Strafrecht overig

Het hof heeft het bestreden vonnis vernietigd en de verdachte ter zake van 'overtreding van artikel 8, vijfde…

Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 30 september 2026

Zaakgegevens

Op 30 september 2026 heeft het Gerechtshof 's-Hertogenbosch in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof 's-Hertogenbosch
Zittingsplaats
's-Hertogenbosch
Datum uitspraak
30 september 2026
Datum publicatie
10 november 2026
Zaaknummer
20-001574-25
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHSHE:2026:3169
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Het hof heeft het bestreden vonnis vernietigd en de verdachte ter zake van 'overtreding van artikel 8, vijfde lid, van de Wegenverkeerswet 1994' en 'overtreding van artikel 5a van de Wegenverkeerswet 1994' veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 maanden, waarvan 2 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren en met oplegging van reclasseringstoezicht. Daarnaast is een ontzegging van de rijbevoegdheid opgelegd voor de duur van 2 jaren met aftrek.

Uitspraak

Parketnummer : 20-001574-25

Uitspraak : 30 september 2026

TEGENSPRAAK (ex art. 279 Sv)

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof

’s-Hertogenbosch

gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Limburg, zittingsplaats Maastricht, van 9 april 2025 in de in eerste aanleg gevoegde strafzaken met parketnummers 03-106124-23 en 03-401364-24, tegen

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1985,

wonende te [adres] .

Hoger beroep

Bij vonnis waarvan beroep heeft de politierechter de verdachte vrijgesproken van het in de zaak met parketnummer 03-401364-24 tenlastegelegde. De politierechter heeft het in de zaak met parketnummer 03-106124-23 tenlastegelegde bewezenverklaard en de verdachte ter zake van:

veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 maanden waarvan 2 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren. Daarnaast heeft de politierechter aan de verdachte een ontzegging van de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen opgelegd voor de duur van 2 jaren, met aftrek overeenkomstig artikel 179 van de Wegenverkeerswet 1994.

Namens de verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen namens de verdachte naar voren is gebracht.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof de verdachte niet-ontvankelijk zal verklaren in zijn hoger beroep, voor zover gericht tegen de zaak met parketnummer

03-401364-24. Ten aanzien van de zaak met parketnummer 03-106124-23 heeft de advocaat-generaal gevorderd dat het hof het vonnis waarvan beroep zal vernietigen, en, opnieuw rechtdoende, het onder 1 en 2 primair tenlastegelegde bewezen zal verklaren en de verdachte zal veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 maanden waarvan 2 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren, met oplegging van reclasseringstoezicht als bijzondere voorwaarde. Daarnaast heeft de advocaat-generaal gevorderd om aan de verdachte een ontzegging van de rijbevoegdheid op te leggen voor de duur van 2 jaren.

De raadsman van de verdachte heeft aangevoerd dat het hoger beroep niet is gericht tegen de zaak met parketnummer 03-401364-24. Ten aanzien van de zaak met parketnummer

03-106124-23 heeft de raadsman partiële vrijspraak bepleit van het onder 2 tenlastegelegde bestanddeel ‘tijdens het rijden een mobiel elektronisch apparaat (telefoon) vasthouden’. Daarnaast is een strafmaatverweer gevoerd.

Ontvankelijkheid van het hoger beroep

De verdachte is door de politierechter vrijgesproken van hetgeen aan hem in de zaak met parketnummer 03-401364-24 is tenlastegelegd. Blijkens de akte instellen hoger beroep van 17 juni 2025 is het hoger beroep van de verdachte onbeperkt ingesteld en derhalve mede gericht tegen deze in eerste aanleg gegeven beslissing tot vrijspraak. Gelet op hetgeen is bepaald in artikel 404, vijfde lid, van het Wetboek van Strafvordering staat voor de verdachte tegen deze beslissing geen hoger beroep open. Het hof zal de verdachte daarom niet-ontvankelijk verklaren in het ingestelde hoger beroep, voor zover dat is gericht tegen de vrijspraak in de zaak met parketnummer 03-401364-24.

Al hetgeen hierna wordt overwogen en beslist heeft uitsluitend betrekking op dat gedeelte van het beroepen vonnis dat nog aan het oordeel van het hof is onderworpen.

