Het hof veroordeelt de verdachte ter zake van 'medeplegen van handelen in strijd met een in artikel 3 onder B…

gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Limburg, zittingsplaats Roermond, van 22 juli 2025, in de strafzaak met parketnummer

03-001858-25 tegen:

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1996,

wonende te [adres] .

Hoger beroep

Van de zijde van de verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis waarvan beroep zal vernietigen en, opnieuw rechtdoende, het onder 1 en 2 tenlastegelegde bewezen zal verklaren en de verdachte te dien aanzien zal veroordelen tot eenzelfde straf als door de politierechter is opgelegd met uitzondering van de vervangende hechtenis, te weten een taakstraf voor de duur van 20 uren, subsidiair 10 dagen hechtenis, en tot een geldboete ter hoogte van € 850,00, subsidiair 8 dagen hechtenis.

Voorts heeft de advocaat-generaal gevorderd dat het hof de teruggave aan de verdachte zal gelasten van de onder hem inbeslaggenomen pillen.

De verdediging heeft ten aanzien van het onder 1 tenlastegelegde primair bepleit dat het hof het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk zal verklaren en subsidiair dat het hof de verdachte hiervan zal vrijspreken.

Daarnaast heeft de verdediging bepleit dat het hof de verdachte eveneens zal vrijspreken van het onder 2 tenlastegelegde.

Voorts heeft de verdediging een strafmaatverweer gevoerd.

Tot slot heeft de verdediging bepleit dat het hof de teruggave van de inbeslaggenomen pillen aan de verdachte zal gelasten.

Vonnis waarvan beroep

Het beroepen vonnis zal worden vernietigd, reeds omdat de politierechter heeft volstaan met aantekening van de uitspraak op een aan het dubbel van de dagvaarding gehecht stuk, maar het hof gebonden is aan het motiveringsvoorschrift van artikel 359 van het Wetboek van Strafvordering.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

1.

hij in of omstreeks de periode van 13 oktober 2024 tot en met 14 oktober 2024 te Roermond, althans in Nederland, eenmaal, althans meermalen, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, heeft geteeld en/of bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval aanwezig heeft gehad, een hoeveelheid van in totaal 20 gram, in elk geval een hoeveelheid van niet meer dan 30 gram hennep, zijnde hennep een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;

2.
hij op of omstreeks 14 oktober 2024 te Roermond, althans in Nederland, een voertuig, te weten een auto, heeft bestuurd of als bestuurder heeft doen besturen na gebruik van een in artikel 2 van het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer aangewezen stof als bedoeld in artikel 8, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994, te weten cannabis, terwijl ingevolge een onderzoek in de zin van artikel 8 van genoemde wet, het gehalte in zijn bloed van de bij die stof vermelde meetbare stof 11,0 microgram per liter bloed bedroeg, in elk geval een gehalte hoger dan de in artikel 3 van het genoemd besluit, bij die stof vermelde grenswaarde.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten of omissies zijn verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie

De verdediging heeft bepleit dat het hof het Openbaar Ministerie ten aanzien van het onder 1 tenlastegelegde niet-ontvankelijk verklaart. Ter onderbouwing van dat standpunt heeft de raadsman – zakelijk weergegeven – betoogd dat er sprake is van een vormverzuim, omdat de verdachte is geconfronteerd met onjuiste informatie tijdens het OM-hoorgesprek. Volgens de raadsman is hierdoor geen sprake meer van een eerlijk proces in de zin van artikel 6 EVRM.

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

Het hof stelt voorop dat de Hoge Raad in zijn arrest van 13 september 2016 heeft overwogen dat de niet-ontvankelijkverklaring van het Openbaar Ministerie in de vervolging, afgezien van de in de wet geregelde gevallen, slechts in uitzonderlijke situaties in aanmerking komt. Als het gaat om een vormverzuim in de zin van artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering – dus een onherstelbaar vormverzuim dat is begaan in het voorbereidend onderzoek tegen de verdachte ter zake van het aan hem tenlastegelegde feit – is voor dat rechtsgevolg alleen plaats ingeval het vormverzuim daarin bestaat dat met de opsporing of vervolging belaste ambtenaren ernstig inbreuk hebben gemaakt op beginselen van een goede procesorde, waardoor doelbewust of met grove veronachtzaming van de belangen van de verdachte aan diens recht op een eerlijke behandeling van zijn zaak is tekortgedaan (vgl. onder meer HR 30 maart 2004, ECLI:NL:HR:2004:AM2533, NJ 2004/376, rov. 3.6.5). Van belang is dat de toepassing van artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering beperkt is tot vormverzuimen die zijn begaan bij het voorbereidend onderzoek. Ingevolge artikel 132 Sv moet daaronder worden verstaan het onderzoek dat voorafgaat aan het onderzoek ter terechtzitting. Onder die vormverzuimen zijn blijkens de wetsgeschiedenis met name begrepen normschendingen bij de opsporing.

