Bestuursrecht overig
Bij besluit van 20 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Winterswijk het bestemmingsplan "Goossensweg…
Raad van State, 11 november 2026
ECLI:NL:RVS:2026:6660 · Raad van State · 11 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/raad-van-state/bestuursrecht/bestuursrecht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rvs-2026-6660
Zaakgegevens
Op 11 november 2026 heeft de Raad van State in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.
- Instantie
- Raad van StateRaad van StateDe hoogste algemene bestuursrechter, onder meer voor omgevingsrecht en vreemdelingenzaken.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Datum publicatie
- 11 november 2026
- Zaaknummer
- 202404803/1/R4
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Bestuursrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RVS:2026:6660
Samenvatting
Bij besluit van 20 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Winterswijk het bestemmingsplan "Goossensweg, nabij 7" vastgesteld. Met het bestemmingsplan wordt onder meer aan een graslandperceel nabij het adres Goossensweg 7 in Winterswijk Meddo een woonbestemming toegekend. Het plangebied bevindt zich in het buitengebied van de gemeente Winterswijk, ten noordoosten van de woonkern Meddo. In het plangebied zijn restanten van een oude steenoven en een berkenboom gelegen. [partij] is de initiatiefnemer van het plan. Hij is voornemens om de voormalige steenfabriek ("Het Fabriek Goossens") op het perceel ongeveer na te bouwen om in gebruik te kunnen nemen als woning. Het gebouw wordt op de fundering van de oude steenfabriek gebouwd in klassieke stijl. [appellant A] en [appellant B] wonen op ongeveer 63 m van het plangebied op het adres [locatie] in Winterswijk Meddo. [appellant A] en [appellant B] vrezen dat het plan negatieve gevolgen heeft voor de cultuurhistorie en natuurwaarden van het gebied en om die reden niet vastgesteld had mogen worden.
Uitspraak
202404803/1/R4.
Datum uitspraak: 11 november 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak in het geding tussen:
[appellant A] en [appellant B], wonend in Winterswijk Meddo, gemeente Winterswijk,
appellanten,
en
de raad van de gemeente Winterswijk,
verweerder.
Procesverloop
Bij besluit van 20 juni 2024 heeft de raad het bestemmingsplan "Goossensweg, nabij 7" vastgesteld.
Tegen dit besluit hebben [appellant A] en [appellant B] beroep ingesteld.
De raad heeft een verweerschrift ingediend.
[partij] heeft een schriftelijke uiteenzetting ingediend.
[appellant A] en [appellant B] en de raad hebben nadere stukken ingediend.
De Afdeling heeft de zaak op zitting behandeld op 11 augustus 2026, waar [appellant A] en [appellant B], bijgestaan door mr. F.J.M. Kobossen, advocaat in Twello, en de raad, vertegenwoordigd door mr. D.A. Slotboom en K. Kormelinck, zijn verschenen. Verder is op de zitting [partij], bijgestaan door mr. J. van der Kaap, rechtsbijstandsverlener in Groningen, en vergezeld door [persoon], gehoord.
Overwegingen
Overgangsrecht inwerkingtreding Omgevingswet
1. Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Op grond van artikel 4.6, derde lid, van de Invoeringswet Omgevingswet blijft op een beroep tegen een besluit tot vaststelling van een bestemmingsplan waarvan het ontwerp vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet ter inzage is gelegd het recht zoals dat gold onmiddellijk vóór dat tijdstip van toepassing tot het bestemmingsplan onherroepelijk is.
Het ontwerpplan is vanaf 21 december 2023 ter inzage gelegd. Dat betekent dat op deze beroepsprocedure het recht, waaronder de Wet ruimtelijke ordening, zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing blijft.
Inleiding
2. Met het bestemmingsplan wordt onder meer aan een graslandperceel nabij het adres Goossensweg 7 in Winterswijk Meddo een woonbestemming toegekend. Het plangebied bevindt zich in het buitengebied van de gemeente Winterswijk, ten noordoosten van de woonkern Meddo. In het plangebied zijn restanten van een oude steenoven en een berkenboom gelegen.
