Strafrecht overig
Artikel 312, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht. Het hof acht bewezen dat de verdachte zich schuldig…
Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 19 oktober 2026
ECLI:NL:GHSHE:2026:2954 · Gerechtshof 's-Hertogenbosch · 19 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-s-hertogenbosch/strafrecht/strafrecht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-ghshe-2026-2954
Zaakgegevens
Op 19 oktober 2026 heeft het Gerechtshof 's-Hertogenbosch in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Gerechtshof 's-HertogenboschGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- 's-Hertogenbosch
- Datum uitspraak
- 19 oktober 2026
- Datum publicatie
- 23 oktober 2026
- Zaaknummer
- 20-002581-25
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:GHSHE:2026:2954
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Artikel 312, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht. Het hof acht bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan diefstal, gevolgd van bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf de vlucht mogelijk te maken. Het hof veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 maanden.
Uitspraak
Parketnummer : 20-002581-25
Uitspraak : 19 oktober 2026
TEGENSPRAAK (ex art. 279 Sv)
Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof
’s-Hertogenbosch
gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Breda, van 14 oktober 2025 in de strafzaak met parketnummer 02-224528-25 tegen:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1999,
zonder bekende woon- of verblijfplaats hier te lande,
met als opgegeven postadres: [adres] .
Hoger beroep
Bij vonnis waarvan beroep heeft de politierechter het tenlastegelegde bewezenverklaard, dat gekwalificeerd als ‘diefstal, gevolgd van bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf de vlucht mogelijk te maken’, de verdachte daarvoor strafbaar verklaard en hem veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 maanden. Voorts heeft de politierechter de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde] gedeeltelijk toegewezen tot een bedrag ter hoogte van € 57,68 aan materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 4 augustus 2025 tot aan de dag der algehele voldoening en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel, te vermeerderen met diezelfde wettelijke rente. De politierechter heeft de verdachte veroordeeld in de gemaakte en nog te maken proceskosten van de benadeelde partij, tot aan de datum van het vonnis begroot op nihil. De politierechter heeft de benadeelde partij voor het overige gedeelte niet-ontvankelijk verklaard in de vordering en heeft bepaald dat de vordering voor dat gedeelte slechts bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht.
Namens de verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.
Omvang van het hoger beroep
Bij vonnis waarvan beroep heeft de politierechter de vordering van de benadeelde partij [benadeelde] gedeeltelijk toegewezen tot een bedrag van € 57,68 aan materiële schade. Voor het overige heeft de politierechter de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard in de vordering. De benadeelde partij [benadeelde] heeft in hoger beroep niet te kennen gegeven de vordering tot schadevergoeding ter hoogte van het oorspronkelijk gevorderde geldbedrag te handhaven, waardoor deze vordering van rechtswege alleen voor het toegewezen gedeelte aan het oordeel van het hof is onderworpen.
Al hetgeen hierna wordt overwogen en beslist heeft uitsluitend betrekking op dat gedeelte van het bestreden vonnis dat aan het oordeel van het hof is onderworpen.
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep en in eerste aanleg.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen namens de verdachte naar voren is gebracht.
De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis waarvan beroep zal bevestigen met aanvulling van de gronden.
Door de verdediging is vrijspraak bepleit ten aanzien van dat gedeelte van de tenlastelegging dat toeziet op de dreiging met het pistool. Tevens is een strafmaatverweer gevoerd. Ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij persisteert de raadsvrouw bij haar verweer ter terechtzitting in eerste aanleg.
Vonnis waarvan beroep
Het hof verenigt zich met het beroepen vonnis - voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen – met aanvulling en verbetering van de gronden waarop dit berust en met uitzondering van de beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde] en de ten behoeve van deze benadeelde partij opgelegde schadevergoedingsmaatregel. In zoverre zal het vonnis waarvan beroep worden vernietigd. De toepasselijke wettelijke voorschriften worden dientengevolge opnieuw opgenomen.
Aanvulling bewijsmiddelen
Het hof verenigt zich met de in het vonnis gebezigde bewijsmiddelen (pagina’s 3 t/m 5), met aanvulling en verbetering van het volgende.
Verbetering van bewijsmiddel 3
Het hof merkt op dat op dat op pagina 4 van het beroepen vonnis onder bewijsmiddel 3 is opgenomen:
“Op 4 augustus 2025 was ik werkzaam als assistent teamleider bij de [bedrijf] aan de
[locatie] . Ik hoorde dat er een klant was die niet wilde meewerken aan een tassencontrole. De man was weggerend en ik ben toen samen met mijn collega [betrokkene 1] achter de man aangegaan. De man had buiten het terrein, voor de kade, de tas laten liggen. Toen ik de tas open deed zag ik pas hoeveel producten er in zaten en toen hebben we toch besloten om verder achter de man aan te gaan. Er waren twee mannen in een busje die de weg versperde. Toen kwam de man op mij en op [benadeelde] , de filiaalmanager van de [bedrijf] , aflopen. De man maakte slaande bewegingen richting [benadeelde] . Het leek alsof hij iets van een mes bij zich had. De man liep langs mij en hij was heel erg agressief. Ik heb toen mijn voet voor hem neergezet waarna hij is gestruikeld. Wij zijn toen op de man gaan liggen. Hij stribbelde tegen. Hij begon ook te dreigen dat hij een pistool had. We wisten toen dat wij hem goed moesten vasthouden.”