Daarnaast heeft de Hoge Raad in voornoemd arrest overwogen dat bij een inbreuk op de verdedigingsrechten van de verdachte die niet onder het bereik van artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering valt, de niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie in de vervolging niet in aanmerking komt, behoudens in het uitzonderlijke geval dat die inbreuk van dien aard is en zodanig ernstig dat geen sprake meer kan zijn van een eerlijk proces in de zin van artikel 6 EVRM. Daarbij verdient opmerking dat het in de eerste plaats moet gaan om een inbreuk die onherstelbaar is en die niet op een aan de eisen van een behoorlijke en effectieve verdediging beantwoordende wijze kan worden gecompenseerd. Bovendien moet die inbreuk het verstrekkende oordeel kunnen dragen – in de bewoordingen van het EHRM – dat “the proceedings as a whole were not fair”. Uit een en ander volgt dat de niet-ontvankelijkverklaring van het Openbaar Ministerie in de vervolging slechts in uitzonderlijke gevallen in beeld kan komen.

Voormeld toetsingskader indachtig overweegt het hof als volgt.

Het hof merkt allereerst op dat het OM-hoorgesprek in beginsel niet wordt aangemerkt als een onderdeel van het voorbereidend onderzoek, waardoor van een normschending bij de opsporing geen sprake is.

Daarnaast heeft te gelden dat, voor zover er al sprake van zou zijn dat de verdachte is geconfronteerd met onjuiste informatie tijdens het OM-hoorgesprek – uit het schriftelijk verslag hiervan is dat naar het oordeel van het hof overigens niet op te maken – niet gezegd kan worden dat geen sprake meer kan zijn van een eerlijk proces in de zin van artikel 6 EVRM. Daarbij overweegt het hof dat blijkens het schriftelijk verslag OM-hoorgesprek, de raadsman van de verdachte bij dit gesprek aanwezig is geweest en derhalve heeft kunnen ingrijpen op het moment dat de verdachte volgens de raadsman werd geconfronteerd met foutieve informatie. Bovendien heeft het OM-hoorgesprek niet tot afdoening van de zaak geleid en heeft de verdachte, eveneens in de aanwezigheid van zijn raadsman, zijn lezing van de feiten zowel voor de politierechter als in tweede instantie voor het hof naar voren kunnen brengen.

Gelet op het vorenstaande is het hof geenszins gebleken op grond waarvan de procedure in het geheel bezien niet eerlijk is geweest in de zin van artikel 6 EVRM. Bovendien is gesteld noch gebleken welk nadeel de verdachte zou hebben geleden.

Het hof verwerpt derhalve het verweer en acht het openbaar ministerie ontvankelijk in de vervolging.

Bewijsmiddelen

Indien in onderstaande bewijsmiddelen wordt verwezen naar paginanummers dan betreffen dit pagina’s van het procesdossier van de politie Eenheid Limburg, zaakregistratienummer PL2300-2024168125, afgesloten d.d. 14 januari 2025 (doorgenummerde pagina's 1 tot en met 181), hierna te noemen: het politiedossier.

Tenzij anders vermeld, zijn alle te noemen processen-verbaal in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde verbalisanten. Alle verklaringen zijn, voor zover nodig, zakelijk weergegeven.

Elk bewijsmiddel wordt – ook in zijn onderdelen – slechts gebruikt tot bewijs van dat bewezenverklaarde feit, of die bewezenverklaarde feiten, waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft.

Het hof ontleent aan de inhoud van de navolgende bewijsmiddelen, in onderlinge samenhang en (tijds)verband bezien, het bewijs dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, zoals hierna is bewezenverklaard.

Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 14 oktober 2024, p. 29 t/m 34 van het politiedossier, voor zover inhoudende als relaas van verbalisanten [verbalisant 1] ,

[verbalisant 2] en [verbalisant 3]:

Op 14 oktober 2024, waren wij bezig met een actie in Roermond. Actie was gericht op handel in verdovende middelen op straat. Wij hadden zicht in het centrum van Roermond.
Ik, verbalisant [verbalisant 3] , bekeek de opgeslagen camerabeelden van 13 oktober 2024. Ik zag dat om 15.19 uur de personenauto met kenteken [kenteken] in de [straatnaam] parkeerde. Ik zag dat [betrokkene] op de [straatnaam] stond. Ik zag dat de personenauto stopte ter hoogte van [betrokkene] . Ik zag dat de bijrijder uitstapte. Ik zag dat de bijrijder een doorzichtig plasticzakje overhandigde aan [betrokkene] . Ik zag dat het zakje ongeveer zo groot was als een tennisbal. Ik zag dat de personenauto een stukje verderop in de straat parkeerde. Ik zag dat [betrokkene] naar binnenging bij [huisnummer] en de bijrijder in de personenauto stapte.

Ik kan de bestuurder als volgt omschrijven:

Man

[signalement 1]

Ik kan de bijrijder als volgt omschrijven:
Man
[signalement 2]
[signalement 2]
[signalement 2]
Ik, verbalisant [verbalisant 3] , maakte foto's van deze personen en deelde deze met de collega die meewerkte aan de actie op 14 oktober 2024.
Op 14 oktober 2024 om 17.24 uur zag ik, verbalisant [verbalisant 3] , de personenauto met het Nederlandse kenteken [kenteken] op de [straatnaam] in Roermond. Ik zag dat
[betrokkene] naar het bijrijdersportier liep en in het raam ging hangen. Ik zag dat hij zijn rechterhand uit het voertuig haalde en dat hij een plasticzakje ter grootte van een tennisbal in zijn rechterjaszak deed. Ik zag dat de inhoud van het zakje donker van kleur was.

Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 14 oktober 2024, p. 26 t/m 28 van het politiedossier, voor zover inhoudende als relaas van verbalisanten [verbalisant 4] en [verbalisant 5]:
???

Op 14 oktober 2024 waren wij belast met een projectdag in verband met de sluiting van de coffeeshops in Roermond. Omstreeks 18.45 uur hoorden wij via onze portofoon dat een voertuig in beeld was die gisteren en eerder vandaag bij handel in verdovende middelen betrokken zou zijn. Net zoals gisteren zouden er twee personen in het voertuig zitten. Wij hoorden dat het ging om een [automerk] met Nederlands kenteken [kenteken] . Binnen de projectgroep werden foto's van het verdachte voertuig en de inzittenden gedeeld.
Wij hoorden omstreeks 19.00 uur dat de auto ging rijden met in totaal twee inzittenden erin. Wij hoorden dat de auto naar de Koninginnelaan reed. Wij reden voor het voertuig en gaven een stopteken. Wij zagen dat de bestuurder hieraan voldeed. Wij zagen dat zowel de bestuurder als de bijrijder daadwerkelijk dezelfde personen betroffen als op de foto's die aan ons ter beschikking waren gesteld. De bestuurder werd later bekend als [verdachte] , geboren op [geboortedag] 1996. Wij keken naar [verdachte] en zagen aan zijn pupillen en bloeddoorlopen ogen dat hij vermoedelijk onder invloed was van verdovende middelen. De bijrijder werd later bekend als [medeverdachte] . Ik, [verbalisant 4] , keek in een tasje die naast de bijrijdersstoel lag en zag zakjes daarin henneptoppen. Ik zag tevens een doorzichtige zak onder de bijrijdersstoel liggen met daarin henneptoppen. Ik hoorde dat [medeverdachte] zei dat hij wiet bij zich had.

Het proces-verbaal van verhoor verdachte d.d. 14 oktober 2024, p. 89 t/m 94 van het politiedossier, voor zover inhoudende als verklaring van [betrokkene]:

V: Wij hebben van twee dagen camerabeelden dat jij drugs koopt. Wil je daar een verklaring op geven?
A: Dat was alleen gisteren en vandaag. Ik heb besloten om 20 gram marihuana te halen. Vandaag 10 gram en gisteren 10 gram.
V: Heb je gisteren en vandaag van dezelfde persoon gekocht?
A: Ja.
V: Hoe zag die persoon eruit?
A: [signalement 2] .

Op 14 oktober 2024, werd door de politie-collega's, aangetroffen, op locatie de [straatnaam] (het hof begrijpt: onder medeverdachte [betrokkene]) te Roermond.

De aangetroffen goederen werden met behulp van een MMC-kleurtest reactie test, getest op de aanwezigheid van de softdrugs cannabis. Hierbij werd door ons verbalisanten het navolgende bevonden.

