rhoon. De verdachte reed met zijn vrachtwagen de rotonde op, en…
Gerechtshof Den Haag, 14 oktober 2026
ECLI:NL:GHDHA:2026:3267 · Gerechtshof Den Haag · 14 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-den-haag/strafrecht/strafrecht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-ghdha-2026-3267
Zaakgegevens
Op 14 oktober 2026 heeft het Gerechtshof Den Haag in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Gerechtshof Den HaagGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 14 oktober 2026
- Datum publicatie
- 12 november 2026
- Zaaknummer
- 22-003049-25
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:GHDHA:2026:3267
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Dodelijk verkeersongeval op 27 mei 2024 te Rhoon. De verdachte reed met zijn vrachtwagen de rotonde op, en bij het afslaan is hij in botsing gekomen met het 21-jarige slachtoffer. Zij reed op een scooter op een fietspad en had voorrang. De verdachte had haar niet gezien, maar uit onderzoek blijkt dat hij haar wel (in de spiegels) had kunnen zien. De verdachte was een zeer ervaren beroepschauffeur en hij was goed bekend met de verkeerssituatie ter plaatse. Een situatie die hij zelf ook als gevaarlijk, onoverzichtelijk en zelfs “listig” heeft omschreven. De verdachte had bij het afslaan zijn (lage) snelheid moeten minderen teneinde zich ervan te vergewissen dat er daadwerkelijk geen (brom)fietser aankwam. Hij had zich daartoe in de best mogelijke waarnemingspositie moeten plaatsen. Aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend rijgedrag. Schuld in de zin van artikel 6 Wegenverkeerswet 1994. Veroordeling voor dit primair tenlastegelegde feit. Opgelegd is een taakstraf voor de duur van 200 uren en een onvoorwaardelijke rijontzegging voor de duur van 12 maanden.
Procesgang
Rechtbank Rotterdam · 1 oktober 2025
ECLI:NL:RBROT:2025:11589Gerechtshof Den Haag · 14 oktober 2026deze uitspraak
ECLI:NL:GHDHA:2026:3267
Uitspraak
Rolnummer: 22-003049-25
Parketnummer: 10-175638-24
Datum uitspraak: 14 oktober 2026
TEGENSPRAAK
Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Den Haag gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Rotterdam van 1 oktober 2025 in de strafzaak tegen de verdachte:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1953,
BRP-adres: [BRP-adres] , [woonplaats] .
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
Procesgang
In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het primair tenlastegelegde veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 200 uren, subsidiair 100 dagen hechtenis en een ontzegging van de rijbevoegdheid voor de duur van 12 maanden, met aftrek van de tijd dat het rijbewijs reeds ingevorderd is geweest.
Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
Tenlastelegging
Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:
hij op 27 mei 2024 te Rhoon, gemeente Albrandswaard, als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig (een vrachtwagen), daarmede rijdende over de weg,
rotonde / kruising Binnenbaan en Rivierweg zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door roekeloos, in elk geval zeer, althans aanmerkelijk, onvoorzichtig en/of onoplettend, welk genoemd rijgedrag hierin heeft bestaan dat hij, verdachte, toen daar,
- zijn aandacht daarbij niet voortdurend, in elk geval onvoldoende, op de weg en het verkeer voor en/of naast hem heeft gehouden en
- zijn snelheid niet zodanig heeft aangepast dat hij in staat was zijn voertuig tijdig af te remmen of tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij, verdachte, de weg kon overzien en waarover deze vrij was en
- ( aldus rijdende) niet of niet tijdig heeft opgemerkt dat een voor hem, verdachte, van rechts op/vanaf voornoemd, op die rotonde geplaatst vrij liggend fietspad komende bromfietser, inmiddels voornoemde rotonde / kruising op was gereden en
-en aldus rijdend tegen die bromfietser is aangebotst,
waardoor die bromfietser, genaamd [het slachtoffer] , is overleden;
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou
kunnen leiden:
hij op 27 mei 2024 te Rhoon, gemeente Albrandswaard als bestuurder van een voertuig (vrachtauto), daarmee rijdende op de weg, op de rotonde / kruispunt van de Rivierweg met de Binnenbaan en de Rhoonse Baan, welk genoemd rijgedrag hierin heeft bestaan dat hij, verdachte, toen daar,
- zijn aandacht daarbij niet voortdurend, in elk geval onvoldoende, op de weg en het verkeer voor en/of naast hem heeft gehouden en
- zijn snelheid niet zodanig heeft aangepast dat hij in staat was zijn voertuig tijdig af te remmen of tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij, verdachte, de weg kon overzien en waarover deze vrij was en
- ( aldus rijdende) niet of niet tijdig heeft opgemerkt dat een voor hem, verdachte, van rechts op/vanaf voornoemd, op die rotonde geplaatst vrij liggend fietspad komende bromfietser (te weten [het slachtoffer] ), inmiddels voornoemde rotonde / kruising op was gereden en
-en aldus rijdend tegen die bromfietser is aangebotst,
waardoor die bromfietser genaamd [het slachtoffer] is overleden, door welke gedraging(en) van verdachte gevaar op die weg werd veroorzaakt, althans kon worden veroorzaakt, en/of het verkeer op die weg werd gehinderd, althans kon worden gehinderd.
