Strafrecht overig
Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan een verkeersongeval…
Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 2 juli 2026
ECLI:NL:GHSHE:2026:1695 · Gerechtshof 's-Hertogenbosch · 2 juli 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-s-hertogenbosch/strafrecht/strafrecht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-ghshe-2026-1695
Zaakgegevens
Op 2 juli 2026 heeft het Gerechtshof 's-Hertogenbosch in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Gerechtshof 's-HertogenboschGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 2 juli 2026
- Datum publicatie
- 30 juni 2026
- Zaaknummer
- 20-003101-24
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:GHSHE:2026:1695
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan een verkeersongeval waardoor een ander is komen te overlijden. Daarnaast heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan overtreding van artikel 107, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994. Het hof legt aan de verdachte op een gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden, met aftrek van voorarrest. Voorts acht het hof passend en geboden om – ter bescherming van de verkeersveiligheid – aan de verdachte ter zake van het onder feit 1 primair bewezenverklaarde de bevoegdheid te ontzeggen om motorrijtuigen te besturen voor de duur van 2 jaren.
Uitspraak
Parketnummer : 20-003101-24
Uitspraak : 2 juli 2026
TEGENSPRAAK
Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof
's-Hertogenbosch
gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Limburg, zittingsplaats Roermond, van 6 november 2024, in de strafzaak met parketnummer 03-088994-24 tegen:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag 1] 1998,
wonende te [adres] .
Hoger beroep
Bij vonnis waarvan beroep is de verdachte ter zake van ‘overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl het een ongeval betreft waardoor een ander wordt gedood’ (feit 1 primair) veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden, met aftrek van voorarrest, alsmede een ontzegging voor de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen voor de duur van 2 jaren. De rechtbank heeft ten aanzien van het onder feit 2 bewezenverklaarde, te weten de overtreding van artikel 107, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994, geen straf of maatregel opgelegd.
Namens de verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep en in eerste aanleg.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis waarvan beroep, zo begrijpt het hof, zal vernietigen en de verdachte ter zake van het onder feit 1 primair tenlastegelegde – de mate van schuld daarbij als zeer onvoorzichtig en onoplettend te kwalificeren – zal veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van 8 maanden alsmede een ontzegging van de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen voor de duur van 3 jaren, met aftrek van voorarrest. Ten aanzien van het onder feit 2 tenlastegelegde heeft de advocaat-generaal gevorderd toepassing te geven aan het bepaalde in artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht. Ten slotte is gevorderd aan de verdachte ten behoeve van [benadeelde 1] de schadevergoedingsmaatregel ter hoogte van € 3.231,89 op te leggen, te vermeerderen met de wettelijke rente.
De raadsman van de verdachte heeft geen verweer gevoerd ten aanzien van het onder feit 2 tenlastegelegde. Met betrekking tot het onder feit 1 primair tenlastegelegde heeft de raadsman bepleit dat er slechts sprake is van aanmerkelijke onvoorzichtigheid en heeft het hof verzocht daarmee rekening te houden bij het bepalen van de op te leggen straf. De verdediging heeft verzocht de vordering van de benadeelde partij tot oplegging van de schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van [benadeelde 1] af te wijzen.
Vonnis waarvan beroep
Het beroepen vonnis zal worden vernietigd omdat het hof tot een andere bewezenverklaring komt dan de rechtbank.
Tenlastelegging
Aan de verdachte is - na wijziging van de tenlastelegging ter terechtzitting in eerste aanleg - tenlastegelegd dat:
1.