Goednummer : PL2300-2024167991-1747239

MMC-getest : positief

Gewicht : 11,75 gram

Goednummer : PL2300-2024167991-1747193

MMC-getest: positief

Gewicht: 3,24 gram

Het proces-verbaal van verhoor verdachte d.d. 15 oktober 2024, p. 59 t/m 66 van het politiedossier, voor zover inhoudende als verklaring van de verdachte, wonende te [woonplaats] :

V: Je bent gisteren buiten heterdaad aangehouden nabij de Koninginnelaan in een [automerk] het Nederlandse kenteken [kenteken] . Van wie is dit voertuig?
A: Dat voertuig is van mij.

V: Toen je werd staande gehouden door de politie wie zaten er toen allemaal in jouw auto?

A: Alleen [medeverdachte] (het hof begrijpt: [medeverdachte]) en ik.
V: Ben jij de enige persoon die in dit voertuig rijdt?
A: Ja het is mijn auto en ik ben de enige die erin rijdt.

A: Ik had bij [medeverdachte] wiet gekocht bij zijn flat in [woonplaats 2] . Ik haal mijn wiet bij [medeverdachte] .

V: In het verleden kocht je al eens eerder wiet bij [medeverdachte] , met welke regelmaat kom jij bij [medeverdachte] ?

A: Ik rook twee joints per dag en dan kom ik om de twee à drie dagen bij [medeverdachte] om wiet te halen. Hier betaal ik dan 10 euro per gram voor.

Het proces-verbaal van verhoor verdachte d.d. 15 oktober 2024, p. 67 t/m 70 van het politiedossier, voor zover inhoudende als verklaring van de verdachte:

P: Heb je een voertuig bestuurd, terwijl je alcohol, drugs en/of medicijnen had gebruikt?
V: Ja, softdrugs. Ik rookte een joint.
P: Wat voor voertuig heb je bestuurd?
V: Mijn eigen [automerk] .
P: Waar kwam je vandaan voordat je werd staande gehouden te Roermond?
V: Vanuit Roermond centrum in de richting van de snelweg.
P: Hoeveel drugs heb je de afgelopen 48 uur gebruikt?
V: 2 of 3 joints.

Het proces-verbaal rijden onder invloed d.d. 14 oktober 2024, p. 47 t/m 50 van het politiedossier, voor zover inhoudende als relaas van verbalisanten [verbalisant 5] en [verbalisant 4]:

Op 14 oktober 2024 om 19:56 uur, heeft [voornaam] [achternaam] in aanwezigheid van mij,

[verbalisant 5] , de verdachte bloed afgenomen conform Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer.
Ik, [verbalisant 5] , heb de buisjes bloed in de voorgeschreven verpakking, gewaarmerkt, direct verpakt en verzegeld en het opdrachtformulier Toxicologisch onderzoek voorzien van een genummerde en op naam gestelde SIN-sticker "Analyse" met het nummer TACW2729NL en SIN-sticker "Tegen Onderzoek" met het nummer TACW2730NL.

Tabel Resultaten onderzoek in bloed van [verdachte] met sporen identificatienummer TACW2729NL

Bewijsoverwegingen

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluiten. De feiten zijn strafbaar.

Strafbaarheid van de verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezenverklaarde.

Op te leggen sanctie

De verdediging heeft het hof verzocht om bij een bewezenverklaring de door de politierechter opgelegde en door de advocaat-generaal gevorderde straf te matigen en daarbij acht te slagen op de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS), te weten een geldboete in plaats van een taakstraf.

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

Het hof heeft bij de bepaling van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarnaast heeft het hof gelet op de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komende in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.

Ten laste van de verdachte heeft het hof bewezen verklaard dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van het vervoeren van een hoeveelheid hennep. Door aldus te handelen houdt de verdachte de illegale handel in softdrugs in stand en veroorzaakt daarmee allerlei maatschappelijk ongewenste effecten, waarmee de openbare orde ernstig kan worden ondermijnd. Daarnaast is wetenschappelijk aangetoond dat het frequent gebruik van softdrugs de volksgezondheid kan schaden, met name waar het psychische aandoeningen betreft. De verdachte heeft zich van dit alles geen rekenschap gegeven en heeft met zijn strafbare handelen de instandhouding van het criminele drugscircuit bevorderd. Het hof rekent het de verdachte dan ook aan dat hij heeft gehandeld zoals is bewezenverklaard.

