Personen- en familierecht
Verlenging machtiging tot uithuisplaatsing. Artikel 1:265b BW.
Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 18 december 2025
ECLI:NL:GHSHE:2025:3640 · Gerechtshof 's-Hertogenbosch · 18 december 2025
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-s-hertogenbosch/civiel-recht/personen-en-familierecht/hoger-beroep/ecli-nl-ghshe-2025-3640
Zaakgegevens
Op 18 december 2025 heeft het Gerechtshof 's-Hertogenbosch in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over personen- en familierecht.
- Instantie
- Gerechtshof 's-HertogenboschGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- 's-Hertogenbosch
- Datum uitspraak
- 18 december 2025
- Datum publicatie
- 18 december 2025
- Zaaknummer
- 200.358.053/01
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Personen- en familierecht
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. F. Pool
- ECLI
- ECLI:NL:GHSHE:2025:3640
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Verlenging machtiging tot uithuisplaatsing. Artikel 1:265b BW.
Uitspraak
GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH
Team familie- en jeugdrecht
Uitspraak : 18 december 2025
Zaaknummer : 200.358.053/01
Zaaknummer 1e aanleg : C/02/433120 / JE RK 25-493
in de zaak in hoger beroep van:
[moeder] ,
wonende te [woonplaats] ,
verzoekster in hoger beroep,
hierna te noemen: de moeder,
advocaat: mr. F. Pool,
tegen
Stichting Jeugdbescherming [locatie]
gevestigd te [vestigingsplaats] ,
verweerster in hoger beroep,
hierna te noemen: de gecertificeerde instelling (GI).
Het hof merkt als belanghebbenden aan:
De heer en mevrouw [naam 1] ,
wonende in [woonplaats] ,
hierna te noemen: de pleegouders van [minderjarige 1] .
De heer en mevrouw [naam 2] ,
wonende te [woonplaats] ,
hierna te noemen: de gezinshuisouders van [minderjarige 2] .
Deze zaak gaat over de verlenging van de machtiging tot uithuisplaatsing van de minderjarigen:
- [minderjarige 1] , geboren op [geboortedag] 2018 in [geboorteplaats] ,
hierna te noemen: [minderjarige 1] .
- [minderjarige 2] , geboren op [geboortedag] 2022 in [geboorteplaats] ,
hierna te noemen: [minderjarige 2] .
In zijn hoedanigheid als omschreven in artikel 810 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) is in de procedure gekend:
de Raad voor de Kinderbescherming,
hierna te noemen: de raad.
1 Het geding in eerste aanleg
Het hof verwijst voor het verloop van het geding in eerste aanleg naar de mondelinge uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Middelburg, van 13 mei 2025, op schrift gesteld op 2 juni 2025.
2 Het geding in hoger beroep
Bij beroepschrift met producties, ingekomen ter griffie op 11 augustus 2025, heeft de moeder verzocht, zoals toegelicht tijdens de mondelinge behandeling, voormelde beschikking te vernietigen en opnieuw rechtdoende:
-
primair: het verzoek van de GI met betrekking tot de uithuisplaatsing van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] af te wijzen;
-
subsidiair: het verzoek van de GI met betrekking tot de uithuisplaatsing van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] te verlengen voor de duur van zes maanden onder aanhouding van het overige;
-
meer subsidiair: een nader onderzoek te gelasten op grond van artikel 810 a Rv, waarbij de moeder denkt aan een NIFP-onderzoek of [naam 3] .
Bij verweerschrift met producties, ingekomen ter griffie op 27 oktober 2025, heeft de GI verzocht voormelde beschikking te bekrachtigen en het verzoek in hoger beroep af te wijzen.
De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 21 november 2025. Bij die gelegenheid zijn gehoord:
-
de moeder via een digitale beeldverbinding, bijgestaan door mr. M.S. Krol als waarnemer voor mr. Pool;
-
de GI via een digitale beeldverbinding, vertegenwoordigd door mw. [vertegenwoordiger van de GI] .
De raad heeft zich bij brief van 8 oktober 2025 afgemeld voor de mondelinge behandeling. De gezinshuisouders van [minderjarige 2] hebben zich eveneens afgemeld voor de mondelinge behandeling. De pleegouders van [minderjarige 1] zijn, hoewel behoorlijk opgeroepen, niet verschenen.
Het hof heeft verder kennisgenomen van de inhoud van de brief met bijlagen van de GI van 19 november 2025.
3 De beoordeling
De moeder is belast met het ouderlijk gezag over [minderjarige 1] en [minderjarige 2] .