Vonnis waarvan beroep

Het beroepen vonnis zal – voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen – worden vernietigd omdat de politierechter heeft volstaan met een aantekening mondeling vonnis, maar het hof gebonden is aan het motiveringsvoorschrift van artikel 359 van het Wetboek van Strafvordering.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is, in de zaak met parketnummer 03-106124-23, tenlastegelegd dat:


1.
hij op of omstreeks 19 april 2023 te [plaats] , gemeente [gemeente] , een voertuig, te weten een personenauto, heeft bestuurd na gebruik van een in artikel 2 van het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer aangewezen stof(fen) als bedoeld in artikel 8, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994, te weten cocaïne en/of alcohol, terwijl ingevolge een onderzoek in de zin van artikel 8 van de genoemde Wet, het gehalte in zijn bloed (of adem) bij iedere aangewezen stof en/of alcohol 29 microgram cocaïne en 1,60 milligram ethanol/alcohol bedroeg, in elk geval (telkens) een hoger gehalte dan de in artikel 3 van het genoemd Besluit, bij die aangewezen stof en/of alcohol afzonderlijk vermelde grenswaarde;
2. primair
hij op of omstreeks 19 april 2023 te [plaats] , gemeente [gemeente] , als bestuurder van een voertuig (personenauto), daarmee rijdende op de weg, [locatie] , zich opzettelijk zodanig heeft gedragen dat de verkeersregels in ernstige mate werden geschonden, immers heeft verdachte

- met een snelheid gereden van ongeveer 98 kilometer per uur, althans met een aanzienlijk hogere snelheid dan de ter plaatse toegestane maximumsnelheid van 60 kilometer per uur, én welke snelheid gelet op de bestaande verkeerssituatie te hoog was voor een veilig verkeer ter plaatse gelet op het bochtige verloop van voornoemde weg,

- tijdens het rijden een mobiel elektronisch apparaat (telefoon) vastgehouden,

- met zodanige snelheid gereden dat hij de controle over het door hem bestuurde voertuig heeft verloren waardoor, althans mede waardoor, dit draaiend om zijn hoogte-as naar de linker rijstrook is geschoven en/of (vervolgens) in botsing met een aldaar naderend voertuig (bedrijfsauto) is gekomen, door welke verkeersgedraging(en) van verdachte levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor (een) ander(en) te duchten was;

2. subsidiair
hij op of omstreeks 19 april 2023 te [plaats] , gemeente [gemeente] , als bestuurder van een voertuig (personenauto), daarmee rijdende op de weg, [locatie] ,

- met een snelheid heeft gereden van ongeveer 98 kilometer per uur, althans met een aanzienlijk hogere snelheid dan de ter plaatse toegestane maximumsnelheid van 60 kilometer per uur, én welke snelheid gelet op de bestaande verkeerssituatie te hoog was voor een veilig verkeer ter plaatse gelet op het bochtige verloop van voornoemde weg,

- tijdens het rijden een mobiel elektronisch apparaat (telefoon) heeft vastgehouden,

- met zodanige snelheid heeft gereden dat hij de controle over het door hem bestuurde voertuig heeft verloren waardoor, althans mede waardoor, dit draaiend om zijn hoogte-as naar de linker rijstrook is geschoven en/of (vervolgens) in botsing met een aldaar naderend voertuig (bedrijfsauto) is gekomen, door welke gedraging(en) van verdachte gevaar op die weg werd veroorzaakt, althans kon worden veroorzaakt, en/of het verkeer op die weg werd gehinderd, althans kon worden gehinderd.

De in de tenlastelegging voorkomende taal- en/of schrijffouten of omissies zijn verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het in de zaak met parketnummer 03-106124-23 onder 1 en 2 primair tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande, dat:


1.
hij omstreeks 19 april 2023 te [plaats] , gemeente [gemeente] , een voertuig, te weten een personenauto, heeft bestuurd na gebruik van een in artikel 2 van het Besluit alcohol, drugs en geneesmiddelen in het verkeer aangewezen stoffen als bedoeld in artikel 8, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994, te weten cocaïne en alcohol, terwijl ingevolge een onderzoek in de zin van artikel 8 van de genoemde Wet, het gehalte in zijn bloed bij iedere aangewezen stof en alcohol 29 microgram cocaïne en 1,60 milligram ethanol bedroeg, telkens een hoger gehalte dan de in artikel 3 van het genoemd Besluit, bij die aangewezen stof en alcohol afzonderlijk vermelde grenswaarde;