Vordering van de advocaat-generaal
De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat aan de verdachte zal worden opgelegd een taakstraf voor de duur van 240 uren, subsidiair 120 dagen hechtenis en een ontzegging van de rijbevoegdheid voor de duur van 12 maanden, met aftrek van de tijd dat het rijbewijs reeds ingevorderd is geweest.
Het vonnis waarvan beroep
Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven, dit reeds omdat het hof tot een enigszins andere bewezenverklaring komt.
Bewezenverklaring
Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
hij op 27 mei 2024 te Rhoon, gemeente Albrandswaard, als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig (een vrachtwagen), daarmede rijdende over de weg, bij de
rotonde / kruising Binnenbaan en Rivierweg zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door roekeloos, in elk geval zeer, althans aanmerkelijk, onvoorzichtig en/of onoplettend rijgedrag, welk genoemd rijgedrag hierin heeft bestaan dat hij, verdachte, toen daar,
- zijn aandacht daarbij niet voortdurend, in elk geval onvoldoende, op de weg en het verkeer voor en/of naast hem heeft gehouden en
- zijn snelheid niet zodanig heeft aangepast dat hij in staat was zijn voertuig tijdig af te remmen of tot stilstand te brengen binnen de afstand waarover hij, verdachte, de weg kon overzien en waarover deze vrij was en
- (aldus rijdende) niet of niet tijdig heeft opgemerkt dat een voor hem, verdachte, van rechts op/vanaf voornoemd, op die rotonde geplaatst een vrij liggend fietspad komende bromfietser, inmiddels voornoemde rotonde / kruising op was gereden en
-en aldus rijdend tegen die bromfietser is aangebotst,
waardoor die bromfietser, genaamd [het slachtoffer] , is overleden.
Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
Bewijsvoering
Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.
Nadere bewijsoverweging
Standpunt advocaat-generaal
De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot bewezenverklaring van het primair tenlastegelegde. Dit omdat het rijgedrag van de verdachte, dat het dodelijke ongeval heeft veroorzaakt, moet worden aangemerkt als zijnde aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend. Dat levert schuld op als bedoeld in artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994 (hierna: WVW).
Standpunt verdediging
Namens de verdachte is een integrale vrijspraak bepleit. Niet kan namelijk worden vastgesteld dat sprake is geweest van aanmerkelijk onvoorzichtig of onoplettend rijgedrag, zodat geen sprake is van schuld in de zin van artikel 6 WVW. Ook heeft de verdachte geen gevaar of hinder op de weg veroorzaakt, zodat ook geen sprake is van overtreding van artikel 5 WVW.
Oordeel van het hof
De toedracht van het verkeersongeval
Op maandag 27 mei 2024 heeft een dodelijk verkeersongeval plaatsgevonden op het kruispunt van de Rivierweg met de Binnenbaan te Rhoon.
Naast de rotonde die deze rijbanen met elkaar verbindt, loopt een (brom)fïetspad (hierna ook: fietspad) dat de contouren van de rotonde volgt. Het kruispunt is aangeduid als voorrangskruispunt, hetgeen inhoudt dat verkeer dat de rotonde verlaat, voorrang moet verlenen aan (brom)fietsverkeer dat via de (brom)fietsoversteekplaats vanuit twee richtingen de rijbaan oversteekt. De toegestane maximumsnelheid ter plaatse is 50 km/u voor motorvoertuigen en 30 km/u voor voertuigen op het (brom)fietspad.