De partner van de moeder en de vader van de kinderen, [vader] , is op [datum] 2025 overleden.
[minderjarige 1] en [minderjarige 2] staan sinds 22 februari 2023 onder toezicht van de GI. De ondertoezichtstelling is laatstelijk verlengd tot 17 mei 2026.
[minderjarige 1] en [minderjarige 2] zijn op grond van een daartoe strekkende (spoed)machtiging sinds 13 juli 2023 uit huis geplaatst. [minderjarige 1] verblijft sindsdien bij de pleegouders, [minderjarige 2] verblijft sinds 21 maart 2024 in een accommodatie van een jeugdhulpaanbieder (bij de gezinshuisouders).
Bij de bestreden - uitvoerbaar bij voorraad verklaarde - beschikking heeft de rechtbank de ondertoezichtstelling van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] verlengd met ingang van 17 mei 2025 tot 17 mei 2026. De machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige 1] in een voorziening voor pleegzorg heeft de rechtbank verlengd met ingang van 17 mei 2025 tot 17 mei 2026. Dat geldt ook voor de machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige 2] in een gezinsgerichte voorziening. Het meer of anders verzochte heeft de rechtbank afgewezen.
De moeder kan zich niet verenigen met de beslissing tot verlenging van de machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] en zij is hiervan in hoger beroep gekomen.
Standpunt moeder
De moeder voert in het beroepschrift, zoals aangevuld tijdens de mondelinge behandeling - samengevat - het volgende aan. De rechtbank heeft ten onrechte overwogen dat de uithuisplaatsing van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] noodzakelijk is in het belang van hun opvoeding en verzorging en dat is voldaan aan de wettelijke vereisten van artikel 1:265b van het Burgerlijk Wetboek (BW). Ook heeft de rechtbank de uithuisplaatsing ten onrechte niet voor een kortere duur verlengd. De moeder wijst op het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) en het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind (IVRK).
De moeder erkent dat de afgelopen periode zwaar is geweest voor haar en dat het op dit moment niet goed met haar gaat. De moeder heeft een jaar geleden haar kind verloren en heel recent ook haar partner, de vader van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . Als gevolg van de rouwverwerking heeft zij onlangs een paar misstappen begaan. De moeder is bereid om de nodige hulpverlening te aanvaarden. Zij is bij de huisarts geweest en praat één keer per week met een psycholoog. De moeder ontkent dat zij verslaafd is aan drugs. De GI meent dat het perspectief van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] niet langer bij de moeder ligt. De moeder vreest dat de GI niet meer werkt aan een thuisplaatsing van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . Het had daarom op de weg van de rechtbank gelegen om de machtiging tot uithuisplaatsing te verlengen voor een kortere duur. Het is te voorbarig om te bepalen dat het perspectief van de kinderen niet meer bij de moeder ligt. Er is veel hulpverlening betrokken (geweest) en er is veel informatie voorhanden, maar de informatie is verouderd en weinig concreet. Niet duidelijk is welke hulp de GI daadwerkelijk heeft ingezet, waarom bepaalde trajecten zijn gestopt en welke conclusies hieraan worden verbonden. Er heeft tot op heden geen gedegen onderzoek plaatsgevonden naar het perspectief van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] , zodat de moeder het hof verzoekt een nader onderzoek te gelasten op grond van artikel 810a, tweede lid, Rv ter beantwoording van de vragen zoals opgenomen in het beroepschrift.
Standpunt GI
De GI voert in het verweerschrift, zoals aangevuld tijdens de mondelinge behandeling - samengevat - het volgende aan. [minderjarige 1] en [minderjarige 2] hebben in de thuissituatie bij de ouders veel onveiligheid ervaren in de vorm van verwaarlozing en geweld. Ondanks de inzet van de meest intensieve vorm van hulp, te weten een gezinsopname die is verlengd naar negen maanden in plaats van de gebruikelijke drie maanden, bleef de thuissituatie onveilig. In de afgelopen periode heeft de GI herhaaldelijk meldingen ontvangen waaruit blijkt dat de situatie die heeft geleid tot de uithuisplaatsingen van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] onveranderd is. De (thuis)situatie bij de moeder is op dit moment niet veilig voor de kinderen. Daarbij komt dat de moeder geen hulp accepteert om de problematische patronen te doorbreken. De moeder acht therapie en verslavingszorg niet noodzakelijk, zij werkt niet mee aan een persoonlijkheidsonderzoek en volgt de daaropvolgende (behandel)adviezen niet op. De GI heeft diverse pogingen ondernomen om de moeder te motiveren tot het accepteren van hulpverlening voor zichzelf. De GI heeft MDA++ (die richt op gezinnen met complexe multiproblematiek en regie voert) ingeschakeld, maar MDA++ heeft de regie weer afgesloten, omdat ouders niet leerbaar zouden lijken door onvoldoende probleembesef. De GI ziet dat de moeder structureel weigert de eigen problematiek aan te pakken.