hij op of omstreeks 31 augustus 2023 te Koningsbosch, in de gemeente Echt-Susteren, als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig (personenauto), daarmede rijdende over de weg, [locatie] , zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden waardoor een ander, te weten: [slachtoffer] (zijnde bijrijder) werd gedood, welke gedragingen zeer, althans aanmerkelijk, onvoorzichtig en/of onoplettend, waren en hieruit hebben bestaan dat hij, verdachte,
onvoldoende heeft gelet op het wegverloop voor de door hem bestuurde personenauto en/of heeft gereden met een snelheid van ongeveer 80 kilometer per uur, althans een hogere snelheid dan de voor hem aldaar geldende maximumsnelheid van 50 kilometer per uur, in elk geval met een voor de verkeerssituatie ter plaatse te hoge snelheid en/of (daarbij) met de wielen van zijn motorrijtuig tegen de verhoogde rand van een zogenaamde bebouwde kom middengeleider is gereden, waarna hij, verdachte, de controle over zijn motorrijtuig is verloren en tegen de aan de rechterzijde van de rijbaan gelegen vangrail is gebotst/gereden;
subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling
mocht of zou kunnen leiden:
hij op of omstreeks 31 augustus 2023 te Koningsbosch, gemeente Echt-Susteren, als bestuurder van een voertuig (personenauto), daarmee rijdende op de weg, [locatie] , heeft gereden met een snelheid van ongeveer 80 kilometer per uur, althans een hogere snelheid dan de voor hem aldaar geldende maximumsnelheid van 50 kilometer per uur, in elk geval met een voor de verkeerssituatie ter plaatse te hoge snelheid en/of (daarbij) met de wielen van zijn motorrijtuig tegen de verhoogde rand van een zogenaamde bebouwde kom middengeleider is gereden, waarna hij, verdachte, de controle over zijn motorrijtuig is verloren en tegen de aan de rechterzijde van de rijbaan gelegen vangrail is gebotst/gereden, door welke gedraging(en) van verdachte gevaar op die weg werd veroorzaakt, althans kon worden veroorzaakt, en/of het verkeer op die weg werd gehinderd, althans kon worden gehinderd;
2.
hij op of omstreeks 31 augustus 2023 te Koningsbosch, in de gemeente Echt-Susteren, als bestuurder van een motorrijtuig (personenauto) heeft gereden op de weg, [locatie] , zonder dat aan hem door de daartoe bevoegde autoriteit, als bedoeld in artikel 116 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994, een rijbewijs was afgegeven voor de categorie van motorrijtuigen, waartoe dat motorrijtuig behoorde.
De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten of omissies zijn verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
Bewezenverklaring
Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 primair en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande, dat:
1.
hij op 31 augustus 2023 te Koningsbosch, in de gemeente Echt-Susteren, als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig (personenauto), daarmede rijdende over de weg, [locatie] , zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden waardoor een ander, te weten: [slachtoffer] (zijnde bijrijder) werd gedood, welke gedragingen aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend waren en hieruit hebben bestaan dat hij, verdachte,
onvoldoende heeft gelet op het wegverloop voor de door hem bestuurde personenauto en heeft gereden met een snelheid van ongeveer 80 kilometer per uur, in elk geval met een voor de verkeerssituatie ter plaatse te hoge snelheid, en daarbij met de wielen van zijn motorrijtuig tegen de verhoogde rand van een zogenaamde bebouwde kom middengeleider is gereden, waarna hij, verdachte, de controle over zijn motorrijtuig is verloren en tegen de aan de rechterzijde van de rijbaan gelegen vangrail is gebotst;
2.
hij op 31 augustus 2023 te Koningsbosch, in de gemeente Echt-Susteren, als bestuurder van een motorrijtuig (personenauto) heeft gereden op de weg, [locatie] , zonder dat aan hem door de daartoe bevoegde autoriteit, als bedoeld in artikel 116 lid 1 van de Wegenverkeerswet 1994, een rijbewijs was afgegeven voor de categorie van motorrijtuigen, waartoe dat motorrijtuig behoorde.
Het hof acht niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hierboven bewezen is verklaard, zodat hij daarvan zal worden vrijgesproken.
Bewijsmiddelen
Hierna wordt – tenzij anders vermeld – steeds verwezen naar het eindproces-verbaal opgemaakt van politie Eenheid Limburg, Dienst Regionale Recherche, afdeling thematische opsporing, team zeden, registratienummer PL2471-2023137646-1, gesloten d.d. 10 maart 2024, opgemaakt door [verbalisant 1] , brigadier bij de Eenheid Limburg, bevattende een verzameling op ambtseed dan wel ambtsbelofte opgemaakte processen-verbaal van politie met doorgenummerde dossierpagina’s 1-163. Alle verklaringen zijn, voor zover nodig, zakelijk weergegeven.
Elk bewijsmiddel wordt - ook in zijn onderdelen - slechts gebruikt tot bewijs van dat bewezenverklaarde feit, of die bewezenverklaarde feiten, waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft.
Het proces-verbaal aanrijding misdrijf d.d. 10 maart 2024, dossierpagina’s 3-9, voor zover inhoudende als relaas van verbalisant [verbalisant 1] :
Op 31 augustus 2023 had er omstreeks 05.54 uur een eenzijdig verkeersongeval plaatsgevonden op de voor het openbaar rij- en verkeer opstaande weg genaamd [locatie] . De ongevalslocatie was gelegen binnen, de als zodanig aangeduide bebouwde kom, van Koningsbosch gelegen in de gemeente Echt-Susteren.
