Strafrecht overig

Mishandeling (art. 300.1 Sr) en niet voldoen aan ambtelijk bevel (art. 184.1 Sr). 1. Bewijsklacht…

Hoge Raad, 3 november 2026

Zaakgegevens

Op 3 november 2026 heeft de Hoge Raad uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Hoge Raad
Datum uitspraak
3 november 2026
Datum publicatie
29 oktober 2026
Zaaknummer
24/04349
Procedure
Artikel 81 RO-zaken
ECLI
ECLI:NL:HR:2026:1767
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Mishandeling (art. 300.1 Sr) en niet voldoen aan ambtelijk bevel (art. 184.1 Sr). 1. Bewijsklacht mishandeling. Uitdrukkelijk onderbouwd standpunt dat niet buiten redelijke twijfel kan worden vastgesteld dat bij aangeefster geconstateerd letsel door toedoen van verdachte is ontstaan, art. 359.2 Sv. 2. Bewijsklacht niet voldoen aan ambtelijk bevel. Is voor rechtsgeldig bevel tot medewerking aan (nader) onderzoek a.b.i. van art. 55e.1 Sv vereist dat er aanwijzingen bestaan dat verdachte het geweldsmisdrijf onder invloed van alcohol heeft gepleegd? 3. Bewijsklacht niet voldoen aan ambtelijk bevel. Uos dat gelet op tijdsverloop aan verdachte geen bevel a.b.i. art. 55e.1 Sv had mogen worden gegeven, art. 359.2 Sv.

HR: art. 81.1 RO.

Procesgang

  1. Conclusie A-G · 25 augustus 2026

    ECLI:NL:PHR:2026:800
  2. Hoge Raad · 3 november 2026deze uitspraak

    ECLI:NL:HR:2026:1767

Uitspraak

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

STRAFKAMER

Nummer 24/04349

Datum 3 november 2026

ARREST

op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Den Haag van 26 november 2024, nummer 22-001216-24, in de strafzaak

tegen

[verdachte],

geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1979,

hierna: de verdachte.

1 Procesverloop in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze hebben de advocaten J.E. Kötter en J.L. LʼHomme bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.
De advocaat-generaal P.T.C. van Kampen heeft geconcludeerd tot vernietiging van de bestreden uitspraak, maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf, tot vermindering daarvan aan de hand van de gebruikelijke maatstaf en tot verwerping van het beroep voor het overige.

2 Beoordeling van het eerste en het tweede cassatiemiddel

De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).

3 Beoordeling van het derde cassatiemiddel

3.1

Het cassatiemiddel klaagt dat in de cassatiefase de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden omdat de stukken te laat door het hof zijn ingezonden.

3.2

Het cassatiemiddel is gegrond. In het licht van de opgelegde gevangenisstraf van drie weken volstaat de Hoge Raad met het oordeel dat de redelijke termijn is overschreden, en is er geen aanleiding om aan dat oordeel enig ander rechtsgevolg te verbinden.

4 Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is gewezen door de raadsheer A.L.J. van Strien als voorzitter, en de raadsheren T. Kooijmans en F. Posthumus, in bijzijn van de waarnemend griffier S.P. Bakker, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 3 november 2026.