Het hof zal voornoemde passage verbeteren in:
“Op 4 augustus 2025 was ik werkzaam als assistent teamleider bij de [bedrijf] aan de
[locatie] . Ik hoorde dat er een klant was die niet wilde meewerken aan een tassencontrole. De man was weggerend en ik ben toen samen met mijn collega [betrokkene 1] achter de man aangegaan. De man had buiten het terrein, voor de kade, de tas laten liggen. Toen ik de tas opendeed zag ik pas hoeveel producten erin zaten en toen hebben we toch besloten om verder achter de man aan te gaan. Er waren twee mannen in een busje die de weg versperde. Toen kwam de man op mij en op [benadeelde] , de filiaalmanager van de [bedrijf] , aflopen. De man maakte slaande bewegingen richting [benadeelde] . Het leek alsof hij iets van een mes bij zich had. De man liep langs mij en hij was heel erg agressief. Ik heb toen mijn voet voor hem neergezet waarna hij is gestruikeld. Wij zijn toen op de man gaan liggen. Hij stribbelde tegen. Hij begon ook te dreigen dat hij een pistool had. We wisten toen dat wij hem goed moesten vasthouden. Ik heb toen gevoeld aan zijn zakken maar daar zat niks in.”
Aanvulling bewijsmiddelen
Naast de door de politierechter gebruikte bewijsmiddelen, komt de bewezenverklaring mede te berusten op de volgende bewijsmiddelen, te weten:
5. Het proces-verbaal van verhoor getuige bij de raadsheer-commissaris, belast met de behandeling van strafzaken in dit gerechtshof, d.d. 22 mei 2026, voor zover inhoudende als verklaring van getuige [benadeelde] :
Raadsheer-commissaris: [aangever] , die aangifte heeft gedaan van de diefstal, verklaarde dat de verdachte u probeerde te slaan (zie proces-verbaal pag. 5). Klopt dat?
Getuige: Ja. Wij zijn meneer achternagegaan om de spullen terug te halen. Meneer rende van de [bedrijf] vandaan. Vervolgens zijn er ook klanten in het verhaal verzeild geraakt. Hij was door een klant klemgereden, toen besloot meneer om om te draaien. Hij deed toen zijn shirt omhoog, wij dachten dat hij iets ging grijpen. Hij haalde zijn hand onder zijn shirt vandaan en rende op ons af zo van hij gaat hoe dan ook door ons heen. Hij liep al sprintend met een opgeheven vuist op ons af. Ik denk dat hij klem werd gereden op een meter of 15 à 20. Hij rijkte eerst onder zijn shirt. Op een paar meter afstand kwam hij op mij en [getuige] afgerend.
Raadsheer-commissaris: U verklaarde dat u later ter plaatse kwam en dat de verdachte zich hevig heeft verzet (zie proces-verbaal pag. 14).
Raadsheer-commissaris: Wat deed hij?
Getuige: Hij probeerde los te komen, het is een best gespierde en sterke gozer. Hij probeerde zich los te wringen en zei in het Engels: “1 have a gun.”
Raadsheer-commissaris: U verklaarde dat de verdachte heeft gezegd dat hij “een gun” bij zich had (zie proces-verbaal pag. 14). Op wat voor toon zei hij dat?
Getuige: Op een dreigende toon. Zo van laat mij los want ik heb een pistool bij.
6. Het proces-verbaal van verhoor getuige bij de raadsheer-commissaris, belast met de behandeling van strafzaken in dit gerechtshof, d.d. 22 mei 2026, voor zover inhoudende als verklaring van getuige [getuige] :
Getuige: Op een gegeven moment, halverwege totdat de politie kwam, riep hij dat hij een pistool op zak had om ons af te schrikken. Op dat moment dacht ik ook van: oké, nu ga ik hem echt goed vasthouden.
Raadsheer-commissaris: De verdachte ontkent dat hij dat gezegd heeft. Heeft u het goed gehoord?
Getuige: Ik heb het wel goed gehoord. Ik weet zeker dat hij heeft gezegd dat hij een pistool op zak heeft.