[minderjarige 1] en [minderjarige 2] zijn kinderen die door hun belaste voorgeschiedenis meer dan andere kinderen behoefte hebben aan een veilige, stabiele omgeving met opvoeders die bovengemiddeld pedagogisch vaardig, sensitief en responsief zijn. De moeder kan dit naar de mening van de GI niet bieden, ook niet met de inzet van intensieve thuisbegeleiding. [minderjarige 1] is gediagnosticeerd met een posttraumatische stressstoornis (PTSS). Hij volgt traumabehandeling. In het belang van deze behandeling is het contact met de moeder beperkt. De kinderen zijn onrustig en hebben behoefte aan duidelijkheid. De GI is voornemens om na onderhavige procedure een verzoek tot onderzoek naar een gezag beëindigende maatregel in te dienen bij de raad. De GI hoopt dat de moeder de huidige situatie kan accepteren, de benodigde hulp voor zichzelf toelaat en als ouder op afstand op een positieve wijze betrokken kan zijn voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2] . Ondanks alle zorgen, worden tijdens de omgangsmomenten ook fijne interacties tussen de moeder en de kinderen gezien.
Oordeel hof
Het hoger beroep is alleen gericht tegen de verlenging van de machtiging tot uithuisplaatsing en niet tegen de verlenging van de ondertoezichtstelling.
Verlenging machtiging tot uithuisplaatsing
Ingevolge artikel 1:265b lid 1 BW kan de rechter de gecertificeerde instelling, bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet, die belast is met de uitvoering van de ondertoezichtstelling, op haar verzoek machtigen de minderjarige gedurende dag en nacht uit huis te plaatsen indien dit noodzakelijk is in het belang van de verzorging en opvoeding van de minderjarige of tot onderzoek van diens geestelijke of lichamelijke gesteldheid.
Op grond van artikel 1:265c lid 2 BW kan de rechter, mits aan de grond, bedoeld in artikel 1:265b lid 1 BW is voldaan, de duur van de machtiging uithuisplaatsing telkens verlengen met ten hoogste een jaar.
Het hof is van oordeel dat een verlenging van de machtiging tot uithuisplaatsing noodzakelijk was en is in het belang van de verzorging en opvoeding van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] en overweegt daartoe het volgende. Uit de overgelegde stukken en hetgeen is besproken tijdens de mondelinge behandeling in hoger beroep, volgt dat [minderjarige 1] en [minderjarige 2] ernstig in hun ontwikkeling worden bedreigd. [minderjarige 1] is gediagnosticeerd met PTSS en volgt daarvoor op dit moment traumabehandeling. [minderjarige 1] en [minderjarige 2] hebben een belaste voorgeschiedenis en hebben daardoor meer dan andere kinderen behoefte aan een veilige en stabiele opvoedomgeving. Uit het dossier volgt dat er in de afgelopen periode veel verontrustende meldingen van politie en instanties zijn geweest rondom de (thuis)situatie van de moeder. De moeder erkent tijdens de mondelinge behandeling in hoger beroep dat zij een roerige tijd doormaakt, onder meer door het overlijden van haar partner, en dat het op dit moment niet goed met haar gaat. De situatie van de moeder is niet veilig en stabiel. Daarbij komt dat de moeder onvoldoende blijk geeft van inzicht in haar persoonlijke problematiek, waardoor de door de GI noodzakelijk geachte hulpverlening enerzijds geen (blijvend) resultaat heeft opgeleverd en anderzijds niet van de grond is gekomen. Gelet op het voorgaande is het noodzakelijk in het belang van de verzorging en opvoeding van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] om de machtiging tot uithuisplaatsing voor de duur van één jaar in stand te laten. Een kortere duur, zoals door de moeder is verzocht, is alleen al niet aan de orde omdat de situatie van de moeder niet veilig en stabiel is. Al hetgeen de moeder in dit kader heeft aangevoerd, doet hieraan niet af. Een verlenging van de machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] voor de duur van de ondertoezichtstelling is noodzakelijk om de veiligheid van de kinderen te kunnen waarborgen. [minderjarige 1] en [minderjarige 2] verblijven op dit moment op een plek die aansluit bij hun behoeften en die hen de benodigde rust en structuur biedt.
