Bestuursrecht overig

[appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college van burgemeester en…

Raad van State, 26 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 26 oktober 2026 heeft de Raad van State in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.

Instantie
Raad van State
Datum uitspraak
26 oktober 2026
Datum publicatie
3 november 2026
Zaaknummer
202500978/1/R2
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:RVS:2026:6451
E-mail

Samenvatting

[appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college van burgemeester en wethouders van Breda zijn aanvraag heeft mogen afwijzen, omdat hij er gerechtvaardigd op mocht vertrouwen dat het college de omgevingsvergunning aan hem zou verlenen. Zijn initiatiefplan is namelijk positief beoordeeld en op de tekeningen bij het initiatiefplan was al te zien dat de goothoogte zou toenemen. Wie zich beroept op het vertrouwensbeginsel moet aannemelijk maken dat van de kant van de overheid toezeggingen of andere uitlatingen zijn gedaan of gedragingen zijn verricht waaruit hij in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs kon en mocht afleiden of het bestuursorgaan een bepaalde bevoegdheid zou uitoefenen en zo ja hoe. De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat het college de aanvraag heeft mogen afwijzen.

Uitspraak

202500978/1/R2.

Datum uitspraak: 26 oktober 2026

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

PROCES-VERBAAL van de mondelinge uitspraak (artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht) op het hoger beroep van:

[appellant], wonend in Breda,

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland­West­Brabant van 20 december 2024 in zaak nr. 24/3442 in het geding tussen:

[appellant]

en

het college van burgemeester en wethouders van Breda.

Openbare zitting gehouden op 26 oktober 2026 om 10:00 uur.

Tegenwoordig:

staatsraad mr. J.H. van Breda, lid van de enkelvoudige kamer

griffier: mr. R.M. Ahmady-Pikart

jurist: mr. J.H. Noy

Verschenen:

[appellant], bijgestaan door mr. H. Martens, rechtsbijstandsverlener in Assen;

Het college, vertegenwoordigd door R.R. Jacobs en A.M. van Schaik.

De Afdeling:

bevestigt de uitspraak van de rechtbank.

Dat motiveert zij als volgt:

Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Voor de beoordeling van het hoger beroep blijft het recht zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing.

[appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college zijn aanvraag heeft mogen afwijzen, omdat hij er gerechtvaardigd op mocht vertrouwen dat het college de omgevingsvergunning aan hem zou verlenen. Zijn initiatiefplan is namelijk positief beoordeeld en op de tekeningen bij het initiatiefplan was al te zien dat de goothoogte zou toenemen.

Wie zich beroept op het vertrouwensbeginsel moet aannemelijk maken dat van de kant van de overheid toezeggingen of andere uitlatingen zijn gedaan of gedragingen zijn verricht waaruit hij in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs kon en mocht afleiden of het bestuursorgaan een bepaalde bevoegdheid zou uitoefenen en zo ja hoe.

De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat het college de aanvraag heeft mogen afwijzen. Daarbij is van belang dat de tekeningen bij het initiatiefplan veel minder uitvoerig zijn dan die bij de aanvraag. Er ontbreken bijvoorbeeld, zo is op de zitting vastgesteld, maatvoeringen en detailtekeningen. Daardoor heeft het college pas bij de aanvraag hoeven opmerken dat de goothoogte zou toenemen. Dat het college bij zijn voorlopige beoordeling ervan uitging dat de goothoogte gelijk zou blijven, blijkt ook duidelijk uit de brief van 7 juni 2022. In die brief heeft het college [appellant] ook expliciet gewaarschuwd dat een positief advies op het initiatiefplan niet automatisch betekent dat de omgevingsvergunning kan worden verleend. Het college heeft namelijk een, in die brief zo aangekondigde, ‘bredere toetsing’ verricht op grond van de tekeningen die later bij de aanvraag zijn ingediend. In deze omstandigheden heeft [appellant] uit die brief van het college over de beoordeling van zijn initiatiefplan dan ook niet mogen afleiden dat zijn aanvraag voor een omgevingsvergunning zou worden ingewilligd.

Het hoger beroep is daarom ongegrond. Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.

w.g. Van Breda

lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Ahmady-Pikart

griffier

638-1211