[partij] is de initiatiefnemer van het plan. Hij is voornemens om de voormalige steenfabriek ("Het Fabriek Goossens") op het perceel ongeveer na te bouwen om in gebruik te kunnen nemen als woning. Het gebouw wordt op de fundering van de oude steenfabriek gebouwd in klassieke stijl en met mogelijk een bescheiden schoorsteen. Daarnaast wordt de oude droogschuur op het perceel hersteld en in gebruik genomen als bijgebouw. De gebouwen worden landschappelijk ingepast in de omgeving. Zo wordt de toegangsweg aangelegd in de stijl van een karrenspoor en wordt een verschralend graslandbeheer uitgevoerd om de kenmerkende hoogteverschillen in het gebied, die vroeger zijn ontstaan als gevolg van kleiwinning, te benadrukken.
[appellant A] en [appellant B] wonen op ongeveer 63 m van het plangebied op het adres [locatie] in Winterswijk Meddo. [appellant A] en [appellant B] vrezen dat het plan negatieve gevolgen heeft voor de cultuurhistorie en natuurwaarden van het gebied en om die reden niet vastgesteld had mogen worden.
Wettelijk kader
3. De relevante bepalingen staan in de bijlage, die deel uitmaakt van deze uitspraak.
Toetsingskader
4. Bij de vaststelling van een bestemmingsplan moet de raad bestemmingen aanwijzen en regels geven die de raad uit het oogpunt van een goede ruimtelijke ordening nodig acht. De raad heeft daarbij beleidsruimte en moet de betrokken belangen afwegen. De Afdeling oordeelt niet zelf of het plan in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening. De Afdeling beoordeelt aan de hand van de beroepsgronden of het besluit tot vaststelling van het bestemmingsplan in overeenstemming is met het recht. Daarbij kan aan de orde komen of de nadelige gevolgen van het plan onevenredig zijn in verhouding tot de met het plan te dienen doelen.
Intrekking beroepsgronden
5. Op de zitting hebben [appellant A] en [appellant B] hun beroepsgronden over participatie en over het provinciale beleid ingetrokken.
Belangenverstrengeling
6. [appellant A] en [appellant B] betogen dat sprake is van belangenverstrengeling. Aan het bestemmingsplan ligt namelijk een archeologisch onderzoek ten grondslag van 26 juli 2022, opgesteld door adviesbureau RAAP. [appellant A] en [appellant B] wijzen erop dat een medewerker van dit bureau ook als deskundige lid is van de Commissie Omgevingskwaliteit van de gemeente Winterswijk.
6.1. De vaststelling van het plan is een besluit van de raad en niet van de door [appellant A] en [appellant B] bedoelde commissie. Alleen al daarom ziet de Afdeling geen aanleiding voor de conclusie dat sprake is geweest van belangenverstrengeling. Bovendien is de naam van de door [appellant A] en [appellant B] bedoelde adviseur niet in het archeologisch onderzoek vermeld.
Het betoog slaagt niet.
Omgevingsvisie
7. [appellant A] en [appellant B] betogen dat het bestemmingsplan in strijd is met de Omgevingsvisie Buitengebied Winterswijk. Daarin staat volgens hen dat functies, zoals in dit geval wonen, moeten bijdragen aan een verbetering van de omgevingskwaliteit. [appellant A] en [appellant B] betwisten dat het plan voor een dergelijke verbetering zorgt omdat de historische en ecologische waarden, die in de Omgevingsvisie ‘kernkwaliteiten’ worden genoemd, in negatieve zin worden aangetast. Ook volgt uit de Omgevingsvisie dat verstening in dit landschap moet worden tegengaan. Het plan zorgt volgens [appellant A] en [appellant B] voor verstening omdat een woning wordt gebouwd die er niet eerder heeft gestaan. De herbouw van de voormalige steenfabriek draagt volgens hen ook niet bij aan de omgevingskwaliteit. Ook heeft er vroeger nooit een droogschuur gestaan en is sprake van een "nepgeschiedenis". Daarom wordt niet bijgedragen aan de cultuurhistorie. Verder wijzen [appellant A] en [appellant B] erop dat in de Omgevingsvisie staat dat het belang van de stilte en duisternis moet worden beschermd. Dit belang wordt volgens hen aangetast door het toestaan van een woonfunctie. Ook daarom is het plan in strijd met de omgevingsvisie, zo betogen [appellant A] en [appellant B].