2. primair
hij omstreeks 19 april 2023 te [plaats] , gemeente [gemeente] , als bestuurder van een voertuig (personenauto), daarmee rijdende op de weg, [locatie] , zich opzettelijk zodanig heeft gedragen dat de verkeersregels in ernstige mate werden geschonden, immers heeft verdachte

- met een snelheid gereden van ongeveer 98 kilometer per uur, althans met een aanzienlijk hogere snelheid dan de ter plaatse toegestane maximumsnelheid van 60 kilometer per uur, én welke snelheid gelet op de bestaande verkeerssituatie te hoog was voor een veilig verkeer ter plaatse gelet op het bochtige verloop van voornoemde weg,

- met zodanige snelheid gereden dat hij de controle over het door hem bestuurde voertuig heeft verloren waardoor, althans mede waardoor, dit draaiend om zijn hoogte-as naar de linker rijstrook is geschoven en vervolgens in botsing met een aldaar naderend voertuig (bedrijfsauto) is gekomen, door welke verkeersgedragingen van verdachte levensgevaar of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel voor anderen te duchten was.

Het hof acht niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hierboven bewezen is verklaard, zodat hij daarvan zal worden vrijgesproken.

Bewijsmiddelen

Indien tegen dit verkorte arrest beroep in cassatie wordt ingesteld, worden de door het hof gebruikte bewijsmiddelen die redengevend zijn voor de bewezenverklaring opgenomen in een aanvulling op het arrest. Deze aanvulling wordt dan aan dit arrest gehecht.

Bewijsoverwegingen

I. De beslissing dat het bewezenverklaarde door de verdachte is begaan, berust op de feiten en omstandigheden als vervat in de hierboven bedoelde bewijsmiddelen in onderlinge samenhang beschouwd.

II. Elk bewijsmiddel wordt - ook in zijn onderdelen - slechts gebruikt tot bewijs van dat bewezenverklaarde feit, of die bewezenverklaarde feiten, waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft.

III. Het hof heeft, evenals de raadsman van de verdachte en de advocaat-generaal, uit het onderzoek ter terechtzitting niet door de inhoud van wettige bewijsmiddelen de

overtuiging bekomen dat de verdachte het onder 2 primair tenlastegelegde bestanddeel ‘tijdens het rijden een mobiel elektronisch apparaat (telefoon) vasthouden’ heeft begaan, zodat hij daarvan partieel zal worden vrijgesproken.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het in de zaak met parketnummer 03-106124-23 onder 1 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

overtreding van artikel 8, vijfde lid, van de Wegenverkeerswet 1994.

Het in de zaak met parketnummer 03-106124-23 onder 2 primair bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

overtreding van artikel 5a van de Wegenverkeerswet 1994.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluiten. De feiten zijn strafbaar.

Strafbaarheid van de verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluiten. De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezenverklaarde.

Op te leggen sanctie

De raadsman van de verdachte heeft het hof ter terechtzitting in hoger beroep verzocht om geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf aan de verdachte op te leggen maar te volstaan met een taakstraf in combinatie met een voorwaardelijke straf met een proeftijd van 1 jaar. Voorts heeft de raadsman verzocht geen bijzondere voorwaarden aan het voorwaardelijk strafdeel te koppelen en aan de verdachte geen ontzegging van de rijbevoegdheid op te leggen.

Het hof heeft bij het bepalen van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarnaast is gelet op de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komt in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.

Het hof heeft in het bijzonder het navolgende in aanmerking genomen.

Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat hij onder invloed van cocaïne en alcohol opzettelijk zeer gevaarlijk rijgedrag heeft vertoond. Zo heeft hij met een aanzienlijke hogere snelheid dan de ter plaatse toegestane maximumsnelheid gereden waardoor hij naar de linker rijbaan is geschoven en er een botsing met een tegenligger heeft plaatsgevonden. Door op deze wijze te handelen heeft de verdachte de verkeersveiligheid in gevaar gebracht en zich onttrokken aan de verantwoordelijkheid die van een deelnemer aan het verkeer wordt vereist. Hij heeft onaanvaardbare risico’s genomen en andere weggebruikers in gevaar gebracht. De verdachte heeft van zijn handelen de nodige gevolgen ondervonden aangezien hij door de botsing fors letsel heeft opgelopen. Dat de tegenligger van de botsing er zonder lichamelijk letsel vanaf is gekomen, is dan ook een wonder te noemen en in ieder geval niet aan het handelen van de verdachte te danken. Het hof rekent het de verdachte zwaar aan dat hij heeft gehandeld zoals is bewezen verklaard.