Voor zover de moeder zich beroept op toepassing van artikel 284 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv), omdat de GI voor haar stellingen onvoldoende bewijs zou hebben aangeleverd, overweegt het hof als volgt. Artikel 284 bepaalt dat de negende afdeling van de tweede titel (de bepalingen inzake bewijs) van overeenkomstige toepassing is, tenzij de aard van de zaak zich daartegen verzet. Het gaat in deze procedure over maatregelen inzake kinderbescherming. Het betreft hier een verzoekschriftprocedure met een voluntair karakter, waarbij het gaat om de uitvoering van wetsvoorschriften waarin maatregelen ter bescherming van bijzondere belangen van minderjarigen zijn vervat. Deze aard van de zaak verzet zich tegen onverkorte toepassing van het bewijsrecht op grond van artikel 284, eerste lid, Rv. Het hof wijst in dit kader op artikel 3.3. van de Jeugdwet op grond waarvan de GI verplicht is in rapportages of verzoekschriften de van belang zijnde feiten volledig en naar waarheid aan te voeren. De GI heeft voldoende aannemelijk gemaakt dat de gronden aanwezig zijn.
Ten aanzien van het beroep van de moeder op het IVRK en het EVRM oordeelt het hof op grond van de hiervoor genoemde feiten en omstandigheden dat voldoende vast is komen te staan dat de verlenging van de machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] noodzakelijk is in hun belang en dat het IVRK en het EVRM zich onder de gegeven omstandigheden niet tegen een dergelijke beslissing verzet.
Onderzoek artikel 810a, tweede lid, Rv
Over het (meer) subsidiaire verzoek van de moeder om een nader onderzoek te gelasten op grond van artikel 810a Rv, overweegt het hof het volgende.
In artikel 810a, tweede lid, Rv is bepaald dat de rechter in zaken betreffende de ondertoezichtstelling van minderjarigen, de ontheffing en ontzetting van het ouderlijk gezag, of de ontzetting van de voogdij, op verzoek van een ouder en na overleg met die ouder een deskundige benoemt, mits dat mede tot de beslissing van de zaak kan leiden en het belang van het kind zich daartegen niet verzet. Onder de reikwijdte van artikel 810a lid 2 Rv vallen volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad ook de zaken waar het gaat om een uithuisplaatsing van een minderjarige.
De GI heeft tot augustus 2025 intensieve, pedagogische thuisondersteuning ingezet voor de begeleiding van de omgang. Daarnaast is een traject bij [instantie 1] gestart, gericht op het verbeteren van de gehechtheidsrelaties tussen ouders en de kinderen. [minderjarige 1] volgt sinds medio 2024 een traject bij zorgboerderij [zorgboerderij 1] ter verbetering van zijn sociale vaardigheden en emotieregulatie en sinds juni 2025 een traumabehandeling. [minderjarige 2] krijgt één-op-één begeleiding via [instantie 2] en begeleiding op de peuterspeelzaal en leert zich sinds juli 2025 via Zorgboerderij [zorgboerderij 2] sociaal adequaat te gedragen richting leeftijdsgenootjes in groepsverband. Zowel [minderjarige 2] als [minderjarige 1] vertonen trauma gerelateerd gedrag, zich uitend in hyperalertheid, hardhandig/gewelddadig reageren op anderen bij gevoelens van gevaar, testgedrag/sabotagegedrag en nachtmerries. [minderjarige 1] heeft ook een posttraumatische stressstoornis en om die reden op dit moment geen contact met de moeder.
Gelet op deze feiten en omstandigheden verzet het belang van [minderjarige 1] en [minderjarige 2] zich tegen een deskundigen onderzoek op de voet van artikel 810a lid 2 Rv, omdat een dergelijk onderzoek hun behandeling kan doorkruisen. Dit maakt dat het hof het (meer) subsidiaire verzoek van de moeder om een nader onderzoek op grond van artikel 810a Rv zal afwijzen.
Conclusie
Het hof is van oordeel dat aan de wettelijke vereisten van artikel 1:265b BW is voldaan en komt niet toe aan een deskundigenonderzoek. Het hof zal de bestreden beschikking, voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen, bekrachtigen.
4 De beslissing
Het hof:
bekrachtigt de mondelinge beslissing van de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Middelburg, van 13 mei 2025, op schrift gesteld op 2 juni 2025, voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen;
wijst af het meer of anders verzochte.
Deze beschikking is gegeven door mrs. C.M.J. Peters, S.P.A. Wensink-Vergunst en
I. van Oosterhout is op 18 december 2025 uitgesproken in het openbaar in tegenwoordigheid van de griffier.