Het slachtoffer, de 21-jarige [het slachtoffer] (hierna ook: [het slachtoffer] ), reed op haar scooter over het (brom)fietspad parallel aan de Rivierweg de rotonde tegemoet. Tot aan de rotonde loopt dit fietspad min of meer (op enige afstand) parallel aan de Rivierweg. Op deze Rivierweg reed de verdachte met zijn vrachtwagen in zuidelijke richting, net als [het slachtoffer] , deze rotonde tegemoet. Eenmaal op de rotonde is de verdachte rechtsaf de Binnenbaan ingeslagen en begon deze op te rijden. Toen heeft hij het slachtoffer gekruist op het fietspad. Hij heeft haar geen voorrang verleend, terwijl hij daartoe wel gehouden was. Het slachtoffer is in botsing gekomen met de vrachtwagen van de verdachte, ten val gekomen en overreden. Het slachtoffer is ter plekke overleden aan haar verwondingen.
Uit onderzoek van de politie blijkt dat [het slachtoffer] , kort voordat de vrachtauto de rotonde op reed, zichtbaar is geweest in de rechter breedtespiegel van de vrachtauto. Vervolgens is zij - nadat zij zich een kort moment in de dode hoek van de vrachtauto bevond - voor de verdachte op de rotonde zichtbaar geweest via de rechter zijruit van de vrachtauto. Kort voor de aanrijding is zij ook nog in de trottoirspiegel van de vrachtwagen zichtbaar geweest. De verdachte is met een snelheid van ongeveer 20 kilometer per uur de rotonde op gereden en met ongeveer eenzelfde snelheid afgeslagen. Hij heeft pas geremd nadat hij [het slachtoffer] had geraakt.
De verdachte was een zeer ervaren beroepschauffeur en hij was goed bekend met de vrachtwagen waarin hij reed. Hij reed deze soms meermalen per week. De verdachte was verder goed bekend met de verkeerssituatie ter plaatse. Hij reed daar veelvuldig, in de vier jaar voor het ongeval drie tot vijf keer per week. Het transportbedrijf waarvoor hij toen in opdracht regelmatig reed, was gevestigd aan de Binnenbaan op nog geen 100 meter afstand van de rotonde.
De verklaringen van de verdachte
De verdachte heeft verklaard dat hij het slachtoffer op geen enkel moment heeft gezien. Niet toen hij richting de rotonde reed, niet toen hij eenmaal op de rotonde was, niet toen hij rechtsaf sloeg en tot slot ook niet toen hij de Binnenbaan opreed. Al die tijd heeft hij meermalen actief in zijn verschillende spiegels gekeken, het zogeheten “spiegelen”, en ook vanuit de verschillende ruiten heeft hij acht geslagen op de verkeerssituatie.
Over de kruising zélf heeft de verdachte verklaard dat het een “listige” kruising is, want je raakt het overzicht op het fietspad snel kwijt. Het fietspad ligt buiten zijn zichtveld, je krijgt er pas weer zicht op als je de rotonde afslaat. Hij weet dat het verkeer op het (de Binnenbaan kruisende) (brom)fietspad voorrang heeft, en hij houdt er daarom rekening mee dat het verkeer op het fietspad daarom gewoon blijft doorrijden. Volgens hem is het onoverzichtelijk om daar met een vrachtwagen te rijden, ook omdat je rekening moet houden met het overige, van links komende verkeer op de rotonde.
Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de verdachte nogmaals benadrukt dat het een gevaarlijk kruispunt betreft. Ook heeft de verdachte verklaard dat hij heeft afgeremd omdat er, de rotonde naderend, verkeer voor hem reed, en ook verkeer van links de rotonde op kwam. Uit de ritgegevens van de tachograaf is vastgesteld dat circa 22 meter voor de rotonde is afgeremd van 16 km/u tot 6 km/u. Toen de verdachte de rotonde op kon rijden, heeft hij zijn snelheid blijkens diezelfde ritgegevens verhoogd tot 20 km/u. De verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat hij het fietspad voor de rotonde al in de gaten heeft gehouden, maar dat hij ook het verkeer op de rotonde in de gaten diende te houden. Nadat de verdachte de rotonde opreed en naar rechts wilde afslaan, heeft hij nogmaals naar het (brom)fietspad - zowel aan de linker- als aan de rechterzijde – gekeken, aldus de verdachte. Ook heeft hij vooruit gekeken, waar zich, naar eigen zeggen, een luxe auto bevond.
Schuld in de zin van artikel 6 WVW (beoordelingskader)
De verdachte wordt primair verweten dat hij schuld, in de zin van artikel 6 WVW, heeft aan het door hem veroorzaakte dodelijke ongeval. De meest ernstige gradatie van die schuld is de roekeloosheid. Daar is echter in het geheel geen sprake van, aldus ook de advocaat-generaal. Ook staat niet ter discussie dat er geen sprake is van schuld in de zin van zeer onvoorzichtig, onoplettend of onachtzaam rijgedrag. Beoordeeld moet daarom worden of de lichtste variant van schuld aan de orde is. Oftewel, was het rijgedrag van de verdachte “aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend”.