Bij dit verkeersongeval was een personenauto van het merk Seat type Ibiza, kleur zwart en voorzien van het Nederlandse kenteken [kenteken] betrokken.
De betrokken personenauto kwam uit de richting van Echt en ging in de richting van
het centrum van Koningsbosch. Direct na het bebouwde kom bord "Koningsbosch" is een
middengeleider gelegen in het midden van de [locatie] . De rijstrook waarover
de betrokken personenauto reed en ook moest rijden, boog ten gevolgen van deze midden geleider naar rechts uit.
De betrokken personenauto was rijdende op deze rijstrook en ter hoogte van de
genoemde middengeleider en hectometer 4.6 tegen de rechts van de weg in de berm
gelegen houten vangrail gebotst.
Ten gevolge van deze botsing raakte de bijrijder op de bijrijdersplaats rechtsvoor
in de betrokken personenauto ernstig gewond en overleed later aan zijn opgelopen
verwondingen.
Bestuurder
[verdachte]
Rijbewijs
Bij controle bij het Rijbewijsregister bleek de bestuurder niet bevoegd te zijn een
motorrijtuig te besturen. Bij deze controle bleek mij het volgende: aan de bestuurder was nooit een rijbewijs afgegeven voor de categorie motorrijtuigen waartoe het door de bestuurder bestuurde voertuig behoorde.
Dodelijk slachtoffer
Bij of kort na het ongeval is onderstaand persoon overleden.
Achternaam : [slachtoffer]
Voornamen : [slachtoffer]
Geboren : [geboortedag 2] 1996
Het proces-verbaal verkeersongevallen analyse d.d. 25 november 2023, dossierpagina’s 10-34, voor zover inhoudende als relaas van verbalisanten [verbalisant 2] en [verbalisant 3] :
Wegsituatie
Het verkeersongeval had plaatsgevonden op de [locatie] , gelegen binnen de als zodanig aangeduide bebouwde kom van Koningsbosch, in de gemeente Echt - Susteren.
De [locatie] zal verder in dit proces-verbaal als [locatie] worden benoemd.
Verkeersmaatregelen ter plaatse
Wij zagen het volgende:
• Voor motorvoertuigen bedroeg de ter plaatse toegestane maximumsnelheid 50 km/h.
Afwijkende verkeersmaatregelen
In het kader van snelheidsregulatie ter hoogte van de bebouwde kom grens waren de rijstroken in een druppelvorm uitgebogen en van elkaar gescheiden door een verhoogde middengeleider. In de laatste 100 meter voor de bebouwde kom aanduiding, die ongeveer 50 meter vóór de middengeleider lag, waren dwars aan beide zijden van de rijstrook van de [locatie] bestemd voor het verkeer in de richting van de N274 witte balken aangebracht, waarbij de open niet gemarkeerde tussenruimte smaller werd naarmate de bebouwde kom aanduiding werd genaderd. Hierdoor werd optisch een rijbaanversmalling gecreëerd.
3. Onderzoeken met betrekking tot het betrokken voertuig
(…)
De snelheidsmeter van de Seat werd door ons aangetroffen terwijl deze een snelheid van ongeveer 100km/h (hof: aangaf).
Foto 8: afbeelding snelheidsmeter; snelheidsmeter geeft 100 km/h aan.
Snelheidsbenadering
Er werden geen sporen aangetroffen waaruit een door de Seat op het moment van de botsing
gereden snelheid kon worden berekend.
De Seat was niet geschikt om digitale ongevalsdata op te slaan. Het uitlezen op de aanwezigheid van digitale ongevalsdata op de aangetroffen tracker had geen resultaat.
De snelheidsmeter van de Seat werd ter plaatse aangetroffen met de wijzer op ongeveer 100 km/h. Dit alleen is onvoldoende om deze waarde te bestempelen als een werkelijke gereden waarde. Om een bevroren waarde als de 100 km/h als werkelijk gereden snelheid te kunnen bestempelen moet deze ook op andere wijze te onderbouwen zijn.
De schade toegebracht aan de Seat en de vangrail zijn in deze botsconfiguratie geheel toe te
schrijven aan de voorwaartse snelheid van de Seat. Het beeld dat deze schades geven is niet
realiseerbaar met een snelheid van de ter plaatse toegestane maximumsnelheid van 50 km/h.