Voorts is bewezenverklaard dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het besturen van een personenauto, terwijl hij onder invloed van cannabis verkeerde. Door cannabis te gebruiken en vervolgens aan het verkeer deel te nemen, heeft de verdachte zijn verantwoordelijkheid als verkeersdeelnemer miskend en de verkeersveiligheid in gevaar gebracht. Het hof rekent het de verdachte dan ook aan dat hij heeft gehandeld zoals is bewezenverklaard.

Het hof heeft bij het bepalen van de op te leggen straffen allereerst acht geslagen op de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting (LOVS), waarin het gebruikelijke rechterlijke straftoemetingsbeleid zijn neerslag heeft gevonden.

Ten aanzien van een overtreding van artikel 3 onder B van de Opiumwet heeft het LOVS enkel een oriëntatiepunt met betrekking tot hennepkwekerijen geformuleerd. Het hof is echter van oordeel dat bij het bepalen van de op te leggen straf voor de overtreding van dit artikel voor wat betreft de verkoop van hennep aansluiting kan worden gezocht bij de voor de overtreding van artikel 3 onder C van de Opiumwet geformuleerde uitgangspunten en overweegt daartoe als volgt. Het hof heeft bij dit oordeel betrokken dat artikel 11, eerste lid, van de Opiumwet zowel voor de overtreding van artikel 3 onder B als onder C van de Opiumwet een strafmaximum van gelijke hoogte bepaalt.

Het LOVS heeft voor een overtreding van artikel 3 onder C van de Opiumwet, waarbij er sprake is van 31-100 gram softdrugs, als oriëntatiepunt geformuleerd een geldboete ter hoogte van € 260,00. Het LOVS geeft geen oriëntatiepunt voor minder dan 31 gram softdrugs. Nu er in onderhavig geval sprake is van 20 gram softdrugs, te weten hennep, zal het hof de geldboete iets matigen.

Ten aanzien van een overtreding van artikel 8 van de Wegenverkeerswet 1994 zou volgens de oriëntatiepunten bij enkelvoudig gebruik van THC een geldboete ter hoogte van € 450,00 als passend kunnen worden beschouwd.

Bij het bepalen van de op te leggen straffen, heeft het hof voorts acht geslagen op de inhoud van het uittreksel uit de Justitiële Documentatie d.d. 5 januari 2026, betrekking hebbende op het justitiële verleden van de verdachte. Hieruit blijkt dat hij voorafgaand aan het bewezen verklaarde feit niet onherroepelijk is veroordeeld ter zake van soortgelijke feiten.

Tot slot heeft het hof gelet op de overige persoonlijke omstandigheden van de verdachte, voor zover daarvan ter terechtzitting in hoger beroep is gebleken.

Al het vorenstaande afwegende acht het hof een oplegging van een geldboete ter hoogte van € 250,00, subsidiair 2 dagen hechtenis, ten aanzien van het onder 1 bewezenverklaarde en een geldboete ter hoogte van € 450,00, subsidiair 4 dagen hechtenis, ten aanzien van het onder 2 bewezenverklaarde passend bij de persoon van de verdachte en de ernst van en de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan. Bij de vaststelling van de hoogte van de geldboete heeft het hof rekening gehouden met de financiële draagkracht van de verdachte, voor zover daarvan ter terechtzitting is gebleken.

Beslag

Het hof zal de teruggave aan de verdachte gelasten van de inbeslaggenomen en nog niet teruggegeven pillen (4 groene pillen en 2 blauwe pillen), nu het hof met de advocaat-generaal en de verdediging geen aanleiding ziet om deze voorwerpen verbeurd te verklaren of te onttrekken aan het verkeer en deze onder de verdachte in beslag zijn genomen.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De beslissing is gegrond op de artikelen 23, 24, 24c, 47 en 62 van het Wetboek van Strafrecht, de artikelen 3 en 11 van de Opiumwet en de artikelen 8 en 176 van de Wegenverkeerswet 1994, zoals deze ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens gelden.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Gelast de teruggave aan de verdachte van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten:

? 4 groene pillen (goednummer 1747154) en

? 2 blauwe pillen (goednummer 1747155).

Aldus gewezen door:

mr. J.J. Peters, voorzitter,

mr. W.E.C.A. Valkenburg en mr. S.V. Pelsser, raadsheren,

in tegenwoordigheid van mr. M.M. Tatters en mr. B.J.M. van de Luijtgaarden, griffiers,

en op 24 maart 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.