7.1. De raad heeft onder meer in de zienswijzennota toegelicht dat de voormalige steenfabriek deel uitmaakt van de cultuurhistorie van de gemeente Winterswijk. De raad vindt het belangrijk dat het verhaal en de geschiedenis hiervan terugkomt in voorliggend plan. Verder wijst de raad erop dat onder meer een erfinpassingsplan en een beeldkwaliteitsplan is opgesteld, waarin zorg is besteed aan de omgevingskwaliteit en inpassing in de "enclave". Volgens de raad heeft een solitaire woning op de oude fundamenten van de voormalige steenfabriek geen onevenredige impact op de omgeving of op het belang van duisternis. De raad wijst er daarbij op dat de initiatiefnemer in overleg met de gemeente verschillende onderzoeken heeft laten uitvoeren, zoals cultuurhistorisch, archeologisch en bouwhistorisch onderzoek, flora- en faunaonderzoek en een bodemonderzoek.
7.2. In wat [appellant A] en [appellant B] hebben aangevoerd en gelet op de toelichting van de raad, ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat het plan in strijd is met de Omgevingsvisie. Daarbij betrekt de Afdeling allereerst dat in de Omgevingsvisie juist ook is vermeld dat er weinig beperkingen en veel mogelijkheden zijn om cultuurhistorisch waardevolle gebouwen te "hergebruiken, restaureren, herstellen etc." Daarbij is vermeld dat alleen functies die expliciet niet bespreekbaar worden geacht of functies die per saldo niet bijdragen aan de omgevingskwaliteit, worden uitgesloten. De raad heeft gemotiveerd waarom het plan per saldo bijdraagt aan de omgevingskwaliteit. Dat standpunt wordt onderbouwd met verschillende onderzoeken. [appellant A] en [appellant B] hebben daarentegen niet nader onderbouwd waarom het toevoegen van één woning aan het gebied, op de locatie van eerdere historische bebouwing, zal leiden tot een verslechtering van de (cultuur)historische en ecologische waarden en (per saldo) niet zal bijdragen aan de omgevingskwaliteit. Evenmin hebben [appellant A] en [appellant B] geconcretiseerd waarom het toevoegen van één woning met bijgebouwen aan het gebied zal leiden tot een onaanvaardbare verstening, dan wel tot een relevante aantasting van de stilte en duisternis van het gebied.
Het betoog slaagt niet.
Flora en fauna quickscan
8. [appellant A] en [appellant B] betogen dat het plan niet vastgesteld had mogen worden omdat de daaraan ten grondslag gelegde "Quickscan natuurtoets + ecologisch advies Goossensweg 7 in Winterswijk-Meddo" van Staring Advies van 24 maart 2022 (quickscan) onzorgvuldig is. Daarin wordt er ten onrechte vanuit gegaan dat het plangebied ‘intensief beheerd’ wordt, terwijl het gebied slechts eens per jaar wordt gemaaid. Daarnaast is de quickscan volgens [appellant A] en [appellant B] niet representatief omdat deze in februari is uitgevoerd. In plaats daarvan had een onderzoek over vier seizoenen moeten worden uitgevoerd. Zij wonen al ruim 40 jaar in hun huidige woning en weten uit ervaring dat andere seizoenen een beter beeld geven van het gebied. Zo zien zij de beschermde kamsalamander regelmatig in hun tuin en is het volgens hen aannemelijk dat die ook in het plangebied leeft, mede omdat het gebied weinig onderhouden wordt en gelet op de poeltjes die rondom het gebied zijn gelegen. Zij wijzen ook op rapporten van Staatsbosbeheer uit 2022 en 2023, die gebieden in de omgeving beheert, en waaruit blijkt dat er verschillende beschermde soorten in de omgeving voorkomen.