Ten aanzien van de persoon van de verdachte heeft het hof acht geslagen op de inhoud van het hem betreffende uittreksel uit de Justitiële Documentatie van 22 juni 2026. Daaruit blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld ter zake van het rijden onder invloed. Deze veroordelingen hebben de verdachte er kennelijk niet van weerhouden opnieuw na het gebruik van middelen een motorrijtuig te besturen. Het hof weegt die omstandigheid ten nadele van de verdachte mee bij de strafoplegging. Daarnaast blijkt uit voornoemd uittreksel dat het bepaalde in artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht van toepassing is nu de verdachte na onderhavige feiten meermaals (ook voor soortgelijke feiten) onherroepelijk is veroordeeld. Ook daarop heeft het hof bij de straftoemeting acht geslagen.

Het hof heeft tevens kennisgenomen van het reclasseringsadvies van 24 augustus 2026. Daaruit blijkt dat de verdachte kampt met een ernstige vorm van ADHD en dat hij langere tijd heeft geworsteld met verslavings- en gokproblematiek. De verdachte is een periode dermate ontregeld geweest vanwege de levensbedreigende ziekte van zijn zoon en het moeten verwerken van de dood van zijn moeder. Er was toen sprake van een hoog risico op recidive. Echter, de reclassering schat het risico op recidive nu in als gemiddeld-laag. In de revalidatieperiode die volgde na het ongeluk, heeft de verdachte zijn leven gebeterd. Hij heeft zijn verslavingen overwonnen, lost zijn schulden af en is bezig met het aanbrengen van voldoende externe structuur in zijn leven en het zijn van een goede vader voor zijn twee zoons. Hoewel een duidelijke kentering ten positieve zichtbaar is, kan de reclassering zich voorstellen dat het evenwicht van de verdachte verstoord kan raken als hij weer een moeilijke periode moet doormaken. De verdachte staat open voor de inzet van bijzondere voorwaarden, maar de reclassering vindt het moeilijk in deze te adviseren. Het moeten naleven van bijzondere voorwaarden zou immers een te grote aanpassing voor hem kunnen zijn. Ook een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zou voor de verdachte te zwaar zijn omdat hij net een aantal zaken op de rit begint te krijgen, aldus de reclassering.

Verder heeft het hof rekening gehouden met de overige persoonlijke omstandigheden van de verdachte, voor zover daarvan uit het dossier en ter terechtzitting in hoger beroep is gebleken. Ten overstaan van het hof heeft de raadsman van de verdachte naar voren gebracht dat bij de strafoplegging ten voordele van de verdachte rekening moet worden gehouden met de gevolgen die het ongeluk voor hem hebben gehad. Hij heeft flink letsel opgelopen en kampt nog steeds met de ongemakken daarvan. Desondanks is de verdachte zijn leven aan het beteren. Hij is niet meer in aanraking gekomen met politie, werkt in het magazijn als ploegenleider en is zijn schulden aan het aflossen. Daarnaast is hij zijn openstaande taakstraffen aan het verrichten en wordt hij door de reclassering geholpen om dit te combineren met zijn werk. Zowel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf als een ontzegging van de rijbevoegdheid zal grote gevolgen hebben voor de verdachte. Hij kan dan niet meer werken en zijn schulden aflossen, aldus de raadsman.

Het hof is van oordeel dat, in het bijzonder gelet op de ernst van de bewezenverklaarde feiten, het justitiële verleden van de verdachte en in verband met een juiste normhandhaving, niet kan worden volstaan met het opleggen van een andersoortige of lichtere sanctie dan een straf die onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming met zich brengt. Hoewel het hof zich bewust is van de gevolgen van het ongeluk voor de verdachte en de positieve ontwikkeling die zich lijkt af te tekenen in zijn leven, ziet het hof daarin geen aanleiding om van deze strafmodaliteit af te wijken. Met name het onder invloed opzettelijk zeer gevaarlijk rijgedrag vertonen, de risico’s die daarbij voor lief zijn genomen en de gevolgen die daardoor zijn ingetreden, maken naar het oordeel van het hof dat niet met een afdoening als door de raadsman voorgesteld, kan worden volstaan.