Hiervoor is noodzakelijk met een aanmerkelijk hogere snelheid te rijden. Een snelheid van 80 tot 100 km/h lijkt een aannemelijke snelheid te zijn bij de aangetroffen schades.
5. Interpretatie en analyse
Toedracht, oorzaak en gevolg
Op basis van de aangetroffen sporen, de schades en de eindpositie van de Seat kan gesteld worden dat de bestuurder van de Seat reed over de [locatie] te Koningsbosch, komende uit de richting Echt en gaande in de richting van de N274. Ter hoogte van de bebouwde kom middengeleider botste de Seat met de linker wielen tegen de verhoogde rand van de middengeleider. Vervolgens verloor de bestuurder van de Seat de controle over het door hem bestuurde voertuig en botste met de voorzijde tegen de aan de rechterzijde van de rijbaan gelegen vangrail en kwam tegen en deels door deze vangrail tot stilstand.
Vermijdbaarheid
Als de bestuurder van de Seat de bebouwde kom middengeleider met een aangepaste snelheid was ingereden had hij de uitbuiging van de rijbaan zonder problemen kunnen doorrijden.
Het proces-verbaal van verhoor verdachte d.d. 1 september 2023, dossierpagina’s 55-60, voor zover inhoudende als verklaring van de verdachte:
O = Opmerking verbalisant
V = Vraag verbalisant
A = Antwoord verdachte
V: Hebt u een geldig rijbewijs voor het besturen van een personenauto?
A: Nee.
V: U weet dat het besturen van een motorrijtuig verboden is als u geen rijbewijs
daartoe heeft?
A: Ja, dat klopt en dat weet ik.
V: Kunt u in het kort zeggen wat er gebeurd is?
A: Wij zijn de avond voor het ongeval met de bewuste personenauto van Rotterdam naar
Limburg gereden. We waren met ons vieren aan het chillen met wat meisjes uit Limburg.
Op het moment dat we in de gaten gingen krijgen dat dat niets ging worden, besloten
we om naar een club in Duitsland te gaan om daar tegen betaling met andere meisjes te
kunnen chillen. De bijrijder die nu zwaargewond in het ziekenhuis ligt (het hof begrijpt: het slachtoffer) zette de navigatie aan nadat we dat hadden besloten. We waren ook op dat moment een pitstop aan het maken. Degene die tot dan toe met de bewuste personenauto had gereden gaf aan dat hij moe was. (…) Ik heb na de pitstop het stuur overgenomen. Toen ik achter het stuur zat, heb ik wat sneller gereden en daar waar het ongeval gebeurd, zag ik over het hoofd dat er iets in de weg was gemaakt. (Opmerking verbalisant: Midden geleider). Ik ben daar met de linker wielen tegen de trottoirrand gereden en toen ging de door mij bestuurde personenauto naar rechts en botste ik tegen de houten vangrail die rechts van de weg aanwezig was. Door de klap was ik ook even buiten bewustzijn. Toen ik bijkwam, zag ik dat de bijrijder die rechts naast mij zat zwaar gewond was geraakt en dat de personenauto helemaal kapot was.
De verklaring van de verdachte, zoals afgelegd ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof d.d. 18 juni 2026, voor zover inhoudende:
De advocaat-generaal vraagt mij of ik in de nacht van het ongeluk had geslapen. Nee, die nacht heb ik niet geslapen. Ik heb de nacht doorgetrokken.
Bewijsoverwegingen
De beslissing dat het bewezenverklaarde door de verdachte is begaan, berust op de feiten en omstandigheden als vervat in de hierboven bedoelde bewijsmiddelen in onderlinge samenhang beschouwd.
De raadsman van de verdachte heeft ten aanzien van het onder feit 1 primair tenlastegelegde – op de gronden zoals nader vermeld in de pleitnota – bepleit dat de gedragingen van de verdachte, gelet op zijn verklaring ter terechtzitting in hoger beroep, slechts als aanmerkelijk onvoorzichtig kunnen worden aangemerkt.
Het hof overweegt dienaangaande als volgt.
Het hof stelt vast dat de verdachte in zijn verhoor bij de politie op 1 september 2023 onder meer heeft verklaard dat hij wat sneller reed en hij op de plek van het ongeval over het hoofd heeft gezien dat er iets in de weg was gemaakt. Hij is vervolgens op die plek met de linker wielen tegen de trottoirrand gereden waardoor de auto naar rechts ging en tegen de houten vangrail is gebotst. Ter terechtzitting in hoger beroep van 18 juni 2026 heeft de verdachte samengevat verklaard dat hij steeds keurig netjes heeft gereden, maar op enig moment in slaap is gevallen, waardoor hij de stoeprand niet heeft gezien en het gaspedaal (mogelijk) extra heeft ingedrukt. Toen de auto de stoeprand raakte, schrok hij wakker en zag hij dat de snelheidsmeter op 80 kilometer per uur stond.