8.1. De Afdeling overweegt dat de raad het plan niet mag vaststellen als en voor zover hij op voorhand redelijkerwijs had moeten inzien dat het wettelijke soortenbeschermingsregime aan de uitvoerbaarheid van het plan in de weg staat.
In de quickscan is over beschermde flora en fauna geconcludeerd dat aanvullend onderzoek of het aanvragen van een ontheffing niet noodzakelijk is. Over amfibieën, zoals de door [appellant A] en [appellant B] genoemde kamsalamander, is in de quickscan geconcludeerd dat deze, met uitzondering van de algemene bruine kikker en gewone pad, niet te verwachten zijn in het plangebied vanwege het ontbreken van geschikt leefgebied.
[appellant A] en [appellant B] hebben geen concrete gegevens overgelegd waaruit volgt dat de quickscan zodanige gebreken of leemten in kennis bevat dat de raad dit onderzoek niet aan zijn besluitvorming ten grondslag heeft kunnen leggen. De enkele stelling van [appellant A] en [appellant B] dat het onderzoek niet representatief is omdat het alleen in februari heeft plaatsgevonden, is in dit kader onvoldoende. Deze omstandigheid betekent op zichzelf namelijk niet dat de conclusies uit de quickscan onjuist zouden zijn. Bovendien is de quickscan niet alleen op veldonderzoek gebaseerd, maar ook op literatuuronderzoek. [appellant A] en [appellant B] hebben verder slechts gesteld, maar niet met bewijsstukken onderbouwd, dat, anders dan in de quickscan staat, er wel beschermde soorten in het plangebied aanwezig zijn. In dat kader is ook de enkele gestelde eigen waarneming van de kamsalamander op het eigen perceel van [appellant A] en [appellant B] onvoldoende voor twijfel aan de conclusie dat deze in het plangebied niet zijn leefgebied heeft. De door [appellant A] en [appellant B] vermelde rapporten van Staatsbosbeheer over 2022 en 2023 hebben zij niet overgelegd. Evenmin hebben zij gegevens uit deze rapporten of een vindplaats daarvan verstrekt. Over intensief beheer is in de quickscan vermeld dat beschermde plantensoorten in het plangebied niet worden verwacht vanwege het ontbreken van geschikte groeiplaatsen en het intensief beheer. De enkele, niet nader onderbouwde, en door [partij] ter zitting bestreden stelling dat het plangebied niet intensief wordt beheerd omdat het slechts één keer per jaar wordt gemaaid, is onvoldoende voor twijfel aan de deskundig vastgestelde constatering dat het plangebied intensief wordt beheerd. Bovendien zegt dat niets over het overigens ontbreken van geschikte groeiplaatsen voor beschermde plantensoorten.
Daarom heeft de raad zich redelijkerwijs op het standpunt kunnen stellen dat het wettelijke soortenbeschermingsregime op voorhand niet aan de uitvoerbaarheid van het plan in de weg staat.
Het betoog slaagt niet.
Intensivering gebruik
9. [appellant A] en [appellant B] betogen dat het plan tot een onaanvaardbare intensivering van het gebruik van het plangebied zal leiden. Onder de woonbestemming maakt het plan volgens hen namelijk te veel mogelijk. Daartoe verwijzen zij naar artikel 6 van de planregels, over de bestemming "Wonen". Uit artikel 6.1, aanhef en onder a, van de planregels volgt volgens hen dat onbeperkte inwoning is toegestaan. In het plan worden ook geen grenzen gesteld aan de grootte van het gezin dat in de voorziene woning mag wonen. In artikel 6.5.1 van de planregels staat bovendien dat de woning gesplitst mag worden. Daarnaast volgt uit artikel 6.1, aanhef en onder b en c, van de planregels dat in de woning ook een praktijk- en kantoorruimte en een bed & breakfast is toegestaan.
