Hoge Raad · Cassatie · Strafrecht overig

8 april 2003

Strafkamer

nr. 01415/02 P

IV/IK

op het beroep in cassatie tegen een uitspraak van het Gerechtshof te Leeuwarden van 11 april 2002, nummer 24/000494-00, op een vordering tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel ten laste van:

[betrokkene], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1967, ten tijde van de betekening van de aanzegging als bedoeld in art. 435 Sv verblijvende in het Daghuis van bewaring te Arnhem.

2.1. Het beroep is ingesteld door de betrokkene. Namens deze heeft mr. R.P. Snorn, advocaat te Heerenveen, bij schriftuur twee middelen van cassatie voorgesteld. Bij brief van 30 januari 2003 heeft de raadsman het eerste middel en de toelichting op het tweede middel ingetrokken en een nieuwe toelichting gegeven op het tweede middel. De schriftuur en voormelde brief zijn aan dit arrest gehecht en maken daarvan deel uit.

De Advocaat-Generaal Wortel heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

3.3. In een procedure als de onderhavige is art. 279 Sv van overeenkomstige toepassing. Het in die bepaling besloten liggende stelsel moet aldus worden verstaan:

(1) dat de raadsman die

(a) de ter terechtzitting aanwezige betrokkene bijstaat,

(b) ter terechtzitting uitdrukkelijk verklaart dat hij door de aldaar niet verschenen betrokkene bepaaldelijk is gemachtigd tot het voeren van de verdediging, alle hem bij de wet toegekende rechten en bevoegdheden kan uitoefenen, dus met inbegrip van de bevoegdheden bedoeld in art. 331, eerste lid, Sv; in deze gevallen geldt de behandeling van de zaak als een procedure op tegenspraak;

(2) dat de raadsman die ter terechtzitting niet uitdrukkelijk verklaart dat hij door de aldaar niet verschenen betrokkene bepaaldelijk is gemachtigd tot het voeren van de verdediging, geen van de hem bij de wet toegekende rechten en bevoegdheden kan uitoefenen, behoudens het voeren van het woord ter toelichting van de afwezigheid van de betrokkene en het verzoeken om aanhouding van de behandeling van de zaak met het oog op de effectuering van diens aanwezigheidsrecht of ten behoeve van het alsnog verkrijgen van een machtiging als hiervoor bedoeld; bij gebreke van een zodanige machtiging geldt de behandeling van de zaak als een procedure bij verstek.

Niet uitgesloten is dat op grond van art. 6 EVRM in uitzonderlijke gevallen anders moet worden geoordeeld.

3.4. Nu, gelet op hetgeen hiervoor onder 3.2 is overwogen, het er in cassatie voor moet worden gehouden dat de raadsman niet bepaaldelijk was gemachtigd tot het voeren van de verdediging, terwijl evenmin blijkt van een uitzonderlijk geval als hiervoor onder 3.3 bedoeld, was de raadsman niet bevoegd het woord ter verdediging te voeren en was het Hof niet gehouden op het in het middel bedoelde verweer een met redenen omklede beslissing te geven (vgl. HR 12 november 2002, LJN AE 9028).

Het middel kan reeds daarom niet tot cassatie leiden.