Het staat vast, dat is ook niet betwist door de verdediging, dat de verdachte een andere verkeersdeelnemer ( [het slachtoffer] ) aan wie hij voorrang had moeten verlenen niet heeft gezien hoewel deze voor hem wel waarneembaar moet zijn geweest en de verdachte daarop zijn rijgedrag moet hebben kunnen afstemmen (bijvoorbeeld remmen). Die enkele omstandigheid maakt echter nog niet dat de verdachte zich reeds daarom “aanmerkelijk onvoorzichtig” heeft gedragen. Dat is vaste rechtspraak van de Hoge Raad. Deze algemene regel heeft de Hoge Raad recentelijk genuanceerd. Niet kan namelijk uit die rechtspraak als algemene regel worden afgeleid dat schuld in de zin van artikel 6 WVW in geen geval kan worden bewezenverklaard als de gedraging van de verdachte die heeft geleid tot het ongeval, haar aanleiding vindt in uitsluitend een enkel moment van onoplettendheid. De omstandigheden van het geval – waartoe ook de aard van de verkeerssituatie kan worden gerekend – kunnen immers zodanige aandacht vergen dat ook een kort moment van onoplettendheid als zeer onvoorzichtig kan worden aangemerkt.
De omstandigheden van het geval
Bovengenoemde door de Hoge Raad aangebrachte nuancering is bij de verdere beoordeling van deze zaak van belang. Het hof zal namelijk tot de conclusie komen dat de bijzondere omstandigheden van deze zaak maken dat rijgedrag van de verdachte als “aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend” moet worden aangemerkt.
Het hof stelt hierbij voorop dat de verdachte een zeer ervaren beroepschauffeur is. Daarom mag van hem worden verwacht dat hij (vergeleken met een “gemiddelde” bestuurder) extra voorzichtigheid betracht ten opzichte van het andere verkeer. Dat geldt in het bijzonder als het gaat om een voor vrachtwagens onoverzichtelijke verkeerssituatie, zoals in dit geval. De verdachte wist, en heeft dat ook expliciet benoemd, dat het ging om een gevaarlijke rotonde, waarbij hij woorden als onoverzichtelijk en “listig” gebruikt. Daar komt bij dat extra voorzichtigheid, zeker ten aanzien van zwakkere verkeersdeelnemers zoals scooters, des te meer aan de orde was omdat de verdachte niet zomaar in een auto reed, maar in een zware vrachtwagen.
Deze omstandigheden maken dat van de verdachte mocht worden verwacht dat hij zich in de best mogelijke positie zou plaatsen om zich ervan te vergewissen dat de weg vrij was van enig kruisend verkeer, om zo de kans zo klein mogelijk te maken dat hij iets over het hoofd zou zien.
Het hof stelt vast dat de verdachte zijn snelheid niet heeft geminderd of heeft geremd voordat hij de rotonde afsloeg en het fietspad kruiste. Het hof heeft er oog voor dat de verdachte ook het overige verkeer op de rotonde en het fietspad in de gaten diende te houden. Echter, naar het oordeel van het hof mocht om deze reden juist worden verwacht dat de verdachte extra aandacht zou besteden aan van rechts komende (brom)fietsverkeer en zijn snelheid te minderen om zichzelf meer tijd te gunnen om de verkeerssituatie te overzien.
Door evenwel na op de rotonde opgetrokken te zijn, en met onverminderde vaart het (brom)fietsoversteekpad te kruisen heeft de verdachte in de gegeven omstandigheden aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend gereden. De verdachte kan dan ook meer verweten worden dan enkel een kort moment van onoplettendheid.
Het hof heeft er oog voor dat het een - zeker voor vrachtwagens - onoverzichtelijke kruising betreft, maar juist dat gegeven had de verdachte ertoe moeten brengen zijn snelheid op dat moment te minderen teneinde zich ervan te vergewissen dat er daadwerkelijk geen (brom)fietser aankwam. Zijn ruime ervaring als vrachtwagenchauffeur brengt dit zoals hiervoor reeds overwogen eens te meer met zich mee.