Verder staat artikel 6.5.3 van de planregels meerdere recreatieve nevenactiviteiten toe zoals trekkershutten, groepsaccommodaties, kleinschalige terrasactiviteiten en kampeerplekken op het terras. Volgens [appellant A] en [appellant B] kan cumulatie van deze mogelijkheden leiden tot een onaanvaardbare intensivering van het gebruik van het plangebied.
9.1. In artikel 1 van de planregels staat dat onder inwoning wordt verstaan, de situatie dat twee huishoudens in één woning wonen en de voorzieningen en/of ruimtes delen. Anders dan [appellant A] en [appellant B] betogen is inwoning dus niet onbegrensd maar is het hooguit mogelijk dat een tweede huishouden de voorziene woning zal betrekken. De Afdeling ziet geen aanleiding voor de conclusie dat dit zal leiden tot een onaanvaardbare intensivering van het gebruik van het plangebied die niet passend is binnen een woonbestemming. Wat betreft woningsplitsing, is in artikel 6.5.1 van de planregels bepaald dat een woning hooguit in twee woningen kan worden gesplitst. Bovendien is daarvoor een omgevingsvergunning vereist en moet daarbij aan verschillende voorwaarden worden voldaan, waaronder de voorwaarde dat geen onevenredige aantasting mag plaatsvinden van in de omgeving aanwezige functies en waarden. Ook hierin ziet de Afdeling dan ook geen aanleiding voor de conclusie dat dit zal leiden tot een onaanvaardbare intensivering van het gebruik van het plangebied die niet passend is binnen een woonbestemming. Dat geldt ook voor de mogelijkheid dat een groot gezin de woning zal bewonen.
Verder is in artikel 6.1 van de planregels bepaald dat praktijk- en kantoorruimten voor de uitoefening van een aan huis verbonden beroep zijn toegestaan tot maximaal 50 m2 van de vloeroppervlakte van de woning en bijgebouwen en dat de woonfunctie daarbij in overwegende mate behouden moet blijven. Voor bed & breakfastvoorzieningen is in datzelfde artikel bepaald dat hiervoor maximaal 60 m2 van de oppervlakte van de woning mag worden gebruikt voor in totaal maximaal vier personen. De raad heeft zich naar het oordeel van de Afdeling in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat dit kleinschalige activiteiten zijn die passen binnen een woonbestemming. [appellant A] en [appellant B] hebben niet onderbouwd waarom dit tot een onaanvaardbare intensivering van het gebruik van het plangebied zal leiden.
Hetzelfde geldt voor de in artikel 6.5.3 van de planregels vermelde recreatieve nevenactiviteiten. De raad heeft gemotiveerd dat het binnen een woonbestemming mogelijk maken van deze recreatieve nevenactiviteiten gebruikelijk is in het buitengebied van deze regio. Deze activiteiten zijn niet rechtstreeks toegestaan, maar alleen met een omgevingsvergunning. Die vergunning kan alleen worden verleend als wordt voldaan aan de vele voorwaarden die in artikel 6.5.3 worden gesteld. Daarnaast wordt met artikel 6.5.6 van de planregels een stapeling van de nevenactiviteiten voorkomen. Bovendien wordt een cumulatie van activiteiten verder ook nog beperkt door de omvang van het perceel.
Het betoog slaagt niet.
Parkeren
10. [appellant A] en [appellant B] betogen dat bij de vaststelling van het plan ten onrechte geen rekening is gehouden met de maximale invulling van de parkeerbehoefte.
10.1. Hoewel de vraag of er voldoende parkeerplaatsen worden aangelegd pas in het kader van de beoordeling van een aanvraag om een omgevingsvergunning voor het bouwen van de in het plan voorziene woningbouw aan de orde zal zijn, dient de raad bij de vaststelling van een bestemmingsplan al wel te bezien of kan worden voorzien in voldoende parkeergelegenheid.