Aanvulling bewijsoverwegingen
Gelet op hetgeen ter terechtzitting in hoger beroep aan de orde is gekomen, zal het hof de bewijsoverwegingen ten aanzien van het bewezenverklaarde, zoals weergegeven op pagina 5 van het beroepen vonnis (onder het kopje ‘4. De bewijsoverwegingen) aanvullen met het volgende:
Uit de verklaring van getuige [getuige] bij de politie volgt dat [getuige] , nadat de verdachte had geroepen dat hij een pistool bij zich had, in de zakken van de verdachte heeft gevoeld en dat hij heeft geconstateerd dat er niets in die zakken zat. Deze handeling van getuige [getuige] sterkt het hof in de overtuiging dat de verdachte deze woorden daadwerkelijk heeft uitgesproken. Het geeft immers aan dat de woorden van de verdachte effect hebben gehad op getuige [getuige] , waardoor [getuige] zich genoodzaakt voelde om in de zakken van de verdachte te voelen om te kijken of de verdachte een wapen bij zich had.
Op grond van het vorenoverwogene en de gebezigde bewijsmiddelen – in onderling verband en samenhang bezien – acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, op de wijze zoals in de bewezenverklaring is vermeld.
Vordering van de benadeelde partij [benadeelde]
De benadeelde partij [benadeelde] heeft in eerste aanleg een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag van € 230,72 aan proceskosten. De vordering valt uiteen in de volgende onderdelen:
-
Verstoring werkdag, zes onbetaalde werkuren € 173,04 (post i.)
-
Invullen formulieren € 28,84 (post ii.)
-
Voorbereiden en zitting € 28,84 (post iii.)
De politierechter heeft het gevorderde bedrag opgenomen door de benadeelde partij onder proceskosten kennelijk gelezen als een vordering tot materiële schadevergoeding en deze vordering bij vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van €57,68 aan materiële schade. Het hof begrijpt dit als toewijzing van posten ii. en iii., nu dit het totaalbedrag betreft van deze twee posten bij elkaar opgeteld. Voor het overige heeft de politierechter de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard in de vordering. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep niet opnieuw gevoegd ter zake van het niet toegewezen gedeelte van de vordering, te weten post i., waardoor dit gedeelte niet binnen de omvang van het appel valt.
De verdediging heeft gepersisteerd bij haar verweer ter terechtzitting in eerste aanleg. De raadsvrouw heeft toen naar voren gebracht dat zij in de cao-regeling van de [bedrijf] niet leest dat overuren niet worden uitbetaald. Daarom verzoekt zij het hof om de vordering af te wijzen, dan wel de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering, nu deze onvoldoende onderbouwd is.
Het hof overweegt dienaangaande als volgt.
Anders dan de politierechter, leest het hof in de vordering tot schadevergoeding wel dat de benadeelde partij [benadeelde] met het gevorderde bedrag onder posten ii. en iii. proceskosten heeft bedoeld en dat dit dus niet dient te worden beoordeeld als materiële schade. Dit heeft ook tot gevolg dat de door de politierechter opgelegde schadevergoedingsmaatregel vernietigd dient te worden, nu deze maatregel niet opgelegd kan worden bij de vergoeding van proceskosten.
Het hof ziet zich nu voor de vraag gesteld of de gevorderde kostenposten (post ii. en post iii.), opgenomen onder verzoek vergoeding proceskosten, in aanmerking komen voor vergoeding. Het hof is van oordeel dat de kosten gemaakt voor het invullen van het formulier zoals gevorderd (post ii) aangemerkt dienen te worden als kosten ter vaststelling van de schade en aansprakelijkheid. Deze kosten zijn onvoldoende onderbouwd. Bijgevoegd is enkel een salarisspecificatie met daarop een bruto uurtarief. De kosten voorbereiden en zitting (post iii) kunnen worden aangemerkt als proceskosten. Echter, het hof is van oordeel dat de benadeelde ook deze posten onvoldoende onderbouwd heeft. Daartoe overweegt het hof dat uit de vordering van de benadeelde partij niet blijkt wat de tijdsbesteding van de benadeelde is geweest en of de benadeelde deze kosten daadwerkelijk zelf heeft gemaakt. Dit zou bijvoorbeeld het geval kunnen zijn indien de benadeelde een aantal verlofuren heeft moeten opnemen ten behoeve van het bijwonen van de zitting. Daarvan is echter niet gebleken. Nu de benadeelde de kosten onvoldoende heeft onderbouwd, zal het hof de verdachte niet veroordelen in de proceskosten zoals gevorderd, maar deze begroten op nihil.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De beslissing is gegrond op de artikelen 63 en 312 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens gelden.
BESLISSING
Het hof:
vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de beslissing op de vordering van de benadeelde partij [benadeelde] en de ten behoeve van deze benadeelde partij opgelegde schadevergoedingsmaatregel, en doet in zoverre opnieuw recht:
Vordering van de benadeelde partij [benadeelde]
veroordeelt de verdachte in de (proces)kosten en de ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak aan de zijde van de benadeelde partij begroot op nihil;
bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het vorenoverwogene.
Aldus gewezen door:
mr. M.J.M.A. van der Put, voorzitter,
mr. G.M. Goes en mr. P.J.D.J. Muijen, raadsheren,
in tegenwoordigheid van mr. N. van der Meer, griffier,
en op 19 oktober 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.
mr. P.J.D.J. Muijen is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.