De raadsvrouw heeft zich ter terechtzitting in hoger beroep op het standpunt gesteld dat langzamer rijden of stilstaan geen uitkomst had geboden, omdat dit zou inhouden dat de verdachte gedurende enkele seconden zou moeten optrekken en in die tijd ander (brom)fietsverkeer zou kunnen naderen. Het hof overweegt – met verwijzing naar de bevindingen in de verkeersongevallenanalyse - dat als de verdachte langzamer had gereden, het slachtoffer ook langer zichtbaar was geweest in de spiegels. De verdachte had zichzelf hierdoor in de best mogelijke waarnemingspositie kunnen brengen. Ook had een langzamere snelheid zowel de verdachte als het slachtoffer meer gelegenheid geboden om te anticiperen op het verkeersgedrag van de ander. Dat een dergelijke vertraging, of zelfs een stilstand, mogelijk enige hinder had kunnen veroorzaken voor verkeer dat zich achter zijn vrachtwagen bevond, doet daar niet aan af.
Conclusie
Het hof is op grond van de hierdoor genoemde feiten en omstandigheden van oordeel dat er sprake is van aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend rijgedrag van de verdachte. Het hof acht dan ook bewezen dat er sprake is van schuld in de zin van artikel 6 WVW en verwerpt het verweer.
Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het primair bewezenverklaarde levert op:
overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl het een ongeval betreft waardoor een ander wordt gedood.
Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
Strafmotivering
Het hof heeft de op te leggen straffen bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.
Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
Op 27 mei 2024 heeft de verdachte met zijn vrachtwagen een dodelijk verkeersongeval veroorzaakt. De nog maar 21 jaar oude [het slachtoffer] reed op haar scooter, stak een fietspad over en werd door de vrachtwagen geraakt. Zij had voorrang. De verdachte had haar echter niet opgemerkt, met alle ronduit tragische gevolgen van dien. Het was een, ook naar eigen zeggen, onoverzichtelijke en zelfs “listige” kruising. De verdachte was een zeer ervaren beroepschauffeur en was goed bekend met de verkeerssituatie ter plaatse. Onder die omstandigheden had hij extra voorzichtigheid moeten betrachten.
Het verkeersongeval en de gevolgen daarvan hebben immens verdriet en leed veroorzaakt voor de nabestaanden. Dat verdriet en leed is nog in alle hevigheid aanwezig, zo is ook wel gebleken uit het spreekrecht dat namens de nabestaanden van [het slachtoffer] werd uitgeoefend ter terechtzitting in hoger beroep.
Evenals de rechtbank is het hof zich ervan bewust dat voor de nabestaanden van [het slachtoffer] geen enkele straf in verhouding staat tot de gevolgen van het ongeval en het voor hen veroorzaakte leed. Zonder daaraan iets af te willen doen, geldt ook dat een aan de verdachte op te leggen straf in verhouding dient te staan tot de ernst en mate van verwijtbaarheid van zijn (verkeers)gedrag en niet in overwegende mate mag worden ingegeven door de ernst van de gevolgen daarvan. Bovendien dient het hof bij de strafbepaling oog te hebben voor de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting en straffen die in vergelijkbare gevallen worden opgelegd.
Het hof heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 15 september 2026, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van strafbare feiten. Bovendien neemt het hof in aanmerking dat de verdachte ook verder zal moeten leven met de wetenschap dat een jonge vrouw door zijn toedoen het leven heeft verloren.
Het hof is - alles afwegende - van oordeel dat een geheel onvoorwaardelijke taakstraf van na te melden duur alsmede een geheel onvoorwaardelijke ontzegging van de rijbevoegdheid van na te melden duur een passende en geboden reactie vormt.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
Het hof heeft gelet op de artikelen 9, 22c en 22d van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 6, 175 en 179 van de Wegenverkeerswet 1994, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart het primair bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 200 (tweehonderd) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 100 (honderd) dagen hechtenis.
Ontzegt de verdachte ter zake van het primair bewezenverklaarde de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 12 (twaalf) maanden.
Bepaalt dat de tijd, gedurende welke het rijbewijs van de verdachte ingevolge artikel 164 van de Wegenverkeerswet 1994 vóór het tijdstip, waarop deze uitspraak voor wat betreft de in artikel 179 van die wet genoemde bijkomende straf voor tenuitvoerlegging vatbaar is geworden, ingevorderd of ingehouden is geweest, op de duur van bovengenoemde bijkomende straf geheel in mindering zal worden gebracht.
Dit arrest is gewezen door mr. F.W. van Lottum, als voorzitter, en mr. L.C. van Walree en mr. M. Koole, leden,
in bijzijn van de griffier mr. E.C. Sjardin.
Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 14 oktober 2026.
Mr. M. Koole is buiten staat om dit arrest mede te ondertekenen.