Uit artikel 16.1.1 van de planregels volgt dat een omgevingsvergunning voor het bouwen van gebouwen slechts wordt verleend indien bij de aanvraag wordt aangetoond dat gelet op de omvang of de bestemming van het gebouw in voldoende mate wordt voorzien in parkeerruimte. Daarnaast volgt uit artikel 16.1.3 van de planregels dat een bouwplan dient te voorzien in voldoende parkeermogelijkheden op de bij het bouwplan behorende en daartoe bestemde gronden. In dit geval is voor het plangebied berekend dat moet worden voorzien in 3 parkeerplaatsen. Volgens de raad kunnen die in het plangebied gerealiseerd worden. [appellant A] en [appellant B] hebben dat niet weersproken. Gelet op de omvang van het plangebied, valt daarnaast ook niet in te zien dat een eventuele grotere parkeerbehoefte, zoals [appellant A] en [appellant B] die verwachten, niet op eigen terrein kan worden opgevangen.
Het betoog slaagt niet.
Bouweisen
11. [appellant A] en [appellant B] betogen dat de voorziene woning zoals afgebeeld en beschreven in het beeldkwaliteitsplan niet voldoet aan de geldende bouweisen. Volgens hen kan niet voldaan worden aan de verplichte hoeveelheid lichtinval omdat de woning maar zeven kleine ramen heeft.
11.1. Uit de geschiedenis van de totstandkoming van de Wet aanpassing bestuursprocesrecht (Kamerstukken II, 2009/10, 32 450, nr. 3, blz. 18-20) blijkt dat de wetgever met artikel 8:69a van de Algemene wet bestuursrecht (de Awb) de eis heeft willen stellen dat er een verband is tussen een beroepsgrond en het belang waarin de appellant door het bestreden besluit dreigt te worden geschaad. De bestuursrechter mag een besluit niet vernietigen wegens schending van een rechtsregel die kennelijk niet strekt tot bescherming van het belang van degene die in (hoger) beroep komt. De door [appellant A] en [appellant B] bedoelde normen over daglicht strekken ertoe dat vanuit het oogpunt van de gezondheid voldoende daglicht kan toetreden tot een verblijfsgebied of ruimte. Deze normen strekken kennelijk niet tot de bescherming van de belangen van personen die geen bewoner of gebruiker zijn van het gebouw waarvoor die eisen gelden.
Gelet op het voorgaande is de Afdeling van oordeel dat het in artikel 8:69a van de Awb opgenomen relativiteitsvereiste in de weg staat aan vernietiging van het besluit tot vaststelling van het bestemmingsplan naar aanleiding van de hiervoor onder 11 weergegeven beroepsgrond. De Afdeling ziet daarom af van een inhoudelijke bespreking van die beroepsgrond.
Slot en conclusie
12. Het beroep is ongegrond.
13. De raad hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
verklaart het beroep ongegrond.
Aldus vastgesteld door mr. A. Kuijer, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.M. van Es, griffier.
w.g. Kuijer
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Van Es
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026
826-1187
BIJLAGE
Bestemmingsplan "Goossensweg, nabij 7"
Artikel 1 Begrippen
[…]
inwoning: twee huishoudens die één woning bewonen met gemeenschappelijk gebruik van een of meerdere voorzieningen of (verblijfs)ruimten van die woning en waarbij de woning één hoofdtoegang behoudt en de voorzieningen c.q. (verblijfs)ruimten onderling vrij toegankelijk zijn; […].
Artikel 6 Wonen
6.1 bestemmingsomschrijving
De voor Wonen aangewezen gronden zijn bestemd voor:
a. maximaal één vrijstaande woning, waarbij inwoning is toegestaan;
b. praktijk- en kantoorruimten voor de uitoefening van een aan huis verbonden beroep, met dien verstande, dat maximaal 50 m2 van de vloeroppervlakte van de woning en de bijgebouwen ten behoeve van deze activiteiten in gebruik mag zijn en dat de woonfunctie in overwegende mate behouden blijft;
c. bed & breakfastvoorzieningen, met dien verstande dat maximaal 60 m2 van de oppervlakte van de woning hiervoor mag worden gebruikt met inbegrip van maximaal 2 slaapverblijven van elk maximaal 30 m2 voor in totaal maximaal 4 personen;
met bijbehorende gebouwen, bouwwerken, geen gebouwen zijnde, tuinen en erven.