Alles afwegende acht het hof, evenals de politierechter en de advocaat-generaal, oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 4 maanden, waarvan 2 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren, passend en geboden. Met oplegging van deze gedeeltelijk voorwaardelijke gevangenisstraf wordt enerzijds de ernst van het bewezenverklaarde tot uitdrukking gebracht en wordt anderzijds de strafoplegging dienstbaar gemaakt aan het voorkomen van nieuwe strafbare feiten.

Ten slotte ziet het hof, evenals de advocaat-generaal, in de persoonlijke omstandigheden van de verdachte aanleiding om aan het voorwaardelijk strafdeel een bijzondere voorwaarde te koppelen, inhoudende een meldplicht bij de reclassering. Op die manier kan de reclassering de verdachte begeleiden om, ondanks de opgelegde gevangenisstraf, de positieve ontwikkelingen in zijn leven voort te zetten.

Voorts zal het hof, evenals de politierechter, ter bescherming van de verkeersveiligheid, de verdachte de bevoegdheid om motorrijtuigen te besturen ontzeggen voor de duur van

2 jaren. De tijd, gedurende welke het rijbewijs van de verdachte ingevolge artikel 164 van de Wegenverkeerswet 1994 ingevorderd of ingehouden is geweest, zal op de duur van deze bijkomende straf in mindering worden gebracht. Het verweer dat de verdachte, kort gezegd, het rijbewijs niet kan missen wordt door het hof verworpen omdat het belang van de bescherming van de verkeersveiligheid zwaarder weegt dan het belang van de verdachte bij behoud van het rijbewijs en de verdachte reeds eerder terzake verkeersdelicten werd veroordeeld.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De beslissing is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 57 en 63 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 5a, 8, 176 en 179 van de Wegenverkeerswet 1994, zoals deze ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens gelden.

BESLISSING

Het hof:

verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep, voor zover gericht tegen de beslissing ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-401364-24 tenlastegelegde;

vernietigt het vonnis waarvan beroep, voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen, en doet in zoverre opnieuw recht:

verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het in de zaak met parketnummer 03-106124-23 onder 1 en 2 primair tenlastegelegde heeft begaan;

verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart het in de zaak met parketnummer 03-106124-23 onder 1 en 2 primair bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 (vier) maanden;

bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 2 (twee) maanden, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt dan wel gedurende de proeftijd de hierna te noemen bijzondere voorwaarden niet heeft nageleefd;

stelt als bijzondere voorwaarde dat de verdachte zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken met [reclassering] , zo vaak en zolang [reclassering] dat noodzakelijk vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken plaatsvinden. Voor de eerste afspraak meldt de verdachte zich binnen drie werkdagen nadat de proeftijd is ingegaan bij [reclassering] middels het telefoonnummer [telefoonnummer] ;

van rechtswege gelden hierbij als voorwaarden dat de verdachte:

- meewerkt aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een geldig identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

- meewerkt aan het hierna te noemen reclasseringstoezicht als bedoeld in artikel 14c van het Wetboek van Strafrecht, waaronder het meewerken aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dat noodzakelijk vindt;

geeft opdracht dat de reclassering toezicht houdt op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan begeleidt;

ontzegt de verdachte ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-106124-23 onder 1 en onder 2 primair bewezenverklaarde de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 2 (twee) jaren;

bepaalt dat de tijd, gedurende welke het rijbewijs van de verdachte ingevolge artikel 164 van de Wegenverkeerswet 1994 vóór het tijdstip, waarop deze uitspraak voor wat betreft de in artikel 179 van die wet genoemde bijkomende straf voor tenuitvoerlegging vatbaar is geworden, ingevorderd of ingehouden is geweest, op de duur van bovengenoemde bijkomende straf geheel in mindering zal worden gebracht.

Aldus gewezen door:

mr. S.C. van Duijn, voorzitter,

mr. A.C. van Campen en mr. I.R. Rigter, raadsheren,

in tegenwoordigheid van mr. N.H.P. van der Linde, griffier,

en op 30 september 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.

mr. I. Rigter en mr. N.H.P. van der Linde zijn buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.