Anders dan de raadsman heeft bepleit, gaat het hof niet uit van de door de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep afgelegde verklaring. De verdachte heeft immers niet eerder dan op de terechtzitting in hoger beroep verklaard over de omstandigheid dat hij in slaap zou zijn gevallen. Daar komt bij dat het hof het ongeloofwaardig acht dat de verdachte (wakker) zou zijn geschrokken op het moment dat de auto tegen de stoeprand kwam en toen – en aldus nog voordat de auto direct daarna tegen de vangrail botste – zou hebben gezien dat de snelheidsmeter op 80 kilometer per uur stond. Ten slotte staat zijn verklaring ter terechtzitting ook haaks op zijn verklaring bij de politie waar hij heeft verklaard dat hij over het hoofd heeft gezien dat iets in de weg was gemaakt (hof: middengeleider). Als hij dat over het hoofd heeft gezien, was hij kennelijk ook niet in slaap gevallen. Het hof schuift deze verklaring van de verdachte derhalve terzijde en gaat uit van de door hem bij de politie afgelegde verklaring, inhoudende dat hij sneller reed en de middengeleider in het midden van de weg over het hoofd heeft gezien.
Het hof stelt op grond van die verklaring van de verdachte en de overige bewijsmiddelen in onderling verband en samenhang bezien vast dat de verdachte met een snelheid van ongeveer 80 kilometer per uur en daarmee veel te hard voor de betreffende wegsituatie en de toegestane snelheid ter plaatse, heeft gereden. Hij heeft hierbij onvoldoende gelet op het wegverloop waarbij uit de verklaring van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep blijkt dat hij die nacht niet of nauwelijks had geslapen en het een feit van algemene bekendheid is dat het nemen van geen of onvoldoende rust er toe leidt dat men minder alert is in het verkeer. Ten slotte heeft de verdachte gereden zonder te beschikken over een rijbewijs waaruit zijn vaardigheid om een auto in overeenstemming met de verkeersregels en veilig te kunnen besturen blijkt. Gelet op het ontbreken van een rijbewijs moet ervan uitgegaan worden dat de verdachte die vaardigheid en kennis niet dan wel onvoldoende bezat ten tijde van het tenlastegelegde. Het hof is van oordeel dat het handelen van de verdachte als aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend kunnen worden aangemerkt.
Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het onder 1 primair bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:
overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl het een ongeval betreft waardoor een ander wordt gedood.
Het onder 2 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:
overtreding van artikel 107, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994.
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluiten. De feiten zijn strafbaar.
Strafbaarheid van de verdachte
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluiten. De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezenverklaarde.
Op te leggen sanctie
De advocaat-generaal heeft gevorderd aan de verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van 8 maanden alsmede een ontzegging van de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen voor de duur van 3 jaren, met aftrek van voorarrest.
De raadsman van de verdachte heeft bepleit bij het bepalen van de op te leggen straf aansluiting te zoeken bij de landelijke oriëntatiepunten straftoemeting die zien op ‘aanmerkelijke schuld’ en derhalve aan de verdachte een taakstraf op te leggen voor de duur van 240 uren. Indien het hof van oordeel is dat sprake van ‘ernstige schuld’, heeft de raadsman verzocht, gelet op de gewijzigde proceshouding van de verdachte, zijn oprechte spijtbetuiging en het aanmerkelijke tijdsverloop sinds het ongeval, een eventuele gevangenisstraf slechts voorwaardelijk op te leggen.
Het hof heeft bij het bepalen van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarnaast is gelet op de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komende in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.
Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan een verkeersongeval waardoor een ander is komen te overlijden. De verdachte was in de vroege ochtend van 31 augustus 2023 met drie anderen onderweg en had kort voorafgaand aan het ongeval, zonder op dat moment in het bezit te zijn van een rijbewijs, het stuur van een van de anderen overgenomen omdat de ander te moe was. De verdachte heeft vervolgens veel harder gereden dan ter plaatse was toegestaan en onvoldoende op de weg gelet – naar eigen zeggen zag hij over het hoofd dat er iets op de weg was – waardoor de auto met de linker wielen in aanraking kwam met de verhoogde rand van de middengeleider, de verdachte daardoor de macht over het stuur verloor en tegen de vangrail aan de rechterzijde van de weg is gebotst. De bijrijder is ten gevolge van die botsing komen te overlijden. Het hof rekent het de verdachte aan dat hij heeft gehandeld zoals bewezen is verklaard.