[…]
6.5 Afwijken van de gebruiksregels
6.5.1 Woningsplitsing
Bij omgevingsvergunning kan worden afgeweken van het bepaalde in artikel 6.1 onder a voor het splitsen van de hoofdbouwmassa (hoofdgebouw, aan- en uitbouwen) van een woning in twee woningen, met inachtneming van tenminste de volgende voorwaarden: […]
6.5.3 Recreatieve nevenactiviteiten
Bij omgevingsvergunning kan worden afgeweken van het bepaalde in artikel 6.1 voor het toestaan van bij de woning behorende en daaraan ondergeschikte recreatieve nevenactiviteiten in de vorm van:
a. bed & breakfastvoorzieningen, met inachtneming van tenminste de volgende voorwaarden: […]
b. trekkershutten, met inachtneming van tenminste de volgende voorwaarden: […]
c. kleinschalig kamperen, met inachtneming van tenminste de volgende voorwaarden: […]
d. recreatiewoningen, met inachtneming van tenminste de volgende voorwaarden: […]
e. groepsaccommodaties, met inachtneming van tenminste de volgende voorwaarden: […]
f. kleinschalige terrasvoorziening, met inachtneming van tenminste de volgende voorwaarden: […]
6.5.6 Stapeling van afwijkingen
Stapeling van afwijkingen uit artikel 6.5.3, artikel 6.5.4 en artikel 6.5.5:
a. Bij een combinatie van twee of meer van de volgende nevenactiviteiten uit artikel 6.5.3, artikel 6.5.4 en artikel 6.5.5:
1. groepsaccommodaties;
2. kleinschalige terrasvoorzieningen;
3. kleinschalige dagrecreatieve activiteiten;
4. detailhandel in ter plaatse geproduceerde producten of streekproducten;
5. overige nevenactiviteiten volgens artikel 6.5.5;
geldt de hoogste toegestane vloeroppervlakte als het totale toegestane maximum met dien verstande dat de vloeroppervlakte ten behoeve van een bepaalde nevenactiviteit nooit de voor die nevenactiviteit aangegeven maximum vloeroppervlakte mag overschrijden;
b. Tevens is een combinatie van de afwijking voor trekkershutten (6.5.3 onder b) en voor kleinschalig kamperen (6.5.3 onder c) uitsluitend toegestaan, voor zover het aantal kampeerplaatsen, waaronder begrepen trekkershutten, niet meer bedraagt dan 25.
[…].
Artikel 16 Overige regels
16.1 Parkeerregels buitengebied
16.1.1 Algemene parkeerregels
Het is verboden te bouwen dan wel het gebruik van gronden en/of bouwwerken te wijzigen indien er niet wordt voldaan aan de op grond van dit artikel gestelde eisen ten aanzien van parkeren en stallen van voertuigen.
Een omgevingsvergunning voor het bouwen van gebouwen wordt slechts verleend indien bij de aanvraag om een omgevingsvergunning wordt aangetoond dat gelet op de omvang of de bestemming van het gebouw in voldoende mate wordt voorzien in ruimte voor het parkeren of stallen van auto's in, op of onder het gebouw, dan wel op of onder het onbebouwde terrein dat bij dat gebouw behoort.
[…]
16.1.3 Specifieke parkeerregels bij bouwplannen
Een bouwplan dient te voorzien in voldoende parkeermogelijkheden op de bij het bouwplan behorende en daartoe bestemde gronden. De toename van de parkeerbehoefte wordt bepaald op de wijze zoals beschreven in de beleidsregels. Indien gedurende de planperiode de beleidsregels wijzigen, dan gelden de gewijzigde regels.