Het hof heeft acht geslagen op de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS), waarin het gebruikelijke rechterlijke straftoemetingsbeleid zijn neerslag heeft gevonden. In deze oriëntatiepunten wordt bij het veroorzaken van een dodelijk verkeersongeval in de zin van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994 bij ‘ernstige schuld’ (waarvan naar het oordeel van het hof sprake is gelet op de in de hiervoor geschetste alinea aard van de gedragingen en de omstandigheden waaronder deze plaatsvonden) als uitgangspunt een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden, alsmede een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 2 jaren genomen.
Het hof heeft voorts acht geslagen op de inhoud van het uittreksel uit de Justitiële Documentatie d.d. 5 maart 2026, betrekking hebbende op het justitiële verleden van de verdachte, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder ter zake van soortgelijke strafbare feiten is veroordeeld.
Daarnaast heeft het hof gelet op de overige persoonlijke omstandigheden van de verdachte, voor zover daarvan ter terechtzitting in hoger beroep is gebleken.
Gelet op voormelde oriëntatiepunten en de ernst van het bewezenverklaarde kan naar het oordeel van het hof niet worden volstaan met een andere of lichtere sanctie dan een straf die onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming met zich brengt. Alles afwegende acht het hof ter zake van het onder feit 1 primair bewezenverklaarde een gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden, met aftrek van voorarrest, passend en geboden. In hetgeen de raadsman heeft aangevoerd, ziet het hof geen redenen anderszins te beslissen.
Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.
Voorts acht het hof passend en geboden om – ter bescherming van de verkeersveiligheid – aan de verdachte ter zake van het onder feit 1 primair bewezenverklaarde de bevoegdheid te ontzeggen om motorrijtuigen te besturen voor de duur van 2 jaren.
Met de advocaat-generaal is het hof ter zake van het onder feit 2 bewezenverklaarde van oordeel dat toepassing dient te worden gegeven aan artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht en dat de verdachte schuldig zal worden verklaard zonder oplegging van straf of maatregel.
Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 1]
In hoger beroep is op 22 mei 2026 namens de benadeelde partij een vordering tot schadevergoeding ingediend, strekkende tot vergoeding van een bedrag van € 3.231,89 aan materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente.
Het hof is niet gebleken dat de benadeelde partij [benadeelde 1] zich overeenkomstig de wet in het geding in eerste aanleg heeft gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Gelet hierop is [benadeelde 1] op grond van artikel 421, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering onbevoegd zich te voegen in het geding in hoger beroep, zodat hij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in zijn vordering tot schadevergoeding.
De benadeelde partij zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de proceskosten, op de wijze als in het dictum van dit arrest is bepaald.
Schadevergoedingsmaatregel
Anders dan namens [benadeelde 1] is verzocht, ziet het hof geen aanleiding om ambtshalve voor het bedrag van € 3.213,89, dan wel een ander in goede justitie te bepalen bedrag de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De beslissing is gegrond op de artikelen 9a en 63 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 6, 107, 175, 177 en 179 van de Wegenverkeerswet 1994, zoals deze ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens gelden.
BESLISSING
Het hof:
vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 primair en 2 tenlastegelegde heeft begaan;
verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart het onder 1 primair bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar;
verklaart het onder 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar;
bepaalt dat ter zake van het onder 2 bewezenverklaarde geen straf of maatregel wordt opgelegd;
veroordeelt de verdachte ter zake het onder 1 primair bewezenverklaarde tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 (zes) maanden;
beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
ontzegt de verdachte ter zake van het onder 1 primair bewezenverklaarde de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 2 (twee) jaren;
verklaart de benadeelde partij [benadeelde 1] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding;
veroordeelt de benadeelde partij [benadeelde 1] in de kosten aan de zijde van de verdachte begroot op nihil.
Aldus gewezen door:
mr. A.J. Henzen, voorzitter,
mr. M.J.M.A. van der Put en mr. G.M. Goes, raadsheren,
in tegenwoordigheid van mr. M. Peperkamp, griffier,
en op 2 juli 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.
Mr. Van der Put is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.